อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 11 วันที่ 26 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 11 วันที่ 26 ส.ค. 57

“ลิลลี่สีขาวแทนความรักที่บริสุทธิ์และจริงใจ อ๊ะ.. ผู้กองแอบรักผมก็ไม่บอก” ริวแกล้งพูด
“อย่าเสียมารยาทกับแขกของฉัน”
มายูมิจะแย่งช่อดอกไม้คืน แต่ริวไม่ยอมให้
“ข้อมือคุณยังเจ็บ ผมช่วยรับแทนให้” ริวหันไปบอกยูจิ “สามีภรรยาก็เหมือนคน ๆ เดียวกันเนอะ.. ผู้กอง”

“เอ้อ...ครับ” ยูจิยิ้มเจื่อน
มายูมิปรายตามองริวอย่างไม่ค่อยพอใจ ริวตีมึน พึมพำเบา ๆ
“ไม่ยักรู้ว่าคุณชอบดอกลิลลี่”


มายูมิกระซิบเสียงดุ
“ไม่ใช่เรื่องของคุณ”
“ผมมารบกวนเวลาพักผ่อนของคุณมายูมิรึเปล่า” ยูจิถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรงใจ
ริวจะตอบว่ารบกวน ทำท่าจะพยักหน้า แต่มายูมิรู้ทัน ขวางหน้าริวชิงตอบก่อน
“ไม่รบกวนเลยค่ะ ฉันกำลังจะทานมื้อเที่ยงพอดีเชิญผู้กองทานด้วยกันเลยสิคะ”
ท่าทางยูจิอึกอักเหมือนเกรงใจริว มายูมิยิ่งรบเร้า
“ทานอาหารด้วยกันหลายคนสนุกและไม่น่าเบื่อ ผู้กองอย่าปฏิเสธเลยนะคะ”
ยูจิลังเล ริวลุ้น ๆให้ยูจิปฏิเสธ แต่ยูจิกลับก้มศีรษะรับคำ
“ด้วยความยินดีครับ”
มายูมิรีบผายมือเชิญด้วยความดีใจแล้วเดินนำยูจิเข้าไปด้วยกัน ปล่อยให้ริวถือช่อดอกลิลลี่มองตามอย่างไม่สบอารมณ์ ริวกระแทกช่อดอกลิลลี่ใส่มือไทชิ รีบเดินฮึ่ม ๆ ตามเข้าไป
“วุ่นแน่ ๆ”
ไทชิปวดหัว เครียดแทน

มุมร่มรื่นในสวนบ้านโอะนิซึกะ ริว มายูมิ ยูจิ นั่งทานอาหารร่วมกันบนเสื่อปิกนิก ท่ามกลางบรรยากาศร่มรื่น ซูชิ ข้าวปั้น และอาหารหลากหลายอย่างถูกจัดวางในกล่องเบนโตะสวยงาม น่ารับประทาน อีกด้านหนึ่งเป็นอาหารของบ้านโอะนิซึกะ ใส่จานสวยงาม
“เดี๋ยวผมคงต้องเข้าไปชมคุณป้าอายะโกะ อาหารที่นี่อร่อยมากเลยครับ” ยูจิยิ้มแย้ม
“ข้าวกล่องฝีมือผู้กองก็อร่อยค่ะ” มายูมิแกล้งชำเลืองเหมือนกำลังด่าริว “ผู้ชายเข้าครัวทำกับข้าวเก่ง..หายากมาก”
ริวเปรยขึ้นอย่างหมั่นไส้

“แค่ทำกับข้าว ไม่เห็นจะยากตรงไหน”
มายูมิไม่สนใจ แกล้งริวโดยการชวนยูจิคุยต่อ

“คราวหน้า...เชิญผู้กองมาทำอาหารให้คนบ้านโอะนิซึกะชิมบ้างสิคะ”
“ยูจิเขาเป็นตำรวจไม่ได้เป็นพ่อครัว” ริวหันไปทางยูจิ “หรือเป็นตำรวจกุ๊ก”
ยูจิยิ้มรับอ่อนโยน
“ถึงไม่ได้เป็นกุ๊ก แต่ถ้าคุณมายูมิอยากทานผมก็ยินดีมาทำกับข้าวให้ทานครับ”
“ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ”
มายูมิก้มศีรษะยิ้มหวานให้ยูจิ ยิ่งทำให้ริวหงุดหงิดมาก ริวหลับหูหลับคาคีบอาหารเผลอเอาตะเกียบไปกระแทกถ้วยซีอิ้ว จนกระเด็นมาโดนแขนมายูมิ
“คุณแกล้งฉันเหรอ”
“ขอโทษ...ผมไม่ได้ตั้งใจ” ริวลอยหน้าลอยตากวนๆ
“ขออนุญาตนะครับ”
ยูจิรีบเอาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาซับคราบซีอิ้วที่แขนให้มายูมิอย่างสุภาพบุรุษ ริวไม่พอใจ กระชากผ้าเช็ดหน้ามาจากมือยูจิทันที
“ผมเช็ดให้เอง”
มายูมิชักจะหมดความอดทนกับริว
“หยุดเสียมารยาทกับแขกของฉันซะที”
“ผมไม่เคยทำอะไรดีสำหรับคุณอยู่แล้ว”
ยูจิแอบสังเกตท่าทางริวกับมายูมิ พอจับทางได้ว่าทั้งคู่ระหองระแหงกัน จึงแสร้งก้มศีรษะขอโทษอย่างรู้สึกผิด
“ขอโทษนะครับถ้าผมเป็นต้นเหตุทำให้คุณสองคนทะเลาะกัน”
“ไม่ใช่ความผิดของผู้กองค่ะ”
“ความผิดทั้งหมดมันมารวมอยู่ที่ผมไง” ริวหงุดหงิด
“ผมขอตัวกลับก่อนดีกว่า คุณสองคนจะได้ปรับความเข้าใจกัน”
ริวกับมายูมิพูดพร้อมกัน
“เชิญ / อย่าเพิ่งกลับสิคะ”
ริวกับมายูมิหันขวับจ้องกันเขม็ง ต่างไม่พอใจกัน
คัตสึ เซกิ ช่วยกันเอาอกเอาใจบีบนวดไหล่และแขนริวที่กำลังหงุดหงิดโมโห ราวกับนักมวยกำลังเตรียมขึ้นชก ไทชิคอยพัดพั่บ ๆ ให้อารมณ์เย็นอยู่ที่ระเบียงบ้าน
“ใจเย็นนะครับ หายใจเข้าลึก ๆ สงบสติอารมณ์ไว้”
อีกมุม มายูมิโวยวายกับอายะโกะอย่างไม่พอใจ
“ป้าก็เห็นว่าเขาเสียมารยาทกับแขกของหนูแค่ไหน”
ริว ยิ่งพูดยิ่งแค้น
“ไอ้ผู้กองหน้าเต้าเจี้ยวแตะต้องมายูมิต่อหน้าต่อตาฉัน มันหยามกันชัด ๆ”
มายูมิอารมณ์ร้อนพอ ๆ กับริว
“คนเอาแต่ใจอย่างริว ไม่เคยฟังเหตุผลใครทั้งนั้น”
อายะโกะดึงมือมายูมิไปกุมไว้ พูดอย่างใจเย็น
“คุณมายูมิ...ฟังป้านะคะ”
มาซาโตะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง จนริวต้องนิ่ง ยอมฟังแต่โดยดี
“คนสองคนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน.. ทะเลาะกัน ต้องมีใครสักคนที่ยอมเย็นทำตัวเป็นน้ำเพื่อดับไฟในบ้าน”
อายะโกะยิ้มอบอุ่น ขณะเตือนมายูมิ
“ชีวิตคู่..ก็เหมือนการลงเรือไปด้วยกัน คนสองคนจะต้องใช้ความรักและความไว้ใจเผชิญมรสุมและอุปสรรคให้เรือชีวิตเดินทางไปถึงฝั่งอย่างมั่นคง”
มาซาโตะเตือนริวเพราะความหวังดี
“ผู้กองยูจิอยู่ในฐานะเพื่อน ถ้าโซเรียวไม่ยอมรับเพื่อนคุณมายูมิ คอยระแวงและอารมณ์ร้อน ชีวิตคู่ก็จะไม่มีวันสงบสุข”
ริวนิ่ง ครุ่นคิดถึงเหตุผลที่มาซาโตะพยายามอธิบาย
อายะโกะสบตามายูมิ ห่วงใยและจริงใจ
“โซเรียวอาจจะเข้าใจยาก แต่เมื่อไหร่ที่คุณมายูมิรับโซเรียวเข้ามาอยู่ในหัวใจ... คุณก็จะเข้าใจเองค่ะ”
มายูมิถอนใจเบา ๆ อย่างต้องการระบายความอัดอั้นตันใจออกมา
บรรยากาศในไนต์คลับมิซาว่ายามค่ำคืน สาวสวยเอาอกเอาใจนักเที่ยว นักร้องสาวเสียงหวานคอยร้องเพลงขับกล่อม

ทาคาโอะมองสาว ๆ ที่เอาใจนักเที่ยว แล้วหันมาคุยกับนาบุด้วยความโมโห
“จุนโกะมาทำงานไม่ได้อีกแล้วเหรอ”
“ยูจิซ้อมนังจุนโกะจนน่วมไปทั้งตัว แค่ลุกเดินยังแทบไม่ไหว” นาบุเล่า
“สินค้าใช้งานไม่ได้ เราก็ขาดรายได้เพราะไอ้ยูจิคนเดียว” ทาคาโอะยิ่งคิด ยิ่งเจ็บใจ แล้วสงสัย “พฤติกรรมทำร้ายผู้หญิงของไอ้ยูจิ เหมือนคนบ้าคลั่ง ไม่มีสติ”
“เหมือนคนเมาหรือไม่ก็...ติดยา” นาบุออกความเห็น
“ถ้ามันคิดสั้นได้ขนาดนั้น อนาคตตำรวจของมันคงไปไม่ถึงไหน” ทาคาโอะยิ้มเยาะ
“แปลกนะครับ..มาซารุกับยูจิเป็นคู่ขาจุนโกะเหมือนกัน แต่สองพ่อลูกนั่นกลับไม่รู้ว่ากำลังใช้ผู้หญิงคนเดียวกันอยู่”
“ปล่อยให้มันโง่อยู่อย่างนั้นแหละ จัดการโอะนิซึกะกับมิอุระได้เมื่อไหร่ ฉันจะกำจัดไอ้มาซารุกับไอ้ยูจิเอง”
ทาคาโอะยิ้มเหี้ยม อำมหิต

ยูจิเดินยิ้มกริ่มอารมณ์ดีเข้ามาในห้องทำงานในสำนักงานตำรวจ เข้าใจว่าไม่มีใครอยู่ในห้อง
มาซารุหมุนเก้าอี้ตรงโต๊ะทำงานหันหน้ามา ยูจิชะงัก เมื่อเห็นมาซารุนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของตน
“หนีงานไปหามายูมิที่บ้านโอะนิซึกะเกือบทั้งวัน ท่าทางแกจะบ้าผู้หญิงคนนี้มาก”
“ผมไปเยี่ยมเพราะบ้าผู้หญิงคนนี้ แต่ผมมีเหตุผลอื่นด้วย”
“อะไร”
“พ่อเคยสอนผมเสมอ จะรบให้ชนะ.. เราต้องรู้จักคู่ต่อสู้ให้รอบด้าน”
มาซารุนิ่งครุ่นคิดตาม ยิ้มพราย

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 11 วันที่ 26 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ