อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 31 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 31 ส.ค. 57

ฌานนอนซมไข้คุยมือถือกับทรายอยู่บนเตียง “ผมไม่ค่อยสบาย ..สงสัยจะติดจากศร คุณว่างไหม..ซื้อยาให้ผมหน่อยสิ”
ทรายคิดบางอย่างยิ้มๆ “ได้สิ ..เดี๋ยวฉันเอายาไปให้ ..รอพักนึงนะฌาน”
ทรายกดวางสายแล้วจะเดินไปทางบ้านใหญ่
“คุณทรายจะไปไหนคะ ?”

“พอดีมีคนป่วย ทรายเลยจะไปขอยาจากคนบ้านโน้น” ทรายยื่นขันใส่ข้าวเปล่าให้ป้าอุทิศแล้วเดินยิ้มออกไป ป้าอุทิศมองทรายอย่างเป็นกังวลว่าทรายจะทำอะไร


ด้านพัชระกำลังคุยกับเสาวนีย์ “เมื่อวานคุณแม่บอกว่ามีคนส่งรูปผมไปกับทรายไปตามสำนักพิมพ์แล้วเพื่อนคุณแม่ก็ส่งมาให้คุณแม่ดู”
“แล้วคุณแพรว่ายังไง? ..โกรธทรายรึเปล่า”
พัชระมองอาการเสาวนีย์นิ่งๆ “ไม่ครับ คุณแม่เป็นคนเคลียร์ทุกอย่างให้ว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
เสาวนีย์หน้านิ่งลง ในใจไม่พอใจที่ทุกอย่างผิดแผน “เหรอจ้ะ “
“ใช่ครับ ..คุณแม่รู้ว่าคุณอาคงไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นข่าว ..ใช่ไหมครับ”
เสาวนีย์ฟังแล้วข่มใจตอบ “จ้ะ!”
“ผมขอตัวเข้าไปหาลูกศรก่อนนะครับ”
ทรายที่ยืนฟังอยู่สักพักแล้วอยู่ที่มุมนึง ทรายยิ้มสะใจเสาวนีย์ แล้วเดินหน้านิ่งเข้าไปเข้าหาเสาวนีย์ เสาวนีย์หันมามองทรายที่เดินยิ้มเข้ามา เสาวนีย์เชิดหน้านิ่ง
“อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณอา ..เมื่อเช้าทรายไปตักบาตรมา ทรายแบ่งบุญให้อะไรที่คุณอาหวัง จะได้ไม่โดนขัดหรือไม่โดนขวาง!”
เสาวนีย์จ้องหน้าทรายอย่างไม่พอใจ แล้วจะเดินเข้าบ้าน
“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณอา ..คุณอามีเบอร์คุณแพรไหมคะ ทรายอยากโทรไปขอบคุณสักหน่อย ที่คุณแพรเลือกช่วยทราย”
เสาวนีย์หันมามองทรายด้วยสายตาโกรธ “คุณแพรไม่ได้เลือกเธอ ที่เขาทำเพราะเขาเลือกรักษาชื่อเสียงลูกศรกับพัชระ”
“แต่ทรายกลับคิดว่า ..ถ้าคุณแพรเลือกลูกศรอย่างที่คุณอาบอก เขาน่าจะปล่อยให้ทรายเสียชื่อ ให้สังคมต่อว่าจนทรายเข้าใกล้พัชระไม่ได้ แต่เขาทำแบบนี้ ..เท่ากับว่า ..เขาเลือกทรายให้เข้าใกล้ลูกชายเขาได้”
“ไม่จริง!”
ทรายถอนใจหน้ายิ้มอิ่มบุญ “เฮ้ออออ ไม่รู้เป็นเพราะผลบุญของทราย ..หรือผลกรรมของใคร อะไรที่คิดว่าจะไม่ได้ ..มันกลับได้ง่ายๆ”
เสาวนีย์โกรธมากจนก้าวเข้าไปหาทราย กำมือไม่ให้ง้างมือตบทราย
ทรายมองมือเสาวนีย์ที่กำแน่น แล้วยิ้มเยาะ “ทรายขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ ..เผื่อพัชระอยากเจอทราย” ทรายเดินผ่านเสาวนีย์เข้าบ้านไป
เสาวนีย์จ้องทราย โกรธจนน้ำตาคลอ กำมือแน่น ไม่เคยโกรธเกลียดใครมากอย่างนี้ “แกกำลังจะทำให้ฉันเหลืออดนะนังทราย !”
ทรายเดินเข้ามาเห็นพัชระ ลูกศร ศกนั่งคุยกันที่โซฟา
พัชระหันไปมองทรายด้วยสายตาดีใจ “ทราย ! ..ผมกำลังจะไปหาคุณพอดี”
ศกเหลือบมองสายตาพัชระที่มีประกายกับทราย ศกพยายามไม่สนใจ “พัชกับศรอยากชวนทรายไปช่วยดูชุดแต่งงานน่ะลูก วันนี้น้องจะฟิตติ้งเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว เผื่อทรายจะแนะนำว่าตรงไหนลด ตรงไหนเพิ่มดี”
เสาวนีย์เดินเข้ามา “ฉันจะไปกับลูกเอง”
พัชระชะงัก ทรายยืนนิ่งเพราะรู้อยู่แล้วว่าเสาวนีย์ต้องไม่ยอม “ให้คุณอาเสาว์ไปก็ได้ค่ะ เพราะทรายเองก็มีธุระ พอดี..” ทรายเหลือบมองลูกศร “ฌานไม่สบาย ..ไม่รู้ไปติดหวัดจากใคร”
ลูกศรฟังทรายแล้วชะงัก คิดว่าฌานติดหวัดจากตัวเองแน่
ทรายเหลือบมองอาการของลูกศรด้วยสายตายิ้ม “ทรายต้องไปดูแลเขา..”
พัชระมองทรายด้วยสายตาไม่พอใจนิดนึง ทรายเหลือบมองอาการพัชระด้วยสายยิ้มๆ เช่นกัน
ทรายหันมาพูดกับศก “ทรายเลยมาถามคุณพ่อว่าที่กรุงเทพนี่โรงพยาบาลไหนดีคะ”
“งั้นไปโรงพยาบาลประจำของพ่อก็ได้ลูก เดี๋ยวพ่อเอานามบัตรเพื่อนพ่อที่เป็นหมอให้” ศกเดินขึ้นห้องไป
ทรายยืนนิ่งมองตามศก เห็นพัชระเหลือบมองทราย ลูกศรนั่งนิ่งคิดถึงว่าฌานเป็นยังไงบ้าง
เสาวนีย์มองพัชระกับลูกศรที่ยังนั่นนิ่งอย่างหงุดหงิด “งั้นเราก็ไปกันเถอะ! ..เดี๋ยวเราต้องไปลองทานอาหารที่โรงแรมอีกจะได้เลือกว่าจะเอาอย่างไหนเลี้ยงแขก”
พัชระลุกขึ้นอย่างอ้อยอิ่ง มองทราย ทรายยืนนิ่งไม่มองพัชระ พัชระอยากจะเข้าไปคุยกับทราย
“ไปกันเถอะพัชระ!” เสาวนีย์เรียก
พัชระเดินออกจากตามเสาวนีย์ไปอย่างไม่เต็มใจ ลูกศรเดินหน้ากังวลออกไป ทรายมองตามลูกศรไปยิ้มๆ

เสาวนีย์เดินนำพัชระ ลูกศรไปที่รถ ลูกศรอยากรู้อาการฌานพราะรู้สึกผิดว่าตัวเองทำให้ฌานติดหวัด
ลูกศรกังวลจนตัดสินใจ “คุณแม่คะ ..ศรลืมมือถือไว้ในบ้าน ขอศรเข้าไปเอาก่อนนะคะ”
เสาวนีย์มองลูกศร ลูกศรหลบตา กลัวเสาวนีย์จะรู้ว่าโกหก “รีบเข้าไปเอาสิศร”
“ค่ะ” ลูกศรเดินเข้าบ้านไป พัชระมองลูกศรที่เดินเข้าบ้าน พัชระอยากเข้าไปหาทรายด้วยเหมือนกัน

ทรายยืนยิ้มเหมือนรู้ว่าลูกศรจะกลับมา ทรายเห็นลูกศรเดินเข้ามายืนอยู่ด้านหลังทราย ลูกศรมีท่าทีประหม่า “พี่ทรายคะ ..”
ทรายแกล้งหันไปมองลูกศรด้วยสีหน้าแปลกใจ “อ้าว ..ศร ..ยังไม่ไปอีกเหรอ”
“เอ่อ ..ศรอยากรู้ว่าพี่ฌานเป็นยังไงบ้างคะ พี่ฌานคงติดหวัดจากศรแน่ๆ”
ทรายมองลูกศรด้วยสายตาเยาะ “หึ! เด็กน้อย” แล้วพูดยิ้มๆ กับลูกศร “พี่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าฌานเป็นอะไรมากรึเปล่า แต่ตอนเขาโทรมา..เสียงแย่ ศรไม่ต้องคิดมากหรอก..จำไม่ได้เหรอ ว่าโชคชะตาเตือนศรกำลังจะแต่งงาน ..ศรควร เตรียมตัวเป็นเจ้าสาวของพัช ไม่ต้องไปแคร์คนอื่น”
ลูกศรชะงักอึ้ง เพราะเป็นสิ่งที่ตัวเองพูดไว้ก่อนหน้านั้น ทรายมองอาการลูกศรด้วยสายตายิ้มเยาะ “ศรไม่ต้องคิดมาก พี่รู้ว่าศรไม่อยากยุ่งกับฌาน เดี๋ยวพี่ดูแลฌานเอง”
ศกเดินถือนามบัตรลงมา ยื่นนามบัตรของหมอให้ทราย “อ่ะ ..ทราย”
“ขอบคุณค่ะพ่อ ทรายไปก่อนนะคะ” ทรายพูดกับลูกศร “พี่ไปก่อนนะ”
ทรายเดินผ่านลูกศรไปด้วยสีหน้ายิ้มอย่างรู้ว่าลูกศรกำลังสับสน

ทรายเดินออกจากบ้านใหญ่ พัชระมองไปทางทรายอยากจะเข้าไปหาทราย เสาวนีย์จงใจขยับไปนิดนึงให้พัชระรู้ว่าเสาวนีย์อยู่ พัชระจึงทำได้แค่พยายามมองทราย เพื่อให้ทรายสบตา ให้ทรายรู้ว่าพัชระไม่พอใจที่ทรายจะไปหาฌาน
ทรายจงใจก้มหน้าไม่สบตาพัชระ แล้วเดินผ่านพัชระไป พัชระมองทรายที่เดินผ่าน โดยไม่ยอมมองสบตากับเขาอย่างหงุดหงิด เสาวนีย์มองอาการพัชระกำมือแน่นเก็บอาการไว้ ลูกศรเดินออกจากบ้านมาพอดี
เสาวนีย์หันไปเรียกเสียงเข้ม “ไปกันได้แล้ว !!”
เสาวนีย์เดินต้อนลูกศรและพัชระให้เดินไปขึ้นรถของพัชระ ทรายยิ้มอย่างผู้ชนะเดินผ่านเสาวนีย์ไป

ลูกศรสวมชุดแต่งงานยืนอยู่บนแท่นสูงเพื่อให้พนักงานดูชายกระโปรง ลูกศรยืนอย่างเหม่อๆ เป็นห่วงฌาน
เสาวนีย์คอยดูแลชุดให้ลูกศร “ชุดพอดีแล้วใช่ไหมลูกศร ?”
ลูกศรยังคงยืนนิ่ง เสาวนีย์มองลูกศรพูดเสียงดังขึ้น “ศร!”
“คะคุณแม่”
“เหม่ออะไรอยู่น่ะลูก? เห็นไหมว่าคนอื่นเขาช่วยกันทำเพื่อศร แต่ตัวเองกลับใจลอย ตกลงชุดพอดีไหมลูก?”
“พอดีค่ะ ไม่ต้องปรับแก้อะไรแล้วค่ะ”
“งั้นก็ไปเปลี่ยนชุด ไม่รู้ชุดพัชระเป็นยังไงบ้าง ป่านนี้ยังไม่ออกจากห้องลองอีก”

พัชระใส่ชุดเจ้าบ่าวยืนอยู่หน้ากระจกกำลังยืนโทรศัพท์รอทรายรับสายอย่างหงุดหงิด
ทรายเดินจะไปเข้าลิฟท์ที่คอนโดฌาน ทรายมองหน้าจอมือถือ เห็นชื่อ “พัชระ” โทรเข้ามา 30 MISSCALL ทรายเอามือถือเก็บใส่กระเป๋า โดยไม่โทรกลับหาพัชระ
พัชระใส่ชุดเจ้าบ่าวยืนอยู่หน้ากระจกกดวางสายอย่างหงุดหงิด “ดูแลพี่ฌานจนไม่มีเวลารับสายเลยรึไง”
พัชระยืนเอาหลังพิงกำแพงอย่างแรงด้วยความหงุดหงิด

ลูกศรใส่ชุดเจ้าสาวยืนมองตัวเองในกระจกด้วยสายตาสับสนว่าตัวเองควรมีความคิดอยู่กับเรื่องแต่งงาน แต่หัวใจลูกศรกลับเป็นห่วงฌาน ลูกศรหยิบมือที่วางอยู่ข้างๆ เสื้อผ้าของลูกศรที่แขวนไว้ ลูกศรมองมือถือแล้วมองตัวเองในกระจกว่าจะทำยังไงดี
ได้ยินเสียงข้อความเข้ามือถือลูกศร ลูกศรกดดูข้อความ “ฌานไม่ยอมไปหาหมอ ศรยังพอมียาเหลือไหม พี่รบกวนเอามาให้ฌานหน่อยได้รึเปล่า พี่ต้องไปข้างนอกสักพัก ..แต่ถ้าศรไม่ว่าง ไม่เป็นไร ..ฌานคงอยู่คนเดียวได้”
ลูกศรสับสนว่าจะทำยังไงดี หัวใจอยากไปดูอาการของฌาน

พัชระเปลี่ยนเป็นชุดธรรมดาแล้วยืนอยู่หน้ากระจกพยายามโทรศัพท์หาทราย ทรายรับสาย พัชระรีบพูดอย่างโมโห “ทำอะไรอยู่น่ะทราย ทำไมคุณไม่รับโทรศัพท์”
“คุณยังต้องการอะไรจากฉันอีกพัชระ ..คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่าทำไมฉันไม่มองหน้าคุณ ..แค่นี้..คุณยังทำให้ฉันเจ็บไม่พอเหรอ”
“ทราย …ได้โปรด ..ฟังผมก่อน ..”
“พอเถอะพัชระ ..อย่าให้ฉันยุ่งกับคนที่ไม่มีอิสระภาพอีกเลย..ปล่อยฉันไป ..ให้ฉันอยู่กับคนที่ฉันสามารถมีสิทธิ์ในตัวเขาดีกว่า”
ฌานเดินออกจากห้องนอน “ทราย ….”
ทรายแกล้งจงใจพูดกับฌานให้พัชระได้ยิน “เดี๋ยวฉันเช็ดตัวให้คุณเอง” ทรายกดวางสายทันทีด้วยสีหน้ายิ้มเยาะว่าพัชระต้องคลั่งแน่

เสาวนีย์เดินนำพัชระกับลูกศรออกจากร้าน โดยพัชระกับลูกศรต่างมีสีหน้าครุ่นคิดบางอย่างกันทั้งคู่
“เดี๋ยวเราไปลองทานอาหารที่โรงแรมเตรียมไว้ให้เราเลือกต่อเลยนะ” เสาวนีย์จะเดินไปที่รถ
พัชระทนร้อนใจให้ทรายอยู่กับฌานไม่ไหวร้องทักเสาวนีย์ “คุณอาครับ” เสาวนีย์หันมามองพัชระ “เดี๋ยวผมกับลูกศรไปเลือกอาหารกันสองคนก็ได้ครับ”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 16/3 วันที่ 31 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ