อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 31 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 31 ส.ค. 57

บุรีชะงักที่ไม่ว่าตัวเองพูดอะไรก็เข้าทางทรายหมด บุรีไม่อยากพูดต่อเลี่ยงเดินนำหน้าทราย ทรายมองบุรียิ้มๆ ขำๆ พัชระแอบมองทรายกับบุรีอยู่มุมนึง
ทรายเดินตามหลังบุรีไปทางโรงหนัง ทรายมองที่ถุงใส่เสื้อคาร์ดิแกนที่บุรีเพิ่งซื้อมา “ฉันชอบสีนั้นนะ”
บุรีชะงักหันมามองทรายอย่างงงๆ “คุณพูดว่ายังไงนะ ?”

“ฉันบอกว่าฉันชอบสีเสื้อที่คุณซื้อ เผื่อคุณอยากรู้”
บุรีชะงักพยายามเก็บอาการไม่ให้ทรายรู้ว่าที่จริงตัวเองแอบซื้อให้ทรายเพราะเห็นทรายหนาว เสียงมือถือทรายดัง ทรายหยิบมือถือมาจากกระเป๋า เห็นหน้าจอเป็นพัชระ บุรีมองทราย ทรายกดสายทิ้ง


พัชระที่แอบยืนมองทรายกับบุรีมุมนึง เห็นทรายกดสายทิ้งยิ่งไม่พอใจ
บุรีเห็นพัชระโทรหาทราย จึงคิดถึงวิธีหยุดทรายที่จะแยกพัชระ “วันมะรืนนี้คุณว่างรึเปล่า ?”
“ทำไมเหรอ?”
“พอดีกลุ่มสมาคมสถาปัตย์ที่พวกรุ่นพี่ผมจัดตั้งขึ้น เขาจัดงานสัมนาเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมเอื้อธรรมชาติ เป็นการเอาธรรมชาติมาใช้ออกแบบ เราจะสัมมนาบนเรือ จบทริปที่ภูเก็ต ..คุณสนใจไปด้วยไหม”
ทรายนิ่งยังไม่ทันตอบ มือถือทรายดังอีก ทรายหยิบมือถือมาดูว่าใครโทร เห็นเป็น “ฌาน”
“ว่าไงฌาน ..”
บุรีได้ยินชื่อฌานแล้วชะงัก
ทรายรู้ว่าลูกศรกลับไปแล้ว และฌานอยากให้ทรายไปหา “โอเค ..ฉันจะไปหาคุณเดี๋ยวนี้” ทรายวางสาย แล้วมองไปทางบุรี
“ฉันไปหาฌานก่อนนะ”
“มันคือสิ่งที่คุณควรทำตั้งนานแล้ว”
“คุณจะไปด้วยกันไหม?”
“ฌานมีคุณดูแลแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นต้องไป ..ผมไปล่ะ” บุรีกำถุงเสื้อที่ตั้งใจจะซื้อให้ทรายแน่น บุรีพยายามเตือนสติว่าทรายเป็นผู้หญิงที่ฌานรัก เขาห้ามหวั่นใจอีก
บุรีเดินไป ทรายมองตามบุรี ทรายรู้สึกแปลกๆ ทำไมตัวเองไม่อยากให้บุรีเดินจากไป ทรายพยายามปัดความรู้สึกนั้นไป แล้วหันเดินไปอีกทางแล้วเหลือบเห็นพัชระ พัชระตามดูบุรีกับทรายที่มุมนึง
อีกมุมลิซ่ามองพัชระที่แอบมองบุรีกับทราย ทรายเหลือบมองไปทางพัชระ ทำให้รู้ว่าทรายรู้มาตลอดว่าพัชระแอบเห็น
ทรายพึมพำ “อุตส่าห์มาเห็นขนาดนี้ ทำอะไรหน่อยสิพัชระ! เวลามันเหลือไม่มากแล้ว! อย่าให้ฉันผิดหวัง !”

บุรีเดินกลับมาที่รถ พัชระยืนพิงรถบุรีอยู่ เหมือนกับพัชระมารอบุรีนานแล้ว
บุรีมองเห็นพัชระแล้วชะงัก “พัช ...”
พัชระพูดย้อนบุรี เหมือนที่บุรีจับผิดและคอยว่าพัชระ “ผมจำได้ว่าพี่บอกคุยงานกับลูกค้าที่สาทรไม่ใช่เหรอครับ ?”
“พี่คุยเสร็จแล้ว เลยแวะมาดูของแต่งบ้าน”
“สงสัยของที่นี่จะสวยมากนะครับ พี่บุรีถึงได้มาดูบ่อย แต่ก็เรื่องธรรมดาของสวยๆ ใครก็อดหลงไม่ได้ “
บุรีมองพัชระ แล้วคิดว่าพัชระคงเห็นตัวเองอยู่กับทรายแล้ว “ใช่ ..ของสวยๆ ไม่มีใครไม่หลง หลายครั้งที่ลูกค้าให้เราเลือกเฟอร์นิเจอร์เพราะความสวย แต่ถ้าไม่เหมาะสม เราก็มีเหตุผลพอที่จะห้าม”
“แต่พี่บุรีเคยสอนผม เรื่องของอารมณ์ มันไม่สามารถใช้หลักเกณฑ์หรือเหตุผลมาค้านได้ เพราะเรื่องของอารมณ์..บางครั้งมันอยู่เหตุผลทุกอย่าง..ตอนแรกผมไม่เข้าใจ ..แต่ตอนนี้ ..ผมเห็นแล้วครับว่ามันเป็นยังไง”
บุรีจะพูดอธิบายให้ฟังต่อ แต่พัชระรีบพูดแทรก “ผมไปก่อนนะครับ”
พัชระเดินผ่านบุรีไปก่อนที่จะชะงักหยุด หันมาพูดกับบุรีทิ้งท้าย “ผมได้ข่าวว่าพี่ฌานไม่สบาย พี่บุรีน่าจะเยี่ยมพี่ฌานนะครับ เผื่อพี่ฌานเหงา อยากได้เพื่อนคุย อย่างน้อยคงอยากรู้ว่า “วันนี้เพื่อนทำอะไรบ้าง””
พัชระพูดจบก็เดินออกไป บุรีมองตามไปด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

พัชระเดินหงุดหงิดไปที่รถ ลิซ่าเดินมาขวางพัชระ
“คุณ ...”
“ฉันว่าการที่ผู้ชายรุมรักนังทรายก็ดีเหมือนกันนะ”
“คุณหมายความว่ายังไง”
“ชาร์ลส์กับบุรีสนิทกันมาก ทำงานกันก็เหมือนแขนขาให้กัน ถ้าทำสองคนนี้แตกกันได้ ..งานเราก็ง่ายขึ้น !”
“คุณกำลังจะใช้ทรายเป็นเครื่องมือ”
“ชาร์ลส์มีปมกลัวการโดนหักหลังที่สุด เราก็แค่เปิดโอกาสให้นังทรายอยู่กับบุรีมากขึ้น แล้วก็ให้ชาร์ลส์มาเจอ ทีนี้ชาร์ลส์ก็จะเกลียดทั้งบุรี ทั้งนังทราย ..ถึงตอนนั้น ..ฉันก็เข้าหาชาร์ลส์”
“ผมว่า ..แผนคุณมันช่วยคุณได้พี่ชาร์ลส์มากกว่าได้งานนะ”
ลิซ่าชะงักที่พัชระรู้ทัน
“ผมมีวิธีที่ดีกว่านั้น โดยที่ไม่จำเป็นต้องให้ใครมายุ่งกับทรายของผม!” พัชระเดินออกไปทันที
ลิซ่ามองพัชระอย่างหงุดหงิดพร้อมบ่น “ไอ้พวกผู้ชายหน้าโง่!!!“ ลิซ่าตะโกนเรียกไล่หลังพัชระไป “นี่คุณ! คุณจะทำอะไรบอกฉันด้วยสิ!”

พัชระเข้ามาในรถตัวเอง แต่ยังไม่สตาร์ทรถ พัชระกดมือถือหาอลัน “ผมมีข่าวจะบอกคุณ ..”
นอร์แมนยืนฟังอลันรายงานข่าวที่พัชระโทรมาบอกอลัน

“พัชระบอกว่าอีก 3 วัน ไอ้บุรีจะไปสัมมนาครับ ถ้าเราจะเข้าเอาโครงการมันเราน่าจะดึงไอ้ชาร์ลส์ไปที่อื่นพร้อมไอ้บุรี พอไม่มีทั้งไอ้บุรี..ไอ้ชาร์ลส์ โครงการมันก็เสร็จผม”
“ให้ลิซ่าล่อชาร์ลส์ไปสิ”
อลันมีสีหน้าหงุดหงิด “เปลี่ยนคนล่อได้ไหมครับคุณลุง”
นอร์แมนมองอลันอย่างระอา “ถ้าแกเด็ดขาดได้สักครึ่งนึงของชาร์ลส์ แกคงเจริญกว่านี้แล้ว”
“ที่ผมเสนอให้คนอื่นล่อ เพราะเมื่อคืนลิซ่าโทรบอกผมว่าแฟนไอ้ชาร์ลส์อยู่ด้วยตลอดเวลา ลิซ่าเข้าถึงไอ้ชาร์ลส์ยาก”
“ไหนอวดนักอวดหนาว่าเอาไอ้ชาร์ลส์อยู่ไง ดีแต่ปากทั้งผัวทั้งเมีย!”
อลันเซ็งที่โดนนอร์แมนด่าอีกดอก
นอร์แมนคิด “ความจริง ..ให้ลิซ่าหลอกชาร์ลส์ มันยังไม่ค่อยเจ็บเท่าไร ให้อีกคนทำดีกว่า” นอร์แมนคิดถึงแผนตัวเองแล้วยิ้มสะใจ อลันมองนอร์แมนด้วยความสงสัยว่าหมายถึงใคร

ฌานคุยมือถือกับแอนด้วยสีหน้าตื่นเต้น “แม่จะมาเมืองไทยเหรอครับ ?”
แอนยืนคุยมือถือด้วยสีหน้าไม่เต็มใจนัก พลางเหลือบมองนอร์แมนกับอลันที่นั่งมอง แอนอยู่ที่โซฟา “ชาร์ลส์ทำงานเหนื่อยก็เพื่อแม่ ..แม่อยากฉลองวันเกิดให้ชาร์ลส์ วันมะรืนนี้เราไปเจอกันที่ภูเก็ต ที่ที่ชาร์ลส์ชอบดีไหมลูก ?”
ฌานคุยมือถือกับแอนด้วยสีหน้าตื่นเต้น “ไปสิครับแม่ ..ดีเลย ..แม่จะได้เป็นพยานคนสำคัญให้ผม”
ฌานมองออกไปทางหน้าต่าง เหม่อมองไปไกล สายตามุ่งมั่นเหมือนว่าตัดสินใจดีแล้ว “ผมจะขอทรายแต่งงานอย่างจริงจังในวันเกิดผมครับ”

ที่บ้านริมน้ำ ลูกศรเดินเหม่อลอยมานั่งที่ขั้นบันไดหน้าบ้านทราย คิดถึงเรื่องราวของฌาน
ภาพที่ฌานอุ้มร่างลูกศรขึ้น แล้วพาไปนอนบนเตียง แล้วห่มผ้าให้ลูกศรเรียบร้อย
ภาพแทนสายตาฌานเห็นมือข้างซ้ายของลูกศรเป็นรอยช้ำม่วง
ฌานค่อยๆ เอื้อมมือไปไปประคองมือซ้ายเบาๆเพื่อไม่ให้ลูกศรตื่น ฌานดูรอยช้ำอย่างรู้สึกผิด ฌานหันไปมองหายา เห็นยาวางอยู่ที่โต๊ะข้างเตียง ฌานหยิบตลับยานวดมาทาให้ลูกศรเบาๆ ฌานเห็นแหวนหมั้นที่นิ้วลูกศร ฌานชะงัก มันมีความรู้สึกเจ็บแปลกๆ ฌานค่อยๆวางมือลูกศรลง อย่างเบามือ
ภาพที่ฌานนอนหลับที่โซฟา ฌานเพ้อเรียกทราย “ทราย ...”
ลูกศรมองฌานนึกว่าฌานตื่นแล้ว แต่เห็นฌานยังหลับ แต่ฌานยังคงเพ้อ “ทราย ...”
ลูกศรมองฌานที่เพ้อถึงทราย ด้วยความเจ็บ ดูออกว่าฌานคงรักทรายมาก
ภาพที่ฌานเอามือกอดอกเหมือนหนาว ลูกศรค่อยๆลุกไปหยิบผ้าห่มที่ฌานห่มอยู่แล้ว แต่ผ้าร่นไปที่ขาของฌาน ลูกศรจับผ้าห่มมาห่ม ให้ฌานฌานเอื้อมแขนไปกอดลูกศรเพราะคิดว่าทรายเป็นคนเอาผ้ามาห่มให้ ลูกศรตกใจ “ทราย ...”
“ศรเองค่ะพี่ฌาน”
ฌานได้ยินเสียงลูกศรแล้วชะงัก ลืมตาตื่นขึ้นมา ลูกศรกับฌานสบตากันอึ้งๆ
ภาพที่ฌานคุยมือถือกับลิซ่า “นี่ลิซ่า ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง ..ผมไว้ใจทราย”
ลูกศรฟังฌานพูด แล้วก้มหน้าเก็บความรู้สึกเจ็บที่รู้ว่าฌานมีใจให้ทราย
ภาพลูกศรเดินถือแก้วน้ำส้มมาให้ฌานแต่ถูกปฏิเสธ
“งั้นพี่ฌานดื่มน้ำส้มหน่อยนะคะ ศรคั้นไว้เมื่อกี้นี้เอง”
ฌานมองน้ำส้ม ฌานไม่อยากรับน้ำใจลูกศรได้ ฌานคิดว่าตัวเองต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม “พี่ไม่ชอบดื่มน้ำส้ม”
ลูกศรหน้าเหวอ
“ศรกลับบ้านไปเถอะ พี่อยู่รอทรายได้” ฌานเดินผ่านลูกศรที่ถือน้ำส้ม แล้วกดมือถือโทรหาทราย เข้าห้องนอนไป ลูกศรมองฌานเดินผ่านตัวเองไป ก้มมองน้ำส้มเหวอ รู้สึกเจ็บในใจ

อุทิศเดินมาจากด้านหลังบ้าน มาเห็นลูกศรนั่งหน้าเศร้าอยู่ “คุณลูกศร ..มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ ? ..แล้วมานั่งทำอะไรตรงนี้”
“ศรมารอพี่ทรายน่ะค่ะ พี่ทรายกลับมารึยังคะป้าทิศ”
“ยังค่ะ คุณลูกศรมีอะไรกับคุณทรายรึเปล่าคะ”
ลูกศรมองป้าอุทิศลังเลจะบอกป้าอุทิศดีไหม สุดท้ายตัดสินใจ “ไม่มีอะไรค่ะ”
“งั้นป้าไปดูข้าวก่อนนะคะ ป้าตั้งหม้อหุงข้าวไว้”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 17/2 วันที่ 31 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ