อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

“หลักฐาน” ยูจิจ้องหน้า
“นี่ไงหลักฐาน”
อาคิโกะเงื้อมือตบหน้ายูจิเต็มแรง ยูจิโกรธ แววตาแข็งกร้าว อาการเครียดและเก็บกดกำเริบขึ้น
“คุณจะฆ่าริว ฉันจะแจ้งความจับคุณ”

อาคิโกะเงื้อมือจะตบยูจิอีกครั้ง แต่ถูกยูจิคว้ามือ ล็อกร่างไว้
“คิดเหรอว่าจะทำอะไรผมได้”
“คุณมันชั่วที่สุด”
อาคิโกะเหวี่ยงมืออีกข้างเข้ามาทุบยูจิด้วยความโกรธ ทุบๆ ไม่ยั้งไม่นับ ความเจ็บกระตุ้นให้ยูจิเริ่มคลั่ง ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาผลักร่างอาคิโกะลงไปนอนบนโต๊ะทำงาน จนเอกสารบนโต๊ะปลิวกระจัดกระจาย


“จะทำอะไร”
“เดี๋ยวก็รู้”
อาคิโกะพยายามพลิกตัวหนี แต่ถูกยูจิกระชากกระดุมเสื้อจนขาดหลุดลุ่ย กระจายไปเต็มพื้น อาคิโกะหวีดร้อง
“อ๊าย...”
ยูจิปรี่เข้ามาโถมทับตัว แต่อาคิโกะดิ้นรนขัดขืน ทั้งข่วนทั้งทุบสู้สุดแรง
“ปล่อยฉันนะ...ปล่อย”
ยูจิล็อกร่างอาคิโกะ เอามือปิดปากหมับ แน่นมาก
“บนตึกนี้มีแค่คุณกับผม ต่อให้กรีดร้อง ก็ไม่มีใครได้ยิน”

อาคิโกะตกใจและตื่นกลัวมาก
ริวรู้สึกตัวตื่น หันไปเห็นมายูมินอนฟุบหลับอยู่ข้างเตียง เขาเลื่อนมือขวาไปแตะแขนปลุก

“มายูมิ...”
มายูมิรู้สึกตัวตื่นขึ้น เห็นริวมองอยู่
“คุณดูแลคนไข้ทั้งวันก็เหนื่อยแล้ว ไม่น่าลำบากมานอนเฝ้าผมอย่างนี้”
“ฉันเป็นห่วงคุณ”
“คนของโอะนิซึกะไม่ยอมให้ใครมาทำอันตรายผมหรอก”
“ศัตรูของคุณ ไม่ปล่อยให้โอะนิซึกะโซเรียวรอดชีวิตเหมือนกัน พวกมันต้องกลับมาเล่นงานคุณอีกแน่”
ริวเครียด เจ็บใจตัวเอง
“ผมปกป้องผู้หญิงของตัวเองไม่ได้ ยังจะเป็นภาระให้คุณอีก”
“ถ้าคุณเป็นห่วงฉัน คุณจะต้องเข้มแข็งและลุกขึ้นมาปกป้องฉันให้ได้ ปกป้องคิมิที่รักของคุณ”
มายูมิกุมมือริวอย่างให้กำลังใจ ยังไม่หมดหวัง ไม่ยอมอ่อนแอให้ริวเห็น ริวมองมายูมิทั้งรักและเป็นห่วง แต่ก็ยังทดท้อกับอาการทางร่างกายของตัวเอง

สำนักงานตำรวจตอนกลางคืน...อาคิโกะนั่งซุกตัวอยู่มุมหนึ่งในห้อง เสื้อผ้าหลุดลุ่ย เนื้อตัวบอบช้ำ ร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความเสียใจและอับอายมาก ยูจิติดกระดุมเสื้อตัวเองเสร็จ จึงหันกลับมามองอาคิโกะด้วยสายตาเย้ยหยัน อาคิโกะคว้าแฟ้มใกล้มือเขวี้ยงเข้าใส่ยูจิด้วยความโกรธแค้น
“ไอ้ชั่ว...”
ยูจิหลบทัน แล้วปรี่เข้าไปบีบคออาคิโกะ ดันติดผนังด้านหลัง อาคิโกะพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่กลับถูกยูจิล็อกแน่นกว่าเดิม
“ปล่อยฉัน...” เริ่มหายใจไม่ออก “อ๊อก...”
“ถ้าอยากตาย ผมจะฆ่าคุณตอนนี้ก็ได้”
อาคิโกะกลัวความบ้าคลั่งของยูจิจนท่าทีเริ่มอ่อนลง ยูจิพูดด้วยน้ำเสียงและสายตาเลือดเย็น
“ต่อไปนี้คุณต้องทำตามคำสั่งผม ไม่งั้น ข่าวดาราดาวรุ่งอย่างอาคิโกะ คุโด มีสัมพันธ์สวาทกับหนุ่มนิรนาม จะดังไปทั่วเมือง”
ยูจิยิ้มร้ายอย่างถือไพ่เหนือกว่า อาคิโกะแอบกำมือจิกแน่นด้วยความคับแค้น เจ็บใจที่พลาดท่าให้กับยูจิ

โถงบ้านโอะนิซึกะเช้าวันใหม่มาซาโตะวางถ้วยน้ำชาลง ก่อนปรึกษาโคจิกับคาซูมะ
“เราควรเพิ่มกำลังคุ้มกันให้มากกว่าเดิม เพื่อความปลอดภัยของโซเรียว”
“ศัตรูของโอะนิซึกะมีอยู่รอบด้าน พวกมันอยู่ในที่สว่าง ขณะที่เราอยู่ในที่มืดเพิ่มกำลังคุ้มกันเท่าไหร่ก็คงไม่ได้ผล” โคจิบอกอย่างหนักใจ
“แต่เราไม่มีวิธีอื่น” คาซูมะแย้ง
“ตอนนี้โซเรียวอ่อนแอเกินกว่าจะช่วยตัวเองได้” โคจินิ่งครุ่นคิดตัดสินใจ “เราต้องย้ายโซเรียวไปรักษาตัวในที่ที่ปลอดภัย...กับคนที่เราไว้ใจได้”
“ใคร” คาซูมะแปลกใจ

ประเทศไทย ไร่องุ่นของแพรวดาว...บรรยากาศทิวทัศน์หุบเขาสวยงามเต็มไปด้วยธรรมชาตินานาพันธุ์ที่สงบและอุดมสมบูรณ์ มายูมิยืนหันมองบรรยากาศรอบ ๆ อย่างแปลกตา โดยมีโคจิกับริวนั่งอยู่ตรงโต๊ะรับแขก
“ไร่องุ่นของพี่เซโกะอากาศเย็นสบายดีจังเลยค่ะ” มายูมิพูขึ้นอย่างชื่นใจ
“ช่วงนี้เป็นช่วงปลายฝนต้นหนาวของประเทศไทย อากาศทางภาคเหนือจะลดลง และเย็นสบายกว่าภาคอื่น” โคจิอธิบาย
“พี่เซโกะโชคดีที่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับคนรักใหม่ที่นี่”
ริวกับโคจิสบตากัน มีความลับที่มายูมิยังไม่รู้ ขณะเดียวกันนั้นเสียงแพรวดาวดังขึ้น
“ขอโทษที่ให้รอนานค่ะ”
แพรวดาวเข้ามาพร้อมกับทาเคชิที่อยู่ในชุดชาวไร่ สวมหมวกปิดเกือบครึ่งหน้า มายูมิดีใจ
“พี่เซโกะ”
“มายูมิ”
มายูมิกับแพรวดาวโผเข้าไปสวมกอดกันด้วยความดีใจ
“ฉันดีใจที่ได้เจอพี่เซโกะอีกครั้ง”
“พี่ก็ดีใจ มายูมิดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้น และสวยขึ้น”
“แต่พี่สะใภ้ของผมยังสวยไม่เปลี่ยน รู้งี้เมื่อเจ็ดปีก่อนแย่งจีบก็ดีหรอก” ริวแหย่
“ป่วย...แต่ก็ยังปากดีเหมือนเดิมนะริว”
ทาเคชิเอาหมวกออก ก่อนก้มศีรษะทักทายโคจิซึ่งเป็นผู้อาวุโส
“คอนนิจิวะ...สวัสดีครับอาโคจิ”
โคจิก้มศีรษะรับ
“นึกว่าลืมการทักทายของเมืองเราไปแล้ว”
“มันอยู่ในสายเลือดครับ”
“พี่ทาเคชิ”

มายูมิอึ้ง ตกใจ เมื่อเห็นทาเคชิ
มายูมิยังคงมองทาเคชิด้วยความตื่นเต้น

“ริวไม่เคยบอกฉันว่าพี่ทาเคชิยังมีชีวิตอยู่”
“ผมกับอาโคจิปิดเรื่องนี้เป็นความลับ เพื่อความปลอดภัยของทาเคชิกับคุณเซโกะ” ริวบอก
“มากคนรู้ ก็มีแต่อันตราย” โคจิเสริม
ทาเคชิมองริวกับโคจิ
“ขอบคุณอาโคจิกับริว ที่ช่วยปิดเรื่องของผมมานานหลายปี”
“นายเลือกเส้นทางชีวิตของตัวเองแล้ว ฉันจะห้ามอะไรได้” ริวยิ้ม
ทาเคชิหันไปยิ้มให้กับแพรวดาว เธอยิ้มหวานตอบเขา มายูมิอมยิ้ม ชื่นใจที่เห็นแพรวดาวกับทาเคชิมีความสุข ริวนึกขึ้นได้
“หลานสามคนของฉันไปไหน”
“เด็ก ๆ ไปพักบ้านคุณตาคุณยายในตัวเมืองช่วงปิดเทอมค่ะ”
“อดเล่นกับหลานเลย”
“คุณริวก็พักอยู่ที่นี่นาน ๆ รอหลานกลับมาตอนเปิดเทอมสิคะ” แพรวดาวยิ้ม
“ผมอาจอยู่ที่นี่ตลอดไป ถ้าร่างกายผม...”
ริวสลด ท้อใจ พูดไม่ออก มายูมิกุมมือเขาให้กำลังใจ
“คุณจะต้องหาย และกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมค่ะ”
ริวพยายามข่มความหงุดหงิดกับสภาพร่างกายตัวเอง ไม่ตอบอะไร ทาเคชิกับแพรวดาวมองริวด้วยความเห็นใจ

บริเวณหน้าผาสวยในไร่...ทาเคชิหน้าเครียด เมื่อรู้เรื่องจากโคจิ
“7 ปีที่แล้วแค่มิซาว่ากับซะโต้ โอะนิซึกะก็รับศึกหนัก คราวนี้มีเจ้าหน้าที่บ้านเมืองเป็นพวกเดียวกับอันธพาล ต่อให้ริวระวังตัวแค่ไหนก็ต้องพลาด”
“ผมจึงต้องพาโซเรียวมาอยู่ในที่ปลอดภัย จนกว่าโซเรียวจะแข็งแรง”
“อำนาจ คือสิ่งที่หลายคนแสวงหา ศัตรูที่ต้องการครอบครองเมืองจ้องจะโค่นโอะนิซึกะ” ทาเคชิถอนใจ “มันเป็นชะตาที่โอะนิซึกะโซเรียวทุกคนหลีกเลี่ยงไม่ได้”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 15/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ