อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 22 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 22 ส.ค. 57

“ระวังจะเป็นลมไปนะ พักผ่อนน้อยแบบนี้”
“ขอบใจที่เป็นห่วงจ้ะ”
“จิบโกโก้อุ่นสักหน่อย จะได้ผ่อนคลาย”
“ขอบใจนะ...นานะ”
มายูมิจิบเครื่องดื่มอย่างว่าง่าย นานะเป็นห่วง

“อาจารย์ฮาร่าคงเห็นเธอเหนื่อย ๆ เลยช่วยดูคนป่วยแทน ฉันว่าเธอกลับไปพักที่บ้านเลยดีมั้ย”
“ได้โกโก้อุ่นของเพื่อนรัก เดี๋ยวก็ดีขึ้นแล้ว”
นานะถอนใจเอือมระอา
“เฮ้อ...จะมีใครกำราบหมอมายูมิจอมดื้อรั้นได้บ้างมั้ยเนี่ย”
เสียงริวดังขึ้น


“ผมรับอาสา...”
มายูมิหันไปเห็นริวยิ้มหวานก้าวเข้ามาหาเธอในห้อง ก่อนหันไปขอความช่วยเหลือนานะ ที่นั่งยิ้มต้อนรับริว
“นานะ...ช่วยฉันไล่ตานี่ออกไปที” มายูมิกระซิบ
“เพื่อนต้องช่วยเพื่อน แต่เพื่อนไม่ยุ่งเรื่องในครอบครัวของเพื่อนจ้ะ”
“ฉันกับเขาไม่ใช่...”
ป่วยการจะอธิบาย มายูมิคืนแก้วเครื่องดื่มใส่มือนานะ แล้วเดินสวนริวออกไปอย่างรวดเร็ว
“มายูมิ”
“ถ้าเอาแต่เรียก แล้วจะปราบม้าพยศได้เหรอคะ”
นานะโบกหลังมือไล่ริวให้ตามไป

บริเวณสวนสวยของโรงพยาบาล...ริวเดินไล่ตามมายูมิมาจนทัน และคว้าข้อมือมายูมิไว้
“ปล่อยมือฉันเดี๋ยวนี้”
“ไม่ปล่อย จนกว่าคุณจะบอกว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา”
“ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น”
“แต่ท่าทางที่คุณเป็นอยู่นี่มันไม่ใช่...หรือเพราะผมไม่ใช่ผู้กองหน้าเต้าเจี้ยว คุณก็เลยพูดคะ ขา หวาน ๆ ด้วยไม่ได้”
“ฉันดีกับคนที่ควรดี ร้ายกับคนที่ควรร้าย ฉันไม่ใช่คนอ่อนหวานแสนดีเหมือนผู้หญิงคนนั้นของคุณ”
“ผู้หญิงคนนั้น...อาคิโกะไม่เกี่ยว ไปพาดพิงถึงเขาทำไม”
“ก็คุณว่าผู้กองยูจิก่อน”
“เดือดร้อนแทนกันมากสินะ”
มายูมิจะตอบโต้ริว ชะงัก เมื่อเห็นพยาบาลเข็นรถพาคนป่วยผ่านมา จนทำให้ริวชะงักไปด้วย มายูมิรีบสะบัดมือหลุดจากริว พยายามสะกดกลั้นอารมณ์โมโหให้เบาลง
“หมดธุระของคุณแล้ว กรุณากลับไปเถอะค่ะ”
“ผมขออนุญาตพ่อคุณ มารับคุณไปซ้อมเคนโด้ที่บ้าน ก่อนจะพากลับไปส่งอย่างปลอดภัย”
“อยู่กับคุณน่าจะอันตรายมากกว่า”
“ถ้าคุณไม่ยอมไปกับผม พ่อคุณอาจสงสัยว่าเราทะเลาะเพราะอะไร คราวนี้คุณคงต้องตอบคำถามท่านอีกยาว”

มายูมิจ้องริวอย่างหงุดหงิด ถูกมัดมือชก
โรงซ้อมเคนโด้...มายูมิตวัดดาบไม้เล่นงานริวอย่างเอาเป็นเอาตาย ริวตั้งรับได้และตอบโต้โดยไม่ออมมือ

มายูมิหลบทัน หมุนตัวตีกลับอย่างคล่องแคล่ว หนักแน่น ทั้งสองปะทะดาบไม้กันอย่างดุเดือด เหมือนต้องการระบายอารมณ์ใส่กันมากกว่าที่จะตั้งใจฝึกซ้อม
อีกมุม...ไทชิ คัตสึ เซกิ นั่งมองริวกับมายูมิฝึกซ้อมอย่างอึ้ง ทึ่ง หวาดเสียว
“โซเรียวกับคุณมายูมิไปกินดีวัวที่ไหนมา ออกแรงกันไม่ยั้งเลย” เซกิเปรยๆ
คัตสึทำหน้าสยอง
“เป็นคู่รักรุนแรงแห่งปี เห็นแล้วสยอง...บรื๋อ”
“ทะเลาะกันรึเปล่า” ไทชิรู้สึกแปลกๆ

ริวควงดาบไม้เล่นงานอย่างหนักหน่วง มายูมิหอบๆ เพราะเหนื่อยจากการทำงานไม่ได้พักเมื่อคืน แต่ยังสูดลมหายใจจะสู้ต่อ มายูมิตั้งรับดาบไม้ของริว แล้ววาดดาบไม้ของตนพุ่งเข้าใส่ ริวโดนดาบไม้ของมายูมิเข้าที่แขนส่วนล่าง ชะงักไป โคจิตะโกน
“โคเทะ”
โคจิยกมือให้คะแนนมายูมิ ขณะที่จ้องมองมายูมิกับริวฝึกซ้อมกัน
“ท่าทางเหนื่อยๆ...พักก่อนมั้ย” โคจิถามมายูมิ
มายูมิจ้องริว
“ไม่ค่ะ...เข้ามาเลย”
ริวบุกตีดาบไม้เข้าใส่ มายูมิตั้งรับอย่างไม่เกรงกลัว ถอยร่นไปเรื่อย ๆ
“ฝีมือดีขึ้น...แต่ยังขาดพลังที่จะเอาชนะคู่ต่อสู้”
มายูมิโหมตีดาบไม้เข้าใส่แรงขึ้น อย่างไม่พอใจ
“ฉันมีพลังต่อสู้เสมอกับคนพาลเสมอ”
“พลัง...ไม่ใช่แรงอารมณ์”
“คุณหาเรื่องแกล้งฉัน เพราะไม่พอใจผู้กองยูจิ”
“คิดไปเองทั้งนั้น”
“รึไม่จริง”
“งั้นผมคิดของผมเองบ้าง”
มายูมิตีดาบไม้ใส่ แต่ริวรับได้
“ที่คุณพูดถึงอาคิโกะ ก็เพราะหึงผม”
มายูมิปรี๊ด...เหวี่ยงดาบไม้ของตัวเองฟาดดาบไม้ของเขาด้วยความโมโห จนดาบไม้ของทั้งคู่กระเด็นหลุดมือไปด้วยกัน มายูมิหอบเหนื่อยปนโมโห จ้องหน้าริวแล้วตาเหมือนจะหน้ามืดคล้ายจะเป็นลม
“เหนื่อยก็พักบ้างก็ได้”
แต่มายูมิยังไม่วายสูดลมหายใจมุ่งมั่น
“ฉันมาซ้อมเคนโด้ตามหน้าที่แล้ว กรุณาให้คนของคุณไปส่งฉันที่บ้านด้วย”
มายูมิเดินสะบัดออกไปอย่างฉุนเฉียว ริวโมโห รีบตาม โคจิ ไทชิ คัตสึ เซกิ เลิกลั่ก งงว่าเกิดอะไรขึ้น

ในห้องเปลี่ยนเสื้อ...มายูมิเปิดตู้เสื้อผ้า แต่ริวตามเข้ามาปิดตู้เสื้อผ้า ปัง มายูมิหันมาต่อว่าด้วยความไม่พอใจ
“เลิกยุ่งกับฉันซะที”
“ผมต้องการรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่ออาทิตย์ก่อนเรายังเข้าใจดีกันอยู่เลย ทำไมจู่ๆ คุณถึงเปลี่ยนไปทำดีกับไอ้ผู้กองนั่น”
“ฉันไม่เคยเปลี่ยน ทำไมไม่คิดบ้างล่ะว่าความจริงฉันกับผู้กองยูจิคบหาดูใจกันมานานแล้ว ก่อนที่คุณจะกลับเข้ามาในชีวิตฉัน”
“หมายความว่าไง”
“เจ็ดปีที่คุณไม่สนใจฉัน แต่มีคนอื่นที่เขา เห็นค่า และ เห็นใจ ฉันรู้จักกับผู้กองยูจิมาตั้งแต่เรียนแพทย์แล้ว”
“เป็นไปไม่ได้”
“ก็แล้วแต่คุณจะคิด...ผู้หญิงอย่างฉันจะเลือกคู่ชีวิตด้วยตัวเอง พฤติกรรมที่ผู้กองคนนั้นปฏิบัติกับฉัน...มันต่างจากโอนิซึกะโซเรียว โดยสิ้นเชิง”
“มันทำอะไรกับคุณ” ริวชักโกรธ
“สุภาพบุรุษ...อ่อนโยน ตรงข้ามกับนิสัยเอาแต่ใจตัวแย่ ๆ ของใครบางคน ผู้กองยูจิเป็นสุภาพบุรุษ ไม่ใช่คนป่าเถื่อนเอาแต่ใจ”
“นี่คุณเลือกมันใช่มั้ย”
“ถ้าคุณเป็นฉัน...คุณจะเลือกใคร ระหว่างสุภาพบุรุษที่น่ารักพร้อมจะเข้าใจและใส่ใจเราทุกอย่าง...ตลอดเวลามีแต่เราคนเดียวในหัวใจ” มายูมิประชด
ริวไม่พอใจมากกับทุกคำพูดของมายูมิ
“กับอีกคนหนึ่งที่ป่าเถื่อน เอาแต่ใจตัวเอง ไม่เคยคิดถึงหัวใจคนอื่น...แอบซ่อนผู้หญิงอีกคนนึงไว้ตลอดเวลา”
ริวจ้องหน้ามายูโกะ
“ผู้กองยูจิเป็นสุภาพบุรุษ...ส่วน ริว โอะนิซึกะ เป็นคนป่าเถื่อน”
“ใช่...”

“ได้...ถ้าคุณคิดว่าผมป่าเถื่อน ผมจะแสดงให้คุณเห็นว่าความจริงแล้วพวกป่าเถื่อนจะปฏิบัติกับผู้หญิงอย่างคุณยังไง”
มายูมิเปิดประตูออกได้ แต่ยังดิ้นไม่หลุดจากการกอดรัดของริว ทั้งคู่กอดรัดกันอยู่ที่หน้าห้อง มายูมิทุบ จิก ข่วน

“ฉันบอกให้ปล่อย”
“โอ๊ย...”
ริวสะดุ้งจากการถูกข่วน ปล่อยมือ ทำให้มายูมิเสียหลัก
“ว้าย...”
“มายูมิ”
ริวคว้าตัวมายูมิไว้ แต่ก็ทำให้ทั้งคู่ยืนกอดกันแน่น แนบชิดอยู่ตรงหน้าห้องนั้น
“ผมชอบกอดคุณแบบนี้จัง”
“ปล่อยฉัน”
“ไม่...” ริวยิ้มๆ แกล้ง “นอกจากไม่ปล่อยแล้วผมยังจะทำเรื่องสนุกๆ กับคุณต่ออีกต่างหาก”
ริวช้อนตัวอุ้มมายูมิตรงไปที่เตียงวางเธอไว้ โดยประตูยังคงเปิดอยู่
“เมื่อสองสามชั่วโมงก่อนคุณหมดสติ เลยจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง...เดี๋ยวผมจะทบทวนให้ก็แล้วกันนะ”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/2 วันที่ 22 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวัน ทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ