อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/5 วันที่ 30 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/5 วันที่ 30 ส.ค. 57

ไทชิกุมแผล ฝืนข่มความเจ็บปวดไว้ แต่อาคิโกะดูออก
“เธอยอมให้ฉันทำร้าย ยอมเจ็บตัวทำไม...”
“คนเรายอมทำทุกอย่างเพื่อคนรัก”
“คนรัก” อาคิโกะอึ้งๆ
“สำหรับฉัน ความรักคือความปรารถนาดี ที่ไม่เคยต้องการอะไรตอบแทน”

“แต่เราเป็นเพื่อนกัน แค่เพื่อนเท่านั้น”
อาคิโกะไม่ยอมรับรักไทชิ เดินสะบัดหนีไป ไทชิทรุดตัวลงนั่งตรงม้านั่งในสวนสาธารณะราวอย่างคนหมดแรง เอาดาบตันโตะที่พกติดตัวออกมาดูกำดาบตันโตะในมือแน่น ไทชิมองดาบในมือ...เศร้า เจ็บปวดกับความรักที่ไม่มีวันเป็นไปได้

ค่ำนั้น ลูกน้องไดกิช่วยอาคิโกะยกกระเป๋าเสื้อผ้าใบหนึ่ง เดินนำอาคิโกะออกไป ไดกิเข้ามาพอดี มองกระเป๋าเสื้อผ้าของอาคิโกะอย่างแปลกใจ


“ช่วงนี้หนูต้องใช้สมาธิท่องบทหนังเรื่องใหม่ จะย้ายไปนอนอพาร์ทเม้นท์สักพักนะคะ”
ไดกิพยักหน้ารับรู้ ก่อนนึกขึ้นได้
“พ่อมัวแต่วุ่นเรื่องธุรกิจของโอะนิซึกะ ไม่มีเวลาไปเยี่ยมโซเรียวเลย”
“อาการดีขึ้นมากค่ะ เหลือแค่กายภาพบำบัดให้ร่างกายด้านซ้ายเคลื่อนไหวเหมือนเดิม”
“ไทชิล่ะ เป็นยังไงบ้าง”
อาคิโกะชะงักไปนิดหนึ่ง อ้อมแอ้มตอบ ไม่อยากพูดถึงไทชิสักเท่าไหร่
“หายแล้วมั้งคะ”
“ไทชิเป็นคนกตัญญู ดูแลพ่อกับลูกมาตลอด ลูกไม่ควรแล้งน้ำใจกับเขานะ”
“ถ้าเจอไทชิหนูจะรีบเอาความห่วงใยของคุณพ่อไปให้ คุณพ่อจะได้สบายใจ”
อาคิโกะตัดบทแล้วเดินผละไปทันที ไดกิมองตามอาคิโกะ เอือมระอากับความเอาแต่ใจของลูกสาว

มายูมิเดินไปหยุดอยู่ข้างเตียงมองริวที่นอนหลับอยู่บนเตียงโดยมีตุ๊กตาฮินะวางอยู่ข้างตัว เธอเอามือช้อนมือริวขึ้นมากุมไว้
“ฉันจะอธิษฐานขอพรจากตุ๊กตาฮินะทุกวัน ขอให้อะนะตะกลับมายืนเคียงข้างฉันเหมือนเดิม”
มายูมิจุมพิตที่หลังมือของริวอย่างนิ่มนวล ริวพูดขึ้น
“อยากให้ผมหาย แต่กลับไม่มาดูแล”
มายูมิแปลกใจ หันไปเห็นริวลืมตามองเธออยู่
“นึกว่าคุณหลับไปแล้ว”
“ถ้าไม่หลับ คุณคงไม่มา”
“ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะคะ”
น้ำเสียงริวแฝงความน้อยใจ
“ปล่อยให้รอทั้งวัน”
“ขอโทษค่ะ วันนี้มีคนไข้ฉุกเฉินเยอะมาก”
“คุณก็เลยยอมให้คนอื่นมาเฝ้าผม”
“อาคิโกะไม่ใช่คนอื่นนะคะ เธอเป็นห่วงคุณ ฉันก็เลย...”
“ผมไม่ชอบ”
ท่าทางริวเริ่มหงุดหงิด อารมณ์คนป่วยแปรปรวนง่าย
“ไม่ต้องให้ใครมาดูแลผม ไม่ต้องทำเหมือนผมเป็นคนพิการไร้ค่า”
มายูมิขยับเข้าไปกอดริว หวังให้เขาใจเย็น
“อย่าเพิ่งอารมณ์เสียดูถูกตัวเองสิคะ”
“ครึ่งหนึ่งของร่างกายผมขยับไม่ได้ คุณคิดว่าผมควรจะภูมิใจเหรอ”
ริวพูดด้วยสีหน้าและแววตาเจ็บปวด ทดท้อกับโชคชะตาของตัวเอง
“คุณยังเหลือร่างกายอีกครึ่งหนึ่งที่ขยับได้ ยังเหลือหัวใจที่เต้นแรงเหมือนหัวใจฉัน ยังมีฉันอยู่เคียงข้างคุณเสมอไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น”
น้ำเสียงจริงจังของมายูมิ ทำให้ท่าทางหงุดหงิดของริวเริ่มสงบลง
“สิ่งที่ทำให้ฉันทรมานใจที่สุด คือการเห็นคุณเป็นเจ้าชายนิทรา ฉันสัญญากับตัวเองว่าถ้าคุณฟื้น ฉันจะรักษาคุณให้หายและฉันมั่นใจว่าจะต้องทำได้ค่ะ”

มายูมิกอดริวแนบแน่น ด้วยความรักที่มีต่อเขา ริวอึ้งอยู่ในอ้อมกอดมายูมิ ซาบซึ้งใจกับความรักและห่วงใยที่เธอมีให้
จุนโกะอยู่ในห้องพักกำลังแต่งหน้าเหมือนเตรียมตัวออกไปทำงาน พยายามใช้แป้งพัฟปกปิดร่องรอยบอบช้ำตามใบหน้า คอ และแขน จุนโกะชะงักนึกเป็นห่วงริว

“ริว...ผู้กองยูจิต้องหาทางทำร้ายคุณจนได้ ฉันจะช่วยคุณยังไงดี”
จุนโกะตัดสินใจ

อพาร์ทเม้นท์หรูของโอะนิซึกะเช้าวันใหม่...เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ในขณะที่อาคิโกะกำลังยกหม้อใส่ข้าวต้มขนาดเล็กมาวางบนโต๊ะ อาคิโกะวางหม้อข้าวต้ม แล้วรีบวิ่งไปเปิดประตูทันที แปลกใจที่เห็นยูจิยืนรออยู่
“ผู้กองยูจิ”
“ขอโทษที่มารบกวนแต่เช้า”
อาคิโกะผายมือเชิญ ยูจิเดินตามอาคิโกะเข้ามาในห้อง ได้กลิ่นหอมอบอวล
“กลิ่นอาหารหอมออกไปนอกห้องเลยนะครับ”
“ฉันกำลังทำข้าวต้มสมุนไพรไปให้ริวค่ะ”
“ขอผมตามไปสอบปากคำโอนิซึกะโซเรียวที่โรงพยาบาลนะครับ ผมกำลังจะจับตัวคนร้ายมาลงโทษ”
“ถ้าเป็นเรื่องของริว ฉันเต็มใจช่วย ขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะ”
อาคิโกะเข้าห้องนอน ปิดประตูไป ยูจิสบโอกาส รีบหยิบหลอดใส่ผงยาเล็ก ๆ ออกมาจากเสื้อ มองไปที่หม้อข้าวต้ม

บริเวณล็อบบี้รับแขกของอพาร์ทเม้นท์ ยูจิช่วยอาคิโกะถือตะกร้าใส่หม้อข้าวต้มเดินมาด้วยกัน เดินผ่านล็อบบี้รับแขก ยูจิคิดหาทางเลี่ยงจากอาคิโกะ
“เมื่อกี้เพิ่งมีวิทยุตามตัว ผมคงไปโรงพยาบาลกับคุณไม่ได้แล้ว”
“อ้าว...”
“คราวหน้าผมจะมารบกวนใหม่นะครับ”
ยูจิยื่นตะกร้าใส่หม้อข้าวต้มคืนให้อาคิโกะยิ้มกลบเกลื่อน
“ข้าวต้มหอมมาก คุณต้องป้อนคุณริวให้ทานให้หมดนะครับ”
ยูจิรีบเดินแยกไป อาคิโกะรับตะกร้าใส่หม้อข้าวต้มงง ๆ กับท่าทางยูจิ เธอเดินออกไป บริเวณโซฟาในล็อบบี้ จุนโกะลดหนังสือที่บังหน้าตัวเองลง เธอเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง นึกถึงเหตุการณ์ที่ยูจิจะให้เธอวางยาริว
“เธอเป็นผู้หญิงที่ใช้จริตมารยาเก่ง เหมาะจะทำงานให้ฉัน”
“งานอะไรคะ”
“วางยาริว โอะนิซึกะ” ยูจิพูดเสียงเย็น
จุนโกะนึกรู้แผนการของยูจิ
“คุณริวกำลังตกอยู่ในอันตราย”
จุนโกะรีบวางหนังสือ ครุ่นคิดหาทางช่วยริว

มายูมิกำลังจะไปทำงาน แต่ริวอ้อนยังไม่อยากให้ไป
“อยู่กับผมอีกสักพักไม่ได้เหรอ”
“ฉันต้องไปทำงานแล้วค่ะ”
อาคิโกะเปิดประตูเดินเข้ามา เห็นริวกำลังอ้อนมายูมิ จึงแทรกขึ้นเนียน ๆ
“ฉันทำข้าวต้มสมุนไพรบำรุงสุขภาพมาให้ ไม่ต้องห่วงนะคะคุณมายูมิ เดี๋ยวฉันจะดูแลริวให้เอง”
“เสร็จงานแล้วฉันจะรีบมาหาคุณค่ะ”
มายูมิบอกริว แต่มือขวาของริวยังคงจับมือมายูมิไว้ไม่ยอมปล่อย อาคิโกะมองทั้งสองจับมือกันต่อหน้าต่อตา เจ็บจี๊ด แต่ไม่แสดงออกให้ทั้งคู่เห็น
“ทานข้าว ทานยา พักผ่อนเยอะ ๆ นะคะ”
มายูมิยิ้มหวาน ถอนมือออกจากการเกาะกุมของริว เดินออกไปจากห้อง ริวมองตามมายูมิด้วยสายตาอาลัยอาวรณ์
“ทานข้าวต้มเลยนะคะ เดี๋ยวอาคิโกะป้อน”

อาคิโกะจัดแจงเตรียมตักข้าวต้มใส่ถ้วยที่เตรียมมาด้วย ริวนอนนิ่ง ไม่สนใจ
ไทชิยืนเฝ้าอยู่หน้าห้อง เศร้า ๆ เจียมตัว

“ทำใจได้เร็ว ก็หายเจ็บเร็วนะเพื่อน” คัตสึปลอบ
เซกิตบไหล่ไทชิเบา ๆ อย่างให้กำลังใจ จุนโกะปลอมตัวมาในชุดแม่บ้านทำความสะอาด มีผ้าปิดปาก เข็นรถขนอุปกรณ์ทำความสะอาดเข้ามา หลบสายตาทั้งสามก่อนเอ่ยปาก
“ขออนุญาตเข้าไปทำความสะอาดค่ะ”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 14/5 วันที่ 30 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ