อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 15/4 วันที่ 4 มี.ค. 56


อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 15/4 วันที่ 4 มี.ค. 56

ตาผลร้องบอกคนข้างในโลง “เฮ้ย ไอ้หอยเบื๊อก จะพาไปส่งแล้วจะดิ้นทำไม”
ตาบัว กะตาผลกำลังหามโลงศพตรงไปที่ท่าน้ำวัด
เวลาต่อมาโลงศพถูกวางลงโครมที่ศาลาท่าน้ำวัด
ตาบัวกะตาผล ลิ้นห้อยเหวี่ยงบิดแขนคลายเคล็ดไปมา ตาผลหันมองระวังทางไปรอบๆ
“ไอ้นี่มันดื้อแท้น้อ แล้วก็เสือกมาหยุดดิ้นตอนวาง” ตาบัวว่า

“ปล่อยมัน มันคงกลัวพามันไปทิ้งไหน..แต่วันนี้ฤกษ์งามยามสะดวกดีแท้เชียว มือไอ้ผลแล้วคราวนี้ไม่ให้มีแม้แต่หมาสักตัวมาเห็นแน่” ตาผลบอก พลางหันไปทางลำน้ำ เห็นบางอย่าง “นั่นๆ มากันแล้ว”


ตาบัวหันมองตามไปทางคุ้งน้ำ

ท้ายเรือยนต์กำลังตะกุยน้ำแล่นเอื่อยๆ ไป ตาบัว ตาผล นั่งหน้าแป้นโต้ลม แล้วเหลียวไปหา ชายหน้านิ่ง ชายคนเดิมที่เป็นคนของหลวงชลาสินธุราช นั่งมาในเรือด้วย มีโลงศพตั้งวางอยู่กลางลำ ตาบัว ตาผล ส่งยิ้มให้ แต่ชายคนนั้นหน้านิ่งไม่ไหวติง สองเกลอเลยจ๋อยไป
ชายคนนั้นถามนิ่งๆ “คนตายเป็นคนชาติไหน”
“ก็คงอังกิดละมั้ง หน้าตามันก็คือกันก้ะไอ้หอยเก่านั่นละ” ตาผลบอก
ชายคนเดิมถามนิ่งๆ อีก “แล้วพูดภาษาอะไรละ”
ตาบัวหันมาทางตาผล “เออ นั่นสิ ว่าไปก็ข้าไม่เห็นมันพูดอะไรเท่าไหร่เลย ตั้งแต่เจอมัน มันก็เอาแต่พยักหน้าหงึกๆ”
“เออ ใช่ งั้นลูกพี่ก็ถามดูเอาสิ ฉันสองคนก็ยังไม่ได้ถามไอ้เบื้อกนี่ก็แปลก พอจะช่วยมานี่มันก็เล่นเอาแต่ดิ้นๆ ท่าเดียวกว่าจะมาได้” ตาผลบ่นอีก
ชายลูกน้องคุณหลวงหน้านิ่ง นึกตงิดๆ ขึ้นมา ส่วนตาบัวกะตาผลสีหน้าภูมิใจ

ตอนบ่ายๆ ชานระเบียงหน้าบ้าน หลวงชลาสินธุราช ยืนคุยหารืออยู่กับสารวัตรองอาจ
“จะยืนข้างเราหรือข้างญี่ปุ่น เราก็ยังเดาใจหลวงอดุลย์ไม่ถูกอยู่ดี”
“หลวงอดุลย์คงเกรงสถานะของรัฐบาลที่กำลังถูกระแวงเลยไม่อยากให้ทางญี่ปุ่นรู้แต่การกักตัวพวกเสรีไทยเอาไว้เฉยๆ มันก็เท่ากับตัดตอนงานเสรีไทยอยู่ดี”
“อืม ต้องรอดูต่อไป แล้วเสรีไทยคนนั้นบอกอะไรสารวัตรอีกไหม”
“บอกว่ามีเพื่อนเขาอีกคนที่มาพร้อมกันและอยากให้ผมไปรับตัวมา”
หลวงชลาสินธุราช หันขวับฟังอย่างสนใจ

แสงแดดบ่ายคล้อยส่องผ่านยอดไม้ ตาบัว กะตาผล และคนของหลวงชลาสินธุราช 2 คน กำลังช่วยแบกโลงไม้ปุเลงๆ เดินมาในสวนของบ้านหลังหนึ่ง
สักพักโลงศพถูกวางลง คนของคุณหลวง เหลียวมองต้นทางรอบแล้ว พยักหน้าให้กับอีกคน
โลงศพถูกงัดเปิดออก เห็นชายฝรั่งคนหนึ่ง ซึ่งเป็นทหารเยอรมัน หน้าซีด ถูกเอาผ้ายัดปาก มัดมือนอนนิ่งอยู่
ชายฝรั่งนั่งดื่มน้ำพรวดๆ แววตาล่อกแล่กกวาดตาสำรวจไปมา คนของคุณหลวงมองจับสังเกต
ตาบัวกะตาผล เดินแอ๊คยืดไปมาอยู่รอบตัวชายฝรั่ง
“เอาพูดได้แล้วไอ้หอย จะเงียบทำไม ทีให้เงียบแล้วเสือกเอะอะ ดิ้นไปดิ้นมา คนเขารออยู่จะได้พาไปส่ง” ตาผลบอก
ตาบัวถามชายฝรั่ง “เฮ้ยมึงป็นฝาหรั่งอะเมริกาหรืออังกิด ตอบมา”
ชายฝรั่งนิ่ง สองเกลอยังเดินแอ๊ควนไปมา
คนของคุณหลวง เดินพรวดเข้ามา ยกปืนจ่อเล็งที่หน้าชายฝรั่ง
ชายฝรั่งตกใจหน้าเสีย
“what is your name” ลูกน้องคุณหลวงถาม

เวลาตอนหัวค่ำที่ชายฝั่งทะเล จังหวัดพังงา
เห็นเรือหาปลาขนาดกลางลำหนึ่งกำลังแล่นออกจากฝั่ง ที่นี่คือ

“ชายฝั่งทะเลบ้านท้ายเหมือง จ.พังงา เดือนธันวาคม พ.ศ.๒๔๘๖”

เรือดำน้ำลำหนึ่ง โผล่ขึ้นจากใต้ระดับผิวน้ำทะเล แล้วมองเข้าหาชายฝั่งในระยะประมาณไม่เกินหนึ่งกิโลเมตร เห็นไฟเรือประมงแล่นออกจากฝั่งไกลๆ มีแสงไฟบ้านเรือนริมฝั่งไม่กี่หลัง
กล้องจากเรือดำน้ำโผล่เหนือผิวน้ำเล็กน้อย สอดส่าย ซูมเข้าออกหาเป้าหมายบนฝั่ง วนัสอยู่ในชุดกึ่งมนุษย์กบ สวมครึ่งตัวยังไม่สวมหัว กำลังส่องกล้องเรือดำน้ำอยู่

ภายในห้องประชุมภายในเรือ ป๋วย และเสรีไทยอีก 2 นาย และทหารเรืออังกฤษนายหนึ่ง นั่งยืนคุยกันอยู่ ในชุดกึ่งมนุษย์กบเช่นกัน ยกเว้นทหารอังกฤษ แต่งชุดราชนาวีอังกฤษ วนัสเดินเข้ามา
“เจอสัญญาณไหม”
ป๋วยถาม เห็นวนัสหันมาสีหน้าผิดหวัง
“เงียบเหมือนเดิม ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆ ครับ”
สีหน้าป๋วย และคนอื่นๆ ผิดหวังตามๆ กัน
“หรือว่าเป็นอย่างที่กองบก. คาด” เสรีไทย 1 ในนั้นบอก
“พงศ์ กับเรเว่น ถูกจับแน่ๆ..เพราะพวกเขาเข้ามาถึงเมืองไทยได้ก่อนเราตั้งเกือบเดือนแล้ว หากพวกเสรีไทยในกรุงเทพฯติดต่อกับสองคนนั้นได้ ก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะไม่มารับเรา นี่พวกเราก็มากบดานรอตั้งวีคนึงแล้วยังไม่เห็นหัวใครซักคน” วนัสเครียด และกังวล
“ผมขอสั่งยกเลิกปฏิบัติการ และกลับทรินโกมาลีทันที” ป๋วยว่า
ทุกคนเงียบอึ้งไป
“แต่ว่า...เราน่าจะเสี่ยงขึ้นไปดู” วนัสท้วง
ป๋วยย้ำ “ไม่ได้ นี่คือคำสั่ง”
ทุกคนบ้างอึกอักๆ เสียดาย “ครับผม” / “Sir, Yes sir.”

ทุกคนดูผิดหวังเสียดายมาก โดยเฉพาะวนัส
ส่วนที่อู่ต่อเรือ ทหารญี่ปุ่นและกุลีรับจ้าง ต่างแบกขน บ้างเชื่อมเหล็ก ตอกตี กันอยู่กลางแสงโคมไฟใหญ่ที่สาดส่อง

ไม้ฉาก วงเวียน และดินสอที่เหลาแหลม วางนิ่งเกลื่อนอยู่บนโต๊ะ แบบพิมพ์เขียวที่กางอยู่ถูกปลายดินสอจรดนิ่งค้าง
โกโบริที่จับดินสอนิ่งเหม่อมองว่างเปล่ากับงานตรงหน้า แล้วตัดสินใจวางดินสอลง ยกแก้วกาแฟที่วางอยู่ใกล้ขึ้นซดจนหมด แล้วลุกขึ้น
โกโบริเดินวนไปมารอบห้อง แล้วหยุดถอนใจ ก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากห้องไป มาหยุดยืนที่ระเบียงหน้าห้อง มองเหม่อทะลุยอดไม้ออกไปไกลทางบ้านอังศุมาลิน

เวลาเดียวกันอังศุมาลินยืนมอง แล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าสีโอลด์โรสที่สะอาดเอี่ยมขึ้นมา จับพับไปมาแล้ว ใส่ลงในกระเป๋าเครื่องแบบของโกโบริไว้
อังศุมาลินมอง จัดจับเสื้อให้เป็นระเบียบ พลันเสียงทุบประตูที่ชานเรือนดังแว่วเข้ามา อังศุมาลินหันไป
แม่อรสีหน้าสงสัย เดินมาที่ประตูบ้าน ที่โดนทุบตึงๆๆๆๆ
“รอเดี๋ยวๆ ว่ายังไง มีอะไรหรือ”
เสียงตาผลเรียกไม่หยุด “แม่อรๆ แม่อังอยู่ไหม ฉิบหายแล้ว”
อังศุมาลินเปิดประตูห้องออกมาดูสีหน้าตระหนกขึ้นมาทันที
ตาบัว ตาผลพรวด ผ่านประตูเรือนเข้ามาหน้าตาตื่น
“อะไร ใครเป็นอะไร” ยายถาม
“มันยุ่งกันใหญ่แล้ว” ตาผลว่า
ตาบัวลดเสียงพูดเบาลง “นายช่างอยู่หรือเปล่า”
ตาบัวกับตาผล หันมาระแวงเลิ่กลั่ก
อังศุมาลินรุดเดินมา
“ไม่อยู่”
“มันจะฉิบหายกันหมดแล้วนะซิแม่อัง ไอ้บัวมันไปเจอฝาหรั่งเข้าวันก่อนที่ท่าข้าม แล้วเห็นท่าไม่ดีเลยพามาอยู่ที่ท้ายสวน กะจะเป็นแบบมิกกะเต้อไม้เกิน เลยติดต่อให้พลกะพักสองคนนั่นมารับตัวไป แบบเก่าเปี๊ยบ”
ตาผลว่า ตาบัวหน้าเจื่อน
อังศุมาลินซักต่อ “แล้วยังไงลุง”
“แต่ไอ้ฝาหรั่งมันอิดออดไม่ยอมไปแฮะ จนต้องซักมันอยู่นาน ที่ไหนได้...”
ตาผลค้างคำแล้วตบขาฉาดใหญ่ก่อนบอก “ไอ้ฝาหรั่งนั่น...มันเป็นเยระมัน”
อังศุมาลิน แม่อร และยายศรตกใจ
“ตายละ” อังศุมาลินอุทาน
“เยระมัน แล้วมันเป็นยังไงหรือ” ยายศรสังสัย
“เยอรมัน ก็คือพวกเดียวกับญี่ปุ่นไงคะแม่ เรียกว่าพวกอักษะ เป็นศัตรูกับพวกอังกฤษ ฝรั่งเศส อเมริกา ที่เรียกว่าพวกสัมพันธมิตร” แม่อรบอก
อังศุลินอธิบายต่อ “และรัฐบาลไทยเราก็เป็นพวกเดียวกับอักษะเหมือนกันไงคะ ตา 2 คนก่อเรื่อง ไปพาคนเยอรมัน พวกเดียวกะญี่ปุ่นและรัฐบาล ให้มารู้จักวิธีการของพวกเรา ที่เป็นพวกใต้ดิน เป็นเสรีไทย เป็นพวกสัมพันธมิตร ถึงในสวนของเราเอง”
ตาบัวกะตาผลต่างหันไปชี้หน้าโทษกันไปมา “เพราะมึงคนเดียวๆ”

3 แม่ ยาย และ หลาน ทุกคนซีดไปตามๆ กัน
อังศุมาลิน แม่อร และยายศร ต่างมีสีหน้ากังวล หนักใจ อยู่อย่างนั้น

“เดี๋ยว..ลุง..แล้วตอนนี้..เยอรมันคนนั้นอยู่ที่ไหน” อังศุมาลินถาม
“ก็พลพรรคคนนั้นเขาเผ่นหนีไปเลย..ชั้นก็เลย..หลอกไอ้หรั่งเยระมันมาเก็บไว้ที่กระต๊อบท้ายสวนของเรานี่ละ ทำยังไงดีละแม่อัง หรือเราเอามันไปปล่อยที่เดิมดีไหม” ตาผลบอก
“ไม่ได้นะลุง ขืนความไปถึงพวกญี่ปุ่น เรายุ่งกันหมดแน่”
“เราอาจจะโดนกันทั้งบ้าน” ยายศรว่า
อังศุมาลินถอนใจ สีหน้ากังวลครุ่นคิด
“คุณพ่อหนูก็...อาจจะพลอยแย่ไปด้วยนะลูก” แม่อรบอกอย่างเป็นกังวล
ตาบัวกะตาผล อึ้งเงียบงันไป

ขณะเดียวกันหมอทาเคดะเดินมา ผ่านหน้าห้องทำงานโกโบริ เห็นไฟในห้องทำงานโกโบริยังเปิดสว่างอยู่ หมอทาเคดะโผล่หน้าเข้ามา
“โกโบริซัง”
แต่โต๊ะทำงานว่างเปล่า ไม่เห็นใคร มีแต่ดวงไฟที่เปิดค้าง และกองแบบพิมพ์เขียวมากมายบนโต๊ะ
หมอมองหาทั่วห้อง แต่ไม่มีใคร หมอทาเคดะส่ายหัว แล้วเดินมาปิดไฟให้

ด้านอังศุมาลินในชุดเสื้อแขนยาว พร้อมไฟฉายดวงโตเดินมาที่ประตูเรือน มีตาบัว ตาผล รออยู่ แม่อร ยายศรสีหน้ากังวลเดินตามมา
“ดึกแล้วนะลูก เป็นสาวเป็นนางเดินทางตอนกลางค่ำกลางคืนอันตราย ไม่ดีหรอก”
“ยังไงเสียคืนนี้ก็ยังทำอะไรไม่ได้แน่ๆ เชื่อแม่เถอะอย่าไปเลย” แม่อรบอก
“หนูต้องไปค่ะ” อังศุมาลินยืนกราน
แม่อร ยายศร อึ้งเงียบไป
อังศุมาลินก้าวลงบันไดไป มีตาบัว ตาผลล่วงหน้าไปก่อน
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ลุงบัวกับตาผลก็ไปด้วย หนูจะรีบไปรีบมา ต้องบอกให้คุณพ่อรู้ตัวเสียก่อน จะได้ตั้งรับถูก”
“ระวังตัวนะลูก” ยายศรบอก
“หรือยังไงหนูจะค้างกับคุณพ่อไปเสียเลย ให้ลุงบัวหรือลุงผลกลับมาบอกแม่ก็ได้ แม่จะคอยฟังข่าว อย่าเดินถนนใหญ่ เดี๋ยวไปเจอพวกญี่ปุ่นเข้า ไปตามซอกตามซอยนะ” แม่อรบอกกับสองเกลอ “ฝากหลานด้วยนะ”
“รับรองแม่อร ยังไงก็ต้องข้ามศพไอ้บัวไอ้ผลไปก่อน” ตาบัวบอก
อังศุมาลิน ตาบัว ตาผล ลงบันไดเลี้ยวหายไป แม่อร กับยายศรมองตาม สีหน้าทั้งห่วงทั้งกังวล

อังศุมาลินถือไฟฉายดวงโตเร่งฝีเท้านำไป เลี้ยวจากหน้าบ้านจะเข้าเขตสวน ตาบัว กะตาผล ตามไม่ห่าง ทันใดนั้น ร่างใครคนหนึ่งก้าวทะมึนออกมาเกือบชนกัน
อังศุมาลินร้อง “อุ๊ย”
ที่แท้เป็นโกโบรินั่นเอง ที่กำลังรีบเดินมา
“โอ๊ะ ขอโทษครับ”
อังศุมาลินมองหน้าโกโบริอย่างตื่นตะลึง เหมือนเห็นผี ยืนตัวแข็งทื่อ
โกโบริเห็นทั้งสามถนัด มองแต่ละคน ชักตะหงิดๆ สงสัย จะไปไหนกัน สองเกลอหน้าเสีย
ตาผลลนลานโพล่งขึ้นมาพูดกับตัวเอง “ฉะ ฉิบ หะ หาย แน่ละโว้ย”

โกโบริมองแต่ละคน ซื่อๆ “นี่คุณจะไปไหน”
อังศุมาลินรีบทำหน้าเย็นชาใส่ “เปล่าไม่มีอะไร จะไปธุระท้ายสวน”
โกโบริสงสัย “ทำไมต้องไปกันมืดๆ”
อังศุมาลินไม่ตอบ
“ผมไปด้วย ไปไหนไปกัน” โกโบริแย่งไฟฉายไปถือ
อังศุมาลินฉุนขาด “ไม่ใช่ธุระของคุณ”

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 15/4 วันที่ 4 มี.ค. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager