อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/4 วันที่ 25 มี.ค. 56


อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/4 วันที่ 25 มี.ค. 56

เกี่ยวข้องกับองค์กรต่อต้านญี่ปุ่นทั้งนั้น ดังนั้นนโยบายของกองทัพนับจากนี้ เราจะแข็งกร้าวต่อทุกทีท่าที่ไม่เป็นมิตรกับกองทัพ”
บรรดานายทหารญี่ปุ่นระดับสูงฟังตัวตรงนิ่ง
“และขอให้ทุกฝ่ายเตรียมพร้อม ที่จะปรับเปลี่ยนทุกหน่วยให้รองรับกำลังพลอีกกว่าห้าหมื่นนายที่จะเข้ามาสมทบจากสิงคโปร์ในสัปดาห์หน้า เพราะจากนี้กองพลน้อยที่ 29 ของเราจะถูกยกระดับเป็นกองทัพที่ 39เราจะพร้อมรับมือกับการรุกหนักจากสัมพันธมิตรนับจากนี้”

นายทหารทุกคนรับคำพร้อมกันอย่างเข้มแข็ง “ครับผม”


ฮิชิดะเดินเข้ามา ทำความเคารพ
“มีข่าวด่วนครับท่าน
“อะไร ว่ามา” นากามูระถาม
“ที่นครสวรรค์รายงานมาว่า มีสปายสัมพันธมิตรเล็ดลอดเข้ามา ตอนนี้เชื่อว่าอยู่ในการควบคุมของตำรวจไทย ที่บางกอกแล้ว” ฮิชิดะรายงาน
นากามูระหัวเราะเบาๆ “หึๆ...รีบประสานเรื่องไปทางสารวัตรองอาจ ทางเราขอร่วมสอบสวนสปายพวกนี้ด้วย”

นากามูระสั่งการอย่างขึงขัง
ที่อู่ต่อเรือญี่ปุ่นเช้าวันนี้ แลเห็นธงอาทิตย์อุทัยปลิวไสวเหนือลานรวมพลของอู่ บรรดาทหารมากมายกำลังกุลีกุจอแบกขนของกันไปมา บางส่วนกำลังเร่งสร้างอาคารอยู่วุ่นวาย

เคสุเกะกำลังคุมงานอยู่ตรงท่าเรือ โกโบริเดินเข้ามา
“เคสุเกะ”
โกโบริหน้าตาสดใส ดูอารมณ์ดีมาก
“ไฮ้ ผู้กองโกโบริ..มีอะไรให้รับใช้ครับ”
“เครื่องตัดเหล็กมาหรือยัง”
“ตอนนี้มาอยู่ที่สถานีรถไฟบางกอกน้อยแล้วครับ บ่ายนี้ผมจะไปเอา”
“ดี”
โกโบริหันตัวจะเดินไป พลันนึกบางอย่างได้
“เคสุเกะ”
เคสุเกะตกใจ “ฮ..ไฮ้”
“งั้นเดี๋ยวก่อนไปฝากอะไรไปด้วยสิ”
“ครับ”
โกโบริเดินไป เคสุเกะงง

ครู่ต่อมาโกโบริทิ้งตัวนั่งบนโต๊ะในห้องทำงานชั่วคราว คว้ากระดาษขึ้นมาวาง ก่อนหยิบปากกาขึ้นมา คิดไปยิ้มไปสีหน้าเปี่ยมสุขก่อนลงมือตวัดเขียนข้อความตัวหนังสือลงบนกระดาษ
“แม่ครับ ผมมีเรื่องที่อยากจะบอกแม่มากๆและแม่คงรอฟังอยู่แน่ มันคือข่าวดีที่สุดในชีวิตผม ผมกำลังจะเป็นพ่อคนแล้วแม่ ใช่ครับ ฮิเดโกะภรรยาผมกำลังตั้งท้องแล้ว ตอนนี้ผมแทบไม่เป็นอันทำอะไร คิดถึงวันที่จะได้เห็นหน้าลูกอยู่ตลอด และผมก็รู้ว่าพอแม่ได้จดหมายนี้แล้วคงตื่นเต้นไม่น้อยกว่าผมแน่ ผมอยากให้เขาออกมาเป็นผู้ชาย แต่ไม่ต้องห่วงผมจะต้องพาเขากับแม่ของเขาไปไหว้แม่ที่บ้านให้ได้ แม่อวยพรให้หลานด้วยนะ ฝากความคิดถึงให้พ่อและทุกคน...คิดถึง...โกโบริ”
มีฝีเท้าใครคนหนึ่งก้าวเข้ามายืนในห้อง
“ไฮ้ ผู้กองโกโบริ”
โกโบริเงยหน้ามองเห็นเป็นฮิชิดะ มายืนตรงหน้า
“อา..ฮิชิดะมีอะไร”
โกโบริมีสีหน้าแปลกใจ

ส่วนที่ชานเรือนบ้านอังศุมาลินเวลาเดียวกัน มีมือกำลังออกแรงกดสอยเย็บกระดุมเสื้อยูนิฟอร์มเนื้อหนา ที่แท้เป็นอังศุมาลินกำลังก้มหน้าก้มตาเย็บไปมาอยู่จนครู่หนึ่ง แล้วเริ่มรู้สึกแปลกๆ ภาพเข็มและชุดที่ปักอยู่ไหวเบลอ
อังศุมาลินรู้สึกมึนเวียนหัว จึงเงยหน้าหลับตาลงสักครู่ แต่ไม่รู้สึกดีขึ้นเลย วางมือ ขยับหลังพิงเสาเรือนใกล้ๆ ก่อนค่อยยกมือขึ้นมาทาบสัมผัสที่กลางท้องตัวเองเบาๆ ความรู้สึกตื่นเต้นลึกๆ วาบขึ้น เสียงฝีเท้าเดินอยู่ที่บันไดเรือนทำให้ลืมตาขึ้นก่อนหันไปมอง
เห็นตาบัว กะตาผล ในชุดสีกากีกลางเก่ากลางใหม่ พร้อมผ้าขาวม้าเคียนพุง อังศุมาลินประหลาดใจ
“ลุง”
ตาบัวทัก “แม่อัง”
ตาผลถาม “ไปไหนกันหมดละ”
“นี่ลุงมาทำไมกันอีก”
อังศุมาลินรีบวางงานในมือลงทันที ตาบัว กะตาผล มาทิ้งตัวลงข้างๆ เชี่ยนหมากยายที่วางอยู่
“ก็มีข่าวดีมาบอกนะสิ”
ตาผล จ้วงใบพลูขึ้นมาทันที
“แหม พลูหมากสดๆ ทั้งนั้น ไอ้ฝั่งนู้นก็มีแต่แห้งๆ หาก็ยาก”
“แล้วนี่แม่อรกับยายไปไหนกันเสียละ” ตาบัวถาม
“ไปวัด ลุงมีธุระอะไร”
“ก็ไม่เชิง แต่มีข่าวจะมาบอก”
อังศุมาลินรีบเข้าไปเขย่าหัวเข่าตาบัว ไปมา ตาผลยื่นส่งพลูให้ตาบัว
“ลุง บอกมาสิจดหมายฉบับนั้น ลุงไปเอามาจากไหน”
“หา..จดหมายอะไรแม่อัง”
“โธ่ ก็จดหมายที่ลุงเอามาให้คราวที่แล้วนี่ไง”
“อ้อ...” ตาผลหันมองตาบัวเป็นเชิงถาม เอ็งจำได้มั้ยวะ?
“ไม่รู้..เอ็งอ้อ เอ็งก็ตอบ ข้าเปล่า…”
“อ้าวงั้นขอไอ้ผลคิดสักนิด..” ตาผลทำท่าคิด ก่อนกวาดตามองหาของกิน “แล้วนี่ทำอะไรไปวัดละมีเหลือบ้างเปล่า”
อังศุมาลินเริ่มไม่พอใจ
“จดหมายของวนัส...ลุงบอกมา ว่าวนัสฝากใครมาหรือ...เขาเอามาเอง ไม่งั้นลุงก็อย่ากิน” อังศุมาลินงอนใส่
ตาผลร้อง “เอิ้ก...”
อังศุมาลิน ขึงขังจริงจัง ตาผลเจื่อนไป ตาบัวทำไม่รู้ไม่ชี้

ภายในห้องควบคุมตัว กองตำรวจสันติบาล พระนคร ช่วงเวลาตอนกลางวัน
ตัวละคร วนัส วิชญา อรุณ หลวงชลาสินธุราช องอาจเ รเว่น พงศ์ ตำรวจผู้คุม2 นาย
ประตูห้องขังเปิดพรวด วนัส ท่านชายวิชญา อรุณ อยู่ในชุดที่โดนจับ 3 คนถูกผลักเข้าไป เสียงประตูปิดลง
“เดี๋ยวๆ สิคุณพี่ตำรวจ..เราคนไทยด้วยกัน..ทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย” อรุณโวย
ตำรวจผู้คุมไขกุญแจไปโดยไม่สนใจจน พอเสร็จ อีกคนมายืนมองจ้องอยู่
วนัสเข้ามาจับซี่กรงร้องเสียงดัง “พวกผมต้องพบหลวงอดุลย์ ผมขอพบหลวงอดุลย์”
ตำรวจตวาดใส่ “เงียบ โวยวายมากจะถูกจับขังแยกซะนี่ ท่านอธิบดีไม่ว่างมาคุยด้วยหรอก อย่าเรื่องมาก”
จากนั้นตำรวจสองคนหันตัวเดินไปไม่สนใจ
“พวกผมมานี่เพื่อมาช่วยกู้ชาติจากไอ้พวกญี่ปุ่น พวกคุณต้องช่วยผมซิ ได้โปรด พาผมไปหาหลวงอดุลย์...” วนัสร้องตามไป
อรุณตะโกนเรียก “พี่ตำรวจ เดี๋ยวซิพี่...พี่กลับมาก่อน”
“โธ่เว้ย”
วนัสฉุนสุดๆ ทิ้งตัวนั่ง วิชญาทรุดตัวลงปลอบ
“ใจเย็นลำพู”
“แซม กัลกัตตารออยู่นะ ทุกฝ่ายรอการตอบกลับจากพวกเรา” วนัสฮึดฮัด
“ทำไมพวกข้าราชการไทยเป็นอย่างนี้ ทำไมไม่ช่วยกันสู้กับไอ้ยุ่น” อรุณบ่น
“เครื่องรับส่งวิทยุของเราอีก เราไม่น่ายอมพาพวกมันไปขุดเอามาเลย” วนัสฉุนอยู่อย่างนั้น
“เอาน่า..ฉันเชื่อว่าเราจะมีทาง”
ยินเสียงฝีเท้าชายสองคนเดินเข้ามา ทั้งสามรีบหันขวับ ที่แท้เป็น เรเว่น กับ พงศ์ ในชุดลำลองยืนยิ้มเผล่มาให้
“ยินดีต้อนรับสู่พระนคร Appreciation2” เรเว่นทักทาย

ทั้งสามตะลึง คิดไม่ถึง
ฟากอังศุมาลินจ้องหน้าสองเกลอเขม็ง

“ผัดเผ็ดปลาไหล”
“อุ๊ย” ตาผลน้ำลายสอ “เล่นของชอบซะด้วยสิ ฟามจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องลับเลิบอะไรหรอกว้าบัว กะอีแค่จอมอ มันไม่มีค็อก”
“เฮ้ยๆ ผิดกฎพลกะพรรคนะโว้ย” ตาบัวปราม
อังศุมาลินงง “ค็อกอะไรของลุง”
“น่าไอ้บัว” ตาผลขอร้อง พลางหันมาทางอังศุมาลินคุยโอ่ “ค็อกเขาใช้เฉพาะพวกพลกะพรรคน่ะ”
อังศุมาลินงง คิดได้ “โค้ดมั้งลุง ไม่ใช่ค็อก”
“ก็นั่นละ อ่านแบบฝาหรั่งเขา...มีผัดเผ็ดแล้วมีอะไรอีก” ตาผลถามหาของกินต่อ
“บัวลอยกะทิสด”
สองเกลอกลืนน้ำลายแทบจะพร้อมเพรียงกัน
“ลุงบอกหน่อยน่า นี่เราก็เคยทำงานมาด้วยกันนะ”
ตาบัวกะตาผล ชักลังเล มองหน้ากันไปมา
“หรือว่าจริงแล้วลุงไม่รู้...นั่นสิ...ฉันก็นึกแล้ว พวกลุงคงแค่ส่งจดหมายให้เขาเฉยๆ จะไปรู้อะไร” อังศุมาลินยั่ว พูดเหมือนไม่เชื่อน้ำยา
“เฮ้ยๆ มีเรอะลุงไม่รู้ จะบอกให้นา ลุงก้ะไอ้บัวนี่เป็นคนสื่อสารแล้ว อะไรๆ ต้องมาผ่านมือทั้งนั้นแบบ.. อมจอมอไว้ในปากถูกจับได้ก็กลืนเข้าไปเสียเลยก็มี นี่เขาทำมาแล้วทั้งนั้น” ตาบัวคุย
“แม่อังพูดยังงี้มันหมิ่นประมาทพลกะพรรคนะ” ตาผลว่า
“ก็จริงใช่มั้ยละ ลุงก็แค่ทำเป็นรู้โน่นรู้นี่ เพราะจริงๆ ไม่รู้สักอย่าง”
ตาผลของขึ้นหลงกล “ถามมา ถามมา แหม อะไรบ้างที่เจ้าบัวก๊ะเจ้าผลจะไม่รู้”
“ก็แค่เรื่องจดหมายนี่ละ มันยังไง”
“มานี่ฉันเอง” ตาบัวขยับท่า “ก็เรื่องเจ้าหอย เอ้ยมิกกะเต้อไม้เกินนั่นไงแม่อัง คนที่เขาพามันส่งออกนอกประเทศคนนั้นล่ะ”
ตาผลรีบเสียบ “แล้วทีนี้ก็มีพวกพลกะพรรคจากเมืองแขกเข้ามา...แต่โดนตำรวจจับได้ เขาก็เอาจอมอของพ่อวนัสมาให้”
อังศุมาลินตกใจ “จริงเหรอ”
“จริง พวกนั้นเป็นพวกที่เข้ามาชุดแรก แล้วชุดของพ่อวนัสจะตามมา” ตาบัวบอก
อังศุมาลินซักท่าทีตื่นเต้น “เมื่อไหร่”
ตาผลรีบพูดเสียบ “อาจจะเป็นวันนี้พรุ่งนี้ก็ได้” มองๆ ถ้วยแกง “แล้วแกง...”
“วนัส..อาจจะมาถึงแล้วใช่ไหมลุง” อังศุมาลินถาม
“โอ๊ย เรื่องมันใหญ่...” ตาบัวทำท่าจะพูด
ตาผลรีบเหวี่ยงมือปิดปากตาบัวไว้ อังศุมาลินอึ้ง

ส่วนอีกฟากหนึ่งในพระนคร
รถสันติบาล ที่มีนายตำรวจยืนอยู่ 2 นาย และรถของหลวงชลาสินธุราชจอดอยู่สองคัน ณ ริมถนนจุดหนึ่ง อันเงียบเชียบ ริมแม่น้ำเจ้าพระยา
หลวงชลาสินธุราชยืนรออยู่ สารวัตรองอาจและป๋วยเดินเข้ามา ทั้งสามอยู่ในชุดลำลอง
คุณหลวงหันมาถาม “เป็นยังไงบ้าง”
องอาจมีสีหน้าเปื้อนยิ้ม ไม่ตอบ ก่อนผายมือไปทางป๋วย
คุณหลวงกระตือรือร้นมาก “เข้ม เรียบร้อยใช่มั้ย”
“ผมได้พบรู้ธแล้ว สาส์นของลอร์ดเมานท์แบตเทนได้ถึงมือหัวหน้าขบวนการเสรีไทยแล้ว” ป๋วยบอก
“จริงเหรอ เยี่ยมมาก ผมดีใจจริงๆ”
คุณหลวงชลาสินธุราชเนื้อเต้น เข้าไปจับไม้จับมือป๋วยอย่างชื่นมื่น สารวัตรองอาจเองก็ยิ้มเบิกบาน
ที่แท้ “ลอร์ดเมานท์แบตเทน ผู้บัญชาการทหารสูงสุดสัมพันธมิตรภาคพื้นเอเชียอาคเนย์ชาวอังกฤษ” นั่นเอง
ป๋วยว่าต่อ “แต่ที่เยี่ยมไปกว่านั้น”
สองคนสนใจหันขวับมาหาป๋วยทันที
“ผมได้รับอนุญาตให้ส่งวิทยุติดต่อกับฐานทัพที่อินเดียได้แล้ว”
“หา...”
“เราจะไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว” สารวัตรองอาจดีใจ
ทั้งสามจับไม้จับมือชื่นมื่นกันไปมา
“ออ พญานาค แล้วสามคนที่มาจากนครสวรรค์” คุณหลวงถามเร็ว
ป๋วยซักอีกคน “เป็นยังไงกันมั่ง”

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 20/4 วันที่ 25 มี.ค. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager