อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

อาจารย์ฮาร่าลดเครื่องปั๊มหัวใจลงแล้วมองร่างแน่นิ่งของริวบนเตียง เสียงชีพจรดังลากยาว
พยาบาลยื่นผ้าห่มสีขาวให้อาจารย์ฮาร่ารับไป เลื่อนคลุมตัวริวและกำลังจะคลุมปิดหน้าริว มายูมิวิ่งมาถึง เห็นริวกำลังจะถูกคลุมผ้าห่มสีขาว ร้องลั่น
“ริว”

อาจารย์ฮาร่าและพยาบาลหันขวับด้วยความตกใจ ที่มายูมิวิ่งตรงเข้าไปหาริวข้างเตียง
เอื้อมมือไปจับมือริวไว้
“หมอมายูมิ...คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้”
มายูมิไม่สนใจ พยายามเรียกให้ริวฟื้น
“ริว...ฉันรู้ว่าคุณได้ยินเสียงฉัน คุณไม่เคยทิ้งฉัน...ไม่เคยละสายตาจากฉัน... กลับมาดูแลฉันนะริว...ฉันสั่งให้คุณกลับมา” มายูมิตะโกนสุดเสียง



เสียงมายูมิดังกึกก้องในจิตสำนึกของริว
“ริว...กลับมา”
ริวกำลังเดินข้ามสะพานแดงท่ามกลางม่านหมอกขาวไปอีกฝั่ง ถึงกับหยุดชะงัก หันกลับไปมองข้างหลังเหมือนได้ยินเสียงเรียกจากใครบางคน แล้วเขาได้เห็นมายูมิยืนอยู่อีกฝั่ง กำลังร้องไห้ตะโกนเรียกเขา
“อย่าทิ้งฉันไปนะคะริว”
“มายูมิ คุณเป็นอะไร”
“กลับมาหาฉันนะคะริว ได้โปรด...”
ม่านหมอกสีขาวเริ่มปกคลุมหนาขึ้น เหมือนจะปิดกั้นสะพานสองฝั่ง ริวเริ่มมองไม่เห็นร่างมายูมิ ตกใจมาก

“มายูมิ...คุณอยู่ไหน... มายูมิ”
มายูมินอนอยู่บนเตียงพักฟื้นสะดุ้ง ตกใจตื่นขึ้น


“ริว”
“ฟื้นแล้วเหรอลูก”
ทามาโกะกับทากาฮาชิเข้ามาหามายูมิที่เหงื่อชุ่มเต็มใบหน้า ทามาโกะกอดมายูมิอย่างโล่งใจ
นานะ เมกุมิ ยืนมองมายูมิด้วยความเป็นห่วง มายูมิพยายามตั้งสติ มองไปรอบๆพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงคนไข้
“เธอเป็นลมในห้องผ่าตัด ฉันเลยพามานอนพักที่นี่” นานะบอก
“คนของโอะนิซึกะไปแจ้งข่าว พ่อก็รีบมาทันที...โชคดีที่ลูกปลอดภัย” ทากาฮาชิยิ้มบางๆ
“ริวล่ะคะ... ริวเป็นยังไงบ้าง”
“พี่ริวพ้นขีดอันตรายแล้วค่ะ แต่...” เมกุมิชะงักไป
“แต่อะไร”
ทุกคนสบตากัน ไม่กล้าบอก มายูมิไม่สบายใจ ปัดผ้าห่มออก ขยับตัวลงจากเตียง นานะเตือน
“อย่าเพิ่งลุกสิ...เดี๋ยวก็หน้ามืดไปอีกหรอก”
“ฉันจะไปหาริว ฉันอยากเห็นกับตาว่าเขาปลอดภัย”
ทุกคนได้แต่อ่อนใจ ในความดื้อดึงของมายูมิ

ห้องพักฟื้นผู้ป่วยไอซียู...มายูมิยืนมองริวที่นอนนิ่งไม่รู้สึกตัว ยังอยู่ในอาการโคม่า
“คนไข้ถูกกระสุนเจาะกะโหลกด้านขวา ทำให้เสียเลือดมากและหยุดหายใจในช่วงที่แพทย์กำลังผ่าตัดนำเศษกระสุนออก” อาจารย์ฮาร่าอธิบาย
“ตอนนี้...ถือว่าโซเรียวพ้นขีดอันตรายรึยังครับ” โคจิกังวล
“ถ้าคุณริวไม่เป็นเจ้าชายนิทรา ก็อาจสูญเสียความทรงจำสักระยะหรือไม่ก็...”
อาจารย์ฮาร่าหยุดมองมายูมิ ไม่กล้าพูด ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกมายูมิ
“อะไรเหรอครับคุณหมอ” คาซูมะร้อนใจ
มายูมิน้ำเสียงสั่น รู้ผลทางการแพทย์เป็นอย่างดี
“สมองซีกขวาของริวเสียไปบางส่วน มีผลทำให้ร่างกายซีกซ้ายอ่อนแรง จนสูญเสียการควบคุมการเคลื่อนไหวร่างกายซีกซ้าย”
“หมายความว่าถ้าโซเรียวฟื้นก็อาจความจำเสื่อม หรือเป็นอัมพาต” มาซาโตะตะลึง
“คนไข้แต่ละเคสมีอาการหลังผ่าตัดไม่เหมือนกัน ทีมแพทย์ได้ช่วยชีวิตคุณริวอย่างสุดความสามารถแล้ว หลังจากนี้คงต้องขึ้นอยู่กับตัวคนไข้ว่าจะมีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างไร” อาจารย์ฮาร่าอธิบายเพิ่ม
มาซาโตะ คาซูมะตกใจ โคจินิ่งแต่เครียดกับอาการของริว สีหน้ามายูมิเจ็บปวด น้ำตาคลอด้วยความเสียใจ แต่ยังสกัดกลั้นความรู้สึก ไม่ฟูมฟายอ่อนแอ
“ขอแค่ริวฟื้น ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาเขา ฉันจะทำให้ริวหายกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม”
มายูมิกุมมือริวบีบแน่น แต่ริวยังคงนอนนิ่งไม่รับรู้
“ฉันรอคุณอยู่นะคะริว”
มายูมิน้ำตาร่วง ทรุดลงนั่งข้างริวอย่างปวดร้าวและทรมานใจมาก โคจิ มาซาโตะ คาซูมะ สงสารมายูมิ สลับกับมองริวด้วยความเป็นห่วง

นอกห้องไอซียู นานะ ทากาฮาชิ ทามาโกะ เมกุมิยืนมองมายูมิอยู่ตรงกระจกประตูหน้าห้อง ทุกคนพลอยเศร้าสลดใจไปด้วย
“สงสารพี่มายูมินะคะ” เมกุมิบอกเศร้าๆ
“เราทำได้แค่ให้กำลังใจ พ่อเชื่อว่ามายูมิเข้มแข็งพอที่จะผ่านความทุกข์นี้ไปได้ด้วยตัวเอง”
ทุกคนเศร้าใจไปกับมายูมิ

บ่อนมิซาว่า...ทาคาโอะนั่งแกะสลักจุกไม้ก็อกเป็นรูปหัวกะโหลกอย่างสบายใจ โดยมีนาบุคอยรับใช้อยู่ข้างกาย มาซารุก้าวเข้ามาในห้องตรงมาตบโต๊ะทาคาโอะด้วยความไม่พอใจ
“ไอ้ริวยังไม่ตาย”
ทาคาโอะเงยหน้าขึ้นมองมาซารุอย่างใจเย็น เห็นยูจิกับเคนเดินตามเข้ามา
“โดนกระสุนเจาะสมองอย่างนั้น...ไม่ตายก็ต้องกลายเป็นผัก”
“ข้ออ้างของคนทำงานพลาด” ยูจิยิ้มเยาะ
“ยังดีกว่าพวกมือไม่พายแต่เอาเท้าราน้ำ”
ยูจิจะพุ่งเข้าไปเล่นงานทาคาโอะ แต่มาซารุเข้าไปขวาง และผลักตัวยูจิออก
“นี่ไม่ใช่เวลาที่แกสองคนจะทะเลาะกัน หน้าที่ของเราคือฆ่าไอ้ริว โค่นพวกโอะนิซึกะตามคำสั่งท่านยามาโมโต้” มาซารุตวาด
“ส่งคนไปเล่นงานริวที่โรงพยาบาลอีกครั้งดีมั้ยครับ” เคนถาม
“โซเรียวเจ็บหนัก สามทหารเสือแห่งโอะนิซึกะคงสั่งคนคุ้มกันมากกว่าเดิม เราต้องหาทางเข้าถึงไอ้ริวด้วยความเงียบ ไม่ให้พวกมันรู้ตัว” ยูจิออกความเห็น
“แกมีวิธีเหรอ”

มาซารุจ้องยูจิด้วยความสงสัย ยูจิยิ้มร้ายลึก มีแผนในใจ
คัตสึบ่นไทชิที่ดื้อดึงมายืนอารักขาริวหน้าห้องพักฟื้น ทั้งที่ยังพันผ้าพันแผลแขนข้างหนึ่งอยู่

“แกควรจะพักให้แข็งแรงก่อนนะไทชิ ทางนี้พวกฉันดูแลได้”
“ฉันไม่อยากนอนเฉย ๆ ขอให้ฉันได้ทำหน้าที่องครักษ์ของโซเรียวเถอะ”
“ไทชิ” อาคิโกะปรี่เข้ามา
ไทชิยิ้มดีใจ คิดว่าอาคิโกะมาหาเพราะเป็นห่วงตน
“อาคิโกะ”
“ริวฟื้นรึยัง อาการเป็นยังไงบ้าง แล้วจะหายเป็นปกติมั้ย ต้องพักฟื้นนานแค่ไหน”
“ยิงสลุตไม่ยั้งเลยว่ะ” เซกิแอบกระซิบกับคัตสึ
ไทชิสลดลง เมื่อรู้จุดประสงค์การมาของอาคิโกะ
“ถามไม่ตอบ ฉันเข้าไปดูเองก็ได้”
อาคิโกะจะเข้าไปในห้อง แต่คัตสึ เซกิ ก้าวมายืนขวางประตู
“ท่านโคจิห้ามคนนอกเข้าออกห้องพักฟื้นของโซเรียวเด็ดขาด”
“ฉันก็เป็นคนของโอะนิซึกะเหมือนกัน ไม่ใช่คนนอก” อาคิโกะตวาด
“เหตุการณ์ช่วงนี้ไม่น่าไว้ใจ พวกเราต้องดูแลความปลอดภัยให้โซเรียว อย่างเข้มงวด นอกจากผู้อาวุโสของโอะนิซึกะ มีคุณมายูมิคนเดียวเท่านั้นที่เข้าห้องนี้ได้” คัตสึอธิบาย
“มายูมิ”
อาคิโกะถลึงตาแค้น กำลังจะสกัดกลั้นอารมณ์โกรธไว้ไม่อยู่ ไทชิเห็นท่าไม่ดี รีบดึงแขนอาคิโกะออกไป
“ตามฉันมา”
“ไทชิ... ปล่อยนะ”
อาคิโกะโวยวาย แต่ไทชิไม่ยอมปล่อย

อาคิโกะสะบัดแขนจนหลุดจากการเกาะกุมของไทชิ เมื่อมาถึงสวนโรงพยาบาล
“พาฉันออกมาทำไม”
ไทชิชะงักกึก เจ็บแผลจี๊ด แรงสะบัดของอาคิโกะทำให้กระทบกระเทือนบาดแผล
ยูจิยืนซุ่มเงียบอยู่มุมหนึ่ง แอบฟังอาคิโกะกับไทชิคุยกัน อาคิโกะเห็นอาการไทชิ จึงเข้าไปช่วยประคองแขนที่บาดเจ็บ น้ำเสียงอ่อนลง
“เจ็บแผลเหรอ ฉันขอโทษ”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 13/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ