อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 23 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 23 ส.ค. 57

“แต่ผมทำเพื่อหัวใจตัวเอง” ริวเน้นย้ำจริงจัง
มายูมิอึ้ง พยายามไม่ใจอ่อนกับเขา
“หัวใจผม...ที่อยู่กับคุณมายูมิ”
“นั่นมันก็เรื่องของคุณ ฉันไม่เห็นต้องรับรู้”
“จะมีวันที่คุณมีหัวใจให้ผมบ้างมั้ย”

“ไม่มีวัน”
“เข้มแข็ง...เด็ดเดี่ยว สมเป็นมายูมิที่ผมรัก นี่สิคือผู้หญิงตัวจริงของโอะนิซึกะโซเรียว”
ริวคว้าตัวมายูมิที่ไม่ทันตั้งตัวเข้ามากอดเต็มๆ ด้วยความรัก มายูมิดิ้นไม่ออก


“ผมจะทำให้คุณรักผมให้ได้...เดิมพันนี้ด้วยหัวใจของเรา”
มายูมิประหม่า หวั่นไหวเล็กน้อย แต่ยังทำใจแข็ง พยายามดันร่างริวออกไป แต่แล้วเป็นริวเองที่คลายกอดมายูมิ เขาก้าวขาขยับตัวออกมา มายูมิถอยอย่างระวังตัว ริวเดินผ่านเอาที่นอน หมอน ผ้าห่ม มาทำบังเกอร์สูง ขวางกั้นเขตในห้องนอนเป็นสองฝั่ง มายูมิสงสัย
“จะทำอะไร”
“เราจะใช้ชีวิตอยู่ในห้องนี้ด้วยกัน แต่มีพื้นที่ส่วนตัวที่ไม่ก้าวก่ายกัน ผมขอสัญญาด้วยเกียรติของสายเลือดซามุไร ผมจะไม่ทำร้ายคุณ ไม่แตะต้องตัวคุณ”
ริวทำบังเกอร์เสร็จ จึงย้ายไปอยู่อีกฝั่ง ปล่อยให้มายูมิอยู่อีกฝั่งตามลำพัง มายูมิรีบนั่งลงหลบหลังบังเกอร์ทันที ยังไม่ไว้ใจเขา
“ผมเอาที่นอน หมอน ผ้าห่มมากั้นเขตหมดแล้ว...เราสองคนไม่มีที่นอนแน่ๆ เดี๋ยวผมจะไปขอที่นอนจากป้าอายะโกะมาให้ใหม่”
“ไม่ต้อง ฉันจะนอนกับพื้นนี่แหละ”
“ผมนอนกับพื้นได้อยู่แล้ว แต่ห่วงคุณจะนอนไม่สบายตัว”
“ฉันไม่ใช่ผู้หญิงอ่อนแอ ไม่ต้องมาสนใจฉัน”
“คุณอย่าดื้อนักได้มั้ย”
“เลิกยุ่ง เลิกตอแยฉันได้แล้ว ไม่อย่างนั้นฉันจะเข้าไปอยู่ในตู้เสื้อผ้า”

มายูมิทิ้งตัวลงนอนกับพื้น หันหลังให้ มายูมิหงุดหงิด สับสนและว้าวุ่นมาก ริวทอดถอนใจ มองมายูมิด้วยความเป็นห่วง
มายูมินอนคุดคู้หลับอยู่กับพื้นอย่างหนาวๆ ริวชะโงกหน้าขึ้นมามองเห็นอย่างนั้นก็สงสาร เรียกเบาๆ

“คุณ...คุณ...”
มายูมิยังหลับอยู่ ริวตัดสินใจข้ามไปอีกฝั่ง ค่อย ๆ ช้อนศีรษะเธอขึ้นอย่างแผ่วเบา และสอดหมอนไว้ใต้ศีรษะให้หนุน แล้วเอาผ้าห่ม ห่มให้อย่างเบามือมาก ริวมองมายูมิด้วยสายตารักมาก ยิ้มเอ็นดู โน้มตัวลงใกล้ใบหน้า จนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสกัน แต่แล้วก็คิดได้ว่าไม่ควรล่วงเกินจึงถอยออกมา เอานิ้วแตะที่ริมฝีปากตัวเอง แล้วไปแตะที่ริมฝีปากของมายูมิอย่างแผ่วเบาไม่ให้เธอตื่น มายูมิขยับตัวเล็กน้อยเหมือนรู้สึกได้ แต่ยังไม่ตื่น ริวยิ้มหันกลับไปฝั่งตัวเอง ทิ้งตัวลงนอนอมยิ้มที่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกับมายูมิ สองคนนอนหลับอยู่คนละด้าน โดยมีบังเกอร์เบาะคั่นอยู่ตรงกลาง
]
พระอาทิตย์ขึ้นเช้าวันใหม่...ริวนั่งอยู่ข้างมายูมิ กำลังมองหญิงสาวที่นอนหลับ เผลอจะเอื้อมมือไปลูบผมของเธอแต่ชะงักนึกขึ้นได้ กลัวเธอตื่น เขาพูดเบา ๆ คนเดียว
“โอะฮะโยโกะไซมัส...อรุณสวัสดิ์ มายูมิที่รัก”
ริวยิ้มสุขใจ ห่มผ้าให้อีกครั้ง ก่อนจะลุกออกไปจากห้องอย่างเงียบเชียบ มายูมิลืมตาขึ้นรับรู้ทุกอย่าง เพราะตื่นนานแล้ว เธอลุกขึ้น มองหมอนกับผ้าห่มที่เขาเอามาให้
“ฉันไม่ใช่ที่รักของคุณ”
มายูมิผลักหมอนและผ้าห่มห่างจากตัวด้วยความสับสน

ริวยืนเหม่อมองบรรยากาศยามเช้าเบื้องหน้าอยู่ที่ระเบียงสวน เขาครุ่นคิดเรื่องราวระหว่างตัวเองกับมายูมิ โคจิเข้ามา สังเกตสีหน้าและท่าทางของริวอย่างรู้ทัน
“เมื่อคืนโซเรียวคงนอนไม่ค่อยจะหลับ เพราะมีเรื่องให้ต้องคิด”
“ขอแค่มายูมิยอมอยู่ที่นี่ เหนื่อยกว่านี้ ผมก็ต้องเอาชนะใจเธอให้ได้”
“สู้ไม่ถอย สมเป็นโอะนิซึกะโซเรียว”
“อาโคจิมาหาผมแต่เช้าอย่างนี้ คงมีเรื่องสำคัญ”
โคจิหน้าแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมขึ้น
“สายในสำนักงานตำรวจส่งข่าวมาว่า มาซารุกำลังจะปิดคดีค้ายาเสพติดของมิอุระภายในอาทิตย์นี้”
“ทำไมเร็วขนาดนั้น”
“ตำรวจอาจจะได้หลักฐานครบหมดแล้ว”
“หรือไม่ก็ต้องการจับแพะ”
ริวครุ่นคิดอย่างอดทนรอไม่ได้อีกต่อไป
“เราต้องรีบหาพยานมายืนยันความบริสุทธิ์ของ ฮารุ มิอุระ ถ้าฮารุถูกดำเนินคดีทั้งที่ไม่มีความผิด เมืองนี้ต้องไม่สงบสุขแน่ๆ”
“โซเรียวคิดจะทำอะไรครับ”
ริวเครียด ครุ่นคิด

อายะโกะ เลื่อนเปิดประตูห้องนอนริวเข้ามา เห็นมายูมิกำลังเก็บที่นอนอยู่ จึงรีบเข้าไปห้าม
“เดี๋ยวป้าจัดการเอง มันเป็นหน้าที่ของป้าค่ะ”
“ให้ฉันได้ทำเถอะค่ะ”
อายะโกะดึงมือทั้งสองของมายูมิมากุมไว้ ค้อนเหนื่อยใจ
“ดื้อเหมือนคุณเซโกะไม่มีไม่ผิด”
มายูมิชะงัก
“พี่เซโกะน่ะเหรอคะ”
อายะโกะพยักหน้ารับ คิดถึงแพรวดาว
“เช้าวันแรกในบ้านโอะนิซึกะ...คุณเซโกะก็มาช่วยป้าเก็บที่นอนเหมือนคุณมายูมินี่แหละค่ะ เธอคงไม่ชิน...ทำตัวไม่ถูก”
มายูมิ นึกถึงคำพูดของแพรวดาวที่ระบายความอึดอัดใจให้ฟัง
“ทาเคชิกับริวช่วยฉันออกมาได้ เขาพาฉันกลับไปที่โอะนิซึกะ ประกาศให้เป็นโอคุซังเพื่อคุ้มครองไม่ให้ใครทำร้ายฉันอีก จนกว่าฉันจะเรียนจบกลับเมืองไทย”
มายูมิจดจำวันที่คุยกับแพรวดาวได้เป็นอย่างดี
“พี่เซโกะต้องทนอยู่บ้านโอะนิซึกะด้วยความไม่เต็มใจเหมือนฉันตอนนี้...ฉันเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของพี่เซโกะ”
“แต่พอเวลาผ่านไปคุณมายูมิก็จะมีความสุขในบ้านหลังนี้...เหมือนอย่างที่คุณเซโกะรู้สึกค่ะ”
อายะโกะยิ้มให้กำลังใจ มายูมิฝืนยิ้มรับ ไม่คิดว่าจะมีวันแห่งความสุขนั้น

ทางเดินหน้าห้องขังในสำนักงานตำรวจ...จ่าเรียวตะผายมือเชิญให้ริวกับโคจิเดินเข้าไปด้านใน ก่อนหันมาสบตาโคจิแวบหนึ่งอย่างรู้จักกันดี แล้วจึงเลี่ยงออกไป ริวเห็นสายตาของจ่าเรียวตะกับโคจิ จึงมองโคจิอย่างสงสัยว่าจ่าไว้ใจได้มั้ย
“จ่าเรียวตะเป็นพ่อของเพื่อนสนิททาโร่...เขายินดีช่วยเรา”
ริวพยักหน้ารับรู้ โคจิจับแขนริว พูดเตือน
“โซเรียวมีเวลาสิบนาที...ก่อนที่ผู้หมวดเคนจะมาสอบปากคำฮารุตามเวลาปกติทุกวัน”

“สิบนาทีก็เกินพอ” ริวมั่นใจ
ในห้องขัง...ริวนั่งมองฮารุผ่านลูกกรงห้องขังอย่างรอเวลา ฮารุครุ่นคิดสีหน้าเคร่งเครียด

“ผมไม่แน่ใจว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แต่ลักษณะไม่เหมือนผู้หญิงธรรมดา”
“ไม่เหมือนยังไง”
“เจนจัด...เต็มไปด้วยจริตมารยา”
“ผู้หญิงคนนั้นถือกระเป๋าที่ใส่ยาเสพติดมาหาท่านฮารุ ท่าทางเสนอตัวอย่าง โจ่งแจ้ง” ชุนบอก
โคจิคิดตาม
“เหมือนพวกผู้หญิงไนต์คลับใช่มั้ย”

โถงในสำนักงานตำรวจ...เคนอ่านเอกสารแล้วยื่นคืนให้ตำรวจลูกน้อง
“ใช่ เอาเอกสารหลักฐานทั้งหมดนี้ไปวางที่โต๊ะ สอบปากคำฮารุเสร็จ ฉันจะกลับไปสรุปสำนวนให้ท่านมาซารุ”
เคนเดินแยกจากลูกน้องไป

ริวมองฮารุอย่างครุ่นคิด
“เมืองนี้มีกิจการไนท์คลับขนาดใหญ่อยู่แค่สองเขต ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่คนของมิอุระก็ต้องเป็นคนของมิซาว่า”
“มันใช้วิธีสกปรกไร้ศักดิ์ศรี ให้ผู้หญิงของมันมาเป็นนางนกต่อจัดฉากใส่ร้ายมิอุระ”
ฮารุบีบลูกกรงด้วยความแค้น โกรธมาก
“ในฐานะโอะนิซึกะโซเรียว...ผมทำได้แค่เอาใจช่วยให้ท่านฮารุ รอดพ้นจากกระบวนการทางกฎหมาย”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 7/5 วันที่ 23 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวัน ทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ