อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14 วันที่ 29 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14 วันที่ 29 ส.ค. 57

มายูมิโผกอดด้วยความตื่นเต้น น้ำตาไหลด้วยความดีใจ ริวงง ๆ มองมายูมิเหมือนคนแปลกหน้า จำไม่ได้ เขาพูดออกมาเสียงแหบพร่า
“คุณเป็นใคร”
มายูมิชะงัก มองหน้าริวอึ้ง ๆ

“คุณจำฉันไม่ได้เหรอคะ...ฉันมายูมิไงคะ”
“มายูมิ...”
ริวพยายามนึกทบทวนความทรงจำ จู่ ๆ ก็เริ่มมีอาการปวดหัวขึ้นมา เขาเอามือขวากุมหัวอย่างทรมาน
“โอ๊ย...”


“ริว...คุณเป็นอะไร” มายูมิตกใจ
“ปวดหัว...ปวด...อ๊าก”
ริวทุรนทุราย ร้องลั่นก่อนหมดสติไปอีกครั้ง มายูมิประคองด้วยความตกใจ

“ริว”
ในห้องฉุกเฉิน...อาจารย์ฮาร่าตรวจม่านตาทั้งสองข้างของริวอย่างเร่งรีบโดยมีมายูมิคอยเฝ้าดูอาการอยู่ด้วย

“อาการเลือดคั่งในสมอง ต้องรีบผ่าตัดด่วน”
“ฉันขอผ่าตัดเคสนี้ค่ะ”
“แน่ใจเหรอ...หมอมายูมิ”
“ฉันกับริวคือชีวิตเดียวกันแล้ว ริวยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องฉัน ฉันขอเป็นคนต่อชีวิตให้ริวด้วยตัวเอง...ฉันพร้อมค่ะ”
มายูมิยืนยันหนักแน่น มุ่งมั่นมาก

โคจิ คาซูมะ มาซาโตะ เดินมาที่หน้าห้องผ่าตัด หน้าตาเคร่งเครียด ไทชิ คัตสึ เซกิ ก้มศีรษะทำความเคารพสามทหารเสือ แล้วเฝ้ารอการผ่าตัดด้วยความเป็นห่วง นานะมองเข้าไปในห้องทอดถอนใจ
“ชีวิตของคุณริว ขึ้นอยู่กับเธอแล้วนะมายูมิ”

ริวนอนอยู่บนเตียงผ่าตัด ท่ามกลางอุปกรณ์การแพทย์รอบตัว มายูมิสูดลมหายใจยาว เรียกความมั่นใจให้ตัวเอง ก่อนหยิบหน้ากากขึ้นมาปิดปาก
หน้าห้องผ่าตัด โคจิ คาซูมะ มาซาโตะ ไทชิ คัตสึ เซกิ เฝ้ารอด้วยความเป็นกังวล นานะคอยภาวนาให้การผ่าตัดผ่านพ้นไปด้วยดี

มายูมิผ่าตัดริวด้วยความเคร่งเครียด พยาบาลคนหนึ่งคอยเอาผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้ พยาบาลอีกคนส่งมีดผ่าตัดอีกขนาดหนึ่งให้
หน้าห้องผ่าตัด ไทชิ คัตสึ เซกิ เริ่มเดินไปมาด้วยใจระทึก โคจิ มาซาโตะ คาซูมะ นิ่งขรึมเครียดมาก
มายูมิหันไปเห็นเครื่องวัดความดันของริว แล้วตกใจ
“เลือดออกมาก...ความดันโลหิตลดลงเรื่อย ๆ” มายูมิหันไปบอกพยาบาล “ให้เลือดเพิ่มขึ้น เร่งน้ำเกลือด้วย...”

มายูมิเดินออกมาจากห้องผ่าตัดด้วยสีหน้าอิดโรย เอาหน้ากากที่คลุมหน้าออก ทุกคนรุมเข้าไปถามมายูมิด้วยความเป็นห่วงริว
“อาการโซเรียวเป็นยังไงบ้างครับ” โคจิถามเสียงเครียด
“ปลอดภัยแล้วค่ะ...จากนี้ก็รอแค่ให้ริวฟื้น”
“เย้...โซเรียวไม่เป็นอะไรแล้ว” คัตสึดีใจ
“คนดีผีคุ้ม ไชโย...” เซกิก็ดีใจด้วย
คัตสึกับเซกิ กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ คาซูมะโล่งใจ
“วิญญาณบรรพบุรุษโอะนิซึกะต่างหากที่คุ้มครองโซเรียว”
“ขอให้โซเรียวปลอดภัย พวกเราก็สบายใจ” มาซาโตะยิ้ม
“เธอเก่งมาก...มายูมิ”
นานะเข้าไปแตะแขนมายูมิเบา ๆ อย่างชื่นชม มายูมิเดินผละออกไปดื้อ ๆ โดยไม่พูดอะไรกับใคร ไทชิอึ้งๆ แล้วจะตาม
“คุณมายูมิ”
โคจิรีบโบกมือห้ามไม่ให้ไทชิตามไป ต้องการให้มายูมิได้คิดอะไรด้วยตัวเอง

มายูมิเดินหนีออกมาที่สวนสาธารณะของโรงพยาบาล ด้วยความเศร้า เจ็บปวด เครียด เพราะอึดอัดที่ต้องทนเข้มแข็งต่อหน้าคนอื่นมาตลอด เสียงฝีเท้าใครคนหนึ่งเดินเข้ามาทางด้านหลัง
มายูมินึกว่าเป็นนานะ พูดทั้งที่ยืนหันหลัง
“ขอฉันอยู่คนเดียวเถอะนานะ”
เงียบ...ไม่มีเสียงตอบ มายูมิเอะใจจึงหันไปดู พบยูจิยืนยิ้มรออยู่ ยูจิยื่นผ้าเช็ดหน้าให้มายูมิ ยิ้มอบอุ่น
“สำหรับซับน้ำตาที่ไหลอยู่ข้างในใจ”
มายูมิรับผ้าเช็ดหน้ามาอึ้ง ๆ
“ไม่มีใครแข็งแกร่งได้ตลอดเวลา เมื่อถึงคราวอ่อนแอก็แค่ยอมรับ แล้วปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป”
มายูมิสับสน ทำตัวไม่ถูก
“ผมเข้าใจความรู้สึกคุณ ผมยินดีรับความเศร้าและเจ็บปวดทั้งหมดของคุณไว้ ในฐานะ เพื่อนที่หวังดี”
“ขอบคุณมากค่ะผู้กองยูจิ ขอบคุณ”
มายูมิระบายความอึดอัดทั้งหมดออกมาเป็นน้ำตา ร้องไห้เงียบ ๆ ไม่สะอื้น ยูจิยืนอยู่เป็นเพื่อนมายูมิ ทำตัวเป็นสุภาพบุรุษผู้หวังดี

โถงในบ่อนมิซาว่า...ทาคาโอะตาลุกวาวเมื่อรู้เรื่องจากนาบุ
“ไอ้ยูจิไปหาผู้หญิงของริว”
“คนของเราแจ้งมา ผู้กองยูจิสนใจหมอมายูมิจริง ๆ ครับ ถ้าท่านยามาโมโต้รู้เรื่องนี้ มาซารุกับลูกชายต้องเดือดร้อนแน่”
“ปล่อยให้มันลุ่มหลงกับความรักโง่ ๆ ไปก่อน”
“ทำไมล่ะครับ” นาบุไม่เข้าใจ
“ยิ่งถลำลึก ก็ยิ่งยากจะถอนตัว เมื่อถึงวันนั้น...ไอ้ผู้กองขี้ยาจะตายน้ำตื้นเพราะผู้หญิง โดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเลย”

ทาคาโอะยิ้มร้าย เจ้าเล่ห์
ฮารุ เดินนำลูกน้องมิอุระมาถึงหน้าห้องพักฟื้นริว ชุนถือกระเช้าดอกไม้สวยงาม ตามมายืนขนาบข้างฮารุ ไทชิ คัตสึ

เซกิเห็นดังนั้น จึงรีบก้าวออกไปขวาง ลูกน้องโอะนิซึกะหลายคน คอยจ้องอย่างระแวงไม่ไว้ใจพวกมิอุระ
“ท่านโคจิไม่อนุญาตให้คนนอกเยี่ยมโซเรียว” ไทชิบอกทันที
“เสียมารยาท” ชุนไม่พอใจ
“มารยาทเอาไว้ใช้กับมิตร” คัตสึโต้
“หมายความว่าพวกเราเป็นศัตรู”
“ชุน” ฮารุปราม เมื่อชุนจะเอาเรื่อง
ฮารุปราม ชุนจึงเงียบ แต่สีหน้าไม่พอใจพวกโอะนิซึกะ มายูมิกับโคจิเปิดประตูเดินออกมาจากห้องริวพอดี เห็นทั้งสองกลุ่มกำลังจ้องกันอย่างไม่พอใจ ขณะที่ประตูกำลังจะปิดลง ฮารุทันเห็นร่างริวนอนไม่ได้สติอยู่ในห้องแวบหนึ่ง มายูมิมองฮารุและเหล่าลูกน้องอย่างหวั่นเกรง กลัวจะมีเรื่อง
“คุณฮารุ”
ฮารุเอากระเช้าดอกไม้จากชุน ยื่นให้มายูมิรับไป
“ผมเพิ่งหาเวลาว่างได้ ขอโทษที่มาเยี่ยมช้าไปสักนิด”
“แค่มิอุระมีน้ำใจ พวกเราก็ซาบซึ้งมากค่ะ”
“ตอนนี้เรามีกฎห้ามคนนอกเข้าเยี่ยม เพื่อความปลอดภัยของโซเรียว ต้องขอโทษท่านฮารุด้วย”
“ผมเข้าใจ แค่คุณมายูมิยอมรับกระเช้าดอกไม้จากผม ก็ถือว่าให้เกียรติมากแล้ว”
ฮารุจ้องมายูมิ สายตากรุ่มกริ่ม คัตสึ เซกิ เห็นสายตาฮารุ ไม่ค่อยพอใจ

เซกิถามโคจิอย่างไม่เข้าใจ
“ท่านโคจิไม่ควรยอมให้คุณมายูมิคุยกับฮารุตามลำพัง”
“เห็นสายตาฮารุก็รู้แล้วว่ามันคิดอะไรกับคุณมายูมิ” คัตสึเห็นด้วย
โคจิเคร่งขรึม
“เราต้องให้เกียรติมิอุระ และเชื่อมั่นในการตัดสินใจของว่าที่นายหญิงแห่งโอะนิซึกะ”
“ผมเชื่อในตัวคุณมายูมิ แต่ไม่ไว้ใจฮารุ”
ไทชิเป็นห่วงมายูมิ

ริมระเบียงในโรงพยาบาล ฮารุเอ่ยปากกับมายูมิ ทันทีที่ทั้งสองแยกมาคุยกันตามลำพัง
“ช่วงนี้คุณคงเหนื่อยกับการดูแลโอะนิซึกะโซเรียวมาก”
“ฉันไม่เคยรู้สึกเหนื่อย เพราะฉันเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อให้ริวหายเป็นปกติ”
“คุณเป็นผู้หญิงแกร่ง ที่ยืดหยัดเป็นกำลังใจให้คนรักได้อย่างน่าชื่นชม ถ้ามีอะไรที่ผมพอจะช่วยได้ ผมยินดีช่วยเต็มที่”
ฮารุยิ้มหวานให้มายูมิ แววตาเสน่หา มายูมิวางมาดนิ่ง ไม่สนใจสายตาของฮารุ
“ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีที่มิอุระ มีให้กับโอะนิซึกะ”
“มันเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่ผมมีให้คุณต่างหาก”
“ฉันคงรับไว้ไม่ได้”
“แต่ผมรอได้...ถ้าอะไรเกิดขึ้น ผมพร้อมที่จะดูแลคุณเสมอ”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14 วันที่ 29 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ