อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 19/5 วันที่ 21 มี.ค. 56


อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 19/5 วันที่ 21 มี.ค. 56

คุณชายวิชญากับอรุณพยายามหันมาดู จนเมื่อเห็นอะไรเป็นอะไรแล้วแทบทรุด ผู้ใหญ่และชาวบ้านที่เหลือทำอะไรกันไม่ถูก
“บอกมา ของใคร” ทหารถามอีก
วนัส กัดฟันแน่นเหงื่อแตกพลั่ก
วิทยุสื่อสารกำลังสูงของ 3 เสรีไทย ถูกทหารญี่ปุ่นที่ค้นเจอ ยกชูสูงขึ้น

“ได้ยินมั้ย...” ทหารอีกคนถามย้ำ
วนัสจ้องเขม็ง ชาวบ้านบนเกวียนขยับๆ อึกอักๆ ค่อยๆ เหลือบมองไปทางผู้ใหญ่บ้าน ผู้ใหญ่เองก็คิดทำอะไรไม่ถูก สถานการณ์ตึงเครียดไปหมด ไม่มีใครยอมพูดสักแอะ


“วิทยุนี่-ของใคร..ทำไม-ไม่ตอบ” ทหารญี่ปุ่นคนเดิมถามคาดคั้น
วนัสเริ่มเดือด หายใจฟึดฟัด กัดฟันแน่น วิชญาสังเกตรีบเตือน
“Calm. Guy.”
วนัสเอี้ยวหน้าพูดเบาไม่ขยับปาก
“But, Sam.”
อรุณหน้านิ่งกำลังจดจ่อสมาธิกับอะไรบางอย่าง เหงื่อแตกซิก
มือของอรุณกำลังใช้มีดพกอันเล็กตัดเชือกที่มัดมือทั้งสามไว้ด้วยกันออก วนัสเห็นทหารญี่ปุ่นอีกคนกำลังค้นเป้ที่เหลือ
คราวนี้ทหารค้นเป้อีกใบเจอแผนที่ และปืนพก จึงรีบส่งให้ทหารคนที่ถือวิทยุแรงสูงอยู่พลางบอกเป็นคำญี่ปุ่น
“มีนี่ด้วยครับ ของพวกทหารยุโรป”
ทหารที่ถือวิทยุ ชูแผนที่กับปืนพกขึ้นมาด้วย ทหารอีกคนสาดขวับกวาดไฟฉายส่องไปเห็น ตาลุกวาว ควักปืนพกขึ้นมาทันที
“ของทั้งหมด-เป็นของใคร“ เงียบกริบ ตวาดดังลั่น “ถามว่าของใคร”
ทันใดนั้นทหารคนดังกล่าวก็ยิงปืนขึ้นฟ้าลั่นเปรี้ยงหนึ่งนัด ชาวบ้านทุกคนบนเกวียนตกใจ หน้าซีด
ทหารคนนั้นหันปืนขวับเล็งมาที่วนัสทันที
“งั้นแก-ตอบมา-ว่าของใคร”
วนัสจ้องเขม็งเดือดดาลเต็มที่ ท่านชายวิชญารีบขยับมอง จนทำให้มีดในมืออรุณที่กำลังแอบเฉือนตัดเชือกหล่นจากมือ
“ตอบมา...เร็ว”
วนัสกัดฟันแน่น
“สะ สามคนนี่เป็นขโมย”
ผู้ใหญ่บ้านละล่ำละลัก รีบอธิบาย
“มันไปขโมยของพวกนี้มา ระ..เรา จับพวกมันได้ จะเอาไปส่งตำรวจ”
“อ้อ..งั้นก็...” ทหารญี่ปุ่นที่เป็นหัวหน้าหันสั่งลูกน้อง “ยึดของพวกนี้ไปทั้งหมด”
“ไฮ้” ทหารญี่ปุ่นอีก 2 คน รับคำเสียงดัง ก่อนกวาดเป้และของทั้งหมดลงไปจากเกวียน
วนัส ท่านชาย และอรุณหน้าตึงขึ้นมาทันที
วนัสพูดโดยไม่ขยับปาก จะลุยแล้ว “It’s time, Sam.”
“อยากตายนักใช่ไหม ไอ้หัวขโมย”
ทหารหัวหน้าตรงมาตบวนัสด้วยด้ามปืนไปหนึ่งฉาด
อรุณกับท่านชายวิชญาตกใจ “ลำพู”
วนัสถึงกับหน้าหัน พลันสะบัดกลับมามองจ้องตาขวางเขม็งใส่
“มองอีกใช่มั้ย”
ทหารคนนั้นเงื้อเหวี่ยงด้ามปืนตบเข้าไปที่หน้าวนัสอีกฉาด แต่พลันมีมือยกขึ้นมาจับปืนหมับไว้แน่น
ทหารคนดังกล่าวงงปนตกใจ
ที่แท้เป็นมือวนัส ที่กำลังมองอย่างเดือดดาล เคียดแค้นสุดๆ
วนัสตะโกนใส่หน้า “ไอ้ยุ่น”
ทหารคนนนั้นหน้าเหวอไป โดนวนัสกระชากดึงเข้ามาหาและถูกบิดมือจนปืนร่วง ก่อนโดนเหวี่ยงล้มหงายกับพื้น
ทหารสองนายที่ยืนคุมเชิง งง พยายามยกปืนเล็งขู่
“อย่านะ หยุด”
วนัสคว้าปืนพกขึ้นมาได้อย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะพลิกตัวรวบล็อคคอและยกปืนจี้จ่อทหารหัวหน้า ได้ทันท่วงที
“วางปืน ไม่งั้นไอ้นี่ตาย”
พวกญี่ปุ่น และทุกคนซีดกันหมด พวกเสรีไทยเคลื่อนไหวตัวกัน เข้าแย่งของที่ถูกยึด เตรียมเผ่น

ตอนเช้าวันต่อมา ปลาทอดเอย กุ้งเผา หมูย่างหั่นพอคำ กับน้ำปลาพริก โดนอังศุมาลินผลักออกไป
“หนูไม่เอาเลยหรือ กัดฟันฝืนใจ..กินเนื้อสัตว์อะไรบ้างเถอะลูก..จะได้ช่วยบำรุงครรภ์” แม่อรว่า
“หนูขอเป็นข้าวเปล่าๆ เถอะนะคะ มันไม่ไหวจริงๆ ค่ะ”
“ก็อย่างนี้ละ ตอนแม่อรท้องยัยอัง ยังกินได้แต่มะม่วงจิ้มน้ำปลา น้ำปลาเปล่าๆ ด้วยนะ ไม่ใช่น้ำปลาหวาน” ยายศรที่นั่งอยู่ด้วยบอก
“แต่กินแต่ข้าวเปล่าๆ ขาวๆ แบบนี้อย่างเดียว...มันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยนะลูก” แม่อรบอกอีกด้วยความเป็นห่วง
“หนูเหม็นกับข้าวน่ะค่ะ เหม็นจริงๆ ขออนุญาตเอาไปไกลๆ ด้วย..ได้ไหมคะ” อังศุมาลินทำหน้าแขยง เมื่อเลื่อนกับข้าวออกห่าง
“เฮ้อ..ตามใจๆ เอ้าๆๆ” แม่อรถอนใจ พร้อมกับช่วยเลื่อนกับข้าวออกให้
โกโบริอยู่ในชุดอยู่บ้าน เป็นกางเกงขาสั้นของทหาร กับเสื้อยูกาตะ คุกเข่า ทำอะไรเสียงแก๊กๆๆ อยู่ในครัว โดยกำลังเอาของจากขวดแก้วถนอมอาหารใส่ถ้วย
“พ่อดอกมะลิ มากินข้าวได้แล้ว” ยายตะโกนเรียกหลานเขย
“เดี๋ยวครับ เดี๋ยว” โกโบริลุกไปหาถ้วยเพิ่ม ค้นตามตู้ กุกกักๆ
“มัวทำอะไรของเค้านะ” ยายศรบ่น
“เห็นว่าไปเอาของมาจากโรงครัวที่อู่น่ะค่ะ ทานอาหารไทยทุกวันๆ คงคิดถึงอาหารที่บ้าน” อังศุมาลินว่า
“นั่นสินะ ไอ้เราก็ทำอาหารญี่ปุ่นไม่เป็นเสียด้วย” แม่อรว่า
“ก็ดีนะ อยากกินอะไร ก็ให้เขาทำเอง เดี๋ยวเราทำไม่ถูกปาก กินไม่ลง เลยจะผอมไปเสียเปล่าๆ” ยายบอก
ไม่นานนัก โกโบริยกถาดเล็กๆ ที่มีถ้วยเล็ก 3 ใบ ใบหนึ่งใส่บ๊วยญี่ปุ่นเล็กๆ สำหรับกินกับข้าว 4-5ลูก ใบหนึ่ง เป็นสาหร่ายชิ้นเล็ก หั่นฝอย และอีกใบเป็นผงปลา ใส่งา มีเครื่องปรุงรสมาด้วย และมีตะเกียบวางพร้อม
แม่อรฉงน “อะไรนี่”
โกโบริสาธยายเป็นอันๆ “นี่บ๊วย นี่สาหร่าย นี่ผงปลา-ปรุงรสครับ สำหรับกินกับข้าว อังศุมาลินเหม็นของที่มีกลิ่น ลองชิมของพวกนี้ดู มันรสอร่อย ไม่มีกลิ่น แล้วเป็นประโยชน์ คนญี่ปุ่นใช้กินกับข้าว ดีมากครับ เด็กก็กินได้ ผู้ใหญ่ก็กินได้”
ยายศรก้มลงมองใกล้ๆ “มันอะไรกันมั่ง..นี่มันคือ..ผลไม้อะไร…”
อังศุมาลินเห็นแล้วกลืนน้ำลายเอื้อก
“ลูกบ๊วยค่ะ...น่ากินมากเลย...ขอลองกินหน่อยนะคะ”
อังศุมาลินกลืนน้ำลายที่พุ่งปรี๊ดจนปวดแก้ม
โกโบริยิ้มกว้างแก้มแทบแตก ด้วยความดีใจ รีบเอาตะเกียบคีบ วางลงบนจานเมียรัก อังศุมาลินตักกินทันที รีบเคี้ยวอย่างมีความสุข
ทุกคนมองดูด้วยความดีใจ
คราวนี้อังศุมาลินเอามือหยิบอีกลูก ใส่ปากต่อเนื่อง
“ตักข้าวด้วยสิ ต้องกินกับข้าวนะ” โกโบริยิ้มบอก
อังศุมาลินส่ายหัว ทำหน้าขี้โกง ทะเล้น หยิบอีกเม็ดใส่ปากเฉย “ไม่เอา จะกินบ๊วยเปล่าๆ”
โกโบริหันมาฟ้องฉอดๆ หาแนวร่วมสุดฤทธิ์ “คุณแม่ คุณยาย ดูสิ อังศุมาลินขี้โกง..ไม่ยอมกินข้าว”
แม่อร กะยายศรทำหน้าระอา ขำสองผัวเมีย
อังศุมาลินทำหน้าอย่างผู้มีชัย ถือถ้วยนั้นมาเป็นของตนคนเดียว หยิบกินจริงจัง

โกโบริทำหน้าโมโห ฉุน แต่ทุกคนขำเพราะท่าทีตลกแลดูน่าขัน
ไม่นานต่อมา แลเห็นน้ำคลองไหลแรง สะอาดดี โกโบริใส่กางเกงขาสั้น กำลังเอาถังตักน้ำจากคลองขึ้นมา 2 ถัง โกโบริเอาคานสอดหูถังทั้งสอง แล้วเอาขึ้นบ่าหาบไป

แม่อรกะ ยายศร เดินผ่านมา มองๆ โกโบริหันมา ยิ้มแฉ่ง หาบน้ำขึ้นไปทางบ้าน
พอขึ้นมาบนบ้าน โกโบริเอาถังน้ำ เทลงตุ่มใหม่นอกชาน
แม่อร กะยายศร ตามมาย่องๆ โผล่ดู
“นี่ไปเอาตุ่มมาจากไหนพ่อ” ยายถาม
“มันคว่ำทิ้งอยู่ทางโน้นน่ะครับ” โกโบริชี้ไปทางหนึ่ง
“ตุ่มเก่าโบราณ ไม่รั่วนะพ่อคุณ” ยายถาม
“ดูดีแล้วครับ ไม่รั่วครับ”
แม่อรกับยายศรเดินกลับลงจากบ้านไป
“บ้านเรามันไม่มีห้องน้ำดีๆ”
ส่วนโกโบริยังคงพากเพียรตักน้ำต่อ โกโบริหาบน้ำขึ้นบันได ถึงตุ่มที่ตั้งอยู่ชานบ้าน โกโบริเทน้ำลงตุ่มตูมๆๆ
พอน้ำเต็ม โกโบริเอาสารส้มมากวนๆๆๆ จนน้ำใสขึ้น โกโบริดู ยิ้มอย่างพอใจ

เวลาต่อมาโกโบริเปลือยท่อนบน ไม่ใส่เสื้อ เขียนแบบเก้าอี้ม้านั่งแบบง่ายๆ ลงในกระดาษ ด้วยมือเป็นแบบที่ไม่ต้องใช้เครื่องมืออะไรมาก
อังศุมาลินเดินมา เมียงๆ มองๆ ท่าทีสงสัย ว่าเขาทำอะไรของเขา แล้วเดินจากไป
ไม่นานต่อมา โกโบริเอาไม้กระดาน เป็นไม้ท่อนๆ ขนาดต่างๆ หามาได้จากใต้ถุนบ้าน เอามาเทียบขนาด แล้วเอาดินสอขีดๆ
จากนั้นโกโบริเลื่อยไม้ต่างๆ ให้ได้ขนาดตามแบบ พอเสร็จโกโบริเอากระดาษทรายขัดๆ ถูๆ ลูบไม้ ว่าเนียนไร้เสี้ยน
โกโบริลงมือตอกตะปู ประกบเป็นเก้าอี้ม้านั่ง

ตกตอนเย็น ต้นไม้หน้าบ้านออกผลงดงาม ลำคลองยามเย็น เห็นเด็กๆ วิ่งมากระโดดน้ำตูมๆๆ
อังศุมาลินใส่กระโจมอก ในมือถือผ้าผลัด และมีผ้าเช็ดตัวคลุมไหล่ อีกมือถือขันใส่อุปกรณ์อาบน้ำ เดินออกจากห้องมา
โกโบริอยู่ในชุดกางเกงขาสั้นตัวเดียว ไม่สวมเสื้อ นอนพังพาบ เล่นบางอย่างอยู่ตรงมุมห้อง เอาอะไรโปรยๆ ลงในโหลแก้วขอบสูงทรงกระบอก
อังศุมาลินสงสัย เดินมาชะโงกดู

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 19/5 วันที่ 21 มี.ค. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager