อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 18 วันที่ 1 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 18 วันที่ 1 ก.ย. 57

ไหนคุณบอกมาสิว่าสิบกว่าปีใครที่วิ่งเต้นให้คุณเลื่อนตำแหน่ง ใครเป็นคนวิ่งขายของ เพื่อหาเงินมารักษาแม่คุณ แค่ลูกสาวคุณมาไม่กี่เดือน คุณยกย่องมันดีกว่าฉัน ฉันอยากรู้นักว่ามันทำอะไรดีกว่าฉัน!”
ศกเผลอหลุดปาก “อย่างน้อยทรายก็ซื้อบ้านนี้ไว้ก่อนจะโดนแบงค์ยึด!”

เสาวนีย์ชะงักอึ้งพูดขึ้นมาอย่างไม่เชื่อ “ไม่จริง ..บอกฉันสิว่าไม่จริง ทรายไม่ได้ซื้อบ้านหลังนี้!”
“จริง! ตอนนี้บ้านหลังนี้เป็นของทราย!”
เสาวนีย์ฟังแล้วแทบล้มทั้งยืน


เสาวนีย์จ้องบ้านริมน้ำเหมือนกำลังจ้องทรายด้วยความโกรธ คิดไปถึงคำพูดของทราย
ตอนนั้นเสาวนีย์ ศกและป้าอุทิศมองเห็นลูกศรใส่ชุดราตรีสวยเดินลงบันไดมาโดยที่คอของลูกศรใส่สร้อยทับทิมเส้นใหม่ ที่ทรายซื้อเพื่อให้เข้ากับสร้อยข้อมือทับทิมที่คุณหญิงศิริเคยให้ดวงตา และดวงตาทำขาด แต่ทรายเอาไปซ่อม
เสาวนีย์เห็นสร้อยข้อมือทับทิมที่ลูกศรใส่แล้วชะงักเพราะจำได้ รีบมองไปที่ทราย ที่เดินตามหลังลูกศร ทรายใส่ชุดราตรีงามสง่า ที่คอสวมสร้อยเพชรที่เสาวนีย์เอาไปขาย ทรายมองเสาวนีย์ ด้วยสายตายิ้มเยาะ เสาวนีย์จำสร้อยที่ทรายใส่ได้

เสาวนีย์ยืนจ้องบ้านริมน้ำ ยิ่งคิดยิ่งโกรธ
ตอนนั้น เสาวนีย์ทนไม่ไหว เดินเข้าไปหาลุกศร “ถอดสร้อยทับทิมนั่นออกนะ”
ลูกศรจับสร้อยทับทิมไว้ไม่ให้เสาวนีย์ถอด ศกกับป้าอุทิศรีบห้ามเสาวนีย์ “แต่พี่ทรายให้ศรนะคะคุณแม่”
ทรายพูดหน้าซื่อ “มันเป็นสร้อยที่คุณย่าให้แม่ ทรายไม่ได้ใส่ ทรายเลยยกให้น้อง ไม่คิดว่าคุณอาจะรังเกียจขนาดนี้”
“ไม่ได้รังเกียจอะไรหรอกลูก” ศกมองสร้อยที่คอทราย “เอ๊ะ! พ่อว่าสร้อยนั่น..”
“ทรายเห็นคุณอาเสาว์เอาไปขาย ทรายเสียดาย เลยไปซื้อคืนมาน่ะค่ะ แม่เคยเล่าให้ทรายฟังว่าสร้อยสองเส้นนี่ คุณย่าท่านให้ความหมายมาก คุณอาก็รู้ความหมายมันใช่ไหมคะ”
เสาวนีย์นึกถึงคำพูดของคุณหญิงศิริ “ดวงตาเป็นแค่เศษทับทิม แต่หนูเสาว์เป็นเพชรน้ำหนึ่ง !”
เสาวนีย์มองลูกศรที่สวมสร้อยทับทิม ในขณะที่ทรายจงใจสวมสร้อยเพชร
“ทรายไม่อยากทิ้งเจตนารมณ์ของคุณย่า”

เสาวนีย์ยังคงคิดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเคืองแค้น
ตอนนั้น เสาวนีย์จ้องทรายอย่างเอาเรื่อง “แกคิดว่าสร้อยนี่ จะทำอะไรฉันกับลูกได้เหรอ”
“ก็ไม่รู้สินะ …เท่าที่เห็น ..ก็คิดว่าทำได้อยู่”
“ศรุตา!”
“ใช่ค่ะ ทรายชื่อศรุตา ที่แปลว่า..ผู้มีชื่อเสียง ! คนที่มีแม่เคยถูกเหยียบย่ำให้ต้อยต่ำ แต่มันจะไม่เป็นแบบนั้นอีกแล้ว ต่อไป เศษทับทิมจะเป็นเพชร ส่วนเพชรน้ำหนึ่งจะเป็นแค่เศษทับทิม!”
ทรายมองจ้องเสาวนีย์ เสาวนีย์เองก็จ้องทรายอย่างไม่ยอมเหมือนกัน

เสาวนีย์จำได้เป็นฉากๆ
ตอนนั้น เสาวนีย์เดินออกจากบ้านแล้วโยนสร้อยข้อมือทับทิมที่ทรายให้ลูกศรใส่ทราย ทรายชะงัก
“เอาของของเธอคืนไป! แล้วอย่ามายุ่งกับลูกฉันอีก! คราวนี้ฉันพูดจริง!”
ทรายก้มลงเก็บสร้อยทับทิมขึ้นมาแล้วมองเสาวนีย์ยิ้มๆ ”กลัวเหรอคะอาเสาว์”
“กลัวอะไร?”
“กรรมไงคะ?!! ...เคยเหยียบหัวใจคนอื่นเพื่อแย่งของของเขามากลัวเวรกรรมจะตกถึงลูกเหรอคะ?! ..ถึงต้องเอาสร้อยนี่มาคืน!”
“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่เคยแย่งของของใคร! ฉันไม่จำเป็นต้องกลัวกรรม”
“ดีค่ะ อย่าเพิ่งกลัว ..เพราะคนใจอำมหิตอย่างอาเสาว์ ทรายจะไม่ทวงคืนแค่สร้อย” ทรายมองบ้านใหญ่ “แต่ทรายจะเอาทุกอย่างที่ มันควรเป็นของทรายคืน !”

เสาวนีย์นึกต่อไปถึงตอนที่ได้คุยกับศกพูดถึงตอนที่ซ่อมบ้านกัน
“อ๋อ ..แล้วทรายจะปรับเปลี่ยนอะไรในบ้านบ้างลูก ทรายอยากทำอะไรทำเลยนะลูก พ่อไม่ว่า”
เสาวนีย์ค้าน “แต่ฉันไม่ต้องการให้มีอะไรเปลี่ยนแปลง ..อะไรที่มันเคยอยู่ตรงไหน มันก็ควรที่จะอยู่ของมันตรงนั้น !”
“แหม ยุคสมัยมันเปลี่ยนไป ..รุ่นแม่ก็อย่างนึง ..รุ่นลูกมันต้องเปลี่ยนบ้าง แต่ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ทรายไม่ทำอะไรมาก แค่ย้ายตำแหน่งบางอย่างเท่านั้นเอง”

เสาวนีย์จ้องบ้านริมน้ำเหมือนกำลังจ้องทรายด้วยความโกรธ “ฉันไม่มีวันยอมให้แกเอาทุกอย่างของฉันกับลูกไปได้เด็ดขาด !”
พัชระเดินเข้ามา “คุณอาครับ”
เสาวนีย์ชะงัก พยายามปั้นหน้ายิ้มให้พัชระ “อ้าว ..พัช ..มาหาลูกศรเหรอ ?”
“ผมมาหาลูกศรและคุณอาด้วย คือผมพรุ่งนี้ผมจะไปสัมมนาที่ภูเก็ต 3 วัน 2 คืน ผมอยากขออนุญาตพาลูกศรไปด้วยได้ไหมครับ”
เสาวนีย์ยิ้มดีใจ ที่ถึงแม้ศกจะทำให้งานแต่งที่ภูเก็ตพัง แต่การให้ลูกศรไปกับพัชระห่างจากทราย เป็นเรื่องดี “ได้สิจ้ะ พาน้องพักผ่อน เรื่องงานแต่ง อาจัดการเอง ..กลับมา จะได้แต่งกันเลย”
“ขอบคุณครับ” พัชระยิ้มที่ทำทุกอย่างตามแผนทรายสำเร็จ

ทางด้านเสาวนีย์นั่งคุยกับคุณหญิงเพกาเพื่อปรึกษา
เสาวนีย์นั่งคิดเครียดๆ “ไม่ว่าจะเป็นบ้านหรือพัชระ มันไม่มีวันแย่งไปได้ ถึงคุณศกจะพังแผนเสาว์ทุกอย่าง ..แต่โชคก็ยังเข้าข้างเสาว์กับลูก ที่พัชระชวนลูกศรไปภูเก็ต ถึงไม่ได้แต่งงานที่โน้น แค่ให้พัชระไปไกลๆ นังทรายก่อนวันแต่งก็พอ”
“ถึงพัชระกับลูกศรจะไปภูเก็ต...แล้วเสาว์จะรู้ได้ยังไงว่านังทรายจะไม่ตามไปขวาง!!”
เสาวนีย์คิดแผนการบางอย่างด้วยสีหน้าเย็นชา “บอกให้ไปดีๆ ไม่ไป …จะมาโทษกันทีหลังไม่ได้ !!!”

ทางด้านทรายยืนคุยมือถือกับลูกศร “ฮัลโหล ..ศรอยู่ที่คอนโดฌานรึเปล่าจ้ะ ?”
ลูกศรเดินถือถุงใส่ของจากซุปเปอร์มาร์เก็ตกำลังจะเดินไปคอนโดฌาน พร้อมคุยมือถือกับทรายด้วย “ศรออกมาซื้อน้ำเปล่าให้พี่ฌานน่ะค่ะ ห้องพี่ฌานไม่มีน้ำเลย”
“โถ ..ฌาน พี่ฝากศรดูฌานไปก่อนนะ แล้วรอพี่อยู่ที่นั่นเดี๋ยวพี่ไปรับ ตอนนี้พี่ยังติดธุระยุ่งมากอยู่เลย ..แค่นี้ก่อนนะศร” ทรายกดวางสาย แล้วเดินเข้าบ้านบุรีด้วยรอยยิ้มสมใจที่แผนทุกอย่างเป็นไปตามที่คิด

ลูกศรเดินเข้าภายในคอนโดฌาน ลิซ่าจะเดินตามเข้าไป แต่พนักงานรักษาความปลอดภัยออกมายืนขวางลิซ่า
ลิซ่าโวย “นี่จะขวางฉันไปถึงไหนฮะ!”
“ก็จนกว่าคุณจะไม่เข้าไปรบกวนเจ้าของห้องอีกน่ะครับ”
ลิซ่าทำอะไรไม่ได้ก็กรี๊ดใส่พนักงาน “อ๊ายยยยย!!!!”
ลิซ่ามองเข้าไปภายใน LOBBY เห็นลูกศรเดินยิ้มมองถุงของไปขึ้นลิฟท์ ลิซ่าเห็นลูกศรแล้วพาล “ท่าทางระริกระรี้อย่างนั้น คงไม่ใช่แค่ดูแลฌานตามพี่สาวสั่งแล้วล่ะมั้ง ..ยุ่งกับผู้ชายผิดคนแล้ว นังจืด”

ลูกศรเดินเข้าห้องมา เห็นฌานกำลังคุยมือถือกับนอร์แมน “ป๋ายังไม่ให้ลงเสาเข็มพรุ่งนี้เหรอครับ ..ทำไมล่ะครับ?”
นอร์แมนยืนคุยมือถือกับฌาน อลันยืนมองอยู่ข้างๆอย่างยิ้มเยาะสะใจ “ใช่! เลื่อนไปก่อนสักวันสองวัน ..ขอป๋าดูแบบอีกรอบ..ทำไมต้องทำเสียงกังวลอย่างนั้น ..กลัวป๋าจะขวางงานแกรึไง?”
ฌานยืนคุยมือถือด้วยสีหน้าเครียดๆ ลูกศรมองฌานอย่างเป็นห่วง “ผมไม่ได้คิดอย่างนั้นครับ ..แค่เดี๋ยวผมไม่อยู่ เลยอยากให้ลงเสาเข็ม ..ผมจะได้ไปต่างจังหวัดอย่างสบายใจ เลื่อนก่อนก็ได้ครับ”
ฌานกดวางสายแล้วนั่งที่โซฟาอย่างเครียดๆ โดยที่ไม่ทันมองลูกศร ลูกศรค่อยๆเดินเอาถุงของที่ซื้อมาไปวางบนโต๊ะที่มีต้นพลูทองวางอยู่ ลูกศรมองฌานที่นั่งเครียดเงียบๆ
ฌานถอนใจพยายามไม่เครียด แล้วลุกขึ้นมาจะไปครัว แล้วเห็นลูกศรยืนอยู่ที่โต๊ะ “อ้าว ..ศร มาตั้งแต่เมื่อไหร่”
“สักพักค่ะ ..พี่ฌานมีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ?”
“เปล่า ...” แต่สีหน้าของฌานนิ่งลูกศรมองดูก็รู้ว่ามีปัญหา รู้ว่าฌานคงไม่อยากบอก
ลูกศรรู้สึกว่าฌานคงอยากอยู่คนเดียว“ศรซื้อน้ำให้พี่ฌานค่ะ ..ยังไงศรขอตัวกลับเลยแล้วกัน” ลูกศรเดินเอาถุงใส่ขวดน้ำเปล่าไปวางบนโต๊ะ ซึ่งมีต้นพลูทองวางอยู่
ฌานมองไปทางต้นพลูทองที่สภาพใบยังเปื้อนดิน แล้วรีบอธิบาย “พี่ว่าพี่จะซื้อกระถางกับเช็ดทำความสะอาดใบอยู่ .แต่พี่ป่วยซะก่อน”
ลูกศรหันมายิ้มให้ฌาน “ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ..พี่ฌานไม่ต้องรีบหรอก อย่างที่ศรบอก ต้นนี้ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ต้องแคร์มาก มันก็อยู่ของมันได้ค่ะ”
ฌานมองลูกศรรู้สึกว่าคำพูดลูกศรมันกำลังสื่อถึงลูกศรอย่างบอกไม่ถูก
“ศรไปก่อนนะคะ” ลูกศรถือกระเป๋าเดินไปที่ประตูแล้วเหลียวมามองฌานก่อนที่จะเดินออกไป
ฌานมองที่ต้นพลูทองอย่างสับสน

ลูกศรเดินออกจากลิฟท์ด้วยสีหน้าเศร้า แต่ทรายสั่งไว้ให้รอลูกศรจึงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่ LOBBY นั่งรอจนกว่าทรายจะมา ด้วยสีหน้าหมองเศร้า
กี้ จ้อย ติ่ง ป๊อก ชีวินล้อมวงกินข้าวเหนียว หมูปิ้งรองท้องก่อนอาหารเย็น
บุรีนั่งก้มหน้าทำงานอย่างรีบร้อน “กี้! ..แบบที่ให้แก้เสร็จรึยัง ?”
“ขอสองนาทีได้ไหมพี่บุ”
“หนึ่งนาทีได้ไหม?!” บุรีก้มหน้าทำงานต่ออย่างรีบร้อน
กี้หันไปพึมพำบ่นกับจ้อย ติ่ง ป๊อก ชีวิน “วันนี้พี่บุดูรีบทำงานยังไงไม่รู้เนอะ”
“กี้ ! ..งานได้รึยัง?” กี้รีบหยิบงานไปให้บุรี
บุรีเก็บงานกี้ใส่กระเป๋าพร้อมกับเก็บของ “พี่กลับก่อนนะ”
กี้ยืนขวางบุรีอย่างอยากรู้อยากเห็น “เดี๋ยวพี่บุ ..คันปากไม่ไหวแล้ว .. วันนี้พี่ดูรีบๆนะ พี่รีบไปไหนรึเปล่า ?”
บุรีชะงัก นึกถึงคำพูดของทราย “ถ้าคุณไม่อยากให้ฉันอยู่ที่นี่ ก็รีบกลับมาผลัดเวรเร็วๆสิ ฉันจะได้ไปหาฌาน”
บุรีบอกตัวเองว่าที่รีบทำงานเพราะอยากให้ทรายรีบไปหาฌาน “แม่พี่ตกบันได พี่จะรีบกลับไปดูแม่พี่”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 18 วันที่ 1 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ