อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

“พวกหลอกลวง ตำรวจต้องใส่ชุดสีกากี” หนูมาลีสวน
“แล้วนี่กากีพอไหมเนี่ย กากี๊กากีแล้วนะ” จ่าชี้ตัวเอง พอค้นเสร็จก็รายงานอธิว่าไม่มีอะไร

หนูมาลีแย่งกระเป๋าคืนมากอด อธิบอกเธอว่าตนเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ แล้วถามเพิ่งเข้ากรุงมาใช่ไหม เจ็บตรงไหนบ้าง ทองทาเดินเข้ามาบอกว่าตนต่างหากที่เจ็บ แล้วฟ้องว่าเธอพกอาวุธสนับมืออันเบ้อเร่อ หนูมาลีรีบซ่อน
“นั่นไงหลักฐานเต็มๆเลย ทำร้ายร่างกาย จับได้ไหมครับหมวด”


หนูมาลีหน้าเสียมองอธิอย่างอ้อนวอน...อธิพาทองทามาทำแผลที่โรงพยาบาล หนูมาลีถามว่าทองทาเป็นตำรวจด้วยหรือ อธิตอบว่าเปล่าเขาเป็นเพื่อนสนิทตน หนูมาลีขอรับผิดชอบด้วยการจ่ายค่ายาแต่อย่าจับตน ทองทาเดินออกมาบ่น

“ท่าทางจะเยอะนะเราน่ะแค่ขอค้นวิ่งซะหูตั้งวุ่นไปหมด...เป็นรอยแผลเป็นนะ โชว์แผงอกไม่ได้นะฉันเอาเธอตายแน่” ทองทาชี้ที่แผล

“ก็ฉันกลัวนี่ ในกระเป๋ามีทองของย่าด้วยให้ใครรู้ไม่ได้หรอก อันตรายแย่” หนูมาลีนึกได้ปิดปากตัวเองมองอธิกับทองทาหวาดๆ

“โก๊ะจริงๆ คนกรุงเทพฯที่ดีๆก็มีถมไป เดินทางคนเดียวเหรอ มาจากจังหวัดไหนล่ะ”

หนูมาลีรีบบอกทองทาว่าตนเป็นคนกรุงเทพฯไปเยี่ยมญาติต่างจังหวัดเพิ่งกลับมา แต่พอมองไปเห็นรถไฟฟ้า ก็ตื่นเต้นวิ่งไปที่หน้าต่างชี้โวยวายถามใช่รถไฟฟ้าไหม รถไฟฟ้าตัวเป็นๆ ทองทากับอธิส่ายหัวขำๆความเด๋อด๋า ของหนูมาลี

ออกจากโรงพยาบาล อธิกับทองทาพาหนูมาลีมาทานข้าว ทองทาค่อยทานทีละคำ ต่างจากหนูมาลีที่มีชามวางตรงหน้าสองชามเข้าไปแล้ว ปากก็พร่ำว่าอร่อยๆไม่เคยทานมาก่อน แล้วถามทองทาทำไมทานน้อย ทองทาตอบว่าตนเป็นแดนเซอร์กินมากไม่ได้เดี๋ยวลงพุง อธิเอื้อมหยิบทิชชู ทองทารีบยื่นทิชชูเปียกของตัวเองให้ บอกเพื่อนว่าสะอาดกว่า อธิถอนใจ

“ไม่เอา ไม่อยากแต๋วเหมือนแก”

“พี่เป็นแต๋วหรือเอ้อ...ขอโทษ แต่งตัวดีขนาดมีเสื้อสำรองในรถมาเปลี่ยนไม่น่าถามเนอะ”

ทองทาเช็ดปากตัวเองท่าทางเบื่อคำถามแบบนี้ แต่ไม่สนใจจะตอบ หนูมาลีจึงปักใจว่าเขาเป็นแต๋วเพราะดูจากผิวที่ขาวผ่องหน้าตาเกลี้ยงเกลาของเขา...


หนูมาลีเอาโบรชัวร์การประกวดออกมาให้ทองทาดูถามว่า รู้จักไหม ตนจะสมัครโครงการนี้ อธิร้องเอ๊ะ...นี่มัน...ทองทาห้ามไว้“มากรุงเทพฯเพื่อมาสมัครอันนี้หรือ ไร้สาระเปล่าๆ อย่าสมัครเลย” สีหน้าทองทาหงุดหงิด

หนูมาลีบอกว่าอยากลองและที่มาก็มาหาพ่อด้วย อธิจะไปส่งให้แต่เธออึกอักเพราะยังไม่รู้ที่อยู่พ่อ อธิคิดว่าเธอจะระแวง “พี่เป็นตำรวจยังจะหาว่าตำรวจปลอมอีกไหม สวยๆกะเปิ๊บกะป๊าบอย่างเราเนี่ย เดี๋ยวก็ไปประกาศว่ามีทองในกระเป๋ากับแท็กซี่อีก”

หนูมาลียิ้มๆที่อธิชมว่าสวย ทองทาส่ายหน้าขำๆ อธิจับไหล่เพื่อนบอกไปส่งเธอด้วยกัน ทองทาท้วงว่ามีงาน อธิว่างานที่สยามน่ะตอนเย็น มีเวลาถม พลันมีเสียงวอเข้ามาเรียกทุกหน่วยพร้อมกันที่นัดหมาย อธิจึงบอกว่าต้องกลับไปสถานีขนส่ง สงสัยจับยาบ้าได้แล้วลอตนี้ลอตใหญ่แล้วขอให้ทองทาไปส่งหนูมาลีแทน

ระหว่างเดินมาที่รถ หนูมาลีเอ่ยขึ้น “พี่ทองทาชื่อเหมาะกับพี่มากเลย พี่อ่ะอย่างกับทองทาไว้ทั้งตัว หล๊อหล่อ เอ้อ...ขอโทษค่ะ สวย...”

ทองทาปรายตามองขี้เกียจแก้ตัว ฮัมเพลงหนูมาลีเบาๆ หนูมาลีบ่นไม่ชอบเพลงนี้เพราะโดนล้อมาตั้งแต่เด็ก แล้วถามเขาจะไปสยามทำไม เขาบอกว่าไปโรงเรียนสอนเต้น เธอหน้าตื่น

“โรงเรียนหรือคะ พี่ไปลงเรียนไว้หรือคะ” ทองทาบอกว่าไปดูๆ หนูมาลีรบเร้า “ขอไปด้วยได้ไหมคะ อยากดูโรงเรียน อยากดูสยาม อยากดูรถไฟฟ้าใกล้ๆ พี่ไม่ต้องไปส่งหนูมาลีก็ได้ แค่ขอติดไปสยามก็พอนะๆๆ”

ทองทามองนาฬิกาก่อนจะพยักหน้า หนูมาลีดีใจรีบขึ้นรถ เห็นดอกไม้จึงเอามาทัดหู ทองทามองแล้วนึกถึงใครคนหนึ่ง ยิ้มๆ ชักจะถูกชะตากับหนูมาลีขึ้นมา ...พอมาถึงสยาม ทองทาชี้ให้หนูมาลีดูรถไฟฟ้าแล้วถาม เจอแล้วจะทำอย่างไร เธอยกมือไหว้ทำหน้าปลาบปลื้มมาก ทองทาหัวเราะชอบความบ้าของเธอ แล้วพาเข้าไปในโรงเรียน หนูมาลีตื่นเต้น

“โห พี่เรียนที่นี่เหรอ ค่าเรียนแพงมากไหมอ่ะ หนูมาลีอยากเรียนบ้าง”

ทันใด มิกซ์กับแมกซ์เดินมา ต่างเข้ากอดหอมทองทาเรียกผัวขากันทั้งคู่ หนูมาลียิ่งมั่นใจว่าทองทาเป็นเกย์จริงๆ จึงยิ่งไว้ใจเขามากขึ้น...ทองทาเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวเป็นชุดวอร์ม มิกซ์กับแมกซ์พาหนูมาลีมานั่งดู ทองทาเข้านำแดนเซอร์หญิงเต้นและจัดท่าทางให้กับทุกคน เวลาเต้น จริตของทองทาจะออกมาดูเหมือนกะเทยที่สวยทุกกระเบียดนิ้ว

หนูมาลีตกใจเมื่อรู้จากแมกซ์ว่าทองทาเป็นครูไม่ใช่นักเรียน เขาเรียกว่า คอริโอกราเฟอร์ นักออกแบบท่าเต้น แดนเซอร์ที่จะออกงานจะต้องมาให้เขาออกแบบท่าเต้น หน้าหนูมาลีเหวอ

“เล่นละครบรอดเวย์ก็เคย ทำงานเวทีระดับโลกมาเยอะแยะ” แมกซ์สาธยาย

“โห...เข็มขัดสั้นเลย”

มิกซ์งงถามหนูมาลีใส่เข็มขัดมาด้วยหรือ หนูมาลีขยายความว่า คาดไม่ถึง...แล้วถามว่า ทองทาอายุเท่าไหร่ ทำไมหน้าดูเด็ก ไม่ทันจะตอบ ทองทาร้องเรียกมิกซ์กับแมกซ์มาช่วยปรับท่า ทองทาเต้นนำด้วยท่าบัลเล่ต์ให้นักเต้นหญิงดู หนูมาลีตาค้างมองความพลิ้วไหวของเขา

“แต๋วแตกสุดๆ เฮ้อ...เสียดายอ่ะ...” หนูมาลีแอบเต้นตามอย่างอดใจไม่ไหว

เวลาผ่านไปจนดึก ทองทาเดินมาหาหนูมาลีแล้วบอกว่าพ่อคงเป็นห่วงเธอแย่ หนูมาลีนึกได้...ให้ทองทามาส่งที่ไปรษณีย์ เธอบอกเขาว่าพ่อให้ตนส่งจดหมายมาที่ตู้ ปณ.14 นี้ ตนเชื่อว่าพ่อต้องมาไขเอาจดหมายตอนเช้า ตนจะรอพบพ่อ ทองทาถามแล้วคืนนี้จะนอนไหน หนูมาลีมองไปเห็นร้านเซเว่นในปั๊มจึงชี้ว่าตนจะไปนอนรอที่ปั๊มนั่น เธอยกมือไหว้ขอบคุณแล้ววิ่งไป

ooooooo

ระหว่างที่หนูมาลีนั่งหน้าร้านเซเว่น มีชายคนหนึ่ง เข้ามาพูดคุยด้วย ชวนขึ้นรถ หนูมาลีนึกถึงคำเตือน ของรายการผู้หญิงถึงผู้หญิง ห้ามเชื่อคนแปลกหน้าห้ามดื่มห้ามกินอะไรที่เขาเอามาให้ จึงปฏิเสธเดินหนี แต่กลับถูกฉุดกระชากหาว่าดึกดื่นมานั่งแบบนี้ต้องเป็นผู้หญิงอย่างว่า

หนูมาลีล้วงสนับมือออกมาป้องกันตัวสู้สุดฤทธิ์ ไม่ทันไร ทองทาวิ่งเข้ามาโวย ถ้าอยากมากก็ไปซื้อบริการเอาจะดีกว่า ชายคนนั้นชี้หน้าฝากไว้ก่อนแล้วกลับไป ทองทาถอนใจเฮือก

“เฮ้อ วิชาแอ็กติ้งใช้ได้ผล ถ้ามันต่อยพี่ พี่ตายแน่ ตามมาป่าววะ เหงื่อแตกเลย”

“เอ๊า...นี่พี่กลัวมันเหรอ โห ทำเข้มเนียนมาก”

“กลัวสิ เคยต่อยกับใครที่ไหน รีบๆไปกันเถอะ” ทองทาดึงหนูมาลีไปขึ้นรถพาไปบ้าน

บ้านของทองทามีลักษณะเหมือนสตูดิโอ เก๋ไก๋ดูเป็นอาร์ติสต์ตกแต่งสวยงาม มีแม่บ้านอยู่กับครอบครัวที่เรือนข้างหลัง ทองทาบอกหนูมาลีว่าบ้านตนมีห้องนอนห้องเดียว ตนยกให้เธอ เข้านอนแล้วล็อกประตูด้วย หนูมาลีเตือนว่าตอนเช้าตนต้องไปรอพ่อ เขาจึงบอกว่าเขาต้องออกไปวิ่งทุกเช้าจะไปส่งให้...หนูมาลีเห็นทองทาถอดรองเท้าวางเรียบร้อยก็รีบจับของตัววางบ้าง เข้ามาในบ้านเห็นความเป็นระเบียบก็ตาโพลง

“บ้านพี่สวยมากเลยนะ พี่รวยใช่ไหมนี่ เรียนจบสูง เก่ง รวย นิสัยดี โห...โชคดีจริงที่ตามย่าหงส์ไปใส่บาตรทุกวัน มาเจอคนอย่างพี่เนี่ย...สาธุ” หนูมาลียกมือไหว้

ทองทายิ้มขำๆไล่ให้เข้าห้องนอน...หนูมาลีอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เห็นโต๊ะเครื่องแป้งเขามีกระเป๋าเครื่องสำอางยิ่งทำให้หมดความกลัวในตัวเขามากขึ้น เพราะคิดว่าเขาเป็นแต๋วแน่ เธอถือหมอนออกจากห้องมาเห็นทองทามีมาส์กบำรุงแปะหน้า ก็เปรยว่า

“บ้านสะอาดหอม ไม่มีมุมไหนรกเลย พี่นี่เป็นแม่บ้านแม่เรือนจนผู้หญิงอย่างฉันอาย”

ทองทาลงนอนห่างจากหนูมาลีแล้วถามความเป็นมาของเธอกับพ่อ เธอเล่าว่าพ่อทำงานหนักส่งเงินมาให้ตนกับปู่ย่าเดือนตั้งหลายหมื่น ไม่เคยขาดสักเดือน ตนเจอกับพ่อครั้งสุดท้ายสิบปีก่อน ตอนนั้น 8 ขวบ พ่อเป็นทหาร ว่าแล้วก็เอารูปถ่ายพ่อออกมาให้ดู และเล่าอดีตที่จำได้ พ่อมาหานั่งทานข้าวด้วยกัน แกะปลาให้ตนและปู่ย่า พ่อเป็นพ่อที่ดีกตัญญูและรักตนมาก พ่อชอบ ฮัมเพลงตลอดเวลา ตนมีนิสัยเหมือนพ่อ ที่ร้องเพลงประจำคือในห้องน้ำ

“เราเขียนจดหมายหาพ่อบ่อยๆ แล้วพ่อล่ะ”

“ปีละสองครั้ง วันเกิดกับวันปีใหม่ พ่อคงเขียนไม่เก่ง ผู้ชายส่วนใหญ่พูดไม่เก่งใช่ไหม”

“ถ้ารับผิดชอบครอบครัวขนาดนี้ ทำไมไม่มาหาลูกบ้าง อืม...คงกลายเป็นคนกรุงเทพฯเต็มตัวไปแล้ว

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 1 วันที่ 22 ก.ย. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ