อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 1 วันที่ 25 ม.ค. 56

อ่านละคร คู่กรรมตอนที่ 1 วันที่ 25 ม.ค. 56

เวลายามเช้า บริเวณท่าน้ำริมคลองใหญ่ หน้าบ้านหลังหนึ่ง น้ำในคลองยังสะอาดใส

ทอดสายตามองไป เห็นพระปรางค์วัดอรุณอันแสนงดงามเข้มขลังในแสงอ่อนๆ เทา ฟ้าชมพูจางเรื่อๆ ยามเช้า ไกลออกไปอีกนิดน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาต้องลมที่พัดมาแผ่วๆ แลเห็นเป็นคลื่นเทาเงินสลับทอง ระยิบระยับงามจับตา

เวลาเคลื่อนคล้อย พระอาทิตย์ลอยเลื่อนขึ้นเหนือดงทิวไม้หลากพรรณในสวน ทั้งต้นหมาก มะพร้าว กล้วย ไผ่ ต้นไม้ใหญ่สูงครึ้มยืนต้นตระหง่าน


ทิวสวนริมน้ำ สว่างมากขึ้น บางหย่อมมีหมอกขาวๆ โรยตัวต่ำๆ บรรยากาศสงบ โค้งคุ้งคลอง สว่างขึ้นอีก เห็นสวนเป็นส่วนใหญ่ จะมีหลังคาบ้านแหลมๆ โผล่พ้นทิวไม้บ้าง แต่ก็ห่างๆ กัน เรือพายลำหนึ่งแหวกหมอกจางๆ ผ่านไป
ธรรมชาติสวยของดอกไม้ เห็นดอกผลของไม้ริมน้ำ อาทิ ลำพู จิก มะกอกน้ำ ตีนเป็ด จาก
นกน้อย แมงปอ ผีเสื้อ โบยบินชื่นชมความงดงามของธรรมชาติอย่างเริงร่า ใต้นำใสฝูงปลาแหวกว่ายอย่างไม่รู้เหนื่อย
เหล่านี้ ล้วนเป็นความงดงามและธรรมชาติอันแสนร่มรื่นของบ้านเรือนผู้คนใน ธนบุรี ห้วงเดือนมกราคม ปี พ.ศ. ๒๔๘๓

บริเวณลำคลองสะอาดใส ท้องน้ำสงบนิ่ง พลันผืนน้ำแตกซ่าด้วยฝีมืออังศุมาลิน ที่ดำน้ำลงไปซะนาน โผล่พุ่งพรวดขึ้นมา หน้าตาสดใส แววตาซุกซน หนาวจนสั่น บรื๋อๆๆ พ่นควันจากปาก
เด็กสาวใส่กระโจมอกสีเข้มสด ขับผิวที่ขาวเนียนเป็นยองใย ใบหน้าสวยใสสุดๆ ดวงตาเป็นประกายสดใสมีชีวิตชีวา คิ้วเข้ม ขนตางอนงามเป็นธรรมชาติ ผมยาวดำเข้มนั้นถูกรวบตึงไม่ให้รุงรัง
ในมืออังศุมาลิน มีกุ้งก้ามกรามตัวโตที่ดิ้นกระแด่วๆน้ำกระจายเด็กสาวจับในท่วงท่าที่ถูกต้องระดับเซียน อังศุมาลินทำหน้าสะใจกับเจ้ากุ้ง แล้วก็มุดตัวลงน้ำอีกที มาโผล่ที่โคนเสาใต้ท่าน้ำ แล้วจัดแจงใส่กุ้งตัวนั้นรวมกับถุงตาข่ายเชือกถักที่มีกุ้งอยู่แล้ว 3-4 ตัว ตัวเป็นๆ
ห่างออกไปเห็นร่างแม่อรผู้เป็นมารดา ในชุดผ้าซิ่น ใส่เสื้อหนาวไหมพรมถักเอง แม่อรตัดผมสั้น และมีผ้าห่มคลุมกันหนาว เดินมาท่ามกลางสุมทุมในสวนที่มีหมอกจางๆ พลางสอดส่ายสายตามองหารอบๆ แม่อรเดินมาเร็ว และคล่องแคล่ว
“ยัยอัง..ยายอัง..ยายอัง..ไปไหนนะ”
อังศุมาลินได้ยินเสียงแม่ ทำตาโต หน้าตาซุกซน รีบดำน้ำผลุบหนีลงไปซ่อนทันที
แม่อรมองหาไปมา แล้วชะงัก เห็นที่กิ่งลำพูริมน้ำ มีผ้าขนหนูสีขาวผืนใหญ่พาดเด่นอยู่ แม่อรเดินลิ่วมาที่ท่าน้ำ กวาดตามองหาไปทั่ว พลางบ่นเสียงดุๆ
“ยัยอัง ขึ้นมานะ หนาวจะตายลงไปอาบน้ำได้ ตะคริวมันจะกิน”
แม่อรบ่นพลาง ก้าวลงมาที่ท่าน้ำ
อังศุมาลินค่อยๆ โผล่ขึ้นมาแบบเงียบกริบ พอดีแม่อรเหลียวมา อังศุมาลินเห็นรีบผลุบไปแอบซ่อนใต้สะพานอย่างเร็ว
แม่อรมองมา เห็นแต่พื้นน้ำที่ไหวๆ แม่อรมองหา ไม่มีอะไร จึงหันไปอีกด้านหนึ่ง
“อังศุมาลิน...” เปลี่นนเสียงเรียกเข้มขึ้นอีก “ขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ เร็วๆ เข้า คุณยายถามหา”
ทันใดนั้น มีมือขาวๆ ค่อยๆ โผล่มา แล้วจับหมับที่ข้อเท้าแม่อร
แม่อรร้อง “ว้าย..” สะบัดข้อเท้า อย่างตกใจ
อังศุมาลินชอบใจ หัวเราะเต็มเสียง อย่างสดใส
“ต๊าย..ลูกคนนี้ขึ้นมา หนาวจะตายอยู่แล้ว!”
“ก็อยู่ในน้ำแล้วอุ่นออก แดดกำลังดี”
อังศุมาลินนิ่วหน้า แต่ก็ยอม ว่ายไปที่บันได วิ่งตื๋อขึ้นมา หนาวบรื๋อๆๆ แม่อรไปหยิบผ้าขนหนูที่พาดไว้มาคลุมให้ อังศุมาลินสยายผมลงมาเช็ด แม่อรช่วยเข้ามาเช็ดผมให้แรงๆ
แม่อรหมั่นไส้ ปนห่วงใย “เค้าหนาวกันจะเป็นจะตาย แม่นี่กลับไปแช่อยู่ในคลอง สมล่ะ ที่ใครๆเขาว่า..ว่าเป็นคนร้อนวิชา”
“หนาวๆ อย่างนี้ แม่ว่าจะมีสงครามอย่างเขาว่ากันหรือเปล่าคะ”

เด็กสาวถาม แล้วก้มไปคุกเข่าที่ท่าน้ำ ดึงถุงตาข่ายใส่กุ้งขึ้นมา กุ้งดีดดิ้นไปมา
เวลาเดียวกันที่บ้านไทยใต้ถุนสูง มีบันไดชันสำหรับขึ้นลง บนเรือนกว้างขวางมีส่วนที่เป็นนอกชาน ครัว ห้องโถงกลางยกพื้น ไปสู่ห้องที่เรียงรายกันอยู่ด้านใน

ที่บนเรือนเวลานั้น บริเวณโถงกลางซึ่งถูกยกพื้นตรงบริเวณชานบ้านหน้าครัว ซึ่งเป็นมุมพักผ่อนสบายๆ ของครอบครัว ยายศรกำลังนั่งเฉาะหมากจากเปลือก แล้วแคะหมากกองไว้ในกระด้งข้างตัว ตรงหน้า กลางแจ้ง คือกระด้งหมากสด แห้งที่ตากแดดวางเต็มพื้นที่ ด้านหนึ่ง มีทะลายหมากกองอยู่หลายทะลาย
ยายศรได้ยินเสียงสองแม่ลูกคุยกันเสียงดังมา เลยหันมาชะเง้อรอ พลางเฉาะหมากต่อไป อย่างคุ้นมือ เสียงแม่อรนำขึ้นมาก่อน
“เอาเถอะๆ ใครจะรบราฆ่าฟันกันที่ไหนก็ช่าง เราอยู่ของเราไปก็แล้วกัน”
ยายศรส่ายหน้า พูดเสียงดังไปก่อน “นี่ไปลากตัวขึ้นมาจากน้ำล่ะสิ แม่อร”
อังศุมาลินโผล่หน้ามาพอดี ทำหน้าทะเล้น มือถือถุงตาข่ายใส่กุ้งมาด้วย
“หนูกำลังจะขึ้นเองอยู่แล้วต่างหากค่ะ คุณยาย”
แม่อรโผล่ตามมาทำหน้ายิ้มระอาเหลือ พยักเพยิดกับผู้เป็นยาย
“นึกแล้ว..ถ้าตายไปล่ะก็ ไปหาในน้ำเป็นเจอ”
อังศุมาลินเถียงคำไม่ตกฟาก “ก็หนูเป็นลูกทหารเรือเก่านี่”
ยายศรอึ้ง มือที่เฉาะหมากชะงักกึก อังศุมาลินได้สติ รีบหันไปดูหน้าแม่
ใบหน้าแม่อรที่กำลังยิ้มๆ เจื่อนเผือดลงวูบหนึ่ง
อุงศุมาลินจ๋อยซีดทันที “หนู..ไม่ได้ตั้งใจ”
แม่อรพยายามยิ้ม เปลี่ยนเรื่อง ทำเป็นร่าเริง “เอ้า..ส่งกุ้งมาได้แล้ว..เดี๋ยวแม่จะไปเผาให้”
อังศุมาลินยิ้มแหยๆ ส่งกุ้งให้แม่

ตอนสายๆ บนต้นสะเดาท้ายสวน ดอกสะเดาอ่อนๆชูช่อสลอนแลดูน่ากิน ก่อนจะเห็นมืออังศุมาลินหักช่อสะเดานั้นแล้วทิ้งลงไปใต้ต้น
อังศุมาลินใส่ผ้าซิ่นฝ้ายสีเข้มที่ถกขึ้นมาหนีบไว้ที่เข่า เพื่อให้ปีนป่ายสะดวก เสื้อแขนกุดเข้ารูปคอกลมผ้าพื้นสีอ่อน นั่งบนคาคบต้นสะเดาสูงใหญ่ มองหา เลือกช่อสะเดาต่อไปอย่างตั้งอกตั้งใจ แล้วเอื้อมไปหักโยนลงไปเบื้องล่างต่อไป
เสียงวนัส ดังมาจากใต้ต้นสะเดา
“เจ้าข้าเอ๊ย ใครขว้างหัว...”
อังศุมาลินสะดุ้ง มองลงไป รีบดูชายให้ผ้าถุงกระชับเรียบร้อย
วนัสยืนแหงนหน้าเงยดูที่พื้น ห่างออกไปจากใต้ต้นหนึ่งร่องสวน หน้าตาท่าทีขำมากมาย ร้องตะโกนต่อ
“สะเดาต้นนี้มีเจ้าแม่ด้วยเจ้าข้า...อยู่ข้างบนเป็นลิงเป็นค่าง อยู่ข้างล่างขว้างได้ขวางเอาเจ้าข้า...” วนัสแกล้งก้มเก็บกิ่งไม้หักๆ บนพื้น ทำท่าเล็งแลเงื้อหมายจะขว้างหน้าตาสนุกที่ได้แกล้ง
“อย่านะ วนัส เดี๋ยวเถอะ! นี่...เราจะลงแล้ว ถอยไปไกลๆ แล้วหันหลังด้วย ไม่งั้น ไม่แบ่งกุ้งให้กินนะ”
วนัสหัวเราะ หันหลังให้ พร้อมกับกอดอก
อังศุมาลินรีบรวบผ้านุ่งแทบจะกลายเป็นกางเกงไปแล้ว
“ลงหรือยาง...หนึ่ง...สอง...สาม..สี่…”
วนัสนับเรื่อยๆ แต่ทันใด มีเสียงดังตุ้บ ผสมเสียงร้องวี้ดจากด้านหลัง
วนัสตกใจ รีบหันกลับ เห็นอังศุมาลินนั่งพับเพียบแปะกองอยู่ใต้ต้นสะเดาต้นนั้น
“อุย” อังศุมาลินดูแขนที่ถลอกเป็นทาง
วนัสรีบกระโดดมาดู ถามอย่างห่วงใย “เจ็บไหม ตกลงมาสูงหรือเปล่า” จากนั้นก็กลายเป็นบ่นๆ “ไม่ควรกระโดดลงมานี่นา”
อังศุมาลินพาล แหวใส่ “ใครว่าเขาโดด..กิ่งมันลื่นออกจะตายไปก็ใครที่เป็นคนเร่งล่ะ”
วนัสเยื้อนยิ้มท่าทีอ่อนโยน แต่น้ำคำพูดทีเล่นทีจริง

“ดุชะมัด อีกหน่อยเราก็ไม่อยู่ให้ดุแล้ว..อยากรู้นัก..ว่าตัวจะไปดุใครแทน”
ไม่นานหลังจากนั้น วงกินข้าว ที่ปูด้วยเสื่อบนยกพื้น ตั้งสำรับพร้อมแล้ว

ช่อดอกสะเดาถูกลวกในอ่างน้ำข้าวร้อนเดือดปุดๆ ส่วนกุ้งแม่น้ำเผาแล้ววางเรียงอยู่บนจาน
ยายศร แม่อร อังศุมาลิน และวนัส ทั้งหมดนั่งล้อมทานข้าว วนัสปรายตาดูอังศุมาลินค้อนๆ
“อังเขาดีใจ ที่ผมไปพ้นๆ ซะได้”
อังศุมาลินที่กำลังหย่อนกุ้งลงจานข้าวของวนัสลงไป 2 ตัว หันขวับ
“หาเรื่อง”
“หรือไม่จริง”
“งั้นเอากุ้งเขามา กินตัวเดียวพอ”
อังศุมาลินดึงกุ้งกลับมาตัวหนึ่ง วนัสไม่ยอม แย่งชามกุ้ง ดึงกันไปมาเป็นชักคะเย่อ
แม่อรกับยายศรสบตากัน ส่ายหัวแล้วแอบขำ
“แล้วไปอังกงอังกิดนี่ มันไกลไหมละพ่อวนัส” ยายศรถามวนัส
“ประมาณสองเดือนไปถึงครับคุณยาย เพราะต้องนั่งรถไฟไปลงสิงคโปร์ แล้วถึงต่อเรือข้ามทวีปไปอีกทีครับ”
“โอย คงไกลโขน่าดู” ยายว่า
“แต่ถ้าตอนอยู่โน่น เกิดสงครามแล้วกลับไม่ได้...ผมตายแน่” วนัสใจหาย
“ทำไมจะตาย ก็อยู่ไปเรื่อยๆ เสร็จสงครามเมื่อไหร่ก็กลับ” อัวศุมาลินบอก
วนัสเย้า “เผื่อมันรบกันซัก 20 ปีล่ะ”
“ก็ดีเสียอีก ได้อยู่เมืองนอกตั้ง 20 ปี” อังศุมาลินบอกอีก
วนัสมองหน้าพูดเป็นนัย “แต่เขาห่วงเมืองไทย...กลับมา...อะไรๆ ก็จะเปลี่ยนแปลงไปหมด”
“อะไรจะเปลี่ยน” อังศุมาลินถาม ขณะก้มหน้าแกะกุ้ง
วนัสไม่ตอบ ตามองหน้าอังศุมาลินครุ่นคิด
อังศุมาลินรู้สึกว่าวนัสเงียบผิดสังเกต จึงหันมาหาเหลือบตาขึ้นมอง เห็นดวงตาของวนัส ที่มองมาด้วยแววมีความหมายบางอย่าง
อังศุมาลินเกือบสะดุ้ง ใจหายวาบ รีบหลบตา แล้วก้มหน้าแกะกุ้งต่อ
วนัสมองอังศุมาลินด้วยแววตาอ่อนหวานยิ่งขึ้น

ค่ำนั้น วนัสส่องไฟดูทางตรงมายังบริเวณศาลาท่าน้ำหน้าบ้าน อังศุมาลินถือช่อดอกราตรีเดินตามมาส่ง สองคนถึงท่าน้ำ อังศุมาลินมองไปเห็นต้นลำพูมีหิ่งห้อยตอมเต็มในความมืด ก็ตาโตตื่นเต้น
“ดูต้นลำพูสิ สวยจัง”
วนัสถามออกมา“ตัวจะคอยเขาอีกสัก 5 ปีได้ไหม
อังศุมาลินเงียบ นิ่งไป
“เวลาตั้ง 5 ปี ใครจะไปรู้ว่าอะไรๆ มันจะไม่เปลี่ยน แม้แต่ตัวก็เถอะ”
“ตัวกลัวเขาจะเหมือนกับคุณพ่อตัวล่ะสิ” วนัสหมายถึงหลวง.....บิดาอังศุมาลิน มองท่าทีเกรงใจ “อย่าโกรธนะ ที่เขาพูดแบบนี้”
“ไม่โกรธหรอก..นัส” อังศุมาลินมองหน้า “ตัวไม่เข้าใจ เขาพยายามที่จะให้โอกาสตัว ที่จะไม่ต้องผูกมัดตัวเองไว้กับผู้หญิงจนๆ..มีแต่ตัว..อย่างเขา เขาโอกาสตัวให้ได้เลือกคนดีๆกว่าเขา เขาไม่อยากเป็นอย่างแม่ ที่ต้องขมขื่นอยู่ทุกวันนี้เพราะการผูกพันอย่างโง่ๆ กับคำมั่นสัญญาที่ไม่เป็นแก่นสาร” อังศุมาลินใจหาย พูดไปพูดมาน้ำตาพาลจะไหล
“เขาจะพิสูจน์ให้ตัวเห็นว่า เวลาเปลี่ยนแปลงหัวใจเขาไม่ได้ ไม่มีใครที่เขาจะแต่งงานด้วยได้ นอกจากตัว..อังศุมาลิน”
“นัส” อังศุมาลินครวญ สีหน้าหนักใจ

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 1 วันที่ 25 ม.ค. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager