อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 24 ส.ค. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 24 ส.ค. 57

ที่สนามในมูลนิธิเด็ก ลูกศรกับฌานนั่งอยู่ท่ามกลางเด็กๆ พร้อมกับกินขนมไปกับเด็กๆ ด้วย ฌานกับลูกศรหัวเราะไปกับเด็กๆอย่างมีความสุข ฌานแอบมองลูกศรพอดีกับลูกศรหันมามองมองฌานพอดี ฌานแกล้งแถมองผ่านลูกศรไปมองเด็กๆ

“คุณเอาขนมมาให้เด็กบ่อยเหรอคะ?”
“ไม่ครับ เพิ่งมาครั้งแรก”
“มิน่า ..ฉันไม่เคยเห็นคุณเลย”
“แสดงว่าคุณมาที่นี่บ่อย”

“ค่ะ ฉันชอบอ่านนิทานอัดเสียงให้น้องตาบอดบ่อยๆ ..อีกอย่าง ..มาที่นี่แล้วสบายใจดีค่ะ ความสดใสของเด็ก ทำให้เราไม่ต้องคิดอะไร”
“เป็นเด็กๆ ก็ดีอย่างนี้ล่ะครับ ไม่ต้องคิดอะไรมาก ..ไม่เหมือนผู้ใหญ่” ฌานถอนใจอย่างเผลอเหนื่อยใจกับปัญหาที่อยู่ในใจ
ลูกศรมองฌานอดถามไม่ได้ “มีปัญหาอะไรรึเปล่าคะ อย่าหาว่ายุ่งเลยนะคะ แค่คิดว่าเผื่อจะช่วยได้”


ฌานยิ้มขอบคุณให้ลูกศร “ไม่มีอะไรหรอกครับ ..ผมแค่กำลังคิดอะไรไม่ออก..”
“งั้นก็ไม่ต้องคิดค่ะ บางอย่าง ..ถ้าคิดไม่ออก แปลว่าต้องทำแบบไม่คิด ทำตามความรู้สึกแทน อย่างเช่นเวลาฉันทำข้อสอบ แล้วคิดไม่ออก ฉันก็จะใช้ความรู้สึกกามั่วเอา”
ฌานหัวเราะ “แล้วผลออกมาเป็นยังไงครับ?”
“เกือบสอบตกสิคะ” ลูกศรหัวเราะตัวเอง “ก็คิดไม่ออก แล้วจะคิดไปทำไมล่ะคะ ใช้ความรู้สึกตัดสิน อย่างน้อยมันก็มาจากความเชื่อของเรา”
“ขอบคุณนะครับ”
ลูกศรมองฌานงงๆ “ขอบคุณอะไรคะ?”
“ขอบคุณที่คุณให้ไอเดียดีๆ กับผม”
“ไอเดีย?”
“ความเชื่อไงครับ บางทีผมคิดแต่จะแข่งกับคนอื่นมากไป จนลืมความเชื่อของตัวเอง” ฌานมองลูกศร “คุยกันมาตั้งนาน ยังไม่รู้เลยว่าคุณชื่ออะไร?”
ลูกศรจะอ้าปากบอก ทันใดนั้นเสียงมือถือของลูกศรดัง “ฮัลโหลค่ะ…”
“พี่อยู่ตรงด้านหน้าเนี่ย ศรแจกขนมเด็กๆ รึยังจ้ะ? ..แจกแล้วใช่ไหม ? ..งั้นมาหาพี่ที่หน้าตึกเลยแล้วกันนะ รีบมาเลยนะศร ..พี่มีธุระ”
“ฉันไปก่อนะคะ พี่สาวรออยู่”
“อ้าว..”
ลูกศรหันไปพูดกับเด็กๆ “เด็กๆ พี่ไปก่อนนะ แล้วอาทิตย์หน้าพี่มาใหม่”
ลูกศรยิ้มให้ฌาน แล้วเดินออกไป ลูกศรวิ่งออกไปจากสนามโดยมีเด็กๆ วิ่งตามไปส่ง ฌานมองตามลูกศรที่วิ่งไปกับกลุ่มเด็กๆเป็นภาพที่สดใส
ทรายเดินเข้ามาคนละทางกับที่ลูกศรเดินออกไป “มานั่งยิ้มอะไรตรงนี้เนี่ย ?”
“คุณหายไปไหนมาเนี่ย?”
“พอดีแดดดี้โทรมาถามเรื่องงานทางโน้น ทรายเลยบอกว่าจะพักงานทางโน้นเพื่อมาช่วยงานฌานทางนี้ก่อน”
ฌานหันมามองทรายอย่างดีใจ “พูดถึงเรื่องงาน .. “ ฌานลุกขึ้นจับมือทราย “ผมได้อีกไอเดียไปทำโครงการซัดไอ้อลันแล้ว!”

ที่ด้านหน้ามูลนิธิเด็กลูกศรเดินมองหาทราย พัชระเดินเข้ามา
ลูกศรมองพัชระถามด้วยความแปลกใจ “อ้าวพี่พัชมาแล้วเหรอคะ?”
พัชระมองลูกศร แล้วมองหาทราย “พี่สาวศรไม่ไปเลือกชุดกับเราด้วยเหรอ?”
“ไปสิคะ ..พี่ทรายรับปากแล้ว”
พัชระแอบยิ้มที่ทรายจะไปด้วย พอดีกับมือถือพัชระดัง พัชระมองหน้าจอเห็นเป็น “ทราย” โทรเข้า “ฮัลโหลทราย …”
ลูกศรมองพัชระที่คุยกับทราย ด้วยความรู้สึกอยากรู้ว่าทรายอยู่ไหน โดยไม่ได้มีความระแวง
“คุณโทรเข้ามือถือลูกศรไม่ติดเหรอ?”
ลูกศรกดดูมือถือตัวเอง “มือถือศรก็ยังเปิดนี่คะ”
“คุณอยู่ไหน? ..อะไรนะ?! ไปกับพี่ฌาน” พัชระรู้ว่าทรายจงใจโทรเข้าเครื่องเขาเพื่อบอกว่าไปกับฌาน “ได้..แล้วผมจะบอกลูกศรให้ !” พัชระกดวางสายอย่างหงุดหงิด
ลูกศรกดมือถือตัวเองดูอีกทีด้วยความงง “มือถือศรก็มีสัญญาณนะคะ ทำไมพี่ทรายถึงโทรไม่ติด”
พัชระพูดเหวี่ยงใส่ลูกศร “โทรศัพท์ศรไม่ได้เป็นอะไรหรอก เขาจงใจโทรบอกพี่!” ชายหนุ่มเดินหงุดหงิดออกไป
ลูกศรมองพัชระอย่างไม่เข้าใจ

ในร้านอาหารฌานเพิ่งสั่งอาหารเสร็จ คืนเมนูให้พนักงานเสิร์ฟ ทรายนั่งยิ้มกับความคิดของตัวเอง
ฌานมองทรายที่นั่งยิ้มอดถามไม่ได้ “ยิ้มอะไรจ๊ะ?”
“มีความสุขไง ถึงได้ยิ้ม”
“รู้ว่ายิ้มเพราะสุข แต่อยากรู้ว่าสุขจากอะไร”
“ก็มีความสุขกับงานของฌาน และมีความสุขกับงานของทราย”
ฌานมองทางทรายอย่างสงสัยอยู่ว่างานของทรายคืองานอะไร

พัชระเดินหงุดหงิดเรื่องทรายกับฌานเข้ามาในบ้าน
อลันเดินตามพัชระเข้าบ้านมา “คุณคือพัชระใช่ไหม?”
พัชระหันกลับไปมองอลัน

ทางด้านทรายกำลังดูงานอย่างสนใจ ฌานเดินมาส่งน้ำให้ทรายแก้วหนึ่ง ทรายรับมาแต่วางบนโต๊ะ
“จะไปสิงคโปร์เมื่อไหร่หรือฌาน”
“บุรีบอกว่า final draft จะเสร็จอาทิตย์หน้า ผมก็ไปเลย”
“คิดว่าพ่อเลี้ยงฌานจะว่าไง”
“ผมว่าเขาน่าจะพอใจระดับหนึ่ง ถ้าไม่มีไอ้อลันมาคอยขัดคอ”
“ไม่ถูกกันขนาดนี้เลยหรอ”
ฌานพยักหน้า “ฮื่อ เป็นคู่แข่งตั้งแต่เด็กๆ ตั้งแต่เกิดมานะทราย ผมมีเพื่อนผู้ชายที่โตมาด้วยกัน 2 คน คนหนึ่งก็ไอ้ลูกหมาอลันนี่แหละ โตมาด้วยกันตั้งแต่อายุ 13 จนเรียนจบ”
“ส่วนอีกคนก็คือบุรี”
“ใช่”
“จากดีสุดไปเลวสุดเลยนะ”
“ฮื่อ ดีที่ผมรู้จักบุรีก่อนไม่งั้นคงเลวตามไอ้อลันไปแล้ว”
ทรายสีหน้าอ่อนโยนลึกซึ้ง เมื่อคิดถึงบุรี
“ทราย” ฌานเข้ามาจูบแผ่วๆ กอดเบาๆ ทรายหลับตาแต่ยังคงคิดถึงบุรี “ทราย คุณน่ารักเหลือเกินเวลาที่คุณหลับตา”
ทรายยิ้มแต่ไม่ลืมตา
“วินาทีนี้ผมอยากให้เวลามันหยุด มีผมมีคุณ ไม่ต้องมีคนอื่นไม่ต้องมีงาน” ปลายเสียงแผ่วลง สีหน้าฌานสะเทือนใจ
ทรายโอบรอบคอฌานไว้ ดึงมาหน้าแนบหน้า นิ่งอยู่สักพัก หลับตาทั้งคู่ ทั้งสองคนอยู่ในอารมณ์ดื่มด่ำ เงียบๆ และสงบนิ่ง
สักครู่ทรายก็ถอยออกมา มองหน้าฌานแตะแก้มเบาๆ “แต่ไอ้ลูกหมาอลันมันยังไม่ตาย”
“เออ...จริง”
“และมันก็ไม่ใช่ลูกหมาแล้วด้วย”
“ก็จริง”
“แล้วยังมีป๋า....มีแม่แอนของฌาน มี...ใครอีก”
“มีทราย”
“เฮ้ยไม่เกี่ยว เอาแค่ 3 คนฌานก็ต้องสู้กับเขา ฌานต้องเข้มแข็งนะ อย่าจ๋อย”
ฌานหัวเราะ หึ...หึ ในคอ
ทรายมองแล้วตัดสินใจ “ไปร้านกันดีกว่า” ทรายพูดพร้อมฉุดแขนฌานให้ลุกขึ้น
“โอ้ย ไหนว่าจะไม่ไปไหนไงคืนนี้ เปลี่ยนใจง่ายจริงๆนะ”
ทรายยิ้มลึกๆ ในหน้า รู้ตัวดีว่าเปลี่ยนใจเพราะอะไร “ยังไม่ชินอีกหรอ ฌาน”
ทรายเข้าห้องนอนไปแต่งตัว แต่งหน้าใหม่ หญิงสาวมองกระจกด้วยสีหน้าลึก...ซึ้งมาก ว่าไปครั้งนี้จะไปเจอใคร ทรายเปิดหนังสือหน้าที่มีดอกจำปีแห้ง สีหน้าบอกชัดเจนว่าคิดยังไง

ที่ห้องรับแขก ทรายก้าวออกมา แต่งตัวสวยหวาน พลิ้วไปทั้งตัว ฌานทำท่าตะลึงแบบน่าขำ ทรายหัวเราะชอบใจ พอดีกับโทรศัพท์ฌานดัง “บุรี...ว่าไง”
ทรายทำเป็นไม่สนใจแต่ตั้งใจฟัง
“อ๋อ ดูแล้ว แต่ฉันมีความคิดให้แกเปลี่ยนแปลงบางอย่าง ป๋าจะว่าไงน่ะเหรอไม่เป็นไร ฉันอธิบายให้ป๋าฟังได้ นี้กำลังจะไปร้านจะได้คุยกับ อ้าว....ทำไมล่ะ อ๋อ โอเค ไม่เป็นไรฉันฝากไว้แล้วกัน แล้วฉันจะไปหาแกที่บ้าน” พูดจบก็ปิดมือถือหันมาโอบทราย
สีหน้าทรายนิ่งไปนิด เดินไปหยิบกระเป๋า หยิบการ์ดเปิดประตู “บุรีว่าไงเหรอฌาน”
“เขาไม่ไปคืนนี้ ต้องคุยวันหลัง”

ฌานและทรายเดินออกมาที่หน้าลิฟท์ ในมือฌานถือแบบร่างโครงการในมือมาด้วย ทรายรู้สึกผิดหวังและตรึกตรอง
อยู่ดีๆ ทรายก็หยุดเดิน ฌานงง “อะไรเหรอ”
“สงสัยทรายไปไม่ได้แล้วฌาน”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 9/2 วันที่ 24 ส.ค. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศ ทุกวันจันทร์ และ วันอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ