อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 8 วันที่ 22 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 8 วันที่ 22 ส.ค. 57

เสาวนีย์ดุ “ยังไม่ทันโทรเลย ศรรู้ได้ยังไง โทรก่อน.. ต่อให้เขาไม่ว่าง ก็บอกเขาว่าแม่จะรอ ว่างเมื่อไหร่ค่อยมา ..เข้าใจไหม?!”
ลูกศรจ๋อย “ค่ะคุณแม่”

เสาวนีย์หอมแก้มลูกศร “ดีมากจ้ะลูก ..อ่านหนังสือต่อเถอะ แม่ไม่กวนแล้ว”
เสาวนีย์เดินออกจากห้องไป ลูกศรมองเสาวนีย์ออกจากห้องแล้วถอนใจไม่อยากโทรบังคับพัชระมาบ้าน
เสาวนีย์เดินออกจากห้องลูกศร เสาวนีย์ยืนหน้าประตูห้องลูกศรอย่างคิดหนักก่อนที่จะรำพึงออกมา “อย่าโกรธแม่เลยนะ ..ที่แม่ทำ ...ก็เพื่อศรนะลูก”


วันต่อมา ที่ห้องของพัชระซึ่งในตอนนี้เดินไปเดินมางุ่นง่าน หงุดหงิดคอยมองมือถือตลอดเวลา “ทราย! นี่คุณไม่เปลี่ยนใจจริงๆเหรอ คุณรู้ไหมว่าผมจะบ้าเพราะคุณอยู่แล้ว”
พัชระกดมือถือโทรหาทราย แต่ทรายไม่รับสาย พัชระกดวางสายอย่างหงุดหงิด ทันใดนั้นมือถือพัชระดัง พัชระดีใจคิดว่าเป็นทราย แต่พอเห็นหน้าจอเป็นชื่อ “ลูกศร” พัชระทำหน้าเซ็งทันทีแล้วไม่ยอมรับสาย แต่ลูกศรยังคงโทรมาพัชระอยู่ จนพัชระทนไม่ไหวยอมกดรับสายและพูดเสียงเหวี่ยง
“ว่ายังไงศร!! ..ไปกินข้าวเย็นเหรอ?” พัชระนึกอะไรได้ “ก็ได้เดี๋ยวพี่ไปเดี๋ยวนี้ !”

พัชระมาถึงบ้านลูกศรแต่ก็ยืนมองไปทางบ้านริมน้ำ เหมือนพยายามมองหาทราย
ลูกศรเดินออกมาเห็นร้องทัก “อ้าว..พี่พัช! มานานแล้วเหรอคะ?”
“ก็พักนึง ..ทำไมวันนี้บ้านเงียบจัง”
“คุณพ่อไปกินเลี้ยงกับเพื่อน ส่วนคุณแม่ไปบ้านคุณยายบอกให้เราทานข้าวเย็นกันก่อนเลยค่ะ”
พัชระถอนใจ “พี่หมายถึง...ทรายไม่มาเหรอ”
“อ๋อ ..พี่ทรายไม่มาค่ะ มีแต่คนงานกำลังซ่อมบ้าน เมื่อเช้าศรเดินไปดูใกล้เสร็จแล้วนี่คะ พี่พัชจะไปดูบ้านพี่ทรายก่อนไหมคะ แล้วค่อยมาทานอาหารเย็น”
พัชระหงุดหงิดขึ้นทันที “พี่จะไปดูทำไม! เจ้าของบ้านไม่ให้พี่ดูแลบ้านเขาแล้วนี่”
“อ้าว ..เหรอคะ?”
“ช่างเถอะ ..เข้าบ้านเถอะ” พัชระจับมือลูกศรจะจูงเข้าบ้าน
เสาวนีย์แอบมองพัชระกับลูกศรอยู่ ด้วยสีหน้ากังวลในแผนของตัวเองนิดๆ

ที่ห้องนั่งเล่นบ้านลูกศร พัชระนั่งสองมือกุมขมับถอนใจใหญ่ ลูกศรเดินเข้าเพ่งมอง ชายหนุ่มหงายหลังพิงหนักเก้าอี้มองเพดานนิ่ง
ลูกศรเรียกพัชระด้วยความเป็นห่วง “พี่พัชคะ”
“ศร....”
“เหนื่อยใช่มั้ยคะ นี่คะชามะนาว”
“ขอบใจนะศร”
“ศรเห็นพี่ทรายมาช่วยพี่พัชนี่คะ พี่พัชน่าจะไม่เหนื่อยมากเพราะพี่ทรายเก่งช่วยพี่พัชได้”
พัชระวางแก้ว ดึงศรเข้ามาใกล้ทันที ชายหนุ่มหลุดปาก “อย่าเอ่ยชื่อพี่ทราย”
“ทำไมคะ มีเรื่องอะไรกัน”
“คือ พี่กลัวว่าจะไม่ถูกใจเขา ไม่อยากให้เขามาด้วยซ้ำ”
“โถ....แต่พี่ทรายไม่รู้นี่คะ”
“อย่าเอ่ยชื่อเขา พี่ไม่อยากฟัง”
พัชระรู้สึกรุ่มร้อนในใจหันมากอดลูกศรรุนแรงเหมือนจะทดแทนอีกคน ลูกศรพยายามนิ่งทั้งๆ ที่สีหน้าหวาดหวั่น
พัชระเริ่มรุกมากขึ้นจนลูกศรตกใจ “พี่พัช... อย่าค่ะ”
เสียงห้ามยิ่งทำให้พัชระรุกไล่พันพัว ลูกศรดิ้นแต่ระวังเหมือนกันที่จะไม่ทำลายจิตใจพัชระ
“ศร...ตามใจพี่บ้างไม่ได้รึไง”
“พี่พัช....มีเรื่องอะไร เล่าให้ศรฟังสิคะ อย่าทำอย่างนี้เลยค่ะ”
เสาวนีย์ยืนอยู่ที่นอกห้องด้วยสีหน้าที่กดดัน ไม่อยากให้พัชระล่วงเกินลูกสาว แต่ใจหนึ่งก็อยากปล่อยให้เกิดขึ้นเพราะรู้ว่าต้องสู้กับทราย
เสาวนีย์น้ำตาคลอ....หัวอกคนเป็นแม่เป็นฝ่ายชนะ เสาวนีย์ยกมือปาดน้ำตา แล้วเดินออกไป ให้เสียงไปก่อน “ลูกศร...ลูกศรจ๋า อยู่ไหนลูก”

เสาวนีย์เดินออกมาส่งพัชระที่รถพร้อมกับลูกศร
“ผมกลับก่อนนะครับ” พัชระยกมือไหว้เสาวนีย์
“เดี๋ยวก่อนพัชระ ..ยังไงอย่าลืมหาเวลาว่างนะ เราจะได้ไปดูฤกษ์แต่งงานกัน”

พัชระก้มหน้าแอบถอนใจ ลูกศรแอบมองเห็นอาการของพัชระรู้สึกได้ว่าพัชระไม่ได้รู้สึกดีใจอะไร
“ครับคุณอา ผมไปนะครับ” พัชระเดินขึ้นรถไปโดยไม่พูดอะไรกับลูกศร
ลูกศรมองตามรถพัชระแล้วคิดอะไรบางอย่างในใจ

พัชระเดินเข้ามายืนมองบ้านริมน้ำของทรายที่มีนั่งร้านและสภาพการซ่อมที่ใกล้จะเสร็จแล้ว ด้วยสายตาคิดถึงช่วงเวลาที่ได้อยู่ใกล้ทราย
ทรายพูดขำๆ เหมือนพัชระตลก “ขอโทษที ฉันชอบรู้สึกว่าคุณมันเด็ก.. บางทีเพราะฉันโตในประเทศเสรี แต่ละคนมีความคิดของตัวเองที่จะทำหรือไม่ทำอะไรก็ได้ ไม่ใช่ทำตามที่พ่อแม่สั่ง”
ทรายกำลังจะเดินไป พัชระรีบพูดดัก “แล้วต้องทำยังไงถึงจะเรียกว่าไม่เด็ก แบบพี่ฌานงั้นสิ?”
ทรายหันมามองพัชระด้วยรอยยิ้มเยาะ“คุณเทียบกับฌานไม่ได้หรอก ..พัชระ !”
คิดมาถึงตรงนี้พัชระหน้าเครียด พยายามคิดจะทำยังไงให้ทรายเห็นว่าเขาไม่ต่างจากฌาน!

ที่โรงแรมที่ดวงตาพัก ดวงตาโทรศัพท์คุยกับดอน “ฉันขออยู่เมืองไทยต่อก่อนนะคะดอน ฉันเป็นคนเอาความเกลียดที่มีกับพวกนั้นใส่ในหัวใจลูก จนลูกมีชีวิตไปด้วยความแค้นขนาดนี้ ฉันต้องอยู่หาทางแก้ไข ก่อนที่ทรายจะทำอะไรถลำลึกและเสียใจทีหลัง”
ในบ้านพักของดอนที่ LA ดอนคุยโทรศัพท์กับดวงตาด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง “แซนดี้เป็นเด็กมั่นใจในตัวเอง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะเปลี่ยนเขา”
“แต่ฉันเชื่อ ..ว่ายังมีคนๆ นึงที่จะเปลี่ยนหัวใจทรายได้”
“ฌานเหรอ?”
“ดอนคะ คุณช่วยเอากล่องที่อยู่ในลิ้นชักโต๊ะหนังสือของทราย ส่งมาให้ฉันทีได้ไหมคะ!” ดวงตาคิดจะทำอะไรบางอย่าง

หน้าบ้านริมน้ำในตอนเช้าวันต่อมา ทรายคุยมือถือกับกี้ที่หน้าบ้านที่มีคนซ่อมบ้านอยู่
“อะไรนะคะคุณกี้?! ..บุรีไม่มาดูงานเพราะกำลังทำงานของฌานอยู่! แล้วเขาทำที่ไหนคะ?”

บุรีที่กำลังเขียนแบบงานให้ฌานอยู่ในห้องหนังสือที่แขวนภาพ The Starry Night ไว้ บุรีหยิบหนังสือมาดูแบบตัวอย่าง แล้วหาหนังสือที่จะดูไม่เจอ บุรีคิดว่าหนังสืออยู่ไหน

ทรายเดินเข้ามาในห้องโถงในบ้านบุรี พร้อมกับมองหาคนในบ้าน แต่ไม่เจอใคร
ขณะเดียวกัน บุรีเดินออกจากห้องหนังสือแล้วเดินไปด้านในบ้าน ส่วนทรายเดินเข้ามาจากทางหน้าบ้านมายืนหน้าห้องหนังสือ ทรายเอื้อมมือจะเปิดประตูห้องหนังสือ

บุรีกำลังจะเดินขึ้นบันไดเพื่อขึ้นห้อง แล้วชะงักเท้าเหมือนนึกได้ว่าลืมบางอย่าง บุรีรีบเดินย้อนกลับไปที่ห้องหนังสือ
ทรายกำลังเปิดประตูกำลังจะก้าวเข้าห้องหนังสือ บุรีเดินเข้ามาทันอย่างฉิวเฉียด เห็นทรายกำลังจะเข้าห้องหนังสือ
บุรีรีบเข้าไปดึงแขนทรายไว้ “คุณมาทำไม!”
ทรายชะงัก บุรียืนตรงหน้าทรายขวางไม่ให้ทรายเข้าไปเห็นภาพจิ๊กซอว์ในห้องทำงานเขา
“จะมาถามว่าทำไมคุณถึงไม่ไปดูแลงานซ่อมบ้านฉัน”
“ผมยังไม่ได้รับปาก แล้ววันหลังถ้าคุณจะคุยกับผมขอให้คุยที่ออฟฟิศดีกว่า ผมเคยบอกคุณแล้วไงว่าอย่ามาที่นี่อีก”
ทรายพูดย้อนบุรี “ฉันยังไม่ได้รับปาก !”
บุรีมองทรายออกว่าทรายจงใจพูดย้อนเขา “ผมไม่ได้พูดเล่นนะทราย”
“ฉันก็จริงจังทุกคำพูด ฉันจะมาที่นี่จนกว่าคุณจะไปดูแลงานซ่อมบ้านฉัน”
บุรีได้แต่ถอนใจอย่างไม่รู้จะพูดยังไงกับทรายดีเลยรับปากเป็นการตัดปัญหา “ โอเค ..ผมจะไป”
“คุณรับปากรึเปล่า?”
“ครับ ผมรับปาก! ส่วนคุณก็ต้องรับปากผมว่าจะไม่มาที่นี่อีก”
“ค่ะ ฉันรับปากคุณ คราวหน้าที่ฉันไปตรวจงานที่บ้านหวังจะเจอคุณนะคะ” ทรายยิ้มให้บุรีอย่างมีความสุขเหมือนเด็กที่ได้ของดั่งใจ แล้วเดินผ่านบุรีไป บุรีถอนใจ
“ฉันรับปากกับคุณ แต่ไม่ได้รับปากกับพ่อแม่คุณด้วยสักหน่อยว่าจะไม่มา” ทรายยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ที่ห้องลูกศรเสาวนีย์มองหน้าลูกอย่างสุดรัก แล้วตัดสินใจพูดกับลูก “ศร...ลูก”
“ขาคุณแม่”
เสาวนีย์พูดด้วยเสียงจริงจัง แต่สีหน้าอ่อนโยน“พี่พัชเขาเป็นคู่หมั้น อีกหน่อยก็แต่งงานเป็นสามีภรรยา”
ลูกศรยิ้มขำๆ “แหม...ถ้าคุณแม่ไม่บอกศร สงสัยศรไม่ทราบ”
เสาวนีย์ตีลูกสาวเบาๆ “อย่าอำแม่ แม่จะพูดเรื่องสำคัญตั้งใจฟัง”
“ค่ะ”
“เวลานี้เท่ากับหนูก้าวเข้าไปในชีวิตเขาครึ่งหนึ่ง อีกหน่อยก็เป็นคนๆ เดียวกัน”
ลูกศรมองหน้าเสาวนีย์อย่างไร้เดียงสา ไม่เข้าใจ
เสาวนีย์พยายามอธิบายต่อ “พี่พัชเขารักศร ถ้าเขาจะแสดงความรักบ้าง บางครั้ ถ้าเราขัดขืนทำท่าหวงตัวเกินไป เขาจะระแวงได้ว่าศรไม่ได้รักเขาอีกอย่าง ถ้าเราขืนตัวมาก ผู้ชายเขาจะรุก บางทีเขาก็โกรธ แต่ถ้าเราแสดงท่าว่าเราก็รักเขา เขาจะหยุด”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 8 วันที่ 22 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศ ทุกวันจันทร์ และ วันอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ