อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

ท่ามกลางธรรมชาติป่าบนดอยสูง ยินเสียงน้ำไหลและนกร้องบอกเวลาเช้าตรู่ เนื้อนางหญิงสาวสวยหวานในวัยสิบแปดปีกำลังอ่านนิยายภาษาอังกฤษเล่มโปรดบนหลังช้างชื่อพลายน้อย โดยมีแสงคำควาญช้างหนุ่มพื้นเมืองหน้าตาคมเข้มจับปลาในลำธารข้างๆ และคอยปรายตามาทางเนื้อนางด้วยความหลงใหล

เนื้อนางเพลิดเพลินกับเนื้อหาชวนฝัน แล้วต้องร้องตกใจ เมื่อพลายน้อยแผลงฤทธิ์ยกงวงสะบัดน้ำ ส่งผลให้หนังสือเล่มโปรดของเธอหลุดกระเด็นตกน้ำ แสงคำได้ยินดังนั้นก็ปล่อยปลาในมือ พุ่งไปงมหนังสือ เนื้อนางปีนลงจากหลังพลายน้อยอย่างคล่องแคล่ว ก่อนจะกางแขนกอดแสงคำด้วยความดีใจที่เขาคว้าหนังสือเธอไว้ทัน


“น่ารักที่สุดในปางต้องอ้ายแสงคำ...พี่ชายคนเก่งของเนื้อนาง”

แสงคำแววตาเป็นประกาย ยกสาวร่างเล็กให้นั่งบนบ่ากว้าง ก่อนจะขอให้อ่านหนังสือต่อ เนื้อนางยิ้มบางๆ เกรงใจไม่อยากอ่าน เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายฟังภาษาอังกฤษไม่ออก แต่แสงคำยืนกรานเสียงหวาน

“อ้ายแสงคำฟังภาษาปะกิดบ่ออก แต่เสียงเนื้อนางเพราะ อ่านเถอะ...อ้ายอยากฟังเสียงเนื้อนางตลอดชีวิต”

เนื้อนางกลับไปตากหนังสือในโรงครัวของปาง–หิมวัต สร้อยฟ้าคู่ปรับวัยเดียวกัน เห็นเข้าก็หมั่นไส้ กระชากหนังสือชื้นๆนั้นออกไป รัญจวนแม่ครัวใหญ่ และกำปุ้งลูกคู่ ช่วยกันรับส่งมุกกันไปมาหวังเย้ยให้เนื้อนางเจ็บใจ

“อิเนื้อนาง...ลูกฝาหรั่งตาน้ำข้าว หัวทอง ถูกพ่อทิ้ง!”

เนื้อนางไม่ทันโต้ คำฝายเด็กกำพร้า เพื่อนและพี่เพียงคนเดียวของเนื้อนางก็โผล่มาตอกกลับเสียก่อน

“พ่อเนื้อนางจะเป็นไผ มันหนักหัวกบาลพวกเอ็งนักหรือไง อิสร้อยฟ้า อิกำปุ้ง”

คนงานสาวๆคนอื่นพากันมุงดูการโต้เถียง รัญจวนโมโห แหวคำฝายที่กล้าหือกับตน

“เนื้อนางมันพี่น้องแท้ๆเอ็งที่ไหน ตาควาญหมื่นหล้าเก็บเด็กกำพร้าอย่างเอ็งมาเลี้ยง ให้เป็นขี้ข้าหลานตัวเอง”

“เป็นขี้ข้าเนื้อนางก็ดีกว่าขี้ข้าแม่ครัวอย่างพี่ ฉันไม่อยากเหมือนลูกมือขี้อิจฉา”

กำปุ้งเดือดที่ถูกว่ากระทบ โผหาคำฝายจะเอาเรื่อง ส่วนสร้อยฟ้าก็ไม่น้อยหน้า ถือโอกาสช่วงชุลมุนจะฉีกหนังสือเนื้อนาง เจ้าของหนังสือสาวปรี่ไปเอาคืน แต่คงออกแรงมากไปหน่อย หนังสือเลยถูกฉีกขาด ห้าสาวตบตีกันวุ่นวาย รัญจวนตะโกนจะฟ้องผู้จัดการปาง แต่คำฝายไม่กลัวเพราะผู้จัดการคนเก่าเพิ่งถูกย้าย กำปุ้งรีบโต้

“คนเก่าย้าย ข้ารอฟ้องคนใหม่ก็ได้โว้ย เดี๋ยวผู้จัดการปางคนใหม่เปิ้นก็มาถึงแล้ว”

ฝ่ายแสงคำเดินไปสมทบเพื่อนร่วมงานที่โรงเลี้ยงช้าง เจอกับหมื่นหล้าตาของเนื้อนางและหัวหน้าควาญช้างประจำปางหิมวัตกำลังสั่งการคนงานให้เตรียมต้อนรับผู้จัดการคนใหม่ เมื่อหันมาเจอแสงคำเลยทักยิ้มๆ

“มาแล้ว...ไอ้แสงคำ พาเนื้อนางหลานข้าไปเที่ยวเล่นอีกแล้วสิ บ่ต้องเอาใจมันให้มากนัก อีกหน่อยมันจะเหลิง”

“พ่ออุ๊ยหมื่นหล้ามีอะไรให้ข้าทำหรือเปล่า”

“คอยดูแลความเรียบร้อยด้วยแสงคำ วันนี้ผู้จัดการปางคนใหม่เปิ้นจะมา”

อินคนงานหนุ่มในปางไม่ค่อยชอบคนเวียงนัก บ่นเบื่ออยากให้แสงคำเป็นผู้จัดการมากกว่า หมื่นหล้าต้องปรามให้หยุดพล่าม แล้วสั่งให้ม่อนดอยคนงานหนุ่มปั่นจักรยานไปรับผู้จัดการคนใหม่...เผื่อว่าจะหลงทาง

เวลาเดียวกันบนถนนทางเข้าปางหิมวัต...หนานไตร ผู้จัดการคนใหม่กำลังดักจับไม้เถื่อนด้วยแววตามุ่งมั่น เสียงโห่ร้องและถ้อยคำฮึกเหิมของบรรดาแก๊งไม้เถื่อนทำให้ผู้จัดการหนุ่มคนใหม่โกรธจัด

“จะขโมยไม้ในปางหิมวัต มันไม่ง่ายอย่างที่พวกเอ็งคิด!”

ooooooo

ระหว่างที่คนงานชายช่วยกันเตรียมงานต้อนรับอย่างแข็งขัน คนงานหญิงทั้งหลายก็ช่วยกันทำบายศรี ซ้อมฟ้อนพื้นเมืองกันเต็มที่ โดยมีบุญน่านกับบัวตอง เจ้าของวงสะล้อผัวเมียร่วมซ้อม สร้อยฟ้าเสนอตัวเอาหน้า อยากฟ้อนต่อหน้าผู้จัดการคนใหม่ คำฝายอดมองตามด้วยความสมเพชไม่ได้เพราะสร้อยฟ้ารำไม่ได้เรื่องเลย

บุญน่านพยายามแก้ท่าให้สร้อยฟ้าจนเมื่อย แต่ก็ไม่มีท่าทีจะดีขึ้น คำฝายเสนอให้เนื้อนางรำแทน บุญน่านทำท่าจะเห็นด้วย แต่เนื้อนางปฏิเสธ ไม่อยากหาเรื่องให้สร้อยฟ้าหมั่นไส้ไปกว่านี้ คำฝายรีบโต้

“แม่ตั๋วเป็นช่างฟ้อนงามที่สุดในคุ้มเจ้าหลวง ตั๋วมีเลือดแม่ ตั๋วถึงฟ้อนสวยกว่าใครทั้งปางนี้”

“ถ้ามีเลือดแม่ ก็แสดงว่าหวังสูง อยากเป็นคุณนายเมียฝรั่ง สุดท้ายก็ถูกเฉดหัวทิ้ง”

คำดูหมิ่นของสร้อยฟ้าทำให้เนื้อนางหมดความอดทน ปรี่ไปจ้องหน้าเอาเรื่อง

“อย่าลามปามถึงพ่อแม่ฉัน ถ้าไม่อยากให้ฉันฟันแขนเธอขาดฟ้อนไม่ได้อีก”

ท่าทางเอาจริงของเนื้อนางทำให้สร้อยฟ้าเริ่มฝ่อ ถอยร่นไม่เป็นท่า รัญจวนเห็นท่าไม่ดี โพล่งห้ามให้แยกจากกัน ไปเตรียมงานต้อนรับผู้จัดการคนใหม่ เนื้อนางเชิดหน้าผละไปพร้อมกับคำฝาย ทิ้งสร้อยฟ้า กำปุ้งและรัญจวนให้มองตามด้วยแววตาแค้นเคือง...หมั่นไส้นัก ฝากไว้ก่อนเถอะอิลูกฝาหรั่ง ตาน้ำข้าว โดนพ่อทิ้ง!

ในขณะที่หนานไตรไล่ล่าแก๊งไม้เถื่อนอย่างดุเดือด เหล่าคนงานที่ปางหิมวัตต่างตั้งหน้าตั้งตารอการมาถึงของผู้จัดการคนใหม่ด้วยใจจดจ่อ แสงคำปลีกตัวจากกลุ่มไปหาเนื้อนางในครัว รู้ดีว่าหญิงสาวที่ตัวเองหลงใหลมานานเหม็นขี้หน้าพวกสร้อยฟ้า และคงหมกตัวทำอาหารพื้นเมืองรสเลิศในครัว

เนื้อนางยิ้มร่าเมื่อเห็นควาญช้างหนุ่ม ร้องบอกให้ช่วยชิมอาหารจานเด็ดที่ตัวเองเตรียมต้อนรับผู้จัดการคนใหม่ แสงคำเขินหน้าแดง ปลื้มใจมาก ประคองมือเนื้อนางรับอาหารจากมือเธอ

“รสมือเนื้อนาง อ้ายไม่มีลืม อร่อยที่สุดในปางนี้”

ฝ่ายม่อนดอยปั่นจักรยานตามหาผู้จัดการคนใหม่ สุดท้ายมาเจอหนานไตรซัดกับแก๊งไม้เถื่อนจนหอบข้างทาง กว่าจะจัดการส่งแก๊งไม้เถื่อนให้ตำรวจ เหล่าคนงานก็ชะเง้อคอรอจนเมื่อย หนานไตรปรากฏตัวในสภาพมอมแมม แต่ยังคงความหล่อไว้อย่างครบถ้วน จนสาวๆ
คนงานแทบละลาย แย่งกันคล้องมาลัยต้อนรับให้วุ่น

“สวัสดีครับ...ขอโทษทุกคนด้วยที่ผมมาช้า ผมเจอพวกลักลอบขโมยไม้ เลยต้องจับตัวส่งตำรวจ”

รอยยิ้มบาดใจของผู้จัดการคนใหม่เรียกความสนใจคนงานสาวๆได้อย่างดี โดยเฉพาะสร้อยฟ้า ทะเล่อทะล่าจะวิ่งหาเขาเลยพลัดตกบันไดขาหัก ร้อนถึงหมื่นหล้าต้องให้คำฝายไปตามเนื้อนางมาฟ้อนต้อนรับหนานไตรแทน

ฟากหนานไตรไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าครู่หนึ่ง จึงมาร่วมงานเลี้ยงต้อนรับ หมื่นหล้ารออยู่แล้ว เข้ามาโค้งและแนะนำตัวว่าเป็นหัวหน้าควาญที่นี่ แสงคำเป็นคนถัดมาตามด้วยสร้อยฟ้า รัญจวนและกำปุ้ง

งานเลี้ยงต้อนรับเป็นไปด้วยความคึกคัก คนงานพื้นเมืองจากเผ่าต่างๆบนดอย พากันออกมาร่ายรำด้วยท่วงท่าโบราณ หนานไตรมองอย่างชื่นชม พลางก้มชิมขันโตกตรงหน้า รัญจวนเสนอหน้าบอกเป็นคนทำ แต่ถูกคำฝายขัดว่าเป็นฝีมือเนื้อนาง หนานไตรได้ยินชื่อก็อยากเห็นหน้า แต่ไม่ทันถามก็ต้องตะลึงตาค้าง เมื่อเห็นนางรำคนหนึ่งออกมาฟ้อนรำด้วยท่วงท่าอ่อนช้อยงดงาม

หนานไตรยืนมองร่างบางหงายร่างไปด้านหลัง เมื่อถึงช่วงสำคัญของการแสดง จนเกือบลืมหายใจเมื่อเพลงจบ

“ฟ้อนสวยมาก ผมไม่เคยเห็นใครฟ้อนได้สวยเท่านี้อีกแล้ว”

เนื้อนางมีสีหน้าตื่นๆ คิดไม่ถึงว่าผู้จัดการคนใหม่จะชมตรงๆ หนานไตรดึงช่อเอื้องที่ประดับอยู่ส่งให้“ถ้าไม่รังเกียจ ผมอยากให้ดอกไม้นี่เป็นรางวัลก่อน พรุ่งนี้ผมจะหารางวัลที่ดีกว่านี้มาให้...คุณชื่อ...”

เนื้อนางยื่นมือไปรับดอกไม้ แนะนำชื่อตัวเองเสียงเบา แสงคำมองมาด้วยสายตาไม่ชอบใจ เริ่มหึง

ที่ผู้จัดการคนใหม่ถึงเนื้อถึงตัวหญิงสาวที่ตัวเองหลงรัก เช่นเดียวกับพวกสร้อยฟ้า หมั่นไส้มาก อยากจะไปแทรกกลางสองหนุ่มสาวใจแทบขาด เนื้อนางรู้สึกประหม่า เลยตัดสินใจขอตัวดื้อๆ หนานไตรจะตามแต่หมื่นหล้าขวางไว้ พร้อมบอกว่าถึงเวลาพิธีบายศรีแล้ว หนานไตรเลยต้องนั่งที่เดิม ทั้งที่อยากไปทำความรู้จักเนื้อนางใจแทบขาด

ooooooo

แสงคำตามไปตัดพ้อเนื้อนางที่ดูจะสนใจหนาน-ไตรเป็นพิเศษ เนื้อนางได้แต่มองมาด้วยความหนักใจ ไม่อยากให้ควาญช้างหนุ่มมีอคติกับผู้จัดการคนใหม่ ส่วนม่อนดอยคอยดูแลและอธิบายที่ทางต่างๆในปางให้หนานไตร แต่เหมือนผู้จัดการคนใหม่จะใจลอย อยากรู้จักเนื้อนางอย่างละเอียดมากกว่า โดยเฉพาะเรื่องคนรักของเธอ

“พ่ออุ๊ยแกหวงหลานสาวอย่างกับจงอางหวงไข่ ใครจีบไม่ดูตาม้าตาเรือ แกปั๊ดเอาขอสับช้างเจาะกบาลแยก”

หนานไตรหุบยิ้ม แต่ไม่คิดจะท้อถอย...ต้องทำความรู้จักนางฟ้อนหน้าหวานอย่างเนื้อนางให้ได้

คืนแรกที่ปางสำหรับหนานไตรไม่จบลงง่ายๆ ม่อนดอยพาผู้จัดการคนใหม่ไปร่วมวงเหล้ากับเหล่าคนงาน อินหมั่นไส้เป็นทุน ท้าให้ดื่มสาโทเพื่อเป็นการให้เกียรติ หนานไตรกระดกทีเดียวหมดแก้ว แล้วพ่นออกมาแทบไม่ทันเพราะไม่ชินรสชาติร้อนแรง คนงานหนุ่มๆพากันหัวเราะ แสงคำสบตากับอินแล้วบอกให้ลองใหม่ หนานไตรไม่ยอมแพ้ พยายามยกขึ้นดื่มอีกครั้ง และคราวนี้...แม้จะร้อนวาบไปทั้งร่าง แต่เขาก็รู้สึกดีไม่น้อย

ระหว่างที่หนานไตรพยายามเข้าพวกกับเหล่าคนงานเต็มที่ เนื้อนางเตรียมจะเข้านอน แต่ไม่วายต้องเปิดประตูต้อนรับคนงานสาวใหญ่ ที่ร้อนใจมาขอยารักษาลูกน้อยที่ไข้ขึ้นไม่ยอมลด หมื่นหล้าเห็นท่าไม่ดี เลยแนะให้หลานสาวเอายาฝรั่งให้ เมื่อคนงานสาวใหญ่กลับไปแล้ว หมื่นหล้าเลยถือโอกาสพูดเรื่องหนานไตร

“เนื้อนาง...เจ้าเป็นเด็กฉลาด รักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี อย่าอยู่ใกล้ผู้จัดการปางคนใหม่...หนานไตร”

เนื้อนางสงสัย แต่ไม่ทันถาม คำฝายก็ตอบแทนว่าหมื่นหล้าคงกลัวเนื้อนางถูกหลอกเหมือนแม่ เห็นท่าทางกับสายตาหยาดเยิ้มของผู้จัดการคนใหม่แล้ว หมื่นหล้าคงนึกกลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ