อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 8 วันที่ 23 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 8 วันที่ 23 ส.ค. 57

“ในฐานะโอะนิซึกะโซเรียว...ผมทำได้แค่เอาใจช่วยให้ท่านฮารุ รอดพ้นจากกระบวนการทางกฎหมาย”
ริวแตะไหล่ฮารุ เสียงหนักแน่น จริงจัง
“แต่ฐานะเพื่อน...ผมจะหาทางช่วยท่านฮารุให้พ้นมลทินให้ได้”
ฮารุจ้องมองริว ซึ้งใจในมิตรภาพที่เขามีให้

เคนเดินเข้ามาบริเวณหน้าห้องขัง กำลังจะเดินเข้าไปด้านในอย่างเร่งรีบ จ่าเรียวตะถือถ้วยชายืนอยู่ หันไปเห็นพอดี
“หมวดเคนมาก่อนเวลา” จ่าเรียวหันขวับเข้าไปทางห้องขัง “แย่แล้ว”
จ่าเรียวตะคิดหาทางรั้งเคน ก่อนตัดสินใจปล่อยถ้วยชาหลุดจากมือ เสียงถ้วยชาตกแตกดัง...เพล้ง เคนชะงัก หันกลับไปดู เห็นจ่าเรียวตะกำลังเก็บเศษแก้วชาบนพื้นอย่างร้อนรน


“จ่าเรียวตะ...จ่าต้องเฝ้าผู้ต้องหาหน้าห้องขังไม่ใช่เหรอ ออกมาทำไม”
จ่าเรียวตะชะงักงัน อึกอัก เหมือนกำลังปิดบังอะไรบางอย่าง เคนนึกสังหรณ์ใจ รีบเข้าไปด้านในห้องขังทันที
“เดี๋ยวครับหมวด”

เคนเข้ามาถึง เห็นชายใส่สูทสีดำเหมือนริว นั่งหันหลังคุยกับฮารุอยู่ จ่าเรียวตะตามเข้ามา เห็นเคนกำลังปรี่เข้าไปดึงตัวชายใส่สูทสีดำให้หันหน้ามาพอดี
“แกเป็นใคร”
ชายใส่สูทสีดำหันหน้ามา แต่กลับไม่ใช่ริว เคนชะงัก
“หมู่ทามะ”
หมู่ทามะรีบลุกขึ้นทำความเคารพ เคนรับความเคารพ ทั้งสงสัยและไม่พอใจ
“หมู่ไม่มีหน้าที่...เข้ามาทำไม”
จ่าเรียวตะรีบตอบแทน
“เมื่อกี้ผมเวียนหัวเลยออกไปจิบชาอุ่น ๆ ขอให้หมู่ทามะมาเฝ้าแทนครับ”
เคนจ้องจ่าเรียวตะกับหมู่ทามะด้วยสายตาระแวง ไม่ค่อยเชื่อ ฮารุถีบกรงห้องขังโครมใหญ่เรียกความสนใจจากเคน
“ห้องขังแข็งแรงขนาดนี้ ต่อให้มีปีกก็บินหนีไม่ได้” ฮารุถามแหย่ “หมวดเคนจะกลัวอะไร”
“เสือในกรงอย่างมิอุระ ไม่มีอะไรที่ผมต้องกลัว”
“อย่าชะล่าใจกับเสือ อยู่ที่ไหน...เสือก็ยังคงเป็นเสือ”
“ฮึ ๆ แต่เสือที่กำลังจำนนต่อหลักฐานจนดิ้นไม่หลุด...มันก็ไม่ต่างอะไรไปจากลูกแมว”
ฮารุกับเคนจ้องเขม็งมองกัน แววตาร้ายทั้งคู่

ริวกับโคจิเปิดประตูด้านหลังสำนักงานตำรวจ รีบก้าวพรวดพราดออกมาจนเกือบชนคัตสึกับเซกิ ที่ยืนรออยู่
“เรากำลังเป็นห่วงโซเรียวกับท่านโคจิอยู่พอดี” คัตสึบอก
“โชคดีที่จ่าเรียวตะบอกทางออกด้านหลังสำนักงานตำรวจไว้” โคจิถอนใจ
“ได้ความคืบหน้าเกี่ยวกับคดีมิอุระบ้างมั้ยครับ” เซกิถาม
ริวสบตาโคจิเริ่มมั่นใจ
“ทาคาโอะ มิซาว่า อยู่เบื้องหลังคดียาเสพติดของมิอุระแน่ๆ...วิถีซามูไร ต้องกล้าเผชิญหน้ากับศัตรูและความจริง ผมจะไปพบทาคาโอะด้วยตัวเอง”
“แต่มันเสี่ยงเกินไป”
“มิอุระก็เคยเสี่ยงช่วยโอะนิซึกะจนรอดพ้นคดีมาแล้ว”
“บุญคุณต้องทดแทน แต่ต้องคำนึงถึงความปลอดภัยด้วย”
“ช่วยมิอุระ...ไม่ใช่เรื่องของการตอบแทนบุญคุณอย่างเดียว แต่หมายถึงการเรียกร้องความยุติธรรมให้ผู้บริสุทธิ์ที่ถูกใส่ร้าย ในฐานะโซเรียวแห่งโอะนิซึกะ...สายเลือดแห่งซามูไรของพระจักรพรรดิ ผมจะไม่ยอมให้เมืองนี้ตกอยู่ใต้อำนาจมืดของใครเด็ดขาด”

ริวยืนยันด้วยท่าทางมุ่งมั่น โคจิ คัตสึ เซกิ สบตากันเครียด
ไทชิยืนดูแลความเรียบร้อยอยู่หน้าบ้าน มายูมิเดินออกมาในชุดทำงาน โดยมีอายะโกะ

ฟุมิโกะ เดินตามมา
“คุณมายูมิคะ...เดี๋ยวก่อนค่ะ”
“อย่าเพิ่งไปทำงานเลยนะคะ” ฟุมิโกะขอร้อง
“พี่เซโกะอาจจะยอมทำตามคำสั่งของคุณทาเคชิ โอะนิซึกะโซเรียวคนก่อน แต่คนอย่าง มายูมิ ทากาฮาชิ ไม่มีวันยอมใครค่ะ”
ไทชิเห็นท่าไม่ดี จึงเข้าไปช่วยอธิบาย
“โซเรียวให้คนไปลางานที่โรงพยาบาลแล้วครับ”
“การที่ฉันยอมอยู่ที่นี่ ไม่ได้หมายความว่า ริว โอะนิซึกะ จะมีสิทธิ์บงการชีวิตฉัน”
“โซเรียวทำเพราะเป็นห่วง”
“คนที่นี่คงทำตามคำสั่งกันเป็นอย่างเดียว ถ้างั้น...ฉันขอสั่งให้ไทชิขับรถไปส่งที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้”
“แต่ว่า...” ไทชิอึ้งๆ
“ถ้าไม่ไป ฉันจะเดินไปเอง”
มายูมิยื่นคำขาด เอาจริง ไทชิลำบากใจ แต่สุดท้ายก็จำยอมก้มศีรษะรับคำสั่งมายูมิ แล้วเดินนำมายูมิไปที่รถ ฟุมิโกะกับอายะโกะมองมายูมิขึ้นรถไปกับไทชิ ฟุมิโกะถอนใจ
“ดื้อเหมือนโซเรียวเลยนะป้า”
อายะโกะมองตามอย่างเหนื่อยใจ

ไนต์คลับมิซาว่า...จุนโกะยืนมองทาคาโอะที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะทำงานอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ทาคาโอะลุกขึ้น เดินไปข้าง ๆ จุนโกะ มองเรือนร่างจุนโกะอย่างละเอียดถี่ถ้วน
“ฉันจะส่งเธอไปปรนนิบัติไอ้มาซารุที่บ้านทุกอาทิตย์ เธอต้องทำให้มันหลงใหลไว้ใจ แล้วสืบข่าวสำนักงานตำรวจมาให้ฉัน”
“ทำไมต้องเป็นฉัน”
“เพราะไอ้มาซารุมันหลงใหลเธอ”
“ให้ฉันทำงานอื่นเถอะค่ะ ฉันไม่อยากไป”
“เธอไม่มีสิทธิ์เลือก”
ทาคาโอะสะบัดมีดพกส่วนตัวออกมา จุนโกะสะดุ้งตกใจ หันหลังจะหนี แต่ถูกนาบุจิกกระชากผมจนหน้าแหงน
“โอ๊ย...”
ทาคาโอะควงมีดพกแกว่งไปมาต่อหน้าจุนโกะ
“ถึงขนาดนี้แล้ว...ยังกล้าปฏิเสธคำสั่งของฉันอีกเหรอ”
ทาคาโอะหันไปพยักหน้า นาบุยิ้มร้ายก้มศีรษะรับรู้ จุนโกะหน้าตื่นตกใจ เริ่มดิ้นรนขัดขืนอีกครั้ง
“ไม่นะ...อย่าทำอะไรฉันนะ ท่านทาคาโอะ...อย่าทำอะไรฉันเลย ฉันขอร้อง...”
“ฉันจะให้แกร้องจนสมใจเลยนังจุนโกะ” นาบุยิ้มเหี้ยม
จุนโกะดิ้นเต็มแรง แต่โดนนาบุตบจนหน้าหัน ลูกน้องมิซาว่าอีกคนวิ่งเข้ามารายงานทาคาโอะอย่างร้อนรน
“โอะนิซึกะโซเรียวมาครับ”
“ไอ้ริว” ทาคาโอะไม่พอใจ

โถงใหญ่ในไนต์คลับมิซาว่า...ริวกับโคจิยืนนิ่งมองรูปริกิกับซาโตชิที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางโถงใหญ่ ริวหันมองไปยังหน้าต่างบานต่างๆ ทีละบาน ภายในโถงใหญ่ไนท์คลับนั้น หน้าต่างทุกบานมีลูกน้องมิซาว่าถือปืนจ้องเขาอยู่หลายคน ริวจ้องไปที่หน้าต่างทุกบาน สังเกตมองอะไรบางอย่าง เสียงทาคาโอะดังขึ้น
“นึกไม่ถึงว่าโอะนิซึกะโซเรียวจะกล้ามาเหยียบถิ่นมิซาว่า”
ทาคาโอะและลูกน้องมิซาว่าเข้ามาทางด้านหลัง ริวกับโคจิหันหลังกลับไปพร้อมกัน ริวก้าวเข้าไปยืนประจันหน้ากับทาคาโอะ นิ่ง มีมาด ไม่เกรงกลัว
“มิซาว่าไม่มีอะไรที่คนอย่างฉันต้องกลัว”
ทาคาโอะจ้องริวเขม็ง สายตาดุ

จุนโกะถูกนาบุและลูกน้องฉุดกระชากลากตัวเข้ามาในห้องลับ
“อย่าทำอะไรฉันเลย...ฉันกลัวแล้ว”
“กลัวแล้วยังกล้าขัดคำสั่ง”
นาบุฟาดฝ่ามือเข้าที่ใบหน้าจุนโกะจนกระเด็นไปทางหนึ่ง
“โอ๊ย”
“ถ้าแกไม่มีประโยชน์กับมิซาว่า ป่านนี้ฉันเชือดคอแกไปแล้ว”
จุนโกะนอนกองหมดแรงอยู่กับพื้น น้ำตานองหน้า ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว

ทาคาโอะตวาดถามริวอย่างไม่รีรอ
“อย่าอ้อมค้อม ต้องการอะไรก็ว่ามา”
“เลิกยุ่งกับผู้หญิงของฉัน เลิกสร้างความวุ่นวายให้เมืองนี้ซะที”
ทาคาโอะหัวเราะร่วน ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน
“จู่ๆ ก็บุกเข้ามากล่าวหาโดยไม่มีหลักฐาน ไม่สมศักดิ์ศรีโซเรียวผู้ยิ่งใหญ่แห่งโอะนิซึกะเลย”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 8 วันที่ 23 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวัน ทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ