อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17 วันที่ 1 ก.ย. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17 วันที่ 1 ก.ย. 57

“คนงานใหม่เพิ่งเริ่มงานเมื่อเช้า หายไปไหนก็ไม่รู้ทั้งห้าคน”
“ห้าคน” ทาเคชิแปลกใจ
คนงานวิ่งกระหืดกระหอบมาบอกทาเคชิ
“ญาตินายถูกคนงานใหม่รุมทำร้ายอยู่ทางด้านโน้นครับ”

“ตายจริง” แพรวดาวตกใจ
ทาเคชิประมวลเรื่องราวทั้งหมด ก่อนหันไปสั่งแพรวดาว
“คุณรีบเข้าไปอยู่ในบ้าน ปิดประตูลงกลอนให้หมด ถ้าผมไม่เรียก ห้ามเปิดประตูให้ใครเด็ดขาด”
“นี่มันเรื่องอะไรกันคะ ฉันงงไปหมดแล้ว” แพรวดาวถามอย่างตกใจ


ริวพุ่งเข้าไปจัดการลูกน้องมิซาว่าแต่ละคนอย่างแม่นยำ แย่งดาบลูกน้องคนหนึ่งมาได้ ทาคาโอะปราดเข้าไปเล่นงาน ริวตอบโต้ไม่ยอมแพ้ มายูมิต่อสู้กับนาบุ หันไปเห็นริวถูกทาคาโอะและลูกน้องรุม จึงหาโอกาสพุ่งเข้าไปช่วย ตวัดดาบไล่ จนถึงตัวริว แล้วหันหลังชน ยืนหยัดสู้กับริวไม่ถอย
นาบุกระชากปืนออกมา หันกระบอกปืนมาทางริว รอจังหวะเหนี่ยวไก ทาเคชิพุ่งเข้ามาเตะปืนในมือนาบุกระเด็นไป ทาเคชิผูกผ้าปิดหน้าแบบนินจามาด้วย ทำให้พวกมิซาว่าไม่รู้ว่าทาเคชิเป็นใคร
ริวต่อสู้กับทาคาโอะ เห็นมายูมิต่อสู้กับลูกน้องมิซาว่า จึงตะโกนบอก
“รีบหนีไปก่อน มายูมิ”
“ฉันจะร่วมต่อสู้กับคุณ” มายูมิยืนยัน
“รักกันมาก ขอแนะนำให้กอดกันลงนรกซะเลย”
ทาคาโอะและลูกน้องมิซาว่าปรี่เข้ามาเล่นงานริวกับมายูมิ จนทำให้ทั้งคู่ต้องแยกกันต่อสู้อีก
“ฟื้นตัวได้เร็วมาก ไม่เหมือนคนที่โดนยิงเจาะกบาล แต่คนป่วยยังไงก็เป็นคนป่วยวันยังค่ำ”
ทาคาโอะฟาดดาบในมือเข้าใส่ริวรัวเร็ว ริวที่เพิ่งหายไม่นาน เมื่อต้องตั้งรับรุนแรง จึงเริ่มออกอาการย่ำแย่ จังหวะหนึ่งทาคาโอะถีบเข้าที่กลางยอดอก ร่างของริวถลาไปที่หินก้อนใหญ่ที่อยู่แถวนั้น ศีรษะฟาดเข้าที่ก้อนหินอย่างจัง ริววูบเสียหลัก อยู่ในอาการมึน สะบัดศีรษะไปมาอย่างต้องการเรียกสติให้กลับคืน สายตาริวเริ่มพร่าเบลอ ทาคาโอะฟันดาบเข้าใส่ ริวถลาหลบไปได้ แต่โดนทาคาโอะหมุนตัว กระแทกข้อศอกเข้าใส่กลางกะโหลกอย่างจัง ริวสลบกลางอากาศ ล้มทั้งยืน มายูมิหันไปเห็น ตกใจ
“ริว”

ทาเคชิเห็นริวล้มแน่นิ่งไป โกรธมาก จึงเตะนาบุสุดแรงจนเสียหลัก แล้วก้มลงหยิบปืนที่ตกจากนาบุมาได้ ยิงเข้าใส่ เปรี้ยงๆ นาบุโอนยิงเข้าไปนัดหนึ่ง แต่วิ่งหนีไปได้ ทาเคชิไม่สนใจนาบุเพราะเป็นห่วงริว รีบวาดปืนไปทางทาคาโอะ ยิงเปรี้ยงๆ เพื่อป้องกันริวที่สลบไปแล้วไม่ให้ถูกทำร้ายมากไปกว่านี้ คนงานในไร่หลายคนต่างถือมีด ถือเสียม เข้ามาจะป้องกันเจ้านาย ทาคาโอะเห็นท่าไม่ดี ขว้างดาบเข้าใส่ ทาเคชิหลบ ทาคาโอะได้โอกาส รีบโดดหนีออกไปอีกทางหนึ่ง รอดไปได้
“ริวคะ ได้ยินฉันมั้ย ริว”

ทาเคชิหันไปดูมายูมิที่ประคองร่างริวขึ้นมา ตรวจอาการ และเรียกให้ฟื้นสติ
โถงบ้านโอะนิซึกะ...โคจิหน้าเครียด ไทชิกับเซกินั่งอยู่ทางด้านข้าง เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์อาวุโสที่ใบหน้าและตามตัว มีบาดแผลร่องรอยบาดเจ็บหลายแห่ง เจ้าหน้าที่ก้มหัวด้วยความรู้สึกผิดอย่างมาก


“เกิดอะไรขึ้น” โคจิถามเสียงเครียด
“เจ้าหน้าที่อาวุโส ของสำนักงานไปรษณีย์มีเรื่องมาบอกครับ”
ไทชิพยักหน้าให้เจ้าหน้าที่พูด
“ทาคาโอะขู่บังคับให้ผมบอกที่อยู่คุณริวในจดหมาย ผมไม่มีทางเลือกจริง ๆ ผมขอโทษ...”
โคจิเครียด รู้ว่าอันตรายตกอยู่กับริวแน่
“โซเรียวกำลังตกอยู่ในอันตราย ต้องรีบส่งข่าวไปบอกให้รู้ตัว”
คัตสึวิ่งหน้าตื่นเข้ามา
“คุณมายูมิโทรศัพท์ด่วนมาจากเมืองไทย โซเรียวถูกมิซาว่าทำร้ายอาการสาหัสครับ”
ไทชิ คัตสึ เซกิ ตกใจเช่นกัน
“มิซาว่า...ไอ้สุนัขลอบกัด” เซกิแค้น
“เราจะปล่อยให้มิซาว่าเหิมเกริมโดยไม่ทำอะไรเลยเหรอครับ”
ไทชิถามโคจิอย่างเหลืออด โคจิเครียดจัด คิดหาวิธี

ริมทะลสาบวันใหม่...โคจิยืนนิ่งอยู่ที่ริมทะเลสาบ มองไปเบื้องหน้าอย่างครุ่นคิด ฮิโระก้าวมาหยุดตรงหน้าโคจิ มาตามเวลานัดหมาย
“นึกว่ารองฮิโระจะมาไม่ได้แล้ว”
“ผมไม่เคยผิดนัด”
“ขอโทษที่นัดมากะทันหัน ผมไม่อยากให้ศัตรูของเรารู้ตัว”
“ถ้าเป็นเรื่องความปลอดภัยของบ้านเมือง ผมยินดีให้ความร่วมมือเต็มที่”
“นอกจากความสัมพันธ์ของยามาโมโต้กับมาซารุ ผมอยากรู้ว่าสองคนนี้เกี่ยวข้องกับมิซาว่ายังไง”
“คุณสงสัยว่าทั้งคู่ร่วมมือกับมิซาว่า”
“ด้วยอำนาจและอิทธิพลของยามาโมโต้ เกรงว่าจะไม่ใช่แค่ร่วมมือ แต่น่าจะเป็นผู้บงการที่แท้จริง”
ฮิโระตกใจกับสิ่งที่โคจิบอก

หน้าบ้านโอะนิซึกะ...ไทชิต่อว่าลูกน้องด้วยความไม่พอใจ
“ท่านโคจิออกไปไหน ทำไมไม่มีใครรู้สักคน”
ลูกน้องก้มหน้าหลบสายตาไทชิ ตอบไม่ได้ เซกิออกความเห็น
“อาจมีธุระสำคัญที่ต้องรีบไปจัดการ”
“เหตุการณ์ตอนนี้ไม่น่าไว้ใจ ศัตรูมืดพร้อมจะเล่นงานโอะนิซึกะตลอดเวลา ท่านโคจิไม่ควรไปไหนคนเดียว” คัตสึหนักใจ
ไทชิเป็นห่วงโคจิ หันไปสั่งลูกน้อง
“ระดมคนของเราตามหาโดยเร็วที่สุด”

ฮิโระหนักใจ ยังมองไม่เห็นหนทาง
“ช่วงนี้มาซารุคอยจับตาดูผมตลอดเวลา คงทำงานให้ยากกว่าเดิม แต่ผมก็จะพยายาม”
“ผมเชื่อว่าคนที่สั่งฆ่าท่านโอะซะมุ และลอบทำร้ายโอะนิซึกะคือคนเดียวกัน ถ้าความจริงถูกเปิดเผย เราจะได้คนร้ายตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์วุ่นวายทั้งหมด”
ฮิโระพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนโค้งตัวลาโคจิตามมารยาท โคจิโค้งตัวตอบ ทั้งสองเดินหันหลังแยกกันไปคนละทาง

โคจิเดินกลับมาที่รถซึ่งจอดอยู่ แต่ต้องชะงักเมื่อพบว่าถูกลูกน้องมิซาว่าหลายคนกรูเข้ามาล้อมไว้
“มิซาว่า”
โคจิจ้องพวกมิซาว่าอย่างระวังตัว ไม่เกรงกลัว ลูกน้องคนหนึ่งพุ่งเข้าจัดการโคจิก่อน แต่ถูกโคจิจัดการจนล็อคตัวไว้ได้ ที่เหลือรุมเข้าเล่นงานพร้อมกัน โคจิผลักลูกน้องที่ล็อคไว้เข้าใส่ทั้งกลุ่มจนพากันเซไป แล้วรีบหนี
“ฆ่ามัน”
ยูจิก้าวเข้ามาสั่งเสียงเหี้ยม ลูกน้องมิซาว่ารีบตามโคจิไปทันที

ทุ่งเปลี่ยว...ลูกน้องมิซาว่าพุ่งมาดักหน้าโคจิ เงื้อดาบจะฟาดฟัน โคจิคว้าข้อมือไว้ แล้วบิดไพล่ จนแย่งดาบมาได้ ก่อนจะถีบล้มไป เหล่าลูกน้องกรูเข้าเล่นงานพร้อมกัน โคจิสู้ไม่ถอยฟาดฟันจนล้มคว่ำไปหลายคน แต่ก็ยังถูกล้อมกรอบ จนไม่สามารถหนีไปไหนได้ โคจิชะงักเมื่อสายตาไปสะดุดกับคน ๆ หนึ่ง ยูจิยืนอยู่ท่ามกลางเหล่าลูกน้องมิซาว่า เห็นเป็นเงามืดอยู่ แต่โคจิจำได้
“ผู้กองยูจิ”
ยูจิยืนนิ่ง ไม่ตอบ
“กล้าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง ก็ควรจะกล้าสู้กันอย่างลูกผู้ชาย ไม่ใช้วิธีหมาหมู่”
ยูจิก้าวออกมาตามคำท้า จนเผยให้เห็นใบหน้าร้ายลึกอย่างชัดเจน โคจิขยับดาบเตรียมต่อสู้กับยูจิตัวต่อตัว แต่ยูจิกระชากปืนออกมา ยิงเข้าใส่โคจิทันที...เปรี้ยง
โคจิสะดุ้งเฮือก มือข้างหนึ่งกุมท้องไว้เลือดไหลทะลักออกมา ทรุดลงคุกเข่า แต่ยังใช้มือที่ถือดาบยันไว้ไม่ให้ล้ม ยูจิก้าวเข้าไป ยิงโคจิอีกหนึ่งนัด...เปรี้ยง โคจิหงายท้องลงไปกองกับพื้น นอนหายใจรวยริน ยูจิยืนเหนือร่างโคจิ ยกเท้าข้างหนึ่งขึ้นมาเหยียบบาดแผลโคจิ บดซ้ำ ขยี้ ด้วยสีหน้าและแววตาเหี้ยม เลือดเย็นมาก โคจิร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด
“อ๊าก”
“ลูกผู้ชายอย่างฉัน ไม่จำเป็นต้องเปลืองแรงกับคนแก่ไร้น้ำยา”
โคจิจ้องยูจิเขม็ง แม้มัจจุราชอยู่ตรงหน้า ก็ไม่รู้สึกเกรงกลัว
“ปิดตำนานสามทหารเสือแห่งโอะนิซึกะ”

ยูจิยิ้มเหี้ยม เล็งปืนไปที่ร่างโคจิ แล้วยิงใส่...เปรี้ยง
เสียงปืนดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ไทชิพาลูกน้องโอะนิซึกะออกตามหาโคจิ หันขวับไปยังที่มาของเสียงด้วยความตกใจ ไทชินึกสังหรณ์ใจ เป็นห่วงโคจิ รีบวิ่งนำทุกคนไปยังต้นเสียงทันที

ไทชิและลูกน้องโอะนิซึกะมาถึง เห็นโคจินอนจมกองเลือดอยู่เพียงคนเดียว
“ท่านโคจิ”
ไทชิรีบเข้าไปประคองร่างโคจิ แล้วหันไปสั่งลูกน้อง
“พาท่านโคจิไปโรงพยาบาล...เร็ว”
โคจินอนแน่นิ่ง จมกองเลือด

วันใหม่...ริวนอนหลับอยู่ เริ่มกระสับกระส่าย มายูมินั่งเฝ้าริวอยู่ข้าง ๆ หันมาเห็นริวขยับตัวและลืมตาตื่นขึ้น
“ริว...คุณฟื้นแล้ว”
มายูมิโผกอดริวด้วยความดีใจและโล่งใจเป็นที่สุด ริวมองมายูมิ พยายามเรียกความทรงจำเก่า ๆ กลับคืนมา

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17 วันที่ 1 ก.ย. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ