อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/2 วันที่ 23 มี.ค. 56


อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/2 วันที่ 23 มี.ค. 56

อังศุมาลินมองอย่างฉงน “คุณนี่..เป็นคน...ตาไว...ช่างสังเกตจังนะคะ”
“ขอบคุณครับ”
โกโบริลุกไป แต่งตัวต่อ อังศุมาลินจัดของเสร็จ ลุกขึ้น เดินออกจากห้องไป
โกโบริแต่งตัวเสร็จ กลับหาของบางอย่างไม่เจอ หมุนหาตัวรอบๆ ไม่มี จึงเดินหา เปิดตู้ ค้น ก้ม เปิดลิ้นชัก

อังศุมาลิน กำลังกวาดบ้านแถวๆยกพื้น หน้าห้องนอน
โกโบริเดินมา เมียงมอง ท่าทีเกรงใจ อังศุมาลินมองงงๆ
โกโบริยิ้มแหยๆ เดินมาหา ลูบท้ายทอยเขินๆ “เอ่อ...คือ...ถุงเท้าผมอยู่ไหน”


อังศุมาลินมองอย่างงวยงง “ก็อยู่ที่ที่มันอยู่ตลอดเวลานั่นล่ะค่ะ”
“ที่ไหน..ผมหาดีแล้วนะ”
อังศุมาลินทำหน้าอนาถ แล้วเดินไปที่ห้อง โกโบริตามไป อังศุมาลินเดินมาหยุดที่มุมหนึ่ง ตรงนั้น มีกล่องไม้ใหญ่กล่องหนึ่ง อังศุมาลินนั่งลง เปิดกล่องนั้นออก ในนั้น คือถุงเท้าหลายคู่ของโกโบริ
โกโบริยืนดู ทำหน้าเอ๋อ
“อ้อ..จริงด้วย”
อังศุมาลินส่ายหน้า ขำๆ พลางหยิบถุงเท้าขึ้นมาส่งให้คู่หนึ่ง “ทีของๆ คนอื่นล่ะ รู้ดีนัก...แต่ของๆตัวเอง..หารู้ไม่” ทำหน้าเซ็งหยามนิดๆ
“ก็..ผมรู้แต่ของๆ คนที่ผมสนใจนี่นะ”
อังศุมาลินทำหน้าหมั่นไส้ โกโบริทำหน้าทะเล้น นั่งลงใส่ถุงเท้าที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน
อังศุมาลินส่ายหัว แล้วเดินออกไปกวาดบ้านต่อ โกโบริมองตาม ตาละห้อย เหมือนหมาน้อยมองตามเจ้าของ
อังศุมาลินกวาดผ่านหน้าห้อง มองเข้ามา โกโบริยิ้มให้

อังศุมาลินทำหน้าเมินใส่แล้วหันไปกวาดทางอื่น โกโบริหัวเราะขำ ยิ้มสุขใจ
ตอนสาย วนัส ท่านชายวิชญา และ อรุณ อยู่ใต้ต้นไม้นั้นกลางทุ่งนาแห่งหนึ่ง 3 เสรีไทย ช่วยกันขุดหลุมขนาดใหญ่ กันจนเสร็จ ทุกคนเหนื่อยหอบตามๆ กัน

“เอาของทุกอย่าง..ทั้งหมดเลยนะ ฝากไว้ที่นี่ก่อน หากถูกจับได้พร้อมของพวกนี้ ก็จบกัน” ท่านชายบอก
จากนั้นทุกคน เอาของพวกชุดทหาร วิทยุ และอุปกรณ์ทุกอย่าง ห่อด้วยผ้า แล้ววางลงไป
“แล้ว...ปืน” วนัสถาม
“ก็ต้องฝังด้วย” ท่านชายวิชญาบอกอีก
“แล้วถ้าเรา..ไปเจอพวกศัตรู” วนัสท้วง
“ก็ต้องไม่มีของพวกนี้ในตัว ไม่งั้น ก็จบ” ท่านชายว่า
“เราต้องเป็นชาวบ้านธรรมดาจริงๆ ให้ได้สิ วนัส ชาวบ้านธรรมดา ไม่มีใครจับไปทำอะไรหรอก” อรุณบอก
“หวังว่า...เราคงมีโอกาส กลับมาที่ต้นไม้ต้นนี้...มาขุดเอาของพวกนี้คืน..ให้เร็วที่สุด”
วนัสอึ้งนิดๆ ทิ้งปืนลงไป ทุกคนช่วยกันกลบหลุม

ไม่นานหลังจากนั้น ที่บริเวณหน้ากระท่อมหลังหนึ่ง เห็นชาวบ้าน ผัว-เมีย นับเงินในมือ แล้วมองหน้ากัน อย่างตื่นเต้น สักพัก จึงเห็นทั้งสามคนเดินออกมาจากกระท่อม แต่งตัวเป็นชาวบ้านและสภาพซอมซ่อมากกว่าเดิมขึ้นไปอีก มีผ้าขาวม้าคาดเอว สวมหมวกใส่ทำงาน ใส่รองเท้าแตะเก่าๆ ขาดๆ
สองผัวเมียไหว้ปลกๆ
“อย่าลืมนะครับ..ถ้าเรื่องนี้..มีคนอื่นรู้..พวกคุณก็จะมีโทษเหมือนกัน” วนัสกำชับ
สองผัวเมียพยักหน้า ท่าทีเลิกลักๆ เหลียวมองซ้ายขวา
จากนั้นฝ่ายผัวไปจูงจักรยานเก่าๆ 2 คันมาให้
สามคน เอาจักรยานนั้นมา คันหนึ่ง วนัสให้ท่านชาย ท่านชายพยัก ขอบใจ แล้วขี่นำไป
ส่วนอีกคัน วนัสขี่ แล้วให้อรุณซ้อนท้าย
จักรยาน 2 คัน ของ 3 คน แล่นไปตามทางดินแคบๆ ถีบผ่านทุ่งนาไป วนัสหน้าตามุ่งมั่น
อีกสักพักก็มาถึงตรงบริเวณสามแพร่งเข้าหมู่บ้าน ซึ่งเริ่มมีคนเดินพลุกพล่าน บ้างขี่จักรยาน บางคนจูงวัวควาย เด็กวิ่งเล่น หญิงชาวบ้านบางคนถือตะกร้าไปตลาด
จักรยานทั้ง 2 เข้ามาจอด มองหน้ากัน แล้วตัดสินใจ ขี่ปะปนเข้าไป เบื้องแรกผู้คนพวกนั้นเมียงมองนิดๆ แล้วไม่มีใครสนใจ ต่างร่วมทาง สวนทางกันไป
ทั้งสามขี่จักรยาน 2 คัน เข้าไปในหมู่บ้าน ผ่านชาวบ้าน แต่คนมองแค่หน่อยๆ ตามปกติ ไม่ได้จับตามองมากมาย
ทั้งสามสบตากัน ท่าทีสบายอกสบายใจขึ้น
วนัสดูฮึกเหิม เปี่ยมพลังใจ

ขณะเดียวกันพระฉันเพลเสร็จแล้ว บรรดาลูกศิษย์วัดกำลังเอาปิ่นโตที่ล้างแล้วมาคืนอังศุมาลินที่ยืนรออยู่
“หนูล้างให้แล้วนะครับ พี่ สะอาดแล้วครับ”
“ขอบใจนะจ๊ะ”
พอดีหลวงพ่อเดินมาอีกด้านหนึ่ง พร้อมขวดน้ำมนตร์
“อ่ะ อังศุมาลิน นี่แหละๆ ของดีๆ โทษที ที่ต้องให้มารับเอง พ่อจะติดไปตอนเช้าเวลาบิณฑบาตรหลายวันแล้ว ตั้งแต่คุณยายแกบอกข่าว...แต่ลืมทุกที”
อังศุมาลินทรุดตัวนั่งย่อลงไป ไหว้ แล้วรับขวดมา “ขอบพระคุณค่ะ หลวงพ่อ”
“นี่ล่ะ เอาไปดื่มนะ ไม่มีเชื้อโรคหรอก ก่อนจะปลุกเสก หลวงพ่อต้มแล้ว”
อังศุมาลินยิ้มๆ “ค่ะ”
“รับรอง ว่าน้ำมนตร์คาถาองคุลีมาลนี่ มีพุทธคุณ...ทำให้คลอดง่าย เด็กแข็งแรงดี รักษาตัวให้ดี ขอให้มีความสุขความเจริญนะ”
อังศุมาลินไหว้ หลวงพ่อเดินจากไป อังศุมาลินเอาขวดน้ำมนตร์ใส่ตะกร้า อีกมือ ถือเถาปิ่นโต พอเดินมาจะผ่านหน้าโบสถ์ ก็ชะงัก
เมื่อเห็นแม่วัน เมียกำนัน เดินออกมาพอดี ต่างคน ต่างอึ้ง อังศุมาลินไหว้ แม่วันยิ้มทักทาย
“หนูอัง...ไม่เจอเลย ป้าไม่เห็นคุณแม่คุณยายหลายวันแล้ว หมู่นี้ยุ่งๆ หรือ”
“ก็...ค่ะ”
“หนูดูผอมๆ ซีดๆ ไปหรือเปล่า ไม่สบายหรือเปล่า” แม่วันถาม ยังไม่รู้เรื่องอังศุมาลินท้อง
“เปล่าค่ะ” อังศุมาลินปฏิเสธ
“เฮ้อ..หนูเอากับข้าวมาเพลหรือ..ป้ามาไหว้พระ..สวดมนตร์..ใจคอมันยังไงก็ไม่รู้ หมู่นี้ ฝันร้ายทุกคืน”
อังศุมาลินซีดลงไปอีก “คุณป้า...คงห่วงวนัสมากสินะคะ”
“ตั้งแต่ได้อ่านจดหมาย..ก็ยิ่ง..ใจคอหายๆวาบๆ ไม่ปกติเลย ยิ่งรู้ว่าลูกอยู่ใกล้ ยิ่งห่วงหนักเข้าไปอีก..กลัวว่า..จะเกิดอะไรไม่ดี..โอย..ไม่เอาล่ะ ไม่อยากจะคิด เออ..นี่...” แม่วันควักที่อก แล้วอยู่ๆ ก็หยิบจดหมายฉบับเดิมนั้นออกมา
อังศุมาลินเห็นชะงัก
“ป้าพกไว้กับตัว ตลอดเวลา เวลาอยู่คนเดียว..ก็ต้องหยิบออกมาอ่าน...จดหมายที่วนัสเขียนถึงหนู...”
อังศุมาลินมองๆ แล้วยิ่งซีด เหมือนจะเป็นลม รีบวางของลง แล้วทรุดนั่ง
แม่วันตกใจ “หนู...เป็นอะไรหรือเปล่า”
“หนู..หน้ามืดไปน่ะค่ะ”
แม่วันจับมือ “มือเย็นเจี๊ยบเลย ไม่สบายหรือเปล่า ไหวไหม นั่งพักเดี๋ยว.. เดี๋ยวป้าไปส่ง”

ไม่นานต่อมาแม่วันพาอังศุมาลินมาส่งที่เรือน แม่อรบ่นอุบ
“ไปเป็นลมที่วัดจนได้ แม่บอกก็ไม่เชื่อ ว่าไม่ให้ไป”
“หนูอยากไปทำบุญเองจริงๆ...หนูอยู่แต่ที่บ้านมาหลายวันแล้ว อยากไปไหนมาไหนบ้าง” อังศุมาลินโอด
“หนูอังเป็นอะไรหรือเปล่า” แม่วันถามด้วยความเป็นห่วง
ยายศรกะแม่อรเหลียว มองหน้ากัน
อังศุมาลินรีบกลบเกลื่อน “หนูไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ พอดีวันนี้แดดแรงมาก หนูก็เลยเป็นลมแดดเท่านั้นเอง”
แม่วันลูบผมอย่างเอ็นดูรักใคร่ “หนูยังไม่ได้กินข้าวกระมังนี่..จริงด้วย นี่ก็เลยเพลไปโขแล้ว ชั้นรีบกลับบ้านก่อนล่ะ ตานุ่มคงรอกินข้าวกลางวันแล้ว กินข้าวเยอะๆนะ หนูอัง..ผอมลงๆ..เฮ้อ..ป้าไปก่อนล่ะ” แม่วันหันไปไหว้ลายาย “ไปล่ะค่ะ คุณยาย แม่อร..ฉันไปนะ” แล้วรีบลุกเดินออกไป
แม่อรตามไปส่ง อังศุมาลินมองไป สะดุ้งนิดๆ เมื่อเห็นว่าตรงที่แม่วันนั่ง มีจม.วนัสตกอยู่
ยายศรมัวแต่หันไปชะเง้อ มองส่งแม่วัน อังศุมาลินรีบรวบจม.นั้น เอามาเก็บไว้ชายพก หน้าตาสับสนว้าวุ่นใจสุด

คืนนั้นอังศุมาลินนอนหงายมองเพดาน คิดหนัก โกโบริหลับอยู่ข้างหนึ่ง อังศุมาลินมองมาทางโกโบริ แววตาเศร้า
โกโบรินอนไม่สวมเสื้อ หลับสนิท เหมือนเด็ก ขดตัว ผ้าห่มหลุดไปอยู่ปลายเท้า
อังศุมาลินมองรู้สึกสงสาร ในที่สุดจึงลุกขึ้น แล้วคลี่ผ้าห่มออก คลุมตัวให้โกโบริ แต่อยู่ๆ โกโบริลืมตาขึ้นมา ตาแป๋ว
“อ้าว..ฉันเลยทำคุณตื่นเลย”
“ขอบคุณครับ”
อังศุมาลินฉงน “ขอบคุณเรื่องอะไรคะ”
“ขอบคุณ..ที่คอยห่มผ้าให้”
“ไม่ได้คอย..ซะหน่อย”
โกโบริอมยิ้ม
อังศุมาลินนอนหันหลังให้ ค่อยๆ ปิดตาลง
โกโบริขยับมากอดไว้
อังศุมาลินทำตัวแข็งทื่อ
“คุณนอนไม่หลับหรือ”
“เปล่า”
“ดี..คุณต้องนอนมากๆ นะ” โกโบริเอื้อมมือมากอดอังศุมาลินไว้อีกแล้วหลับต่อ

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/2 วันที่ 23 มี.ค. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager