อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 9/4 วันที่ 25 ส.ค. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 9/4 วันที่ 25 ส.ค. 57

คัตสึกับเซกิ แย่งกันปีนต้นไม้อย่างคึกคัก สนุกสนาน หวังชะเง้อแอบดูเจ้านาย เสียงดังโครมครามยังคงดังออกมาจากห้องนอนริวเป็นระยะ
“แน่จริงอย่าหยิกสิ”
“ไม่หยิกหรอก แต่จะกัดให้จมเขี้ยวเลย”
“เฮ้ย...อย่านะ อย่า”

เซกิหัวเราะคิกคัก
“แรงเยอะทั้งพ่อทั้งแม่อย่างนี้ ลูกคนแรกของโซเรียวต้องเป็นผู้ชายแน่”
“ลักษณะโซเรียวตกเป็นรอง ฉันว่าน่าจะได้ลูกผู้หญิง”


“ต้องไปดูเวลาตกฟาก ว่ามีลุ้นลูกแฝดบ้างรึเปล่า”
เสียงกระแอมของโคจิดังขึ้น คัตสึกับเซกิ สะดุ้งตกใจ จนเสียหลัก ตกจากกิ่งไม้ที่เกาะอยู่
“เหวอ...”
คัตสึกับเซกิ ตกลงมากองทับกันพื้นเสียงดังอั่ก จุกทั้งคู่ โคจิก้าวเข้ามายืนมองอย่างเอือมระอา
“มัวแต่ดูเวลาตกฟาก ไม่ดูเวลาตกต้นไม้...สมน้ำหน้า”
โคจิมองไปยังห้องนอนของริวเหนื่อยใจแทน

ในห้องที่ปิดไฟมืดแล้ว มีเพียงแสงสลัวลอดมาจากหน้าต่าง ริวกับมายูมินอนเงียบอยู่คนละฝั่ง โดยมีบังเกอร์กั้นเขตห้องนอน ริวลืมตาขึ้น ก่อนลุกขึ้นจากที่นอนชะเง้อมองมายูมิที่นอนอยู่อีก คิดว่าเธอหลับไปแล้ว ริวค่อย ๆ ลากเบาะนอนของตัวเองเข้าไปใกล้มายูมิ เสียงครืด...คราด...พยายามทำให้เบาที่สุด เสียงมายูมิดังขึ้น
“อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ”
ริวชะงัก ยิ้มแหะ ๆ ที่ถูกจับได้
“อ้าว นึกว่าหลับไปแล้ว”
มายูมิลุกขึ้นมานั่งจ้องอย่างไม่ไว้ใจ
“อยู่กับคนเจ้าเล่ห์อย่างคุณ ฉันไม่มีทางหลับสนิทหรอก”
“คำก็เจ้าเล่ห์ สองคำก็ห้ามเข้าใกล้ แหม...ใครจะอบอุ่น น่าซบน่ากอดเท่าไอ้ผู้กองหน้าเต้าเจี้ยวนั่นล่ะ”
“อย่ามาดูถูกฉัน”
“ผมพูดผิดตรงไหน เดี๋ยวก็ผู้กองคะ ผู้กองขา” ริวหมั่นไส้มาก “โลกนี้คงไม่สีชมพูเท่ากับหัวใจของคุณหมอมายูมิและผู้กองยูจิหรอก”
“ก็ผู้กองไม่ใช่คนเห็นแก่ตัว ไม่จับปลาสองมือใครบางคน”
“ผมไม่ใช่คนอย่างที่คุณคิด”
“ฉันไม่ได้คิด แต่พูดไปตามที่เห็น”
“ในสายตาคุณ...ผมคงเป็นได้แค่ผู้ชายป่าเถื่อน เจ้าเล่ห์ เห็นแก่ตัว ไม่ใช่สุภาพบุรุษอย่างผู้กองยูจิสินะ”
“อีกข้อที่สำคัญมาก...ผู้กองยูจิมีแค่ฉันคนเดียวในหัวใจ”
ริวโกรธและน้อยใจที่มายูมิชื่นชมยูจิจนออกนอกหน้า มายูมิมองท่าทางของเขาอย่างระแวดระวังตัว กลัวอารมณ์เขา ริวพยายามยับยั้งอารมณ์คุกรุ่น ลากที่นอนกลับมุมเดิม แล้วล้มตัวลงนอนด้วยความน้อยใจ มายูมิเชิดใส่ ไม่สนใจก่อนล้มตัวลงนอนบ้าง

ริวกับมายูมิ ต่างนอนหันหลังให้กันอย่างไม่สนใจกัน
ทางเดินในสำนักงานตำรวจ...ยูจิเดินถือแก้วกาแฟมาอย่างผ่อนคลายเหมือนไม่เคยเครียด มาซารุยืนจ้องอยู่ที่มุมหนึ่ง

“ออกมาจากห้องได้แล้วรึ”
ยูจิเห็นมาซารุ จำไม่ได้เรื่องที่ตัวเองคลั่ง
“คุณพ่อ...กาแฟสักแก้วมั้ยครับ”
“หมกตัวในห้องทำงานอยู่ครึ่งค่อนวัน แกทำอะไร”
ยูจิชะงักเหมือนกลัวมาซารุจะรู้เรื่องยาระงับประสาท
“เอ้อ...ผมทำงาน”
“งานคงยุ่งมากสินะ ถึงขนาดเปิดประตูให้ฉันเข้าไปไม่ได้”
“ผมไม่รู้ว่าคุณพ่อตามหา”
“แกรู้...นอกจากจะรู้แล้ว แกยังตวาดฉันลั่นสำนักงาน” มาซารุชี้หน้าจับผิด “อย่าบอกนะว่าแกจำไม่ได้”
“เอ้อ...ผม...”
มาซารุกระชากคอเสื้อยูจิขึ้น มองซ้ายมองขวา ลากมาพูดที่ซอกตึกข้างหนึ่งไม่ให้ใครเห็น
“ฉันเคยเตือนแล้วใช่มั้ย ให้เลิกใช้ไอ้ยาระงับประสาทนั่น แกจะหมดอนาคตเพราะมัน”
“ผม...ผมพยายามแล้ว”
“ไม่ใช่แค่พยายาม แต่แกต้องทำให้ได้ ไม่อย่างนั้นแม้แต่ฉันก็ช่วยอะไรไม่ได้”
มาซารุโยนตัวยูจิโครมไปที่กำแพง
“ปรับปรุงตัวซะใหม่ ทำตัวให้เหมาะสมกับที่เป็นลูกชายของผู้บัญชาการที่นี่”
มาซารุจ้องยูจิด้วยสายตาเครียด แล้วเดินออกไปอย่างไม่พอใจ ยูจิมองตามมาซารุออกไป สีหน้าไม่ค่อยพอใจนักที่พ่อทำแบบนี้

เช้าวันใหม่...ริวกับมายูมินอนหลับอยู่ จู่ ๆ บังเกอร์กั้นเขตในห้องก็ถล่มครืนลงมา เสียงดังมาก จนริวกับมายูมิสะดุ้งตื่นด้วยความตกใจ
“เกิดอะไรขึ้น”
ริวฉวยโอกาสนั้น ปรี่เข้าไปกอดมายูมิ หอมเนียน ๆ อย่างรวดเร็ว
“โอ๋ ๆ ขวัญเอ๊ย ขวัญมา...ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ แค่บังเกอร์มันพังลงมา”
ริวกำลังจะโน้มหน้าจูบเนียน ๆ แต่ถูกมายูมิใช้นิ้วคู่จิ้มเข้าเบ้าตาด้วยความโมโห
“คนฉวยโอกาส”
“โอ๊ย...ทิ่มตากันอย่างนี้ จะฟ้องยายนะ”
มายูมิไม่ขำด้วย ทำท่าจะจิ้มเบ้าตาริวอีกรอบ ทำให้ริวต้องผละออกห่างจากมายูมิ
“ผมตาบอดเพราะรักคุณอยู่แล้ว อยากให้พิการซ้ำซ้อนเหรอ”
มายูมิโมโห
“ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับคนกะล่อนอย่างคุณดี”
“จะหอม จะจุ๊บ จะลูบคลำผมก็ได้นะ ผมยอมคุณทุกอย่าง”
ริวยื่นหน้าทะเล้นเข้าหา แต่ถูกมายูมิดันออกอย่างหมั่นไส้
“ฉันจะไปอาบน้ำ และไปทำงาน”
“ผมจะอาบให้ และจะไปส่งคุณที่ทำงาน”
มายูมิจะปฏิเสธ แต่ถูกริวแทรกขึ้นทันควัน
“ไม่ต้องปฏิเสธ เพราะมันเป็นหน้าที่ของสามีที่แสนดี”
“เรายังไม่ได้แต่งงานกัน...คุณไม่ใช่สามีฉัน”
“แสดงว่าอยากให้ผมเป็นสามีเร็ว ๆ ใช่มั้ยจ้ะ แม๊...ก็ไม่บอกตั้งแต่แรกจะได้รีบจัดให้”
“หยุดพูดจาน่าเกลียดได้แล้วค่ะ”
“ก็คุณน่ารักอ่ะ”
“ฉันเกลียดคุณ”
“แต่ผมรักคุณ ผมร๊าก...รัก ๆคุณหมอมายูมิ”
“คุณมันบ้าที่สุด”
มายูมิโมโหที่ทำอะไรริวไม่ได้ จึงเดินสะบัดหนีไปจากห้อง ริวขำ คิดหาทางแกล้งมายูมิต่อ

ในห้องแต่งตัว...มายูมิเพิ่งแต่งตัวเสร็จ กำลังจะสำรวจตัวเองในกระจกอีกครั้งก่อนออกจากห้องบานเลื่อนประตูถูกเปิดออก ริวก้าวเข้ามาในห้อง เขาในชุดยูกาตะ เพิ่งอาบน้ำเสร็จ มายูมิมองชุดยูกาตะบาง ๆ ของริวทำตัวไม่ถูก
“เข้ามาทำไม”
“อาบน้ำเสร็จแล้วก็ต้องแต่งตัวสิจ้ะที่รักจ๋า”
“งั้นก็เชิญตามสบายค่ะ”
มายูมิจะเดินหนีออกจากห้อง แต่ถูกริวคว้าแขน รั้งไว้
“อย่าเพิ่งไปสิ คุณต้องช่วยแต่งตัวให้ผมก่อน”
“เป็นง่อยเหรอคะ ถึงทำเองไม่ได้”
“เป็นหน้าที่ของศรีภรรยา ที่ต้องปรนนิบัติดูแลสามีอย่างดี ถ้างานบ้านคุณบกพร่อง ก็จะเสียถึงตระกูลทากาฮาชิ...คุณพ่อตากับคุณแม่ยายคงไม่สบายใจ”
มายูมิสะบัดแขนหลุดจากมือริวด้วยความไม่พอใจ

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 9/4 วันที่ 25 ส.ค. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ