อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 21 ก.ย. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 21 ก.ย. 57

บนเวทีคอนเสิร์ตแสงสีอลังการ พิธีกรกล่าวเชิญพบกับซุปเปอร์สตาร์สาวคนใหม่ของเมืองไทย “คุณมาลีเริงร่า อากาศดี” คนดูซึ่งเต็มไปด้วยเด็กวัยรุ่นร้องกรี๊ดกร๊าดดีใจกันใหญ่ หนูมาลีเดินออกมาพร้อมจังหวะเพลงที่ทำให้คนดูกระโดดตามเสียงเพลง และร่วมร้องไปด้วย

คนดูขอสัมผัสมือซุปเปอร์สตาร์ของพวกเขา หนูมาลีร้องเพลงไปก็เดินสัมผัสมือกับคนดู พลันมีเสียงดังมาจากบนฟ้า “หนูมาลี” ทุกคนชะงักเงยหน้ามอง สักครู่หนูมาลีไม่สนใจร้องเพลงต่อ เสียงเรียกดังขึ้นกว่าเก่า หนูมาลียักไหล่ร้องเพลงต่อ ทันใดก็มีน้ำราดลงมาบนหัวพร้อมเสียง


“ตื่น! ไปโรงเรียนได้แล้วโว้ย...จะไปไหมโรงเรียนน่ะ หา...เอาแต่นอนฝันหวานนะมึง”

หนูมาลีทะลึ่งพรวดขึ้นมาโวยวาย “โหย...ย่าอ่ะ ที่นอนเปียกหมด ต้องมาซักมาตากอีก”

ไม่นาน หนูมาลีก็อาบน้ำแต่งตัวเสร็จวิ่งออกจากบ้านที่อยู่บนเขาไกลความเจริญ เพื่อไปขึ้นรถสองแถวที่มารับไปโรงเรียน...หนูมาลีอยู่ชั้นม.6 เป็นเด็กเรียนเก่ง จึงรับหน้าที่หัวหน้าห้องและสนิทกับครูสวยมาก ทุกครั้งที่เธอยกกองสมุดไปส่งให้ครูสวยที่ห้อง เธอจะเดินฮัมเพลงไปตลอด จนครูสวยแซว “แค่ได้ยินเสียงฮัมเพลงก็รู้แล้วว่า น.ส.มาลีเริงร่ากำลังมา”

“ครูสวยไม่ต้องเรียกชื่อหนูเต็มก็ได้ค่ะ พ่อตั้งเข้าไปได้ไงก็ไม่รู้ ยาวจัด”

“ตกลงพ่อกลับมาจากกรุงเทพฯหรือยัง บอกพ่อมาหาครูด้วยนะ”

หนูมาลีบอกครูว่าได้เขียนจดหมายไปบอกแล้วแต่พ่อไม่ตอบ ครูสวยเห็นใจถามพ่อเคยกลับมาไหม หนูมาลีเอารูปพ่อที่พกติดตัวตลอดออกมา เป็นรูปพ่อเรืองยศในชุดทหารเกณฑ์

“ภาพสุดท้ายที่หนูถ่ายกับพ่อสิบปีก่อน”

“เป็นทหารหรือ ทำไมครูได้ยินว่าเขาเปิดร้านอาหาร”

“อาจจะเป็นทหารที่เปิดร้านหรือเปล่าคะครู”

“นี่ไม่ได้คุยกับพ่อเลยหรือ”

“พ่อส่งเงินมาทุกเดือน ส่งของมาก็บ่อย พัดลม ทีวี คอมพิวเตอร์ หนังสือ แต่พ่อคงไม่ชอบเขียนจดหมายค่ะ เขียนแต่สวัสดีปีใหม่ กับอวยพรวันเกิดปีละครั้ง สองครั้ง...

หนูเขียนหาพ่อทุกเดือน ปู่กับย่าบอกว่าพ่อรักหนูมาก ตอนเด็กๆแม่ทิ้งหนู พ่อวิ่งตามรถของสังคมสงเคราะห์เอาหนูกลับมาให้ปู่กับย่าเลี้ยง”

ครูสวยมองรูปพ่อของหนูมาลีแล้วกลุ้มใจแทน ก่อนจะหยิบจดหมายในลิ้นชักส่งให้ “นี่เป็นจดหมายจากมหาวิทยาลัยในเมือง หนูได้โควตาคณะครุศาสตร์ หนูขยันเรียนสอบได้ที่ 1 ทุกปีเห็นไหม โอกาสดีๆก็มาหาเอง”

“พ่อคงดีใจ พ่ออยากให้หนูเป็นครู แต่หนูอยากเป็น...”

“อย่านะ ที่คิดอยู่น่ะครูไม่เห็นด้วย พาปู่ย่าไปรายงานตัวซะ อย่าเพ้อฝันลมๆแล้งๆ” ครูเอ็ดหนูมาลียิ้มแห้งๆ จำต้องเก็บความใฝ่ฝันของตัวเองไว้...วันรุ่งขึ้นเป็นวันหยุด หนูมาลีนั่งเขียนจดหมายถึงพ่อ ปู่เชื้อวุ่นวายอยู่กับการเย็บแห ปู่เป็นอัลไซเมอร์แต่จำหลานกับเมียได้ และจำได้ว่าตัวเองมีลูกชาย ปู่มักจะบอกหนูมาลีว่าจะเขียนจดหมายทำไม พรุ่งนี้ก็เป็นวันสงกรานต์แล้วให้ไปรอเรืองยศที่ขนส่ง ทั้งหนูมาลีและย่าหงส์ต้องคอยบอกว่าสงกรานต์ผ่านไปหลายเดือนแล้ว ย่าหงส์หูจะตึงหน่อยแต่ก็เป็นคนแข็งแรง ทำงานได้สารพัด...จู่ๆปู่เชื้อก็ลุกขึ้นจะไปตกปลามาเผาไว้ให้ลูกชายกิน หนูมาลีรีบห้ามเพราะปู่ออกจากบ้านทีไร หลงทางกลับไม่ถูกทุกที

“โฮ้ย...ไอ้แก่สมองเสื่อม ไป ไปปลูกผักกับข้า จะได้ลืมๆ” ย่าหงส์ลากปู่ไปด้วยกัน

หนูมาลีบอกย่าว่า ผ้าไม่ต้องเก็บ เดี๋ยวตนเก็บเอง ย่าหงส์หันมาถามว่าเป็นบ้าหรือ หนูมาลีจึงตะโกนเสียงดังลั่นย้ำคำเดิมอย่างขำๆ คราวนี้ย่าได้ยินชัดโวยจะตะโกนทำไม บ้าดูทีวีทั้งวันก็ปวดหัวจะแย่ ยังจะตะโกนอีก...หนูมาลีหัวเราะแล้วหันมาเขียนจดหมายต่อ

“พ่อเรืองจ๋า หนูมาลีไม่อยากเป็นครู หนูมาลีขออนุญาตพ่อทำตามความฝันบางอย่างนะ ถ้าพ่อจะโกรธ ก็อยากให้รู้ หนูขอเวลาแค่ปีเดียว ถ้าหนูทำไม่สำเร็จภายในหนึ่งปี หนูจะกลับมาสอบครูให้พ่อเรืองจ้ะ...”

วันสอบวันสุดท้ายเสร็จ หนูมาลีกับเพื่อนต่างเซ็นเฟรนด์ชิปแลกกัน กอดกันถ่ายรูปเป็นที่ระลึก หนูมาลีเอาดอกไม้มากราบลาครูสวย...กลับบ้าน หนูมาลีเอาโบรชัวร์การประกวดรายการสี่แยกนักฝัน มาขออนุญาตย่าหงส์ ให้เหตุผลว่า เขาคัดเลือกเดือนหน้าที่กรุงเทพฯ ถ้าชนะได้เป็นนักร้อง เงินรางวัลตั้งหนึ่งล้าน ปู่ถามขึ้นว่า พ่อเขาอนุญาตแล้วหรือ สีหน้าหนูมาลีมุ่งมั่น

“พ่อยังไม่รู้ ฉันจะไปหาพ่อที่กรุงเทพฯ...ทุกทีพ่อให้ส่งจดหมายไปตู้ปณ.14 ไปรษณีย์รัชดา คงเพราะพ่อเปลี่ยนที่ทำงานบ่อย แต่พ่อรักฉัน พ่อต้องมาไขตู้เอาจดหมาย ฉันจะรอพ่อที่ไปรษณีย์”

ย่าหงส์ถามถ้าตนไม่ให้ไปก็คงจะหนีใช่ไหม หนูมาลียิ้มแหยๆ ย่าจึงเอาทองที่มีอยู่สองบาทยื่นให้ หนูมาลีอึ้งแต่ก็ปฏิเสธไม่รับ ตั้งใจจะไปเบิกเงินของพ่อ แต่ย่าคะยั้นคะยอให้รับและกำชับให้ระวังตัวมากๆ หนูมาลีเศร้าลงบอกย่าว่า มือถือที่พ่อซื้อไว้ให้ ตนจะเอาไปฝากอาผู้ใหญ่ข้างบ้าน เจอพ่อแล้วตนจะโทร.ส่งข่าวที่อาผู้ใหญ่ ย่าหงส์พยักหน้าน้ำตาปริ่ม หนูมาลีโผกอดย่า

ปู่เชื้อมองอย่างไม่เข้าใจ “นังหงส์ เอ็งนี่เพี้ยน นี่มันสงกรานต์ หนูมาลีมันจะไปรับพ่อมันแค่อำเภอ ไปแค่ท่ารถจะให้ทองมันทำไม เพี้ยนไปใหญ่แล้วนะเอ็ง”...หนูมาลีกับย่าหงส์หัวเราะ

หลังจากนั้น หนูมาลีก็เก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋า มองโบรชัวร์การประกวดอย่างมุ่งมั่นแล้วมองภาพนักร้องในดวงใจซึ่งเป็นแรงบันดาลใจคือ ซีโร่...พึมพำขอให้เขาเป็นกำลังใจให้

ooooooo

เช้าวันใหม่ รถทัวร์ที่หนูมาลีนั่งมาแล่นเข้าจอดท่ารถ หนูมาลีลงจากรถเดินมาที่ร้านค้าอย่างเหนื่อยอ่อน ขอน้ำกิน เจ้าของร้านเสียงเข้มที่มาขอกันดื้อๆ เธอรีบบอกว่าขอซื้อ ตนมีเงิน ว่าแล้วก็ลนลานหยิบกระเป๋าเงิน ทำให้กระเป๋าหล่น ทองที่ย่าให้ไหลออกมาพร้อมเงินทั้งปึก

“เงินเยอะนี่” คนขายตาวาว หนูมาลีนึกถึงรายการผู้หญิงถึงผู้หญิงที่ตนชอบดู มักเตือนภัยให้เด็กต่างจังหวัดที่มากรุงเทพฯระวัง...สถานที่อันตรายที่สุดคือสถานีขนส่ง หนูมาลีจินตนาการความน่ากลัวไปยกใหญ่ ไม่ไว้ใจใครเลย รวบเงินและทองใส่กระเป๋ากอดกระเป๋าแต้วิ่งหนี มีคนขับรถแท็กซี่เข้ามาชวนให้ไปขึ้นรถ หนูมาลีก็นึกถึงคำเตือนในรายการว่าอย่าไปไหนกับคนแปลกหน้าเด็ดขาด

ขณะเดียวกัน ร้อยตำรวจตรีอธิ ตำรวจนอกเครื่องแบบขับรถมากับเพื่อนชื่อทองทา เข้ามาจอดที่ขนส่งเพราะสายส่งข่าวมาว่ามีการส่งยาเสพติด ทองทาลงจากรถก็อดส่องกระจกด้วยความเคยชินไม่ได้ เขาเป็นคนสะอาดสะอ้าน ใส่ใจดูแลตัวเองดีจนคล้ายเป็นเกย์ อธิอดแซวเพื่อนไม่ได้

“หล่อแล้ว...หล่อแล้ว วันๆส่องแต่กระจก ไอ้นกหงส์หยก”

“เอ๊า ก็คนมันดูแลตัวเอง ทำไมคนมันเยอะอย่างนี้ รู้งี้นอนที่บ้านดีกว่า” ทองทามองรอบๆ

“ตั้งแต่กลับมาจากเมืองนอก วันๆเอาแต่อยู่บ้านฟังเพลง ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างเหอะ”

ทองทากอดอกพิงรถ มองผู้คนขวักไขว่ บ่นจะดิ้นรนอะไรกันนักหนา น่าสงสารเกิดเป็นคนเนี่ย อธิแขวะเพื่อน “ติสต์อีกละ เขาเดินทางเขาก็ต้องเหนื่อย หดหู่แบบนี้ระวังโรคซึมเศร้าถามหานะโว้ย ไป...ไปเดินเล่น ไปไหนก็ได้ รอฉันแป๊บนึง เสร็จงานจะโทร.ไปบอก”

อธิเดินไปยังผู้คนที่มีตำรวจขอตรวจสิ่งของที่พวกเขาขนมา หนูมาลีเดินกอดกระเป๋าแน่น ระแวงเกินเหตุไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น พอเจออธิขอตรวจกระเป๋า ก็เข้าใจว่าเป็นพวกมิจฉาชีพ จึงใช้กระเป๋าฟาดหน้าเขาแล้ววิ่งหนี อธิจึงออกวิ่งตาม เห็นทองทาเดินอยู่จึงร้องบอกให้ช่วยจับ ทองทาเข้าล็อกตัวหนูมาลีล้มกลิ้งไปด้วยกัน ทองทาถูกหนูมาลีใช้สนับมือชกเข้าที่หน้าอกเลือดซึม ตำรวจกรูเข้ารวบตัวเธอ อธิสั่งค้นกระเป๋าแล้วถาม จะหนีทำไมแค่ขอค้น

“พวกหลอกลวง ตำรวจต้องใส่ชุดสีกากี” หนูมาลีสวน

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 21 ก.ย. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ