อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 25 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 25 ส.ค. 57

ฌานหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้ากำลังเดินเข้าบ้านบุรี “ผมมาคุยงานที่บ้านบุรี เดี๋ยวผมคุยงานเสร็จแล้วโทรหานะ..จ้ะ ผมก็คิดถึงคุณ”

ทรายกดวางสายด้วยสีหน้ายิ้มเจ้าเล่ห์ แล้วกดมือถือโทรหาลูกศร “ศรจ้ะ …วันนี้ออกมาหาพี่รึเปล่า? ..อยู่ๆ วันนี้พี่ก็รู้สึกว่า..กำลังจะโดนโชคชะตาเล่นตลกแล้วล่ะ”


ลูกศรแต่งตัวเตรียมไปข้างนอก มองซ้ายมองขวาดูว่าเสาวนีย์อยู่ไหม ลูกศรไม่เห็นเสาวนีย์รีบเดินไปที่ประตู
เสาวนีย์เดินเข้าประตูมาลูกศรชะงัก “คุณแม่…”
เสาวนีย์มองลูกศรที่แต่งตัวจะออกไปข้างนอก “ศรจะไปไหน ?”
“ศรจะไปดูการ์ดแต่งงานกับพี่พัชค่ะ”
เสาวนีย์นิ่งมองลูกศร ลูกศรมองลุ้นว่าเสาวนีย์จะเชื่อไหม?
“งั้นก็รีบไป แล้วชวนพี่เขามาทานข้าวด้วยนะ”
“ค่ะ ..คุณแม่” ลูกศรรีบเดินออกจากบ้านไป
เสาวนีย์มองตามลูกศรอย่างคิดๆ แล้วหยิบมือถือมากดโทรหาคุณแพร “สวัสดีค่ะคุณแพร วันนี้พัชระนัดไปดูการ์ดแต่งงานกับลูกศรเหรอคะ ?..”
เสาวนีย์ฟังคุณแพรบอกว่า “เปล่า” เสาวนีย์มองไปทางลูกศรที่เดินออกไปทางหน้าบ้านด้วยสีหน้าไม่พอใจ เสาวนีย์พูดกับตัวเองด้วยความโกรธทราย “คิดแล้วไม่มีผิด! “ แล้วหันไปคุยมือถือกับคุณแพรต่อ “คุณแพรว่างไหมคะ ..เด็กสองคนนั่นคงไม่ว่างไปจัดการเรื่องแต่งงาน มีมารมาผจญ ..เราไปจัดการเองดีกว่าค่ะ”
เสาวนีย์กดวางสาย “แกไม่มีวันขัดขวางงานแต่งงานของลูกฉันได้หรอก! นังทราย!”

บุรีกับฌานคุยกันด้วยสีหน้าคร่ำเครียด
“แกจะไม่ไปคุยงานที่ออฟฟิศ??”
“ใช่!”
“ระวังคนในออฟฟิศจะสงสัย อย่างน้อยก็คนสนิทกัน”
“เพราะสนิท ฉันถึงต้องแอบมาคุยงานกับนายนี่ไง”
“แล้วถ้าคนที่ออฟฟิศถาม?”
“ฉันก็ยังไม่รู้จะพูดยังไง?”
“แล้วเรื่องโครงการ ..ตกลงแกจะแก้ตามที่ป๋าแกสั่งรึเปล่า?”
ฌานถอนใจเครียด “ถ้าแค่เพิ่มจำนวนตึก ฉันยังพอทน แต่นี่ให้ทุบบ้านพ่อทิ้ง มันเหมือนโดนฉีกภาพถ่ายใบสุดท้าย”
บุรีถอนใจอย่างเห็นใจฌาน ฌานลูบหน้าตัวเองอย่างเครียดๆ “ไม่ใช่แค่บ้านของพ่อ แต่มันยังเป็นสิ่งที่ฉันอยากเก็บไว้ให้กับคนที่ฉันรัก”
บุรีชะงักเจ็บจี๊ดในหัวใจ แต่เก็บอาการไว้
ฌานพิงพนักโซฟาอย่างเหนื่อยอ่อน บุรีมองฌานอย่างเห็นใจ “ไปหาอะไรดื่มที่ร้านก่อนไหมล่ะ?”
ฌานนิ่งคิดนิดหนึ่ง “ไม่ล่ะ …ฉันว่าจะไปที่อื่น”
บุรีมองฌานสงสัยว่าฌานจะไปที่ไหน?

ฌานกับทรายกลับมาที่มูลนิธิเด็กอีกครั้ง
“คิดยังไงถึงให้ทรายพามาที่นี่”
ฌานยิ้มๆ “ไม่รู้สิ”
“ติดใจอะไรรึเปล่า?” ทรายแกล้งถามหยั่งเชิง
“คงติดใจความสดใสของเด็กๆ มั้ง มันทำให้ผมสบายใจ”
ฌานเดินไปยืนมองเด็กๆ ที่เล่นบอลกันอยู่ในสนามเหม่อๆ เหมือนฌานมองหาใครสักคน
ทรายมองฌานที่เหม่อไปทางสนาม ทันใดนั้นมือถือทรายดัง ทรายเดินห่างจากฌานมามุมนึงแล้วกดรับสาย “ฮัลโหล…ตอนนี้ศรอยู่ไหนแล้วจ้ะ?”
ลูกศรเดินถือถุงใส่หนังสือนิทานมาพร้อมกับเด็กๆ ที่มีท่าทางดีใจที่ลูกศรเอานิทานมาให้ “ศรมาถึงมูลนิธิแล้วค่ะ ..พี่ทรายอยู่ไหนแล้วคะ”
“พี่ขอโทษนะศร พอดีพี่มีนัดด่วนกับแม่ ศรเล่านิทานให้เด็กๆ ฟังคนเดียวได้ไหม?”
ลูกศรเดินคุยมือถือมาทางสนามพร้อมกับเด็กๆ “ได้ค่ะพี่ทราย พี่ทรายทำธุระกับคุณป้าเถอะค่ะ”
ทรายมองเห็นลูกศรกำลังเดินไปทางสนาม จึงเดินแอบไม่ให้ลูกศรเห็น “ขอโทษนะศร ที่พี่นัดศรมา แล้วก็เบี้ยวนัด ..เล่นกับเด็กๆให้สนุกนะจ้ะ”
ทรายกดวางสายแล้วมองไปทางฌาน ฌานเห็นลูกศรเดินมากับเด็กๆ เข้าสนาม ฌานรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก
ทรายมองฌานแล้วมองลูกศร ทรายคิดว่าถ้าเดินไปหาฌาน ลูกศรต้องเห็นตัวเองดังนั้นจึงกดส่งข้อความให้ฌานแทน แล้วเดินเลี่ยงไปแอบห่างๆ
ฌานเปิดข้อความอ่าน “ไปหาอะไรดื่มก่อนนะ เดี๋ยวมา”
ฌานเก็บมือถือแล้วมองไปทางลูกศร ลูกศรมองมาเห็นฌานยืนอยู่ ก็ยิ้มดีใจ “คุณ!”
ฌานยกมือโบกทักทาย ลูกศรเดินไปหาฌาน “สวัสดีครับ เอาของมาให้เด็กๆ เหรอครับ”
“ค่ะ ..คุณเป็นยังไงบ้างคะ? ปัญหาที่คุณพูดคราวก่อน ตกลงใช้ความรู้สึกแก้ปัญหาได้ไหม?”
ฌานยิ้มเจื่อนๆ ให้ลูกศร

ฌานนั่งกลางสนามข้างลูกศร โดยมีเด็กๆ นั่งจับกลุ่มอ่านนิทานที่ลูกศรเอามาให้อย่างสนุกสนาน รายล้อมฌานกับลูกศรอยู่
ลูกศรมองฌานอย่างเห็นใจ “ฉันว่าแล้วว่าสิ่งที่ฉันแนะนำต้องเหลว”
“อย่าคิดอย่างนั้นสิครับ คุณพูดถูกแล้วว่าบางอย่างต้องใช้ความรู้สึกตัดสิน แต่เรื่องนี้.. มันยาก”
“แล้วคุณจะทำยังไงล่ะคะ?”
ฌานถอนใจเครียด “ผมกำลังคิดว่าจะเลือกอะไร ..ระหว่างความทรงจำในอดีตกับเงิน ..แต่คิดว่าคงจะเลือกเงิน เพราะอดีตไม่มีค่าเท่าเงิน”
“ใครว่าล่ะคะ ..ความทรงจำมีค่ากว่าเงินต่างหาก ความทรงจำดีๆ เป็นสิ่งที่ต้องสร้างขึ้นด้วยความสุข ซึ่งมีเงินมากขนาดไหน ก็ซื้อสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ ถ้าเป็นฉัน ฉันจะรักษาความทรงจำไว้” ลูกศรหัวเราะตัวเอง “ขอโทษนะคะ ฉันพูดเพ้อเจ้อไปหน่อย“
ฌานมองลูกศรอย่างชื่นชมในความคิด “ขอบคุณนะครับ”
“คุณขอบคุณอะไรฉันอีกแล้วคะ?”
“ก็ขอบคุณไอเดียของคุณ”
“อีกแล้วเหรอคะ? ..คุณไม่เข็ดเหรอคะ ครั้งก่อน..ไอเดียฉันก็ทำให้คุณพลาด”
ฌานยิ้มให้ลูกศร “ที่พลาด ..มันไม่ใช่เพราะไอเดียคุย แต่มันพลาดเพราะคนอื่น แต่ครั้งนี้ ..ผมจะไม่พลาดอีก”
ลูกศรมองฌานอย่างสงสัยว่าฌานกำลังคิดอะไร “ฉันถามคุณหน่อยได้ไหมคะว่าคุณทำงานอะไร?”
ฌานยิ้มให้ลูกศร “แล้ววันนึง.. ..ผมจะบอก”
ลูกศรยิ้มรับคำพูดฌาน

ทรายแอบมองฌานกับลูกศรคุยกันกลางสนามอย่างยิ้มแย้ม
ทรายนึกถึงคำพูดเสาวนีย์ “ผู้ชายไม่เอา ก็ยังจะตามเขาอีก เหมือนแม่ไม่มีผิด!”
ทรายพูดขึ้นอย่างแค้นๆ “อีกหน่อยก็รู้ …ว่าใครกันแน่…ที่ผู้ชายไม่เอา ก็ยังจะตามเขาอีก!!”

ฌานกับลูกศรนั่งคุยกันคุยกันที่สนาม มือถือฌานดัง ฌานรีบหยิบมารับ “ฮัลโหล”
ทรายยืนแอบมองฌานกับลูกศรและเด็กๆ เล่นอยู่กลางสนามอยู่ “คุณอยู่ไหนน่ะฌาน ..ฉันจะกลับแล้วนะ”
“งั้นคุณไปรอผมที่หน้ามูลนิธินะ เดี๋ยวผมไปหา”
“โอเค”
ทรายกดวางสายแล้วมองฌานที่อยู่ในสนามกับลูกศรด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
ฌานกดวางสายแล้วหันมามองลูกศร “ผมคงต้องกลับก่อน”
ลูกศรรู้สึกใจหายนิดที่ฌานจะกลับแล้ว “ค่ะ …”
“แล้วถ้าว่างๆ ผมจะมาอีก”
“เด็กๆคงดีใจ”
ฌานมองเด็กๆแล้วหันมามองลูกศร ลูกศรสบตากับฌานพอดี ลูกศรรีบหลบตาฌาน
“เอ่อ ..ผมไปล่ะครับ” ฌานลุกขึ้นแล้วโบกมือลาเด็กๆ แล้วมองที่ลูกศรอีกครั้ง แล้วเดินออกไปจากสนาม ลูกศรมองตามฌาน

ทรายยืนรอฌานอยู่ที่หน้ามูลนิธิ ฌานสีหน้ายิ้มแย้มขึ้นเดินมาหาทราย
“หน้าตาสดใสขึ้น แปลว่าคิดอะไรได้แล้วสิ”
ฌานหันไปมองทางสนามคิดถึงลูกศร “อืม ..คิดไม่ผิดจริงๆ ที่มาที่นี่ ..”
“งั้นคุณต้องมีรางวัลให้ฉันนะ ที่ฉันพาคุณมาเจอสิ่งดีๆ”
“คุณจะเอาอะไรล่ะ? ผมให้คุณได้ทุกอย่าง ยกเว้นตัวกับหัวใจสองอย่างนี้ผมให้ผู้หญิงที่ชื่อศรุตาไปหมดแล้ว”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 25 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ