อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 26 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 26 ส.ค. 57

ริวพึมพำ ขณะวางถังไม้ไว้ข้าง ๆ มายูมิ พร้อมกับหันหน้าไปหา มายูมิตวาดเสียงดังด้วยความตกใจ
“อย่าหันหน้ามา”
“โธ่...ผมผูกผ้าปิดตามิดขนาดนี้ จะมองเห็นอะไร”
“คุณมันจอมกะล่อน ไว้ใจไม่ได้”

“มัวแต่ระแวงผม ระวังจะเป็นหวัดเพราะไม่รีบอาบน้ำสักที”
มายูมิแยกเขี้ยวใส่แล้วใช้มือข้างที่ไม่บาดเจ็บถือผ้าขนหนูชุบน้ำขึ้นมาเช็ดที่คอ ไล่ลงไปที่ไหล่ แขน และตามตัวของเธอ ริวเงยหน้าขึ้น ทำท่าทางเคลิบเคลิ้มตามขณะฟังเสียงมายูมิอาบน้ำ มายูมิระแวงอีก


“ทำอะไร”
“จินตนาการภาพคุณกำลังอาบน้ำ”
“ทะลึ่ง”
“คนอาบน้ำทะลึ่งตรงไหน เอ๊ะ...หรือคุณคิดอะไรกับผม”
มายูมิวักน้ำใส่ด้วยความหมั่นไส้
“เอ๊ย...ผมเปียกนะ”
“สมน้ำหน้า”
“อ๋อ อยากให้ผมเปียกก็จัดมาเลย...สาดมาให้เต็มที่เลยนะ ผมจะได้แก้ผ้าอาบน้ำกับคุณ”
“คนบ้า คนผีทะเล คนชีกอ”
มายูมิได้แต่โวยวาย ครั้นจะวักน้ำใส่อีก ก็กลัวคำขู่ของเขา ริวหัวเราะสนุกสนานที่แกล้งได้

ยูจินั่งหน้าเครียดอยู่ภายในห้องทำงาน สายตาจ้องไปยังชั้นวางของทางด้านหลังเห็นรูปถ่ายคู่กับมาซารุในวันที่จบการศึกษาตำรวจ ยูจินึกถึงตอนที่เขาเถียงกับพ่อ
“ถ้าฉันรู้ว่าแกจะหลงเสน่ห์ผู้หญิงคนนั้นจนโงหัวไม่ขึ้น ฉันคงไม่ส่งแกไปทำงานนั้น”
“พ่อเปลี่ยนอดีตไม่ได้ เหมือนกับที่ผมเปลี่ยนใจจากมายูมิไม่ได้เหมือนกัน”
“ตัดใจซะ ผู้หญิงคนนั้นไม่เหมาะกับแก”
แววตายูจิเครียดมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มจะปวดหัว ภาพเหตุการณ์ความสัมพันธ์ระหว่างมายูมิกับยูจิแว่บเข้ามา เป็นภาพมายูมิและยูจิยืนรอสัญญาณไฟอยู่ใกล้ๆ แม่ลูกคู่หนึ่ง ลูกสาวเขย่าของเล่นในมือ ยูจิมองเด็กผู้หญิงแล้วยิ้มให้พร้อมทั้งโบกมือกับเด็กคนนั้นอย่างน่ารักและอ่อนโยน มายูมิมองอย่างแปลกใจ
“ไม่นึกว่าตำรวจมาดขรึมจะมีมุมแบบนี้ด้วย”
“ผมก็คนธรรมดา...มีทั้งด้านดีด้านเสีย ด้านเข้มแข็ง ด้านอ่อนแอ”

ยูจิพามายูมิเดินกันมาที่สถานีรถไฟ โดยมีความใกล้ชิดชวนให้คิดมากเป็นอย่างยิ่ง
ยูจิเผลอยิ้มไปกับภาพในความทรงจำ แต่แล้วกลับเครียดเมื่อคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้

เขานึกถึงตอนที่ริวบอกถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับมายูมิ ริวก้มศีรษะแสดงความขอบคุณยูจิอย่างมีมาด
“ขอบคุณผู้กองอีกครั้ง ที่ช่วยว่าที่ภรรยาของผม”
“ว่าที่ภรรยา”
ยูจิอึ้งไปเล็กน้อย ชำเลืองมองมายูมิอย่างไม่รู้เรื่องมาก่อน
“ฉันกับเขา เอ้อ...”
มายูมิอึกอัก ไม่รู้จะอธิบายกับยูจิยังไง ริวอธิบายแทน
“มายูมิยังไม่ได้บอกผู้กองเหรอครับว่าเราอยู่บ้านเดียวกันแล้วและกำลังจะแต่งงานกันเร็ว ๆ นี้”
ยูจิเครียดจนปวดหัว เอามือกุมหัวเจ็บปวดรุนแรง อาการกำเริบ ยูจิค้นหายาระงับประสาทเปิดขวดยาออกแต่ยาหมดแล้ว ยูจิโกรธจัด คลุ้มคลั่งโยนขวดยาเปล่าลงพื้น ปัดแฟ้มเอกสารที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะกระจายไปทั่วห้อง
“โว๊ย”
ยูจิตาขวางอยู่ตรงนั้น แววตาเครียดจัด

มายูมิสวมชุดยูกาตะคลุมตัวเรียบร้อยแล้ว จึงบอกริว
“ฉันอาบเสร็จแล้ว คุณถอดผ้าปิดตาออกได้”
ริวรีบถอดผ้าปิดตาออก มองมายูมิในชุดยูกาตะมิดชิดด้วยความเสียดาย
“ว้า...ผมยังไม่ได้ถูสบู่ให้คุณเลย”
มายูมิหรี่ตามองอย่างสุดเอือม
“ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า”
“ให้ผมช่วยใส่”
“ไม่”
มายูมิรีบร้อนจะเดินออกไป แล้วจู่ ๆ ก็ลื่น เสียหลัก
“ว้าย”
“มายูมิ”
ริวโผเข้าไปประคองรับแต่ก็ดันพลาดท่า เสียหลักไปด้วย ริวกอดมายูมิเสียหลักล้มลงกับพื้น โดยที่เขานอนอยู่กับพื้น โดยมีมายูมิคร่อมอยู่ข้างบน ชุดคลุมยูกาตะของมายูมิเลื่อนหลุดเล็กน้อยจนเห็นหัวไหล่ขาวเนียน ริวกับมายูมิสบตากันแนบชิด มายูมิรู้สึกตัวก่อน ตกใจที่เห็นตัวเองวาบหวิว จึงรีบดึงเสื้อคลุมขึ้นทำให้เสียหลัก ก้นกระแทก
“โอ๊ย”
“เจ็บตัวอีกแล้ว”
ริวรีบลุกขึ้น ช่วยจับเสื้อคลุมยูกาตะของมายูมิมาปิดไหล่ให้มิดชิดอย่างสุภาพบุรุษ มายูมินิ่งมองการกระทำของเขาทำตัวไม่ถูก
“ให้ผมพาคุณกลับขึ้นห้องดีกว่า”
ริวช้อนตัวมายูมิขึ้นอย่างทะนุถนอม อุ้มเดินออกไปจากห้องน้ำ โดยที่มายูมิได้แต่อึ้งพูดไม่ออก ยอมให้ริวอุ้มไปอย่างว่าง่าย

ริวอุ้มมายูมิผ่านมายังระเบียงทางเดิน ท่ามกลางแสงจันทร์และแสงดาว มายูมิอยู่ในอ้อมกอดของเขาลอบมองเขาด้วยความรู้สึกหวั่นไหว สับสน

ริวชำเลืองมอง ทั้งสองประสานตากัน มายูมิรีบหลบสายตา เขิน ๆ ทำเป็นมองเมินไปทางอื่น ริวอมยิ้ม อุ้มเธอกลับห้องอย่างสุขใจ
มายูมิเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว ยืนมองริวที่เพิ่งจัดที่นอนทั้งสองฝั่งอย่างเป็นระเบียบ

“การจัดที่นอนเป็นหน้าที่ของผู้หญิงนะคะ”
“ธรรมเนียมบางอย่างมันละเว้นได้ โดยเฉพาะตอนที่ข้อมือของที่รักของผมเจ็บ”
ริวลุกไปประคองมายูมิมาที่เบาะนอนของเธอ
“วันนี้คุณเหนื่อยมากแล้ว พักผ่อนเถอะ”
ริวเปิดผ้าห่มให้ แต่มายูมินิ่ง ทำให้เขาต้องประคองตัวเธอให้นอนลง ท่าทีมายูมิแข็งขืนเล็กน้อยแต่ก็ยอมนอนอย่างระวังตัว ไม่ไว้ใจ ริวเลื่อนผ้าห่ม มาห่มให้อย่างนุ่มนวล มายูมิยิ่งทำตัวไม่ถูก
“นอนหลับให้สบายนะ ผมสัญญาว่าจะไม่กวนใจคุณ”
“ขอบคุณค่ะ”
“เรื่องที่ผมจะไม่กวนใจคุณน่ะเหรอ”
“ทุก ๆ เรื่องที่คุณทำให้ฉันวันนี้”
ริวยิ้มชื่น หัวใจพองโต
“คุณเริ่มเปิดใจมองเห็นสิ่งที่ผมทำแล้ว”
“แค่เรื่องวันนี้ค่ะ”
“ขอแค่คุณยอมรับความห่วงใยจากผม ไม่ว่าจะเป็นเวลาหนึ่งวันหรือหนึ่งนาที...มันก็มีค่าสำหรับผมมากแล้ว”
ริวยิ้มหวาน ส่งความรู้สึกภายในใจผ่านทางสายตาที่อบอุ่นไปให้ มายูมินิ่ง หัวใจวูบวาบ สับสนมาก

เสียงทุบประตูห้องดังปึง ๆ ตรงประตูห้องพัก จุนโกะรีบวิ่งมาเปิดประตูตกใจ ที่เห็นยูจิยืนรออยู่ในสภาพเครียดตาขวางเหมือนอารมณ์กำลังหลุดเพราะขาดยาระงับประสาท
“ผู้กองยูจิ”
“ยังจำฉันได้เหรอ”
“คุณไม่ได้มาที่นี่นานมากแล้ว นานซะจนฉันคิดว่า...”
“ฉันไม่มีทางลืมรสชาติของเธอหรอก...จุนโกะ”
จุนโกะเห็นอาการยูจิก็นึกรู้
“คุณยังไม่เลิกไอ้ยาระงับประสาทนั่น...ยาคุณหมดอีกแล้วใช่มั้ย”
ยูจิตะคอกเสียงดังลั่น
“ปล่อยให้ฉันเรียกตั้งนาน มัวทำอะไรอยู่”
ยูจิตวาด เดินตรงเข้าไปในห้อง ก่อนปิดประตูเสียงดังจนจุนโกะสะดุ้ง
“รีบไปหาอะไรมาให้ดื่มสิ”
“มีแต่น้ำชานะคะ” จุนโกะกลัวๆ
ยูจิเงื้อมือตบจุนโกะ จนร่างทรุดฮวบไปกับพื้น
“ว๊าย”
“ท่าทางฉันอยากดื่มน้ำชามากใช่มั้ย”
ยูจิกระชากตัวจุนโกะเหวี่ยงไปบนที่นอน จุนโกะลนลานหวาดกลัว
“ฉันกลัวแล้ว...”
“ดี...ดิ้นสิ ร้องเลย เธอก็รู้ว่าฉันชอบแบบรุนแรง ฮ่าๆ”
ยูจิโถมตัวตามไปซุกไซ้ซอกคอจุนโกะอย่างหื่นกระหาย รุนแรง
“คุณกำลังเครียด อย่าใช้ฉันเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของคุณ”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 26 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ