อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 22/2 วันที่ 1 เม.ย. 56


อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 22/2 วันที่ 1 เม.ย. 56

ขณะเดียวกัน จดหมายซึ่งมีตราประทับในราชการกองทัพญี่ปุ่น นากามูระยื่นส่งให้ โกโบริรับไว้ ยืนถือจดหมายไว้ในมือ ฮิชิดะยืนอยู่มุมหนึ่ง
“ผลการขอย้ายที่ประจำการ ด่วนมาก เห็นว่ามีผลสิ้นเดือนนี้ แต่ทางพม่ารู้แล้วว่าคุณจะไปทันทีเมื่อจัดการเรื่องทางนี้เสร็จ” แม่ทัพใหญ่นากามูระบอก
“ใช่ครับ”
“แล้วเมื่อไหร่”
โกโบรินิ่งไปเล็กน้อย

“ถ้าเครื่องจักรเข้าตามกำหนด สิ้นเดือนหน้าคงติดตั้งเสร็จเรียบร้อยครับ”
“ดี ฮิชิดะจะได้เตรียมตัว”
นากามูระหันมาทางมุมห้อง ฮิชิดะโค้งรับ โกโบริมองนิ่งๆ



ฟากอังศุมาลินนอนมองไปที่โต๊ะทำงาน และขวดโหลเลี้ยงปลาของโกโบริที่วางอยู่บนโต๊ะริมหน้าต่างนั้นอยู่ เหตุการณ์เมื่อวันก่อนผุดขึ้นมาหลอกหลอน
“ฮิเดโกะ...ทำไม ทำไม...”
โกโบริกวาดตามองทั่วร่างอังศุมาลินที่แน่นิ่งไป ว่ามีส่วนใดเป็นอะไรบ้าง
อังศุมาลินค่อยๆ ลืมตามองแต่ริบหรี่เต็มทน เห็นโกโบริก้มลงมองมา
“คุณก็รู้...ว่า ทำไม…”

คิดขึ้นมา อังศุมาลินน้ำตาค่อยๆ ไหลเอ่อออกมา คิดไปถึงอีกเหตุการณ์
ตอนนั้นอังศุมาลินฟังเงียบๆ คิดไปต่างๆ นานา
โกโบริบอกอย่างเย็นชา “แล้วถ้าคุณไม่ต้องการเขา เหมือนที่ไม่ต้องการผม..ผมจะส่งเขาไปญี่ปุ่น ตอนนี้ผมเขียนจดหมายไปบอกพ่อกับแม่ไว้แล้วว่าจะได้หลาน”
อังศุมาลินฟังแล้วโกรธมากขึ้น

คิดถึงตรงนี้ อังศุมาลินค่อยๆ หลับตาลง จนน้ำตาที่คลอหน่วยอยู่นั้นหยดไหลลงออกมา
นึกถึงตอนโกโบริบอก “ผมจะต้องย้ายไปพม่า” เวลานั้นอังศุมาลินใจหวิวขึ้นมาไม่รู้ตัว

อังศุมาลินคิดไปคิดมา จนค่อยๆ ง่วง เหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่น ประตูห้องนอนถูกเปิดออกเบาๆ อังศุมาลินผวารีบขยับศีรษะเหลียวดู นึกว่าโกโบริ แต่เป็นแม่อรเปิดแง้ม แย้มหน้าเข้ามาดู
“เป็นยังไงบ้างลูก หิวหรือยัง…”
อังศุมาลินมีสีหน้าผิดหวัง ทิ้งศีรษะลงนอนอย่างหมดอาลัย
“ไม่...ยังค่ะ”
อังศุมาลินหลับตาลง

ตกตอนเย็นพระอาทิตย์ลอยต่ำลงเหนือคุ้งน้ำคลอง แสงแดดยามเย็นส่องผ่านพลิ้วม่านเข้ามาในห้อง
อังศุมาลินค่อยๆ ลืมตาขึ้น เห็นหมอโยชิและหมอทาเคดะนั่งยิ้มอยู่ข้างๆ แล้ว มีแม่อรนั่งอยู่อีกฝั่งหมอโยชิแตะมืออังศุมาลินอย่างคุ้นเคย แรงใจนั้นส่งมาถึงจู่ๆ อังศุมาลินพลันมีน้ำตาคลอๆ
“หมอ...”
หมอโยชิแซว “เป็นยังไงคนเก่ง คราวนี้ถึงกับร้องไห้เลยหรือ” พลางยิ้มๆ “หรือว่าจะกลัวโดนฉีดยา”
“ไม่กลัวโดนฉีดยาหรอกค่ะ แต่กลัวหมอจะเอ็ดเอา”
“ก็ว่าจะมาเอ็ดเอาเหมือนกัน ไปทำยังไงถึงล้มกลิ้งลงไปได้”
อังศุมาลินแซวกลับ “นึกว่าหมอจะรู้แต่เรื่องฟันอย่างเดียวเสียอีก”
“เด็กอย่างนี้ละหนา ที่หมออยากเลาะเอาฟันออกให้หมดทั้งปาก”
“ถ้าหมอไม่กลัวโดนกัดนิ้วเหมือนสมัยก่อนก็ลองดูสิ”
หมอโยชินึกขึ้นได้ หัวเราะเสียงดังลั่น “งั้นเป็นอันว่า หมอคงไม่เล่นด้วย ขนาดเด็กๆ ฟันหลอยังกัดนิ้วหมอแทบขาด”
บรรดากาศผ่อนคลาย แม่อรกะหมอทาเคดะยิ้มๆ”
“ตอนนี้ฟันเต็มปากมีหวังนิ้วหมอกุดหมดมือแน่ เอาเถอะ หมอจะอาฆาตไว้ พอถึงรุ่นหลานหมอจะได้จับถอนฟันให้เกลี้ยงแทนแม่”
แม่อรกะหมอทาเคดะปล่อยขำออกมา อังศุมาลินยิ้มๆ
เสียงฝีเท้าโกโบริก้าวเข้าประตูมา อังศุมาลินเหลือบไปเห็น ตาเป็นประกายวาบด้วยความดีใจ
ทุกคนเหลียวหันไปดูตาม โกโบริ รีบโค้งให้หมอโยชิ
“อ้าว มาพอดี...นี่ก็อีกคน น่าจับเอามาถอนฟัน ทำยังไงปล่อยให้ภรรยาตกลงไปได้”
โกโบริก้มหน้า ไม่ขำ ไม่ตอบ แล้วแยกไปนั่ง ห่างออกไป ใกล้ประตูนิ่งๆ อังศุมาลินซีดลงไปถนัดตา

โกโบรินั่งหันข้าง ไม่ยอมมองไปทางอังศุมาลิน ก้มหน้าถามหมอโยชิเสียงเบาๆ
“ดีขึ้นไหม”
หมอโยชินิ่งงันไป พยักหน้านิดๆ ก่อนถาม
“แล้วเห็นว่าจะไปพม่าหรือ”
โกโบริที่ขยับหันหน้าไปหาสองหมอ ถึงกับนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนผงกศีรษะรับนิดๆ
“ทำไม เกิดอะไรขึ้นมา”
“หมอก็ทราบว่าตอนนี้สถานการณ์มันกำลังยุ่งๆ ถ้าผมอยู่แต่ที่นี่ ใครเขาจะคิดว่าผมเป็นหลานแม่ทัพเลยเอาแต่อยู่สบายๆ ผมไม่อยากให้ใครมาว่าได้” โกโบริบอก
“ก็ไม่เห็นว่าใครมาว่าอะไรเลยนี่” หมอโยชิท้วง
“นั่นละ ก็ไม่อยากให้ใครมาว่าเอาเสียก่อน” โกโบริว่า
อังศุมาลินฟังนิ่ง ไม่มองมา
“แล้วทางนี้..จะทำยังไง” หมอโยชิถามต่อ
“ผมหาคนแทนไว้เรียบร้อยแล้ว”
“ไม่ใช่..หมายถึงทางบ้านนี้”
แม่อรคอยฟัง แต่ก้มๆ หน้า
โกโบริเงียบ อึ้งไปครู่ “ก็..ไม่มีอะไร ผมกับฮิเดโกะตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ผมไปตามหน้าที่ของผม ฮิเดโกะเขาก็อยู่ทางนี้ไป เรารู้กันอยู่แล้วว่า ยังไงเสียวันนี้ก็ต้องมาถึง”
อังศุมาลินเหลือบเหลียวชำเลืองมอง แววตากระวนกระวายเป็นที่สุด หมอโยชิหันมาสังเกตเห็นพอดี
“งั้นเรากลับเสียทีเถอะหมอ คนไข้ของหมอคงอยากพักเต็มที ต้องฉีดยากันอีกไหม” หมอโยชิเอ่ยขึ้น
“ไม่ต้องแล้วครับ”
“เดี๋ยวซิ ผมไปด้วย” โกโบริขยับตัว
อังศุมาลินใจหล่นวูบ หน้าเสียลงถนัด
“คุณจะไปไหนอีก” หมอโยชิมองหน้า
“เครื่องจักรใหม่เพิ่งมาถึง ผมต้องไปคุมขนมาให้เรียบร้อย นี่ผมว่าจะแวะมาเอาเสื้อซักสองสามตัวเท่านั้น”
อังศุมาลินสีหน้าไม่สู้ดี กลืนน้ำลายยากแสนยาก
หมอโยชิมองอย่างตำหนิ “แต่อังศุมาลิน…”
อังศุมาลินบอกเสียงเย็นเยียบไม่ตรงกับใจ “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ”
โกโบริหันมามองแวบหนึ่งสายตาเยือกเย็นพอกัน ก่อนหัวเราะแค่นๆ เบาๆ
“โถ..หมอ อู่ผมอยู่แค่นี้เองจะเดินไปกลับกี่รอบก็ได้”
โกโบริลุกเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า ค้นหาของที่ต้องการ อังศุมาลินรีบหลับตาลง
พอหมอโยชิ กะหมอทาเคดะลุกยืนขึ้น โกโบริเดินมายืนพร้อมของในมือข้างๆ
“หมอไปละนะอังศุมาลิน หายเร็วๆ หมอจะได้มีโอกาสมาถอนฟันหลานอย่างที่อาฆาตไว้”
หมอทาเคดะบอกยิ้มๆ “ผมไปละ อังซัง แล้วพรุ่งนี้เย็นๆ จะมาใหม่”
อังศุมาลินบอกเสียงเบา “ค่ะ..ลาก่อน”
สีหน้าอังศุมาลินซีดเซียว แววตาละห้อย แม่อรรีบลุกตามจะไปส่ง
“ขอบคุณนะคะคุณหมอ..หมอโยชิ”

อ่านละคร คู่กรรม ตอนที่ 22/2 วันที่ 1 เม.ย. 56

อ่านละครย่อเรื่อง คู่กรรม เวอร์ชั่นปี 2556 (2013)
ละครเรื่อง คู่กรรม บทประพันธ์โดย : ทมยันดี
ละครเรื่อง คู่กรรม บทโทรทัศน์โดย : ปราณประมูล
ละครเรื่อง คู่กรรม กำกับการแสดงโดย : สันต์ ศรีแก้วหล่อ
ละครเรื่อง คู่กรรม แนวละคร : ดราม่า
ละครเรื่อง คู่กรรม ผลิตโดย : เอ็กแซ็กท์ - ซีเนริโอ
ออกอากาศทุกวันวันจันทร์ และวันอังคาร เวลา 20.10 - 21.40 ทางช่อง ททบ.5
เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันจันทร์ที่ 28 ม.ค. พ.ศ. 2556
ที่มา manager