อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

“ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดีที่มิอุระ มีให้กับโอะนิซึกะ”
“มันเป็นความรู้สึกดี ๆ ที่ผมมีให้คุณต่างหาก”
“ฉันคงรับไว้ไม่ได้”
“แต่ผมรอได้...ถ้าอะไรเกิดขึ้น ผมพร้อมที่จะดูแลคุณเสมอ”

“ฉันเป็นหมอ...ฉันจะใช้ความรู้ทางอาชีพและหัวใจของฉันรักษาริว โอะนิซึกะโซเรียวจะต้องกลับมายิ่งใหญ่เหมือนเดิม”
มายูมิก้มศีรษะลาฮารุ แล้วเดินเชิดจากไปอย่างหยิ่งทะนง ฮารุมองตามมายูมิ ทึ่งในความมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยวของเธอ


ชุนบ่นกับฮารุอย่างหงุดหงิด ขณะพวกมิอุระกำลังเดินทางกลับ
“พวกโอะนิซึกะแสดงท่าทางเหมือนไม่ไว้ใจเรา”
โคจิบอกไทชิ คัตสึ เซกิ ด้วยสีหน้าเครียด
“เหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้น ทำให้โอะนิซึกะกับมิอุระไม่กล้าไว้ใจกัน”
ชุนเถียงกับฮารุอย่างไม่ยอมแพ้
“แต่พวกโอะนิซึกะฆ่าคนของมิอุระก่อน”
โคจิอธิบายกับลูกน้องอย่างทำใจ
“ไม่มีหลักฐาน...เราปรักปรำว่ามิอุระวางแผนทำร้ายโซเรียวไม่ได้”
ฮารุชะงัก หยุดเดิน ตัดบทบอกชุน
“เราไม่รู้ว่าโอะนิซึกะฆ่าคนของเรารึเปล่า แต่มิอุระไม่ได้ลอบทำร้ายโอะนิซึกะฉันถึงต้องมาที่นี่เพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ”
ชุนไม่ค่อยเห็นด้วยกับความคิดฮารุ แต่ไม่กล้าคัดค้าน
ค่ำคืนนั้น มายูมิปรับการหยดของน้ำเกลือ และตรวจสายน้ำเกลือ ขณะที่ริวนอนอยู่บนเตียงเริ่มรู้สึกตัว สะลึมสะลือ มายูมิตื่นเต้นดีใจเมื่อเห็นริวรู้สึกตัว

“ริว...คุณรู้สึกตัวแล้ว”
“มายูมิ” ริวเสียงพร่า
“คุณจำฉันได้...คุณไม่ลืมฉัน...” มายูมิดีใจ
ริวจะขยับแขนซ้ายพยุงตัวลุกขึ้น แต่ต้องชะงัก รู้สึกได้ถึงความผิดปกติทางร่างกายด้านซ้าย เขาพยายามจะขยับแขนอย่างยากเย็น แต่ก็ขยับไม่ได้
“เกิดอะไรขึ้น ทำไมแขนซ้ายของผมขยับไม่ได้”
มายูมิคิดถึงสิ่งที่ตัวเอง อธิบายอาการหลังผ่าตัดของริว
“สมองซีกขวาของริวเสียไปบางส่วน มีผลทำให้ร่างกายซีกซ้ายอ่อนแรง จนสูญเสียการควบคุมการเคลื่อนไหวร่างกายซีกซ้าย”
มายูมิอึกอัก ไม่กล้าบอกริว
“ริวคะ... คือ...”
ริวตกใจ ไม่เข้าใจ
“ร่างกายข้างซ้ายของผมขยับไม่ได้เลย ทำไม”
“ฟังฉันอธิบายก่อนนะคะ”
“ผมเป็นอัมพาตใช่มั้ย” ริวตะคอกเสียงดัง “ใช่มั้ย”
“แค่ชั่วคราวค่ะ...เดี๋ยวก็หาย” มายูมิจำใจบอก
“ขยับตัวไม่ได้อย่างนี้ จะหายได้ยังไง”
ริวพยายามใช้แขนข้างขวายันตัวลุกขึ้นแล้วทรุดลงไป ริวไม่ยอมแพ้ พยายามยันตัวลุกขึ้นอีกอย่างยากเย็น จนเริ่มหงุดหงิด ใช้แขนขวาปัดข้าวของรอบตัวกระจัดกระจาย ยอมรับตัวเองไม่ได้ ริวตะโกนลั่น
“ทำไม...ทำไม...”
ไทชิ คัตสึ เซกิ เปิดประตูเข้ามาในห้อง เข้าไปช่วยมายูมิจับตัว ริวใช้แขนขวาผลัก ปัดตัวทุกคนออกห่าง ไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากใคร
“อย่ามายุ่งกับฉัน”
“ใจเย็นก่อนครับโซเรียว” ไทชิพยายามบอก
“ออกไปให้หมด ออกไป”
ริวยังคงคุ้มคลั่ง อาละวาด ปัดข้าวของรอบตัวกระจัดกระจาย ด้วยความช็อกและรับไม่ได้ จนมือขวาไปฟาดโดนราวเหล็กแขวนขวดน้ำเกลือ
“อ๊าก”
ริวเจ็บมือ หมดแรง เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง มายูมิน้ำตาไหล เข้าไปสวมกอดริวจากด้านหลัง สงสารริวมาก
“ตั้งสติให้ดีนะคะริว ฉันเป็นหมอ ฉันต้องรักษาคุณจนหาย คุณต้องหายค่ะ เชื่อใจฉันนะคะอะนะตะที่รักของฉัน”
ริวสงบลงไปได้เมื่อได้ยินคำที่มายูมิเรียก แต่เขายังใช้มือขวากำจิกผ้าห่มแน่นจนมือสั่น เศร้า และเจ็บปวดกับสิ่งที่ตัวเองกำลังเผชิญ”
มายูมิกอดริวแน่นทั้งน้ำตา ต้องการส่งผ่านกำลังใจทั้งหมดไปถึงตัวริว

ห้องทำงานมาซารุ ในสำนักงานตำรวจ มาซารุถามยูจิด้วยความสงสัย
“เรื่องที่ให้ไปตามเก็บไอ้ริวถึงไหนแล้ว”
“อีกไม่นานเกินรอ ริวโอะนิซึกะต้องกลายเป็นศพ”
“ปากเก่งแต่ไม่เคยได้เรื่อง”
ยูจิเงยหน้าขึ้นมองมาซารุ มีแววตาไม่พอใจ
“ฉันรู้ว่าแกใช้งานเป็นข้ออ้างไปหาแม่มายูมินั่น”
“ผมต้องทำให้มายูมิไว้ใจ เพื่อเป็นทางเข้าถึงตัวไอ้ริว”
“ฉันเชื่อคนที่ผลงาน อย่าทำให้ฉันผิดหวังอีก เพราะท่านยามาโมโต้จะไม่พอใจมาก”
“ผมทราบแล้ว”
ยูจิรับคำ ด้วยใบหน้าหงุดหงิด ไม่ค่อยพอใจ

ยูจิเข้ามาในห้อง ปิดประตูเสียงดังด้วยความโมโห อาการปวดหัวกำเริบเมื่อเกิดความเครียด
เขาตรงไปที่โต๊ะทำงาน เปิดลิ้นชัก ค้นหาขวดยา แล้วหยิบขวดยาขวดหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แต่ปรากฏว่าเป็นขวดเปล่า ยาหมดแล้ว ยูจิเขวี้ยงขวดยาทิ้งอย่างหงุดหงิด อารมณ์เสียมาก ใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ เครียด กดดัน สับสน คิดถึงความสุขเวลาที่ได้คุยอยู่กับมายูมิตามลำพัง ยูจิทรุดลงนั่งกับพื้น อาการปวดหัวและเครียดเริ่มทุเลาลง
“คุณทำให้โลกของผมสวยงามที่สุดคุณต้องเป็นของผมคนเดียว..มายูมิ”

เช้าวันใหม่...มายูมินั่งลงตรงเก้าอี้ทำงานของริวกอดกรอบรูปหนึ่งไว้กับตัว มองรูปของเธอในชุดเสื้อกาวน์แพทย์หญิง ในกรอบรูปที่ตั้งบนโต๊ะทำงานตรงหน้า มีรูปของเธอมากมายหลายชุด ในอิริยาบถต่าง ๆ อยู่ในกรอบอย่างดี ตั้งวางเรียงรายบนโต๊ะ มายูมิเอากรอบรูปที่กอดไว้กับตัวมาดู เป็นรูปริว
“7 ปีที่ผ่านมา คุณอยู่กับฉันตลอดเวลา ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน”
มายูมิใช้มือเช็ดฝุ่นที่ติดอยู่บนกรอบรูปริวอย่างทะนุถนอม
“ต่อจากนี้ไป...ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันสัญญาจะอยู่กับคุณตลอดชีวิต”
มายูมิวางกรอบรูปของริวไว้คู่กับรูปของเธอ ยิ้มอย่างให้กำลังใจตัวเอง เคาะประตูดังขึ้นไม่นานนัก ฟุมิโกะก็เปิดประตูเข้ามา
“มีอะไรเหรอฟุมิโกะ”
ฟุมิโกะอึกอักก่อนบอก
“คุณอาคิโกะมาขอพบคุณมายูมิค่ะ”
มายูมินิ่วหน้า สงสัยในการมาเยือนของอาคิโกะ

อาคิโกะแสร้งตีสีหน้าตกใจ ไม่คาดคิด
“ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณมายูมิเป็นว่าที่คู่หมั้นของริว”
“ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณแต่แรก”
“เรื่องอย่างนี้มันพูดยาก ฉันเข้าใจและดีใจที่ริวได้คู่ครองที่แสนดีอย่างคุณ”
“มีธุระอะไรกับฉันเหรอคะ”
มายูมิถามตรง ๆ สีหน้าเรียบนิ่ง อาคิโกะทำเสียงเศร้า เล่นละครใส่มายูมิ
“ตอนนี้คนของโอะนิซึกะเปลี่ยนไป ไม่ยอมให้ฉันเจอริวเหมือนแต่ก่อน ฉันเป็นห่วงริวมาก... แต่กลับถูกปฏิเสธไม่ให้เยี่ยม”
อาคิโกะบีบน้ำตา น้อยเนื้อต่ำใจ
“ฉันรู้สึกเหมือนคนหมดค่า พอริวหมดรัก...ลูกน้องริวก็พาลรังเกียจ ฉันอยากมาขอความเห็นใจพาฉันเข้าไปเยี่ยมริวหน่อยได้มั้ยคะ”
มายูมิยื่นถุงกำมะหยี่ที่ใส่เข็มกลัดรูปผีเสื้อคืนให้อาคิโกะ ด้วยท่าทางนิ่ง สุขุม
“ฉันขอคืนเข็มกลัดรูปผีเสื้อ เพราะฉันไม่คู่ควรที่จะได้รับ”
“แต่ฉันกับริวเต็มใจซื้อให้คุณนะคะ” อาคิโกะแสร้งเสียดาย
“เรื่องที่คุณเคยเล่าให้ฉันฟังทั้งหมด ฉันไม่สนว่ามันจะจริงหรือเปล่า ตลอดเวลาที่ฉันอยู่กับริวในบ้านนี้ ริวไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกว่าเขามีคนอื่นนอกจากฉัน”
อาคิโกะปั้นหน้าใสซื่อ ฟังมายูมิ แต่แอบกำถุงเข็มกลัดในมือแน่น แอบแค้น
“ส่วนเรื่องที่คุณอยากไปเยี่ยมริว...ฉันจะช่วยคุณเอง”
“จริงเหรอคะ”

อาคิโกะตาโตด้วยความดีใจ มายูมินิ่งขรึม ตัดสินใจบางอย่างแล้ว
บริเวณสวนสาธารณะร่มรื่น...ริวนอนหลับตาหนุนตักมายูมิอยู่ มือของเธอลูบใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา ราวกับตั้งใจปลุกให้ตื่นริวรู้สึกตัว

“มายูมิ...”
มายูมินั่งอยู่ข้างริว ยิ้มหวาน ขณะเขาลืมตาตื่นมามองเธอ ริวใช้แขนซ้ายยันตัวเองลุกขึ้น ก่อนนึกได้ว่าตัวเองหายเป็นปกติแล้ว มองมือ มองขา และลองขยับแขนขาทั้งสองข้างของตัวเองให้แน่ใจ ตื่นเต้นมาก
“มายูมิ...ผมขยับตัวได้แล้ว ผมไม่เป็นอะไรแล้ว”
มายูมิยิ้มให้ริวอย่างอ่อนหวาน แล้วลุกเดินออกไป
“คุณจะไปไหน”
ริวรีบลุกตามไป มายูมิเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น ริวรีบก้าวเร็ว ๆ ตาม
“เดี๋ยวก่อน...มายูมิ”
มายูมิเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ริวเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น แต่จู่ ๆ เขาก็เกิดสะดุดขาตัวเองล้มลง

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/2 วันที่ 29 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ