อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 28 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 28 ส.ค. 57

“แต่ก่อนฉันไม่เข้าใจคำพูดนี้ของริว แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าทิฐิ ปิดกั้นสายตาเราได้มืดมิดที่สุด” “ความเชื่อใจที่ถูกทำลายไปแล้ว มันเอากลับคืนมายาก” ฮารุหันไปบอกมายูมิในสิ่งที่คิด
“ใจที่ไร้อคติจะตัดสินเองว่า ควรเชื่อเหตุผล หรือเชื่อในสิ่งที่เห็น”
มายูมิอย่างมาดมั่น จนฮารุรู้สึกทึ่ง

“ฉลาด วิสัยทัศน์ไกล ว่าที่นายหญิงแห่งโอะนิซึกะไม่ได้มีดีแค่ความสวย”
“มายูมิ... คือเพชรที่มีค่าที่สุดสำหรับผมและโอะนิซึกะ”
ริวกุมมือมายูมิด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ
“ขอบคุณที่มองเห็นคุณค่าในตัวฉันค่ะริว”
มายูมิยิ้มรับปลาบปลื้ม ก่อนชำเลืองไปเห็นแววตาที่จ้องมองมาอย่างเสน่หาของฮารุ ทำให้มายูมิเริ่มรู้สึกอึดอัดจึงหันไปชวนริว
“เพลงนี้เพราะมาก ฉันอยากเต้นรำแล้วค่ะ”


ริวบอกฮารุตามมารยาท
“ขอตัวสักครู่นะครับ”
มายูมิดึงแขนริวลุกเดินไปทันที ฮารุมองตาม ยิ่งชื่นชอบในความสวย มาดมั่นของเธอ

บริเวณมุมซุ่มตัวด้านนอกไนท์คลับมิอุระ ลูกน้องมิซาว่าหลบซุ่มอยู่ตามมุมต่าง ๆ ทาคาโอะเดินเข้ามาหานาบุที่ซุ่มเตรียมพร้อมอยู่มุมหนึ่ง ในชุดดำอำพรางตัวเหมือนลูกน้อง
“จัดการพวกลูกน้องโอะนิซึกะให้เงียบที่สุด อย่าเพิ่งให้พวกมันรู้ตัวส่วนไอ้ริว... เป็นหน้าที่ของฉัน”
ทาคาโอะเอาปืนพกกระบอกหนึ่งออกมา กระชากลูกเลื่อนยิ้มเหี้ยม

ริวเต้นรำกับมายูมิในจังหวะดนตรีที่สุดแสนโรแมนติก ท่ามกลางนักเต้นรำอีกหลายคู่ในไนท์คลับ มายูมิบอกริวเต้นรำด้วยกันอย่างรู้สึกผิด
“เมื่อกี้ฉันเสียมารยาทออกความเห็น ขอโทษนะคะ”
ริวโน้มหน้ากระซิบข้างแก้มมายูมิ
“ไม่จำเป็นต้องขอโทษ เพราะนี่คือมายูมิที่ผมรักรักทั้งตัวและหัวใจของคุณ”
มายูมิขวยเขิน ริวดึงตัวมายูมิเข้ามากอดอย่างทะนุถนอม แนบแน่น
“ผมจะเร่งให้อาโคจิเตรียมพิธีแต่งงานของเราให้เร็วที่สุด หลังแต่งงาน เราจะมีลูกด้วยกันกี่คนดี ได้ลูกแฝดก็ดีนะ แต่ลูกคนแรก ผมอยากให้เป็นผู้ชาย”
มายูมิอมยิ้ม แก้มร้อนผ่าวด้วยความอาย
“ฉันไม่ได้บอกว่าจะมีลูกกับคุณสักหน่อย”
“โธ่...คิมิจ๋า ถ้าคุณไม่ยอมมีทายาทสืบสกุลให้ผมวิญญาณบรรพบุรุษต้องรุมเคาะกะโหลกผมแน่”
ริวออดอ้อนเสียงหวาน มายูมิยิ้มเขิน เลื่อนแขนขึ้นโอบลำคอริว พิงแก้มลงบนบ่าของเขา ปล่อยตัวปล่อยใจไปตามเสียงเพลงและอ้อมกอดอันอบอุ่นของริว

ลูกน้องโอะนิซึกะสองคนยืนเฝ้ายามอยู่มุมหนึ่ง นอกไนท์คลับมิอุระ นาบุและลูกน้องมิซาว่าย่องมาปิดปากและล็อกคอลูกน้องโอะนิซึกะจากด้านหลัง ก่อนจะบิดหักคอลูกน้องโอะนิซึกะทั้งสองอย่างรวดเร็วและเงียบมาก

ริวกับมายูมิกอดกันเต้นรำอย่างมีความสุข โดยมีคัตสึ เซกิ สะกิดกันมองความหวานของเจ้านายอย่างอดปลื้มไม่ได้ ฮารุยืนมองริวกับมายูมิอยู่

อีกมุม ก้าวเข้าไปหาริวกับมายูมิช้า ๆ มือข้างหนึ่งไขว้หลัง สายตาวาวดุจหมาป่าจ้องตะครุบเหยื่ออันโอชะ
ด้านนอกไนท์คลับมิอุระ ลูกน้องโอะนิซึกะหันหลังขวับไปเห็นเงาวูบของใครบางคนวิ่งผ่านไป

“นั่นใคร”
ลูกน้องโอะนิซึกะอีกคน นึกสังหรณ์ใจ จะผิวปากส่งสัญญาณเตือนคนอื่น นาบุเบี่ยงตัวออกมาจากมุมมืด สะบัดมีดสั้นออกมาซัดเข้าใส่ลูกน้องโอะนิซึกะทั้งสองพร้อมกัน ลูกน้องโอะนิซึกะทั้งสองหน้าตื่นตกใจ หลบไม่ทัน ถูกมีดสั้นพุ่งปักเข้ากลางหน้าอกด้านซ้ายอย่างแม่นยำ จนล้มลง

ฮารุก้าวเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังริวกับมายูมิ ขณะดนตรีกำลังเปลี่ยนเป็นจังหวะบอลรูมแดนซ์
“ขอคุณมายูมิมาเป็นคู่เต้นรำกับผมสักเพลงได้มั้ย”
ฮารุโค้งตัวขออนุญาตริวอย่างสุภาพ เลื่อนมือที่ไขว้หลังยื่นออกมารอ เผยให้เห็นว่าในมือฮารุไม่มีอาวุธอะไรซ่อนอยู่ ริวชำเลืองมองมายูมิ ราวกับต้องการให้เธอตัดสินใจเอง มายูมิยิ้มรับตามมารยาท แม้ไม่ได้เต็มใจนัก
“ยินดีค่ะ”
ริวถอยตัวออกมา ให้มายูมิกับฮารุเต้นรำด้วยกันบนฟลอร์

ไทชิถือดาบประจำตัวเดินตรวจความเรียบร้อยกับลูกน้องสองคน เป็นจังหวะเดียวกับที่ลูกน้องโอะนิซึกะอีกคนวิ่งหน้าตื่นเข้ามาหา ไทชิรีบถามทันที
“คนอื่นหายไปไหนหมด”
มีดสั้นเล่มหนึ่ง พุ่งเข้ามาปักหลังลูกน้องโอะนิซึกะอย่างรวดเร็ว จนลูกน้องโอะนิซึกะสะดุ้ง ตาเหลือก ล้มลงต่อหน้าต่อตาไทชิและลูกน้องโอะนิซึกะ
“มีคนซุ่มโจมตีพวกเรา”
นาบุและลูกน้องมิซาว่าปรากฏตัวจากมุมมืด พุ่งเข้าเล่นงานไทชิกับลูกน้องโอะนิซึกะอย่างไม่รอช้ามิซาว่าทุกคนผูกผ้าปิดจมูกและปาก ปิดบังใบหน้าที่แท้จริงของตัวเอง
“พวกแกเป็นใคร”
“จัดการมัน” นาบุสั่งลูกน้อง
ลูกน้องมิซาว่ากรูกันเข้าไปรุมเล่นงานลูกน้องโอะนิซึกะทั้งสอง ไทชิกระชากดาบออกมา พุ่งเข้าใส่นาบุอย่างไม่รอช้า นาบุวาดดาบของตัวเองออกมา ต่อสู้กับไทชิอย่างสูสี ไทชิเอี้ยวตัวหลบ แต่ก็ถูกนาบุเตะจนเสียหลักไปทางหนึ่ง นาบุจะตามไปซ้ำ แต่ถูกไทชิยกขาถีบจนหงายท้อง ล้มลง ทาคาโอะพุ่งเข้ามาอีกทาง ใช้มีดพกของตัวเองแทงเข้าไปที่หัวไหล่ของไทชิ โดยที่ไทชิไม่ทันตั้งตัว
“โอ๊ย”
ทาคาโอะปิดบังใบหน้าเช่นกันประจันหน้าไทชิ แววตาเลือดเย็น บิดมีดพกที่ยังปักคาไหล่ไทชิ จนไทชิสะดุ้งเฮือก ร้องลั่นอย่างเจ็บปวด
“อ๊าก”
ทาคาโอะกระชากมีดออกสุดแรง ร่างไทชิทรุดลงกับพื้นด้วยความเจ็บปวดและทรมาน เลือดไหลซึมออกมาจากหัวไหล่ไม่หยุด นาบุและลูกน้องมิซาว่าเข้าไปช่วยกันล็อคตัวและปิดปากไทชิไว้ ไทชิหันไปเห็นลูกน้องโอะนิซึกะทั้งสองถูกฆ่าตายแล้ว พยายามดิ้นรนต่อสู้อย่างสุดกำลัง นาบุเงื้อดาบจะจัดการไทชิ ทาคาโอะร้องห้าม
“อย่า...ฉันอยากให้มันเห็นหายนะของโอะนิซึกะก่อน”
ทาคาโอะจ้องไทชิสายตาเหี้ยมเกรียม ประกาศต่อหน้าไทชิ
“คืนนี้...ฉันจะเปลี่ยนชะตาของเมืองให้อยู่ในกำมือฉัน”
ไทชิเครียด เป็นห่วงริว

มายูมิหมุนตัวพลิ้วและเต้นไปตามท่าที่ฮารุเต้นนำ ทั้งสองเต้นรำคู่กันอย่างทะมัดทะแมง เข้ากันได้ดีในจังหวะบอลรูมแดนซ์ คัตสึ เซกิ มองอย่างไม่ชอบใจ หวงแทนเจ้านาย จนต้องสะกิดถามริวอย่างอดไม่ได้
“โซเรียวยอมให้คุณมายูมิเต้นรำกับฮารุได้ไง”
“การเจรจากับฮารุ มายูมิน่าจะจัดการได้ดีกว่าฉัน”
ริวนิ่งมองมายูมิ เข้าใจในการกระทำของคนรัก ฮารุเต้นรำและสังเกตมายูมิอย่างชื่นชม
“คุณมีความสามารถรอบด้าน เป็นศัลยแพทย์ฝีมือดีมุมมองความคิดดี แถมยังเต้นรำเก่งอีกด้วย”
“ฉันก็แค่ทำในสิ่งตัวเองรัก พูดในสิ่งที่ตัวเองคิดเท่านั้น”
มายูมิตอบสีหน้าเรียบ ฮารุมองมายูมิด้วยสายตาประเมิน
“โอะคะมิซังแห่งโอะนิซึกะจะต้องเข้มแข็ง เด็ดเดี่ยวไม่แพ้โซเรียวแน่ใจเหรอ ว่าผู้ชายเนื้อหอมอย่างริว จะไม่มีคนอื่นนอกจากคุณ”
“ฉันมาที่นี่เพื่อช่วยโซเรียวยืนยันความบริสุทธิ์ใจที่โอะนิซึกะมีต่อมิอุระ และยอมเต้นรำกับคุณในฐานะนายหญิงของโอะนิซึกะ เรื่องอื่น ฉันไม่จำเป็นต้องรับรู้”
“ฮึๆ แกร่งมากกว่าที่ผมคิด ยิ่งได้พูดคุยใกล้ ๆ ผมก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตา ถ้าคุณไม่ใช่ผู้หญิงของริวผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คุณมายืนเคียงข้าง”
มายูมิหยุดเต้น บอกฮารุด้วยท่าทางหยิ่งทะนง
“ฉันขอยืนยัน โอะนิซึกะยังถือว่ามิอุระเป็นมิตรเสมอ” มายูมิก้มหัวให้ฮารุนิดหนึ่ง “ขอบคุณที่ให้เกียรติฉันเต้นรำด้วย”
มายูมิหันหลังเดินเฉิดฉายตรงไปหาริวที่ยืนรออยู่ข้างฟลอร์เต้นรำ
“เรากลับกันได้รึยังคะ”
“ผมตามใจคิมิเสมอ”
ฮารุเดินตามเข้ามา ริวจึงออกปากทันที
“เราคงต้องขอตัวกลับก่อน ส่วนเรื่องที่คุยกันวันนี้..”
“เวลาจะพิสูจน์ทุกอย่างเอง” ฮารุชำเลืองมองมายูมิตาเป็นประกาย “ ว่าที่โอะคะมิซังคนนี้ คือหัวใจของโอะนิซึกะที่แท้จริง ดูแลหัวใจตัวเองให้ดีนะครับ”
“มายูมิมีค่ายิ่งกว่าลมหายใจของผม...ผมพร้อมจะดูแลเธอด้วยชีวิต”

ริวยืนยันหนักแน่น จู่ ๆ มายูมิก็รู้สึกใจหายวาบ ราวกับมีลางสังหรณ์บางอย่าง มายูมิกังวล ไม่สบายใจ
ชุนถามฮารุไม่เข้าใจ

“เจ้านายเชื่อว่าโอะนิซึกะไม่ได้ฆ่าคนของเรา”
“เรายังไม่พร้อมที่จะทำสงครามตอนนี้”
“เพราะความแข็งแกร่งของริวเหรอครับ”
“ผู้กุมชะตาของโอะนิซึกะที่แท้จริงไม่ใช่ริว...แต่เป็นว่าที่โอะคะมิซัง อย่างมายูมิต่างหาก”
ฮารุคิดถึงมายูมิ ยังคงติดตาตรึงใจไม่หาย

คัตสึ เซกิ เดินนำอารักขาริวกับมายูมิที่เดินควงแขนกันออกมายังรถที่จอดอยู่บริเวณหน้าไนท์คลับ เห็นไทชิและลูกน้องโอะนิซึกะยืนหันหลังอยู่ข้างรถ
“โซเรียวจะกลับแล้ว มัวทำอะไรกันอยู่” เซกิร้องถาม
ริวมองด้านหลังไทชิอย่างรู้สึกเอะใจ คัตสึ เซกิ เดินเข้าไปตบหลังเรียกไทชิและลูกน้อง
“หลับยามรึไง” คัตสึถาม
ร่างไทชิและลูกน้องโอะนิซึกะทรุดลงหงายกับพื้น เผยให้เห็นว่าไทชิถูกมัดมือและอุดปากไว้ ตามร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล โดยเฉพาะบาดแผลฉกรรจ์ที่หัวไหล่ มีเลือดเปรอะเต็มไปหมด ส่วนลูกน้องโอะนิซึกะคนอื่นเสียชีวิตหมดแล้ว ริว มายูมิ คัตสึ เซกิ ตกใจ ไทชิพยายามส่งเสียงร้องให้ริวระวังตัว

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 12/5 วันที่ 28 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ