อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 2 ก.ย. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 2 ก.ย. 57

“ฉันทำอาหารและขนมที่คุณชอบมาให้ ป่านนี้ป้าอายะโกะคงจัดเสร็จแล้ว” อาคิโกะเสียงใสชวนมายูมิ “ไปทานด้วยกันนะคะคุณมายูมิ”
มายูมิยิ้มรับหน้าเจื่อน งง ๆ ที่อาคิโกะทำเหมือนเธอเป็นแขก ไทชิเข้าไปช่วยมายูมิเข็นรถเข็นให้ริว แต่ถูกอาคิโกะแย่งไปเข็นแทน

“ฉันจัดการเอง”
“ไม่ใช่หน้าที่คุณ” ไทชิเสียงแข็ง
อาคิโกะเชิดใส่ไทชิ ถือวิสาสะเข็นรถเข็นพาริวไปยังรับประทานอาหารราวกับเป็นเจ้าบ้าน ชวนริวคุยกระหนุงกระหนิง มายูมิเดินตามไปเงียบ ๆ ไทชิถอนใจสุดเอือมพฤติกรรมของอาคิโกะ


อาคิโกะคีบอาหารใส่ถ้วยให้ริวอย่างเอาอกเอาใจ โดยไม่สนสายตาของมายูมิที่นั่งร่วมโต๊ะอาหาร และไทชิเฝ้าอยู่ด้วย
“ปลาย่างเกลือแห้ง ๆ แบบที่คุณชอบค่ะ”
“ขอบคุณ”
“เต้าหู้ทรงเครื่องก็อร่อยนะคะ”
ริวพยักหน้ารับรู้ แล้วคีบเต้าหู้ทรงเครื่องใส่ถ้วยให้มายูมิ
“คุณชอบเต้าหู้ ทานเยอะ ๆ นะ”
มายูมิยิ้มหวานให้ริว อาคิโกะจ้องตาม เคืองที่ริวสนใจมายูมิมากเป็นพิเศษ
“ฉันทำแต่อาหารที่ริวชอบ ไม่รู้จะถูกปากคุณมายูมิรึเปล่า”
“คุณอาคิโกะทำอาหารอร่อยมากค่ะ”
“ฉันฝึกงานบ้านงานครัวมาตั้งแต่เด็ก เพราะรู้ว่าภาระสำคัญของผู้หญิง นอกจากตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ ก็ต้องเป็นภรรยาที่ดีของสามี จริงมั้ยคะริว”
อาคิโกะส่งสายตาหวานให้ริว ราวกับต้องการบอกให้มายูมิรู้เป็นนัยว่าเธอรู้สึกยังไงกับริว ไทชิมองอาคิโกะอย่างหนักใจ อยากจะเตือน แต่ก็เกรงใจริว
“วันนี้ฉันว่าง ก็เลยจะมาช่วยดูแลริวเหมือนตอนที่ริวอยู่โรงพยาบาล”
“ที่นี่มีคนดูแลโซเรียวเยอะแล้ว” ไทชิขัดขึ้น
อาคิโกะเมินไทชิ ส่งสายตาอ้อนวอนขอความเห็นใจจากมายูมิ
“ริวเคยช่วยเหลือฉันมาตลอด ฉันก็แค่อยากตอบแทนริวบ้าง คุณมายูมิคงไม่ขัดข้องใช่มั้ยคะ”
มายูมิอึกอัก ลำบากใจ

โถงบ้านโอะนิซึกะ...มายูมิช่วยอายะโกะกับฟุมิโกะยกถาดใส่ถ้วยชามเข้ามาเก็บ หลังทานอาหารเสร็จ อายะโกะรีบบอก
“งานตรงนี้เป็นหน้าที่ของเราอยู่แล้ว คุณมายูมิไม่ต้องช่วยก็ได้ค่ะ”
“ช่วยกันทำจะได้เสร็จเร็ว ๆ ไงคะ”
ฟุมิโกะสองจิตสองใจ ก่อนบ่นมายูมิ
“คุณมายูมิไม่น่าปล่อยให้คุณอาคิโกะดูแลโซเรียวคนเดียว”
“ให้ริวอยู่กับเพื่อนบ้าง เขาอาจจะสดชื่นขึ้น”
“ถ้าคุณอาคิโกะไม่ได้คิดแบบเพื่อนล่ะคะ”
“พูดมากไปแล้วนะ” อายะโกะดุฟุมิโกะ
“ป้าก็รู้ว่าคุณอาคิโกะคิดยังไงกับโซเรียว”
มายูมิถอนใจ
“ฉันอาจจะไม่รู้จักคุณอาคิโกะ แต่ฉันรู้จักริวพอที่จะมั่นใจว่า ความคิดทำร้ายความเชื่อใจของเราสองคนไม่ได้”
อายะโกะเห็นด้วย
“ใจที่หนักแน่น จะทำให้หัวใจมีแต่ความสุขค่ะ”
มายูมิยิ้มรับ พยายามไม่คิดมากเรื่องริวกับอาคิโกะ

อาคิโกะเข็นรถเข็นพาริวมาสูดอากาศบริสุทธิ์ในสวน
“อากาศดีกับแสงแดดอ่อนจะทำให้คุณแข็งแรงขึ้น”

“มายูมิก็เคยบอกผมอย่างนั้น”
อาคิโกะไม่พอใจที่ริวพูดถึงมายูมิ

“คิดถึงตอนเด็ก ๆ ที่เราเคยวิ่งเล่นด้วยกันในสวนนี้นะคะ”
“คุณวิ่งตามผมกับทาเคชิต่างหาก” ริวมองไปรอบๆ “ความทรงจำดี ๆ มีค่าให้จดจำเสมอ”
“ความทรงจำที่มีค่าของฉันคือคุณ”
อาคิโกะย่อตัวลงข้างริว ยื่นมือไปลูบไล้แขนเขาอย่างแผ่วเบา ยั่วยวน
“คุณสุภาพ อ่อนโยน และเป็นผู้ชายคนเดียวที่ช่วยเหลือฉัน โดยไม่หวังอะไรตอบแทน”
“เพราะคุณคือคนของโอะนิซึกะ”
“ถ้าฉันขอให้คุณมองฉันเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งล่ะคะ”
ริวดึงแขนออกจากการเกาะกุมของอาคิโกะ น้ำเสียงเรียบแต่เด็ดขาด”
“เราเป็นได้แค่เพื่อนที่ดีต่อกัน ผมยินดีช่วยเหลือคุณทุกอย่าง ในฐานะเพื่อนเท่านั้น”
อาคิโกะอึ้ง ไม่คาดคิดว่าริวจะปฏิเสธเธอตรง ๆ พยายามสกัดกั้นความรู้สึกไม่พอใจเอาไว้อย่างที่สุด

ในสวนอีกมุม...อาคิโกะเลี่ยงออกมาสงบสติอารมณ์ อยากจะกรีดร้องด้วยความแค้น แต่ก็ต้องเก็บกดเอาไว้ด้วยความอึดอัด
“ฉันด้อยกว่านังมายูมิตรงไหน ฉันมีอะไรที่สู้มันไม่ได้”
“ความรักไง”
อาคิโกะหันขวับ ไทชิเข้ามาเตือนอาคิโกะด้วยความหวังดี
“โซเรียวรักคุณมายูมิ แต่ไม่ได้รักเธอ”
“ฉันไม่ได้ถาม”
“ต้องเจ็บอีกกี่ครั้ง เธอถึงจะเลิกยุ่งกับโซเรียว”
“แล้วเมื่อไหร่เธอจะเลิกหวังดี เลิกเป็นห่วงฉันสักที”
“คงไม่มีวันนั้น”
“เธอเลิกเป็นห่วงฉันไม่ได้ ฉันก็เลิกรักริวไม่ได้เหมือนกัน”
อาคิโกะเดินผละไปด้วยความไม่พอใจ ไทชิมองตามเศร้า ๆ และก็ยังเป็นห่วงอาคิโกะเสมอ

ในห้องทำงานสำนักงานตำรวจ...ยูจิเก็บเอกสารบนโต๊ะอย่างเร่งรีบ จะออกไปข้างนอก มาซารุจิเปิดประตูเข้ามาในห้อง เอาแฟ้มเอกสารอีกหลายแฟ้มวางบนโต๊ะให้
“เคลียร์สำนวนคดีในแฟ้มให้เสร็จภายในวันนี้”
“วันนี้” ยูจิตกใจ
“มีปัญหาอะไร”
“ผมมีธุระ”
ยูจิอึกอักตอบ มาซารุรู้ทัน
“ผู้หญิงมีเจ้าของคงเป็นธุระสำคัญมาก”
“พ่อรู้...ก็เลยหาเรื่องขัดขวางผม”
“เมื่อไหร่แกจะตาสว่างซะที ผู้หญิงคนนั้นไม่มีวันเลือกแก”
“ไม่มีริว โอะนิซึกะ มายูมิต้องเป็นของผม”
“ฉันพยายามเคี่ยวเข็ญให้แกเก่ง แกร่ง เพื่อเป็นที่หนึ่ง แต่ไม่คิดว่าแกจะแพ้ความรักโง่ ๆ จนโงหัวไม่ขึ้นอย่างนี้”
มาซารุเดินออกจากห้อง ปิดประตูเสียงดังด้วยความโกรธ
“โธ่เว้ย”
ยูจิปัดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะทั้งหมดทิ้งด้วยความเก็บกด โมโหมาก

ห้องพักฟื้นในโรงพยาบาล...โคจินอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงคนไข้ โดยมีสายน้ำเกลือระโยงระยาง มาซาโตะอยู่ในสภาพไม่ต่างจากโคจิ ริวกับมายูมินั่งอยู่ตรงกลางระหว่างเตียงทั้งสอง มองร่างไม่ได้สติของโคจิกับมาซาโตะด้วยความเศร้า หดหู่ใจ และพูดขึ้นมาอย่างต้องการคุยกับทั้งสองคน
“ตอนนี้ศัตรูกำลังเหิมเกริม เพราะโอะนิซึกะขาดกำลังสำคัญอย่างอาโคจิกับอาคาซูมะ มาซารุได้รับตำแหน่งการทำงานสูงขึ้น จากการสนับสนุนของยามาโมโต้”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 17/4 วันที่ 2 ก.ย. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ