อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 28 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 28 ส.ค. 57

มายูมิลุ้นรอคำตอบ อายะโกะพยายามนึก
“ไม่เคยเห็นโซเรียวสนิทกับใครนะคะ”
ฟุมิโกะตื่นเต้นอยากรู้
“แล้วคุณอาคิโกะล่ะป้า เป็นเพื่อนหรือว่า..”

มายูมินิ่งงัน เมื่อฟุมิโกะพูดถึงอาคิโกะขึ้นมา อายะโกะหันไปหยิกฟุมิโกะจนร้องลั่น
“โอ๊ย...ฉันเจ็บ”
“เจ็บเยอะ ๆ จำนาน ๆ จะได้ไม่พูดอะไรพล่อย ๆ อีก”


“ขอโทษจ้ะป้า” ฟุมิโกะครวญ
อายะโกะปล่อยมือจากฟุมิโกะอย่างสุดเอือม แล้วหันมาให้กำลังใจมายูมิที่ยังคงนั่งเงียบอยู่
“อะไรที่ยังไม่เกิด พาลคิดไปก่อน เราก็จะทุกข์เพราะความคิดตัวเองรักคือความเชื่อใจซึ่งกันและกัน... อย่าปล่อยให้ความคิดร้าย ๆ มาทำลายความสุขในหัวใจเรานะคะ”
อายะโกะยิ้มให้มายูมิอย่างอบอุ่น มายูมิสับสน

จุนโกะหิ้วห่ออาหารที่เพิ่งซื้อมา เดินกลับห้องพัก ลูกน้องมิอุระเดินตาม จุนโกะชะงักนิดหนึ่ง รู้สึกเหมือนใครเดินตามมา หันขวับไปมอง เห็นเงาใครคนหนึ่งวิ่งหลบไปอย่างรวดเร็ว จุนโกะตกใจกลัว รีบเร่งฝีเท้าเดินกลับห้องให้เร็วที่สุด

จุนโกะรีบเปิดประตูก้าวเข้ามาในห้อง เพราะกลัวคนที่สะกดรอยตามมา ก่อนหันขวับไปเห็นคนที่รอเธออยู่ในห้อง ตกใจจนปล่อยห่ออาหารลงกับพื้น
“ฮารุ”
ฮารุยืนรอจุนโกะอย่างใจเย็น สายตาเหี้ยม ข้างกายมีชุนและลูกน้องมิอุระหลายคน
“ยังจำฉันได้เหรอ..นังแพศยา”
จุนโกะตกใจและหวาดกลัวมาก

จุนโกะถูกลากออกมาจากห้อง โดนชุนเหวี่ยงจนเซไปล้มอยู่กับกองขยะ มีเลือดซึมมุมปาก หลังจากเล่นงานมาแล้วตั้งแต่อยู่ในห้อง ฮารุเดินเข้ามาหาจุนโกะ เอามือบีบหน้าเธอจนหน้าแหงนเจ็บปวด
“นังตัวดี แกทำให้ฉันเกือบติดคุก”
“ฉันกลัวแล้ว...”
“กลัวเหรอ ไม่จริงมั้ง แกยังไม่รู้หรอกว่าความกลัวที่แท้จริงเป็นยังไง”
ชุน ลูกน้องมิอุระ ตรงเข้าล็อคตัวจุนโกะอย่างรู้หน้าที่ ฮารุเอาดาบสั้นออกมา กระชากดาบสีเงินวาววับออกมาจากฝัก จุนโกะตกใจ กลัวมาก พยายามดิ้นรนขัดขืน
“ปล่อยฉันนะ ปล่อย”
“โบราณว่า...นิ้วไหนร้าย จงตัดนิ้วนั้นทิ้ง อยากให้ฉันตัดนิ้วไหนก่อน”
ชุนกระชากข้อมือจุนโกะ บังคับให้ยื่นมือออกมา ฮารุยิ้มเหี้ยม ใช้ปลายดาบไล้ไปตามแต่ละนิ้วของจุนโกะที่ร้องไห้ ตื่นกลัว
“อย่าทำฉันเลย ได้โปรด...”
“มือของแกมันร้าย กล้าเอายาเสพติดไปวางถึงถิ่นมิอุระ ฉันจะค่อย ๆ เฉือนออกทีละนิ้วๆ ให้แกได้กลัวอย่างไม่มีวันลืม”
ดาบสั้นในมือฮารุถูกยกขึ้นจนเกิดเงาวูบวาบทาบผ่านหน้าจุนโกะ ที่กำลังตกใจสุดขีด
“ไม่นะ อย่า”
ฮารุกำลังจะใช้ดาบฟันที่มือจุนโกะ จู่ ๆ ดาบสั้นอีกเล่ม ก็พุ่งแหวกอากาศเข้ามา...กระแทกดาบสั้นของฮารุจนกระเด็นหลุดมือ ดาบสั้นทั้งสองเล่มตกพื้นไปคนละทาง ฮารุ กับเหล่าลูกน้องตกใจว่าเกิดอะไรขึ้น ริวก้าวเข้ามา โดยมีคัตสึ เซกิ หิ้วอาหารกล่องที่เตรียมมาให้จุนโกะด้วย
“คุณริว” จุนโกะดีใจ
“ปล่อยตัวจุนโกะ”

ฮารุสบตาริว ไม่เข้าใจว่าทำไมริวถึงปกป้องจุนโกะ
ฮารุประจันหน้าริวตามลำพัง สายตาดุดัน เอาเรื่อง

“จุนโกะคือคนที่ช่วยไอ้ทาคาโอะจัดฉากใส่ร้ายมิอุระ”
“เธอถูกบังคับให้ทำ” ริวบอกทันที
ฮารุชะงัก สีหน้าเหี้ยมเกรียนมมากยิ่งขึ้น ยิ่งสงสัยในสิ่งที่ได้ยิน
“โอะนิซึกะโซเรียวรู้จักผู้หญิงคนนี้”
“ผมรู้จักจุนโกะตอนที่พยายามหาทางช่วยคุณให้พ้นคดี จุนโกะเป็นแค่เหยื่อของทาคาโอะ”
“ผู้หญิงคนนี้ทำให้มิอุระเดือดร้อน มันต้องรับโทษ”
“ผมยอมให้ใครทำร้ายจุนโกะไม่ได้”
“โอะนิซึกะพร้อมจะเป็นศัตรูกับมิอุระ เพื่อปกป้องผู้หญิงของมิซาว่างั้นรึ” ฮารุถามเสียงแข็ง
“ไม่ว่าจุนโกะจะเป็นคนของใคร ถ้าเธอถูกรังแกอย่างไม่ยุติธรรม โอะนิซึกะยินดีช่วยเหมือนกับที่เคยช่วยมิอุระและทุกคนในเมืองนี้”
ริวตอบโต้ด้วยท่าทางสุขุม ต้องการรักษาน้ำใจฮารุไว้ด้วย ฮารุจ้องริวเขม็ง ไม่พอใจ แต่ก็ไม่เคยลืมบุญคุณของริว
“มิอุระไม่เคยลืมความช่วยเหลือจากโอะนิซึกะ แต่บุญคุณนั้นกำลังจะถูก ลบล้างด้วยอิสรภาพของจุนโกะ”
ฮารุจ้องริวเขม็ง แล้วจึงค่อยๆ เดินออกไปด้วยแววตาไม่พอใจเป็นอย่างมาก ริวหนักใจ แต่ก็หนักแน่นกับการตัดสินใจของตัวเอง

สวนสาธารณะ...จุนโกะก้มศีรษะขอบคุณริว น้ำตาซึม และหวาดกลัวไม่หาย
“ขอบคุณคุณริว ที่กรุณาช่วยฉัน”
“โอะนิซึกะยังต้อนรับเธอเสมอนะจุนโกะ”
จุนโกะมองริวอย่างซาบซึ้ง
“คุณเมตตาฉันมาก ฉันไม่อยากสร้างความเดือดร้อนให้คุณอีก”
“วันนี้เธอปลอดภัย แล้ววันอื่น ๆ ล่ะ ถ้าเธอเป็นคนของโอะนิซึกะ เราจะคุ้มครองเธอได้ตลอดเวลา” ริวถามอย่างไม่สบายใจ
“ตอนนี้มิซาว่ายังไว้ใจฉัน...ถ้าฉันอยู่กับคุณ ก็เท่ากับเพิ่มศัตรูให้ตัวเอง ถูกมิอุระหมายหัว ถูกมิซาว่าตามล่า ฉันไม่อยากอยู่อย่างหลบซ่อนหรือหวาดกลัวแล้ว ได้โปรดเข้าใจฉันเถอะนะคะ”
จุนโกะสีหน้าเศร้ามาก ริวมองจุนโกะด้วยความสงสารและเข้าใจ

ไทชิทำหน้าที่เป็นองครักษ์เฝ้ามายูมิตรงทางขึ้นห้องนอน หันไปเห็นริวกลับมาพร้อมคัตสึ เซกิ จึงก้มศีรษะต้อนรับ
“มายูมิล่ะ”
“ขึ้นห้องไปตั้งแต่ตอนหัวค่ำแล้วครับ”
“ทำไมนอนเร็ว”
ริวแปลกใจ รีบเดินขึ้นห้องไปหามายูมิ

มายูมิมองเข็มกลัดรูปผีเสื้อ กับ สร้อยจี้รูปดอกเดซี่ในมือด้วยความสับสน เสียงอายะโกะแทรกขึ้นมาในความคิด
“รักคือความเชื่อใจซึ่งกันและกัน... อย่าปล่อยให้ความคิดร้าย ๆ มาทำลายความสุขในหัวใจเรานะคะ”
มายูมิเหม่อมองเข็มกลัดรูปผีเสื้อกับสร้อยจี้รูปดอกเดซี่อยู่ โดยไม่รู้ว่าริวเดินเงียบมานั่งอยู่ข้าง ๆ
“กำลังชั่งใจเลือกไม่ถูกว่าเข็มกลัด หรือสร้อยจะสวยกว่ากันเหรอ”
มายูมิรู้สึกตัว หันไปเห็น
“กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”
“ตั้งแต่คุณเพ้อว่าคุณถึงผม”
“ใครเพ้อ คุณนั่นแหละที่เพ้อเจ้อ”
มายูมิเมินหน้าหนีริว งอน ๆ
“ทำหน้างอนเป็นช้อนซุปอย่างนี้ โกรธอะไรผมรึเปล่า”
“อย่าเดาแทนฉันเลยค่ะ”
“ไม่ให้เดาแทนคุณ งั้นผมคิดแทนสร้อยของผมก็ได้ ผมว่าสร้อยเส้นนี้กำลังคิดถึงซอกคอหอม ๆ ของคุณอยู่นะ”
ริวขยับมาด้านหลังมายูมิเล็กน้อย ปัดลูบผมมายูมิให้เป๋ไปทางหนึ่งอย่างแผ่วเบา แล้วหยิบสร้อยในมือของเธอมาสวมใส่ให้ ใบหน้าริวเอียงเข้ามาใกล้มาก มายูมิอึ้ง เขิน รับรู้ได้ถึงลมหายใจอันอบอุ่นที่อยู่ข้างตัว

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/2 วันที่ 28 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ