อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 27 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 27 ส.ค. 57

ทรายเดินเข้ามาเห็นฌานกับลูกศรยืนอยู่ ยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างมีแผนการ “Hi ฌาน มานานแล้วเหรอ ? “
“สักพักเองจ้ะ ส่งแม่เรียบร้อยแล้วเหรอ?”
“เรียบร้อย หิวไหม? ขอโทษทีนะ มัวแต่ยุ่งๆ เลยยังไม่ได้เตรียมอะไรไว้ปาร์ตี้ขึ้นบ้านใหม่เลย”

“เอ่อ ..ศรทำของว่างไว้เยอะอยู่ พี่ทรายให้ศรเอามาเสิร์ฟพลางๆ ก่อนไหมคะ?”
“ฌานน่ะชอบทานของว่าง แต่พี่อยากกินแบบจริงจัง เอาอย่างนี้ไหม ..สปาเกตตี้ไส้อั่วฝีมือฌานอร่อยมาก พี่อยากให้ศรลอง” ทรายอ้อนฌาน “คุณผู้ชายพอจะโชว์ฝีมือให้สองสาวได้ลิ้มรสได้ไหมคะ?”


“ได้สิ งั้นไปทานที่คอนโดผมไหม เมื่อวานซืนเพื่อนผมเพิ่งเอาไส้อั่วมาฝากเลย”
ทรายยิ้มอย่างสมใจ

ทรายจากที่ยิ้มเป็นหน้าเซ็ง เมื่อเห็นบุรีนั่งรอฌานอยู่ที่ลอบบี้คอนโด
บุรีเห็นฌาน ทราย ลูกศร จึงเดินมาหา
ลูกศรยิ้มดีใจ “พี่บุรี …”
ฌานกอดคอบุรี “เพื่อนคนนี้แหละทราย ที่เอาไส้อั่วมาให้ผม”
ทรายเมินหน้าไม่สนใจบุรี ยังโกรธที่โดนบุรีพูดแรงใส่เมื่อคืน ทรายพูดเหน็บ “ฉันก็ลืมไปว่าจะมีเพื่อนประเภทไหนจะซื้อไส่อั่วมากฝากเพื่อน! ..ถ้าไม่ใช่พวกชอบกินก็เป็นพวกแก่”
บุรีรู้ว่าโดนทรายเหน็บ
ฌานขำ “ทรายพูดถูกใจ”
บุรีพูดกับฌานเซ็งๆ “งั้นก็เอาคืนมา”
“ไม่ได้ .. ฉันต้องเอามาทำสปาเกตตี้เลี้ยงฉลองขึ้นบ้านใหม่ให้ทรายไหนๆแกก็มาแล้ว ..อยู่กินด้วยกันสิ”
“ดีเลย กำลังหิว”
ทรายเหน็บบุรีไม่เลิก “เจ้าภาพยังไม่ได้ชวนเลย”
“เจ้าภาพไม่ชวนไม่เป็นไร เจ้าของห้องชวนก็พอ” บุรีพูดกับฌาน “ไป!”
บุรีเดินไปกับฌานขึ้นลิฟท์ ทรายมองบุรีอย่างไม่พอใจ
“พี่ทรายโกรธอะไรกับพี่บุรีรึเปล่าคะ?”
“พี่ก็แค่หมั่นไส้พวกทำตัวเป็นซุปเปอร์ฮีโร่ พิทักษ์คนโน้น พิทักษ์คนนี้ ชิ!”
ลูกศรมองทรายงงๆว่าทรายหมายถึงอะไร

ฌานเปิดประตูห้อง เดินนำทราย ลูกศร บุรีเดินรั้งท้ายเข้ามาในห้อง
“เชิญนั่งตามสบายเลยนะ”
ทรายมองรอบห้องที่โล่ง แทบไม่มีของอะไร “ไม่มาตั้งนาน ห้องโล่งไม่เปลี่ยนเลยนะฌาน”
“ก็ผมไม่ค่อยได้อยู่นี่ เดี๋ยวก็ไปดูงานที่โน้นที ที่นี่ที ไม่รู้จะซื้อของเข้ามาไว้ทำไม”
“อย่างนี้ต้องหาคนมาอยู่ด้วย บ้านมันถึงจะเรียกว่าบ้าน”
“ก็คุณไงจ้ะ”
ลูกศรเหลือบมองฌานกับทรายที่ดูสนิทกัน บุรีเหลือบมองฌานกับทราย แล้วหันไปมองทางอื่น ปกปิดความเจ็บเอาไว้ ทรายมองอาการของลูกศรกับบุรี
“มันก็ต้องเป็นแบบนั้น ไม่อย่างนั้นใครๆก็จะมาว่าฉันไม่ดูแลเพื่อนที่แสนดีอย่างคุณ”
ลูกศรเหลือบมองทรายที่เรียกฌานว่า “เพื่อนที่แสนดี”
ทรายแอบเหลือบมองอาการลูกศร แล้วแอบยิ้ม “หิวแล้วล่ะ รีบไปทำสักทีสิ”
ฌานทำท่าตะเบ๊ะรับ “ขอรับองค์หญิง”
ฌานจะเดินเข้าครัว ทรายรีบพูด “ให้ลูกศรช่วยสิ จะได้เร็วขึ้น”
ลูกศรพูดเสียงอ่อย “ศรจะเข้าไปเกะกะมากกว่ามั้งคะ”
“ไม่หรอก มาสิศร”
ฌานเดินนำลูกศรไปทางครัว ทรายมองลูกศรกับฌานยิ้มๆ แล้วจะเดินไปนั่งที่โซฟา ชนกับบุรีที่ยืนอยู่ข้างๆ พอดี
ทรายมองบุรีแล้วพึมพำอย่างเหวี่ยงๆ “อุ้ย ลืมไปเลย ..ว่ายังมีตาหน้าโบราณนี่อีกคน”
บุรีแอบขำทรายที่ยังงอนตัวเอง แสดงอาการเหวี่ยงๆ
ฌานหยิบกะทะและของสดเตรียมทำสปาเกตตี้ ลูกศรยืนเงอะงะเพราะไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน ฌานพูดพร้อมหยิบโน้น หยิบนี่โดนไม่ทันมองว่าลูกศรยืนเงอะงะอยู่

“เดี๋ยวศรต้มน้ำ แล้วก็หั่นไส้อั่ว เดี๋ยวพี่เตรียมเส้นกับซอสเอง”
ลูกศรหันรีหันขวางว่าหม้อจะต้มน้ำอยู่ตรงไหน จึงเดินตามหลังฌานเพื่อจะถาม ฌานหยิบของในตู้เย็นแล้วหมุนตัวกลับมาจะไปที่เตา ชนกับลูกศรที่ยืนข้างหลัง ต่างฝ่ายต่างอุทานด้วยความตกใจ
“อุ้ย !”
ลูกศรโดนฌานชนเกือบจะล้ม ฌานดึงมือลูกศรไว้ได้ ลูกศรมองฌานชะงัก ฌานดึงมือลูกศรให้ยืนทรงตัวดีๆ แล้วรีบปล่อยมือก่อนที่จะถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นอะไรรึเปล่า”
ลูกศรพยายามเก็บอาการอายไว้ “เอ่อ ..ไม่เป็นไรค่ะ คือศรจะถามว่าหม้ออยู่ไหนคะ?”
“อ๋อ ..อยู่ตรงตู้โน้น” ฌานชี้ไปทางตู้ bulid in ติดผนังที่อยู่สูงระดับสายตาฌาน แต่สูงกว่าตัวลูกศร ลูกศรเดินไปเปิดตู้ แล้วเขย่งจะหยิบหม้อ ฌานเห็นลูกศรหยิบหม้อไม่ได้ก็ขำ แล้วเดินมายืนซ้อนข้างหลังลูกศร แล้วยื่นมือทั้งสองไปหยิบหม้อในตู้ หลังของลูกศรอยู่ชิดกับหน้าอกฌาน ความรู้สึกเหมือนลูกศรอยู่ในอ้อมแขน ของฌาน ลูกศรรู้สึกอายและหัวใจเต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ฌานหยิบหม้อส่งให้ลูกศร ลูกศรยังตื่นเต้นจนรับหม้อพลาด หม้อหล่นตกพื้นดัง เคว้ง !!!
“ศะ..ศร ขอโทษค่ะ” ลูกศรก้มลงไปเก็บ จังหวะเดียวกับที่ฌานจะก้มลงไปเก็บ แต่ลูกศรก้มก่อนฌานนิดนึง ทำให้จมูกของฌานกระแทกเข้ากับหน้าผากของลูกศร
ลูกศรชะงัก ฌานเจ็บจมูก “พี่ฌานเป็นอะไรรึเปล่าคะ?”
ฌานจับจมูกเจ็บๆ ก่อนที่จะตอบ “ไม่เป็นไรจ้ะ”
ฌานหยิบหม้อให้ลูกศร แล้วตัวเองจับจมูกเจ็บๆ เดินไปเตรียมผักมุมนึง ลูกศรถือหม้อมารองน้ำที่มุมนึง แล้วเอามือแตะหน้าผาก นึกถึงภาพที่หน้าผากตัวเองโดนจมูกฌาน แล้วรีบปัดความคิดไป มันเป็นแค่อุบัติเหตุ
ทรายแอบมองลูกศรด้วยสายตายิ้มๆ สมใจ บุรีมองทรายที่แอบมองอยู่

ทรายเดินมาจากมุมครัวมาที่โซฟา เห็นบุรีนั่งดูแบบงานที่ฌานวางไว้บนโต๊ะ ทรายเหลือบมองบุรีด้วยท่าทางยังงอน แล้วเดินผ่านบุรีไปรื้อชั้น DVD แผ่นหนัง Blue-ray แล้วเปิดลิ้นชักหาอะไรมาดู จนเจอภาพวาดของทราย ซึ่งเป็นสีน้ำผสมการวาดเส้นเป็นภาพวิว ลักษณะการปาดป้ายพู่กันด้วยสีน้ำละมุนกับลายเส้นตวัดอย่างเฉียบขาดของดินสอ
ทรายหยิบภาพออกมาดู แล้วตะโกนบอกฌาน “นี่มันรูปที่ทรายเคยวาดให้ฌานนี่ คุณเอามาที่นี่ด้วยเหรอฌาน?”
ฌานโผล่หน้ามาจากในครัว มองภาพที่ทรายถาม “อ่า ใช่ ว่าจะเอามาใส่กรอบติดในห้อง ไว้ดูเวลาคิดถึงคุณ” ฌานพูดก่อนที่จะกลับเข้าครัวต่อ
บุรีมองฌานกับทรายนิ่งๆ เก็บความรู้สึกแล้วมองภาพในมือทราย “เขียนดีนะครับ”
ทรายเหลือบมองบุรีที่ชวนคุย “ขอบคุณ ..ฉันถนัดเรื่องสีน้ำกับดรออิ้งอยู่แล้วเขียนเล่นอยู่บ่อยๆ”

ทรายมองในลิ้นชัก แล้วหยิบภาพที่เคยวาดด้วยสีน้ำมันขึ้นมาดู เป็นภาพเหมือนของต้นไม้ในเขตร้อน การจัดสีและองค์ประกอบของภาพก่อให้เกิดความรู้สึกเพ้อฝันดูล่องลอยเหนือโลก ด้วยแสงสีมุกนุ่มนวลเป็นฉากหลัง และมีสีสดแจ่มใสที่ขัดแย้งตัดกันอย่างรุนแรงทั่วภาพ
“นี่ภาพที่ฉันหัดวาดด้วยสีน้ำมัน เพิ่งวาดเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่เอง”
บุรีมองภาพในมือทราย “มีคนบอกว่าเราอ่านนิสัยคนได้จากการวาดภาพ “
“งั้นลองอ่านฉันจากรูปนี้สิ”
“ภาพมีพื้นหลังที่ใช้สีนุ่มนวล แต่ถูกตัดด้วยสีสดไปทั่ว มันสะท้อนถึงจิตใจที่สับสน ดิ้นรน ซุกซ่อนความคับแค้น กดดันไว้ภายใต้ความสดใสร่าเริง ..ถ้าเป็นคน ..ก็คงไม่รู้ว่าภายนอกที่ดูสดใส มันใช่ตัวจริงของคนๆนี้รึเปล่า?” บุรีมองทราย ราวกับจงใจให้รู้ว่ากำลังพูดถึงทราย
ทรายสบตาจ้องบุรีกลับอย่างไม่ยอมแพ้ “ถ้าไม่รู้ ก็อย่าใช้แค่การวิเคราะห์จากภายนอกตัดสินจนกว่าจะรู้จักตัวตนของเขา!”
“งั้นบอกหน่อยสิ คุณเอาเวลาที่ไหนวาดรูปนี้ อาทิตย์ก่อน ผมเห็นคุณยังวุ่นวายกับผู้คนอยู่เลย”
ทรายรู้ว่าโดนเหน็บ จึงตอกกลับ “ฉันก็หาเวลาจนได้แหละ คนเราก็ต้องปลีกตัวมาทำอะไรที่ตัวเองพอใจ เพื่อให้ชีวิตมีความสุข ดีกว่าทำตัวเป็นหุ่นยนต์ที่จะยืนตรงคงที่ ไม่มีนอกลู่นอกทาง เอาความเป็นคนดีเป็นโปรแกรมบังคับตัวเอง!”
ทรายมองบุรีด้วยสายตาสะใจอย่างไม่ยอมแพ้

บุรีเดินหนีทรายมาที่ระเบียง ไม่อยากชวนทะเลาะ
แต่ทรายไม่ยอมแพ้ เดินตามบุรีมา “นี่ฉันกำลังหัดวาดลายไทยด้วยนะ ฉันว่า ..ลายไทยนี้ดูเหมือนเข้ายาก แต่จริงๆ มันเริ่มง่าย เพราะมันมีลักษณะแบบแผนตายตัว ถ้าจับทางได้ ฉันเชื่อว่าฉันเปลี่ยนพวกลายไทยเดิมๆ ให้ออกนอกกรอบได้”
บุรีรู้ทันว่าทรายกำลังพูดถึงตัวเอง “คุณนี่ เป็นคนไม่รีรอที่จะประกาศความสามารถตัวเองเลยนะ”
“ฉันพูดตามที่ฉันคิดและมั่นใจ ในเมื่อเรามีสิบอยู่ในมือ ทำไมต้องวางลงแค่ห้าหรือหกด้วย”
“คุณคงจากเมืองไทย จากสังคมไทยไปนานจนลืมเรื่องการถ่อมตัว และคงไม่เคยได้ยินกลอนบทนี้ ..อันความคิดวิทยาเหมือนอาวุธ ประเสริฐสุดซ่อนใส่เสียในฝัก ..สงวนคมสมนึกใครฮึกฮัก..จึงค่อยชักเชือดฟันให้บรรลัย”
ทรายมองบุรีด้วยแววตาตัดพ้ออย่างน้อยใจ “เหมือนที่คุณคิดอยากจะทำกับฉันเต็มทีใช่ไหมคะ ….เชือดให้บรรลัย!!!”
บุรีมองทรายด้วยสายตารู้สึกผิด อยากขอโทษว่า “พี่บีไม่ได้จะทำแบบนั้นเลย”
พอดีกับฌานกับลูกศรถือจานใส่สปาเกตตี้ออกมาจากในครัว
“สปาเกตตี้ไส้อั่วของเจ้าหญิงเสร็จแล้วจ้าาาาา”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 27 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ