อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 30 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 30 ส.ค. 57

ริวรีบลุกตามไป มายูมิเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น ริวรีบก้าวเร็ว ๆ ตาม
“เดี๋ยวก่อน...มายูมิ”
มายูมิเดินห่างออกไปเรื่อย ๆ ริวเร่งฝีเท้าเร็วขึ้น แต่จู่ ๆ เขาก็เกิดสะดุดขาตัวเองล้มลง
ใช้แขนซ้ายยันตัวอีกครั้ง แต่คราวนี้ ร่างกายด้านซ้ายกลับขยับไม่ได้ ลุกขึ้นไม่ได้

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมผมขยับตัวไม่ได้”
ริวตกใจ ตะโกนเรียกมายูมิที่เห็นเพียงด้านหลัง อยู่ไกลออกไป
“อย่าทิ้งผมไปนะมายูมิ...มายูมิ”
ร่างมายูมิหายวับไปต่อหน้าต่อตา ทุกอย่างดับวูบ


ห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล...ริวสะดุ้งตื่นจากฝัน ร้องตะโกนเสียงดัง
“มายูมิ”
ไทชิวิ่งเข้ามาในห้อง เมื่อได้ยินเสียงร้องของริว
“เกิดอะไรขึ้นครับ”
“มายูมิอยู่ไหน”
ริวมองหามายูมิ และลนลานจะลงจากเตียง ทั้งที่ร่างกายด้านซ้ายขยับไม่ได้ ทุลักทุเลมาก ไทชิเข้าไปช่วยประคองริว ห้าม
“คุณมายูมิไม่อยู่ อีกสักพักก็คงมาครับ”
“มายูมิทิ้งฉันไปแล้วใช่มั้ย”
ริวยิ่งคุ้มคลั่ง ไทชิพยายามล็อคตัวไว้
“คุณมายูมิไม่ได้ทิ้งโซเรียวนะครับ”
“โกหก ฉันไม่เชื่อ ฉันจะไปหามายูมิ”
“แต่โซเรียวยังไม่แข็งแรง”
“ไม่ต้องยุ่งกับฉัน ออกไป ไป”
ริวใช้แขนขวาปัดฟาดไทชิ ยื้อยุดโกลาหลกันอยู่ตรงนั้น มายูมิเปิดประตูเข้ามาในห้อง
“ริว”
“มายูมิ”
ริวดีใจมากที่เห็นมายูมิ อาการคุ้มคลั่งเริ่มลดลง
“ผมคิดว่าคุณทิ้งผมไปแล้ว”
ริวเสียงเศร้า ท่าทางอ่อนแอและน่าสงสารมาก
“ฉันไม่มีวันทิ้งคุณไปไหน ฉันจะรักษาและจะอยู่เคียงข้างคุณตลอดไป”
มายูมิโผเข้าไปกอด ทั้งรักและเป็นห่วง พยายามส่งผ่านความรักและความอบอุ่นไปให้เขามากที่สุด
“ไม่ต้องกลัวนะคะริว คุณจะต้องหาย”
ริวยังคงอยู่ในอาการผวาอ่อนแอ ทุกข์ทรมานใจในอ้อมกอด มายูมิกอดแนบแน่น หวังส่งผ่านความรักและความอบอุ่นไปถึงริวให้มากที่สุด อาคิโกะเดินตามเข้ามาจ้องมายูมิกอดริวเขม็ง แววตาไม่พอใจ ไทชิหันไปมองอาคิโกะ เพิ่งนึกขึ้นได้
“เธอเข้ามาได้ยังไง”

หน้าห้องพักฟื้น...มายูมิบอกไทชิด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
“ฉันเป็นคนอนุญาตให้เขาเข้ามาเยี่ยมริว”
“แต่ท่านโคจิสั่งห้ามคนนอก...”
ไทชิยังพูดไม่จบ มายูมิแทรกขึ้น
“อาคิโกะเป็นลูกสาวของหุ้นส่วนบริษัท ถือว่าเธอเป็นคนของโอะนิซึกะ ถ้าอาโคจิไม่เข้าใจ...ฉันจะรับผิดชอบเอง”
มายูมิตัดบท ราวกับเป็นคำขาด ไทชิต้องก้มศีรษะรับคำ ไม่สามารถขัดมายูมิได้

ในห้องพักฟื้น...ริวนอนเหม่อมองเพดาน เครียดกับอาการอัมพาตของตัวเอง อาคิโกะยิ้มหวาน คอยเอาใจอยู่ข้าง ๆ ลุกไปเทน้ำใส่แก้วมาให้
“คุณสลบไปหลายวัน ควรดื่มน้ำเยอะ ๆ ร่างกายจะได้สดชื่น”
อาคิโกะยื่นแก้วน้ำให้แต่กลับถูกริวปัดทิ้งด้วยมือขวาจนแก้วน้ำกระเด็น อารมณ์ของริวตอนนี้แปรปรวน หงุดหงิด เพราะรับไม่ได้เรื่องที่ตัวเองเป็นอัมพาต

“ผมไม่ดื่ม”
เสียงแก้วน้ำตกลงพื้น แตกกระจาย ดังออกมาจากในห้อง

ไทชิรีบแง้มประตูเข้าไปดู กลัวว่าจะเกิดเรื่อง แต่ต้องชะงักมื่อเห็นอาคิโกะกุลีกุจอเก็บเศษแก้วบนพื้นไปทิ้ง รีบเช็ดมือให้สะอาด แล้วกลับมาคอยเอาใจริวต่อด้วยความเต็มใจ
“ร่างกายผมไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว”
“ถ้าจิตใจของคุณเข้มแข็ง ร่างกายคุณก็จะแข็งแรงเร็วขึ้น อดทนหน่อยนะคะ”
ริวตวาดอาคิโกะด้วยความอึดอัด และทรมานใจมาก
“รู้มั้ยว่าการอยู่ในโลกที่เราเคลื่อนไหวไม่ได้ มันเจ็บปวดแค่ไหน”
อาคิโกะอึ้งไปนิดหนึ่ง เห็นใจกับสิ่งที่เขาต้องเผชิญ
“ฉันอาจไม่เข้าใจความเจ็บปวดของคุณ แต่ฉันพร้อมที่จะเป็นกำลังใจให้คุณเสมอ”
อาคิโกะค่อย ๆ ยื่นมือเข้าไปแตะมือเขา พอเห็นว่าเขาไม่มีท่าทีรำคาญ ขัดขืน เธอจึงฉวยโอกาสกุมมืออย่างแนบแน่น เพื่อให้กำลังใจ

ไทชิอึ้งเมื่อเห็นอาคิโกะกุมมือริว สายตาที่อาคิโกะมองริว บ่งบอกถึงความรู้สึกรักที่มีให้ริวเพียงคนเดียว มายูมิยืนมอง ห่างออกมาจากด้านหลังไทชิเล็กน้อย มายูมิสลดลงเมื่อเห็นความห่วงใยที่อาคิโกะมีต่อริว เธอตัดใจเดินเลี่ยงไป

หน้าเคาน์เตอร์ในโรงพยาบาล...มายูมิเซ็นเอกสาร แล้วยื่นให้พยาบาลรับไป นานะตรงเข้ามาหาอย่างไม่ค่อยพอใจ
“เธอยอมให้อาคิโกะเข้าไปดูแลริวได้ยังไง”
“เขาไม่ใช่คนนอก”
“แต่เธอก็รู้ว่าเขารักริว”
“ใครรักและหวังดีกับริว ถือเป็นเรื่องดี สิ่งสำคัญสำหรับฉันตอนนี้ไม่ใช่การแย่งชิง ฉันอยากให้ริวได้รับความรักจากทุกคนให้มากที่สุด เพื่อเขาจะได้มีกำลังใจลุกขึ้นสู้ กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง”
มายูมิยิ้ม ยืนยันในความคิดของตัวเอง นานะมองมายูมิด้วยความเป็นห่วง ราวกับรู้ว่าลึก ๆ แล้วมายูมิไม่ได้สบายใจอย่างที่พูด

ริมสระน้ำ ในสวนสาธารณะแห่งหนึ่ง มายูมิยืนเหม่อมองสระน้ำตรงหน้าอย่างสับสน เธอนึกถึงตอนที่เห็นอาคิโกะกุมมือให้กำลังใจริวในห้องพักฟื้น มายูมิหน้าเศร้า ต่างจากคนที่มั่นใจต่อหน้านานะเมื่อครู่ ยูจิถือตุ๊กตาฮินะ ขยับท่าทางตามคำพูดของตัวเอง ออกมาตรงหน้ามายูมิ
“ปล่อยความโศกเศร้า เปลี่ยนเป็นความหาญกล้าให้โชคดีนำพา ให้เวลาสุขใจ...”
“ตุ๊กตาฮินะ”
มายูมิไล่สายตาไปตามมือจนเงยหน้าขึ้นมาเจอยูจิ
“มีความเชื่อว่า การปล่อยตุ๊กตาฮินะลงน้ำ จะช่วยขจัดเคราะห์ร้ายไปกับตุ๊กตา หรือจะอธิษฐานกับตุ๊กตา ขอให้มีเราความสุข”
“ตุ๊กตาฮินะ ใช้ในเทศกาลฮินะมะสึริ วันเด็กผู้หญิง ไม่ใช่เหรอ”
“วันนี้ผมเห็นคุณเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังโดดเดี่ยว เคว้งคว้าง ผมอยากให้คุณเข้มแข็ง”
ยูจิยื่นตุ๊กตาให้ยิ้มอย่างอบอุ่น มายูมิรับตุ๊กตาฮินะไปด้วยความซาบซึ้ง ในความหวังดีของเขา
“ขอบคุณที่คอยเป็นกำลังใจให้ฉัน”
“เพื่อนที่หวังดี อย่างผม เต็มใจทำทุกอย่างเพื่อคุณเสมอ”
ยูจิยิ้มให้กำลังใจมายูมิ แต่แววตาร้ายลึก แฝงความต้องการที่มากกว่ามิตรภาพระหว่างเพื่อน

มายูมิกับยูจิเดินคุยกัน ท่ามกลางความร่มรื่นในสวนสาธารณะ
“ฉันให้พยาบาลจัดอาหารคำเล็ก ๆ ให้ริว เพื่อตรวจสอบการเคี้ยว การกลืน และต้องระวังอาการสำลักอาหารเข้าหลอดลม” มายูมิเล่า
“อาการคุณริวตอนนี้เป็นยังไงบ้างครับ”
“ทางร่างกาย ถ้าหมั่นกายภาพบำบัด โอกาสหายเป็นปกติมีสูง แต่สภาพจิตใจย่ำแย่มาก”
มายูมิหยุดเดิน กอดตุ๊กตาฮินะแน่น เศร้าสงสารริว ยูจิหันไปปลอบแสร้งเห็นใจ
“ผมเชื่อว่าคุณจะต้องรักษาเขาจนหาย”
“ฉันก็บอกตัวเองอย่างนั้น ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้ว่าจะทำได้รึเปล่า”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/3 วันที่ 30 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ