อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

ลูกศรที่นอนหลับ ลืมตาขึ้นมา ลูกศรยกมือซ้ายที่ฌานเพิ่งทายาให้มามอง แล้วเอา มือขวาประคองมือซ้ายเหมือนประคองความอบอุ่นจากฌานไว้
ลูกศรมองแหวนหมั้นบนนิ้วตัวเอง ลูกศรรู้สึกเจ็บปวด พยายามลืมความอบอุ่นของฌานไป แล้วกำแหวนหมั้นแน่น เหมือนตอกย้ำตัวเอง ไม่ให้ตัวเองคิดหวั่นไหวไปมากกว่านี้

บุรีเดินลงบันไดระเบียงหน้าบ้านริมน้ำ เพื่อหนีทราย
ทรายเดินตามบุรีมาด้วยสีหน้าสนุก เหมือนผู้ชนะที่จับผิดคนได้ “จะรีบไปไหนล่ะบุรี ?”
“ผมคุยธุระกับคุณจบแล้ว ผมขอตัว”


ทรายรีบเดินมาขวางหน้าบุรี มองบุรีด้วยสายตายิ้มๆ “แต่ฉันยังคุยไม่จบ ..คุณยังไม่ตอบคำถามฉันเลยนะ ..บุรี”
ทรายจ้องหน้าบุรี บุรีมองทราย โดยพยายามบังคับตัวเองให้อยู่ในอาการนิ่งเฉยที่สุด
ฌานเดินเข้ามาพอดี ฌานเห็นบุรีก็แปลกใจ “อ้าว ..บุรี”
บุรีเห็นฌานมาแล้วชะงัก ไม่คิดว่าฌานจะมาตอนนี้ “อ้าว ..ฌาน “
ทรายกลัวบุรีจะรู้ว่าฌานเพิ่งมาจากห้องลูกศร จึงรีบชิงพูดกับฌานก่อน “คุยกับพ่อเสร็จแล้วเหรอคะฌาน”
ฌานมองทรายชะงักนิดนึง เห็นทรายส่งสัญญาณให้ฌานโดยใช้สายตาเหลือบไปทางบุรี ให้ฌานรู้ว่าทรายโกหกบุรีอยู่
ฌานเออออตามทราย “จ้ะ ..เสร็จแล้ว ผมกลับเลยนะทราย” ฌานมองไปทางบุรี “แล้วแก ...”
บุรีรีบพูด “ฉันคุยธุระกับทรายเสร็จแล้ว กลับด้วยกันเลย”
“งั้นแกไปส่งฉันที เพราะตอนมานี่ ฉันนั่งเรือมากับทราย” ฌานเดินเข้าไปจูบแก้มทราย “ผมไปนะ”
บุรีเห็นฌานจูบแก้มทราย แล้วพยายามนิ่ง เก็บความรู้สึกหวั่นไหวไว้ ทรายแอบเหลือบมองบุรี
ฌานเดินนำบุรีไปทางหน้าบ้านที่จอดรถ
ทรายมองอยากแกล้งบุรีต่อ ทรายตะโกนพูดกับบุรี “คุณยังไม่ตอบคำถามฉันเลยนะคะ ..บุรี”
ฌานหันมามองด้วยความสงสัยทรายกับบุรีว่ามีอะไร บุรีมองทรายด้วยสายตา “เด็กคนนี้มันจริงๆเลย”
“อ้าว ..ตกลงยังคุยกันไม่จบเหรอ”
“จบแล้ว ไปเถอะ!”
บุรีดึงแขนฌานให้เดินไป อย่างกลัวว่าทรายจะพูดอะไรอีก ทรายมองตามบุรียิ้มๆ

บุรีเดินนำฌานมาจากบ้านริมน้ำ ฌานเดินตามบุรีมา
ฌานมองบุรีด้วยความที่ไม่อยากสงสัยบางอย่าง แต่อดถามบุรีไม่ได้ “ทรายเขาถามอะไรแก ?”
บุรีชะงัก “เรื่องเฟอร์นิเจอร์ที่จะมาจัดบ้านให้พัชระกับลูกศรน่ะ”
“อ๋อ .. “ ฌานลังเลนิดนึง “แกมาหาทรายเวลานี้บ่อยเหรอ ?”
“เปล่า .. “ บุรีมองหน้าฌาน “แกกำลังคิดมากอยู่ใช่ไหมฌาน”
“เปล่าๆ ..ขอโทษทีว่ะ ..บางที.เพราะช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ทรายอะไรๆ มันเลยทำให้ฉันสับสน”
“นี่คือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกแก ..พักนี้แกเอาแต่ยุ่งเรื่องงาน แกควรหาเวลาอยู่กับทรายบ้าง ให้เขารู้ว่าเขาคือคนสำคัญสำหรับแกเสมอ ส่วนเรื่องงาน ..ฉันดูแลให้แกเอง”
ฌานฟังเรื่องงาน แล้วคิดถึงเรื่องลิซ่า “แต่ฉันว่า ..ฉันยังปล่อยงานตอนนี้ไม่ได้ว่ะ มันกำลังมีตัวปัญหาเข้ามา”
บุรีมองฌานว่าหมายถึงอะไร

ลิซ่าใส่ชุดคลุมอาบน้ำนั่งทายาที่รอยเขียวบนมือ เพราะโดนทรายเหยียบ พร้อมกับคุย มือถือกับอลันด้วย สีหน้าเซ็งๆ
“ฉันกลับมาที่โรงแรมแล้ว! ..หยุดโทรเช็คฉันทุก 5 นาทีได้ไหมอลัน! ..อยากให้แผนของลุงเขยคุณแตกรึไง! คุณรู้ไหม ..กว่าฉันจะทำให้ชาร์ลส์เชื่อว่า คุณพาลโกรธเขาที่ขึ้นแท่นเป็นที่รักของนอร์แมน จนคุณมาลงที่ฉัน ..ไล่ฉันมา ..มันไม่ใช่เรื่องง่ายนะ”
อลันยืนคุยมือถือกับลิซ่าด้วยสีหน้าหงุดหงิด “ฉันรู้! แต่ที่ฉันโทร เพราะฉันกลัวเธอจะลืมไง ว่า..แผนของลุงเขยแค่ให้เธอหลอกไอ้ชาร์ลส์ไปที่อื่นในช่วงปลายอาทิตย์นี้ ก่อนโครงการคอนโดฯมันจะลงเสาเข็ม ฉันจะได้ไปคุมงานแทน! ...ไม่ใช่ให้เธอไปนอนกับมัน”
“คุณไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก! เพราะชาร์ลส์มีหมาเฝ้าอยู่ “
“ฉันลืมไปว่าไอ้ชาร์ลส์มันมีแฟนใหม่แล้ว ..แล้วมันก็หลงคนนี้มากซะด้วย โอเค ..สบายใจแล้ว ..งั้นเธอก็รีบทำตามแผนให้เสร็จเร็วๆ ..ฉันจะได้เหยียบหน้าไอ้ชาร์ลส์สักที”
ลิซ่ากดวางสายแล้วเขวี้ยงมือถือลงเตียงอย่างหงุดหงิด “ฉันไม่ยอมปล่อยชาร์ลส์ให้ใครง่ายๆหรอก !!”

ทางด้านลูกศรเองก็นอนไม่หลับ นอนตะแคงมองไปที่เก้าอี้ที่ฌานเคยนั่ง แล้วนึกถึงช่วงเวลาที่ ฌานนั่งอยู่
ภาพที่ฌานกับลูกศรนั่งกันคนละมุมห้อง ฌานก้มหน้ากดมือถือเล่นรอเวลา ลูกศรนั่งเปิดนิยายอ่าน แต่จริงๆ ลูกศรไม่มีสมาธิอ่านเลย ลูกศรแอบเหลือบมองฌาน ฌานขยับตัวเหมือนจะเงยหน้าขึ้น ลูกศรรีบก้มหน้าอ่านหนังสือต่อ ฌานเหลือบมองลูกศรอย่างรู้ทันว่าลูกศรแอบมอง

ทางด้านฌานกำลังก้มเก็บต้นพลูทองที่แตกที่พื้นพร้อมกับคิดถึงลูกศร ฌานพยายามปัดความคิดที่คิดถึงลูกศรออก พร้อมกับคิดถึงสิ่งที่ตัวเองพูดกับบุรีมาย้ำเตือนตัวเอง
“บางที ..เพราะช่วงนี้ฉันไม่ค่อยได้อยู่ใกล้ทรายอะไรๆมันเลยทำให้ฉันสับสน ..”
“นี่คือสิ่งที่ฉันอยากจะบอกแก ..พักนี้แกเอาแต่ยุ่งเรื่องงาน แกควรหาเวลาอยู่กับทรายบ้าง ให้เขารู้ว่าเขาคือคนสำคัญสำหรับแกเสมอ”

ทางด้านบุรีนั่งคิดถึงสิ่งที่ตัวเองบอกฌาน แล้วมองกล่องที่ใส่จดหมายของทราย บุรีเปิดฝากล่องแล้วหยิบจดหมายของทรายมาเปิดอ่าน
ทรายตอนอายุ 8 ปีนั่งเขียนจดหมายอยู่บนโต๊ะหนังสือ โดยมีกล่องใส่จดหมายวางอยู่ข้างๆ กล่องเปิดฝาไว้เห็นจดหมายที่เขียนแล้วอยู่ในกล่อง 3-5 ฉบับ
“ทรายมาอยู่ที่นี่ 2 อาทิตย์แล้ว แม่กับทรายคิดถึงอาหารไทย อยากกินพะแนงปลากรายยัดไส้ไข่เค็มที่คุณยายพี่บีทำเลี้ยงส่งเราคืนนั้น ..ทุกคนที่นี่ใจดีค่ะ คงเป็นเพราะทุกคน รู้ว่าทรายเป็นลูกแดดดี้ ..เขาถึงดีกับทราย แม่บอกว่าทรายคิดมากที่ทุกคนชอบทรายเพราะทรายน่ารัก”
ทรายเขียนถึงตรงนี้แล้วชะงัก ปมคำถามที่ค้างในใจเรื่องความรักของย่า ทำให้ทรายรู้สึกเจ็บ “ถ้าทรายน่ารักจริง ทำไมคุณย่ากับพ่อถึงไม่ใจดีกับทรายเหมือนคนที่นี่ล่ะคะ.. “

บุรีอ่านจดหมายจบ แล้วถอนใจเข้าใจความเจ็บปวดของทราย “พี่รู้ว่าทรายโดนแย่งทุกอย่าง แต่พี่ไม่เห็นด้วยที่ทรายจะต้องแย่งกลับคืน”

ทางด้านทรายกำลังยืนเชิดหน้ามองไปทางบ้านใหญ่ “18 ปีที่ฉันรอ ..อะไรก็ขวางฉันไม่ได้ ..”

ทางด้านเสาวนีย์กำลังคุยมือถือกับคุณจี๊ดด้วยสีหน้าดีใจ ศกนอนอยู่ที่เตียงกำลังจะหลับ
เสาวนีย์คุยมือถือด้วยเสียงตื่นเต้น “จริงเหรอคะคุณจี๊ด ! ..”
ศกลืมตาตื่นมามองเสาวนีย์อย่างสงสัยว่าเสาวนีย์มีเรื่องอะไร “มีเรื่องอะไรกันน่ะคุณเสาว์”
เสาวนีย์มองศกด้วยสายตายิ้มๆ “เดี๋ยวคุณก็รู้เอง ทีนี้ ..ใครๆจะได้ตาสว่างสักทีว่านางฟ้าที่เห็น ความจริงมันเป็นนางมาร!”

ทางด้านพัชระกลับเข้ามาในบ้าน คุณแพรเดินหงุดหงิดลงจากห้องนอน แล้วยื่นรูปของพัชระที่เดินโอบเอวทรายตอนเอาการ์ดไปแจกคุณหญิงตรงหน้าพัชระ “งามหน้าจนได้นะพัช ! “
พัชระมองรูปอย่างชะงัก “คุณแม่ได้รูปนี้มาจากไหนครับ”
“มีคนส่งไปให้หนังสือพิมพ์ลงข่าวสังคมน่ะสิ เพื่อนๆ วงการเดียวกันส่งมาให้แม่ดู ทีนี้..ถ้าข่าวออกไป .. คงลือกันสนุกว่าพี่สาวแย่งผู้ชายของน้องสาว”
“ฝีมือคุณอาเสาว์แน่ๆ”
“จะใครซะอีกล่ะ ทีนี้คุณเสาว์ก็ได้ทั้งขึ้นทั้งร่อง ใช้สังคมกำจัดหนูทราย แล้วก็ใช้เรื่องนี้มาขู่ว่าจะบอกพวกลูกหลานเจ้าของบริษัทที่ซื้อโฆษณาบริษัทเราถอนเงินออก ...บีบพัชให้เลิกยุ่งกับหนูทรายเด็ดขาด!”
“เมื่อก่อน ผมอาจจะไม่กล้ารับประกัน แต่ตอนนี้ ..ผมมั่นใจว่าทรายหนีผมไม่พ้นแน่ แล้วแม่ก็รู้ว่าพ่อเลี้ยงทรายรวยขนาดไหน ..ถ้าอาเสาว์จะขู่ ..ก็ปล่อยเขาไป เพราะเรายังมีเงินโฆษณามหาศาลรออยู่”
“แปลว่าพัชระจะยกเลิกงานแต่งกับลูกศรแล้วใช่ไหม”
“ผมบอกแล้วไงครับว่างานแต่งยังมีอยู่”
คุณแพรมองพัชระอย่างระแวง “พัชจะทำอะไร ไหนบอกแม่สิ”
พัชระกอดคุณแพรอย่างประจบ “เอาเป็นว่า..ตอนนี้ผมต้องขอความช่วยเหลือ จากเจ้าแม่วงการสิ่งพิมพ์ให้ช่วยผมสักอย่าง”
คุณแพรมองพัชระว่าต้องการอะไร

เช้าวันรุ่งขึ้น เสาวนีย์ยืนรอแต้วอยู่หน้าบ้านใหญ่ด้วยความตื่นเต้นดีใจ
แต้วถือถุงใส่นิตยสารข่าวซุบซิบไฮโซและหนังสือพิมพ์วิ่งกลับมาจากตลาดด้วยท่าทาง กระหืดกระหอบ “หนังสือมาแล้วค่ะคุณผู้หญิง”
เสาวนีย์รีบคว้าถุงมาหยิบหนังสือเปิดหาข่าวสังคมด้วยสีหน้าตื่นเต้น ยิ้มสะใจ เสาวนีย์เห็นข่าวหน้าสังคมไม่ลงรูปทรายกับพัชระอย่างที่เสาวนีย์หวัง เสาวนีย์หุบยิ้มทันที แล้วหยิบหนังสือเล่มอื่นมาเปิดหา แต่ไม่เจอรูปทรายกับพัชระสักเล่ม
“ทำไมไม่มีล่ะ! ก็ไหนคุณจี๊ดบอกว่าหลานคุณหญิงส่งรูปไปแล้ว”
พัชระเดินเข้ามาเห็นเสาวนีย์กำลังเปิดหนังสืออยู่ พัชระพูดด้วยท่าทางนิ่งๆ “คุณอาหาอะไรเหรอครับ ?”
เสาวนีย์ชะงัก หันไปมองพัชระ “อ้าว ..พัช มาแต่เช้าเชียว”
“ผมจะมารับลูกศรไปฟิตติ้งชุดแต่งงานครั้งสุดท้ายน่ะครับ”
“ดีจ้ะ งั้นอาไปตามลูกศรให้นะ”
“ว่าแต่เมื่อกี้คุณอาหาอะไรเหรอครับ? หรือคุณอาได้ยินข่าวลือนั่น”
เสาวนีย์หันมามองพัชระอย่างสงสัย “ข่าวอะไรเหรอพัช ?”
พัชระแกล้งมองเสาวนีย์ด้วยสีหน้ากังวล

หน้าบ้านริมน้ำ ทรายเดินถือขันใส่ข้าวเปล่าเข้ามาหลังจากตักบาตรเสร็จแล้ว โดยมีป้าอุทิศถือ ถาดเปล่าเดินตามมาด้วย
“ดีจังนะคะ ที่วันนี้คุณทรายตื่นเช้ามาทำบุญตักบาตร ยายอยากให้คุณทรายทำแบบนี้บ่อยๆ เผื่อความร่มเย็นของบุญจะทำให้ใจ คุณทรายเย็นลง”
ทรายรู้ทันป้าอุทิศว่าหมายความยังไง “ทรายก็หวังให้ผลบุญจะช่วยให้สิ่งที่ทรายหวัง ..มันสำเร็จเร็ววัน”
มือถือทรายดัง ทรายหยิบมือถือจากกระเป๋ากดรับสาย “โทรมาแต่เช้าเลยนะฌาน ..” ทรายชะงัก “คุณเป็นอะไรรึเปล่า?”
ฌานนอนซมไข้คุยมือถือกับทรายอยู่บนเตียง “ผมไม่ค่อยสบาย ..สงสัยจะติดจากศร คุณว่างไหม..ซื้อยาให้ผมหน่อยสิ”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/2 วันที่ 30 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ