อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 26 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 26 ส.ค. 57

“ดี...ดิ้นสิ ร้องเลย เธอก็รู้ว่าฉันชอบแบบรุนแรง ฮ่าๆ”
ยูจิโถมตัวตามไปซุกไซ้ซอกคอจุนโกะอย่างหื่นกระหาย รุนแรง
“คุณกำลังเครียด อย่าใช้ฉันเป็นเครื่องรองรับอารมณ์ของคุณ”
จุนโกะพยายามดิ้นขัดขืน แต่ถูกยูจิกระชากคอเสื้อจนฉีกขาด

“ถ้าเธอไม่มีฉันคุ้มกะลาหัว ป่านนี้เธอคงเป็นแค่โสเภณีในซ่องราคาถูก”
จุนโกะ นึกถึงอดีต

จุนโกะอึกอัก เหมือนไม่อยากพูดถึงคนที่เพื่อนถาม
“จุนโกะ...ฉันได้ข่าวว่าหล่อนก็มีแฟนเป็นตำรวจ...ทำไมไม่ให้แฟนพาออกไปจากที่นี่ล่ะ”


จุนโกะน้ำตาริน เจ็บปวดและเจ็บช้ำกับความกักขฬะของยูจิ
“เธอต้องสำนึกบุญฉัน”
ยูจิกระชากเสื้อให้ขาดเยอะขึ้น ระดมจูบจุนโกะอย่างหนักหน่วง อย่างต้องการระบายความเก็บกดภายใน

ใบหน้าจุนโกะขมขื่นเป็นอย่างยิ่ง ยูจิหน้าตาเต็มไปด้วยความเก็บกด และกดดัน
หน้าบ้านยูจิในอดีต...ยูจิวัย12 ขวบร้องไห้เสียงดังลั่น ด้วยความหวาดกลัว เมื่อถูกมาซารุเงื้อไม้เรียวเฆี่ยนตีอย่างทารุณ

“โอ๊ย...โอ๊ย...”
“ถ้าแกไม่ตั้งใจเรียน แล้วจะสอบเป็นตำรวจเหมือนฉันได้ยังไง”
“ผมจะไม่หนีเรียนอีกแล้ว” ยูจิร้องไห้
“ฉันจะเฆี่ยนแกให้หลังลาย จนกว่าแกจะเชื่อฟังฉัน”
มาซารุใช้ไม้เรียวกระหน่ำตียูจิไม่ยั้ง
“ผมกลัวแล้วครับพ่อ ฮือ...”

ยูจิยืนอยู่ตรงหน้าต่างเปลือยท่อนบน สะดุ้งเฮือกเหมือนตื่นจากภวังค์ความคิด หน้าตาของเขาเต็มไปด้วยความอึดอัดและเก็บกด ที่ถูกพ่อบีบบังคับมาตั้งแต่เด็ก
“โว๊ย”
ยูจิต่อยกำแพงข้างหน้าต่าง ราวกับต้องการระบายความเก็บกดทั้งหมดออกมา จุนโกะนอนคว่ำอยู่บนที่นอน ในสภาพที่บอบช้ำตามใบหน้าและร่างกาย สะอื้นไห้เงียบ ๆ ตัวสั่นเพราะหวาดกลัวกับสิ่งที่ตัวเองเจอ และกลัวอารมณ์รุนแรงของยูจิ

บ้านอาคิโกะเช้าวันใหม่...ไทชิเทน้ำชาใส่ถ้วยชา แล้วส่งให้ ไดกิรับชาไปจิบนิดหนึ่ง วางถ้วยชาด้วยหน้าเครียด เมื่อรู้เรื่องมายูมิจากไทชิ
“ต่อไปนี้ศัตรูที่จ้องเล่นงานโอะนิซึกะ ก็คงจะพุ่งเป้าไปทำร้ายว่าที่คู่หมั้นของโซเรียวด้วย”
อาคิโกะแสร้งทำเป็นนิ่งฟัง แต่แอบยิ้ม สะใจ ไทชิชำเลืองมองอาคิโกะ ก่อนบอกไดกิ
“หลังจากเกิดเรื่องนี้ โซเรียวยิ่งเพิ่มการรักษาความปลอดภัยให้คุณมายูมิ คอยดูแลคุณมายูมิอย่างใกล้ชิดด้วยตัวเอง”
“ท่าทางโซเรียวจะรักว่าที่คู่หมั้นมาก”
“คุณมายูมิน่ารัก เพียบพร้อม สมเป็นโอะคะมิซังของโซเรียวที่สุดครับ”
อาคิโกะหน้าตึง ไม่พอใจไทชิขึ้นมาทันที

ไทชิเดินออกมาจากบ้านอาคิโกะ กำลังจะกลับ อาคิโกะตามมาขวางทางต่อว่าอย่างรู้ทัน
“เธอตั้งใจเยาะเย้ยฉัน”
“ตรงไหน”
“เรื่องริวคอยดูแลเอาใจผู้หญิงคนนั้น”
“คุณมายูมิคือคนที่โซเรียวรักและจะแต่งงานด้วย ไม่แปลกที่โซเรียวจะคอยเอาใจและเป็นห่วง”
“แต่ฉันไม่อยากได้ยิน” อาคิโกะตวาด
ไทชินิ่งมองอาคิโกะ พูดเตือนสติ
“เธอเป็นผู้หญิงเก่งและฉลาดมาก ฉันมั่นใจว่าเธอรู้วิธีปล่อยวางในสิ่งไม่มีทางเป็นไปได้”
“แล้วถ้าฉันทำให้มันเป็นไปได้ล่ะ”
“โซเรียวไม่มีวันรักเธอ เลิกหลอกตัวเองซะที”
อาคิโกะตบหน้าไทชิด้วยความโกรธ แล้วหันหลังวิ่งกลับเข้าบ้านทั้งน้ำตา ไทชิยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น มองตามอาคิโกะด้วยแววตาเจ็บช้ำ

ริวเปิดผ้าพันข้อมือให้มายูมิ เตรียมจะทายาให้
“ป้าอายะโกะทำลูกประคบสมุนไพรให้คุณ ลองประคบดูนะ เผื่อจะช่วยให้ข้อมือคุณหายเร็วกว่ายาฝรั่ง”
ริวหยิบลูกประคบขึ้นมา แต่มายูมิรีบออกปาก
“ฉันทำเองได้ค่ะ”
“ไม่ได้...อานุภาพการรักษาด้วยลูกประคบอยู่ที่หัวใจ คนทำให้ต้องค่อย ๆ นวด ค่อย ๆ คลึงให้ถึงหัวใจของคนที่เรารักแล้วอาการบาดเจ็บจะทุเลา”
แรก ๆ ริวก็เอาลูกประคบคลึงที่ข้อมือให้มายูมิ แต่สักพักก็เปลี่ยนเป็นยกข้อมือของมายูมิขึ้นมาคลึงที่แก้มตัวเองแทน ริวเคลิ้ม
“นุ่ม เนียน หอม โอ๊ย...”
มายูมิหยิกบิดเนื้อที่แขนริวด้วยความโมโหจนเขาต้องรีบปล่อยมือจากมือของเธอ
“คนฉวยโอกาส”
“ก็มันเคลิ้มอ่ะ”
มายูมิเงื้อกำปั้นจะทุบ ริวรีบแก้ตัว
“หมายถึงมันเคลิ้ม...เอ๊ย เออ...เคลิ้มก็เคลิ้ม”
ริวยอมรับเอาดื้อ ๆ เพราะแก้ตัวยังไงก็ไม่ขึ้น มายูมิลุกขึ้น ริวรีบลุกตามอย่างรู้ทัน
“หมอนานะให้คุณงดใช้ข้อมือสักพัก เพราะฉะนั้นวันนี้ไม่ต้องไปทำงาน”
“แค่ข้อมือเคล็ด ไม่ได้พิการ ไม่ได้หมายความว่าฉันจะต้องหยุดงาน”
“ถ้าคุณดื้อจะไปทำงานให้ได้ ผมก็จะตามไปเฝ้าคุณที่โรงพยาบาล”
ริวท้า เพราะรู้ว่าเธอไม่ชอบให้ริวไปวุ่นวายที่โรงพยาบาล
“ดีเหมือนกัน...จะได้แวะไปทักทายคนไข้ของคุณด้วย คิดถึงคนไข้ของคุณทุกคนเลย”

มายูมิฮึดฮัด ไม่พอใจริว
สำนักงานตำรวจ...เคนเอาแฟ้มเอกสารมาวางบนโต๊ะทำงานให้มาซารุ

“สรุปสำนวนคดีที่จะส่งฟ้องฮารุ มิอุระ ครับ”
มาซารุปรายตามองแฟ้มเอกสาร แล้วเงยหน้าขึ้นถามเคน
“ฉันมอบหมายงานนี้ให้ยูจิจัดการไม่ใช่เหรอ”
เคนอึกอักตอบ
“ผู้กองยูจิตรวจสอบสำนวนคดีทั้งหมดด้วยตัวเองครับ”
“แล้วตอนนี้ยูจิอยู่ที่ไหน”
มาซารุถาม สายตาคาดคั้น เคนลำบากใจ เกรงมาซารุ

ระเบียงริมสวนบ้านโอะนิซึกะ มายูมินั่งอ่านหนังสืออย่างจดจ่อ มีสมาธิ ริวยื่นดอกเดซี่สีขาวดอกหนึ่ง ขึ้นมาจากด้านหลังของหนังสือ จนมายูมิต้องละสายตาจากการอ่านมองตามดอกไม้ จนเห็นริวยิ้มหวานอยู่ข้าง ๆ ถือดอกเดซี่รอมอบให้
“ดอกเดซี่สีขาวแทนความไร้เดียงสาและความเที่ยงแท้...”
มายูมิขยับตัว หันหน้าหนีไปทางอื่น ก้มหน้าอ่านหนังสืออย่างไม่สนใจ ริวยังไม่ละความพยายาม ตามไปคุยด้วย
“หญิงสาวที่ตกอยู่ในห้วงของความรัก ชอบเด็ดกลีบดอกเดซี่เพื่อทำนายความรัก คุณอยากลองดูบ้างมั้ย”
“ฉันเป็นหมอ.. ไม่ใช่หญิงสาวเพ้อฝัน ฉันต้องการสมาธิอ่านหนังสือ
มายูมิเสียงห้วน เริ่มรำคาญ ริวยังคงยิ้มรับอย่างอารมณ์ดี
“ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว ผมให้ป้าอายะโกะจัดสำรับไว้ในสวน เราจะได้ทานอาหารท่ามกลางบรรยากาศสดชื่นด้วยกัน”
มายูมิจะปฏิเสธ เป็นจังหวะเดียวกับที่ไทชิเข้ามารายงาน
“มีแขกมาเยี่ยมคุณมายูมิครับ”
“ใคร” มายูมิแปลกใจ
ริวสังเกตเห็นสีหน้าไม่สบายใจของไทชิ ยิ่งทำให้สงสัย

โถงบ้านโอะนิซึกะ...ยูจิยิ้มอบอุ่น ยื่นช่อดอกลิลลี่สีขาวให้มายูมิที่ยิ้มหวาน กำลังจะรับ แต่ริวกลับแทรกเข้ามารับช่อดอกลิลลี่ไป เนียน ๆ
“ลิลลี่สีขาวแทนความรักที่บริสุทธิ์และจริงใจ อ๊ะ.. ผู้กองแอบรักผมก็ไม่บอก” ริวแกล้งพูด
“อย่าเสียมารยาทกับแขกของฉัน”
มายูมิจะแย่งช่อดอกไม้คืน แต่ริวไม่ยอมให้

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 10/5 วันที่ 26 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ