อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 19/2 วันที่ 4 ก.ย. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 19/2 วันที่ 4 ก.ย. 57

“ไม่มีอะไรค่ะ ฉันคงเครียดอย่างที่คุณบอกจริง ๆ โชคดีที่ผู้กองยูจิมาเจอฉัน”
“โชคดีที่มันยอมพาคุณมาส่งโดยปลอดภัยมากกว่า”
ริวพูดด้วยน้ำเสียงแค้นเคือง เจ็บใจ มายูมิรู้สึกได้ถึงน้ำเสียงและแววตาขุ่นเคืองของริวสงสัย

“เกิดอะไรขึ้นคะ”
“ผู้กองยูจิเป็นคนยิงอาโคจิ”
อาคิโกะจ้องหน้ายูจิเขม็งด้วยความไม่พอใจ เมื่อเขามาหาที่ห้องพัก และเล่าให้ฟังว่าพามายูมิไปส่งที่บ้านโอะนิซึกะโดยไม่ได้ทำอะไรเลย


“เหยื่อวิ่งมาถึงปาก แต่กลับปล่อยไปง่าย ๆ ได้ไง”
“มันเรื่องของผม”
“ถ้าฉันรู้ว่าใจเสาะ ฉันจะไม่ช่วยแต่แรก”
“หุบปากได้แล้วอาคิโกะ”
ยูจิกระชากแขนอาคิโกะเข้ามาด้วยความโมโห
“กักขฬะ หยาบคายแบบนี้เหรอ สุภาพบุรุษที่แสนดีของนังมายูมิ”
“สุภาพบุรุษเค้าเอาไว้ใช้กับสุภาพสตรีที่คู่ควร แต่เธอไม่ใช่”
ยูจิผลักอาคิโกะจนเสียหลักล้มลง
“ว้าย”
“ผู้หญิงสวยแต่เปลือกอย่างเธอ ไม่มีอะไรเทียบกับมายูมิได้ มายูมิคือมีค่ามากกว่าเธอหลายเท่า”
ยูจิเดินออกไปจากห้องอย่างหงุดหงิด อารมณ์เสีย
“นังมายูมิ”
อาคิโกะยังคงนั่งอยู่กับพื้น เล็บมือทั้งสองจิกถูพื้นก่อนกำแน่น แววตาเต็มไปด้วยความโกรธแค้นและเกลียดชังมายูมิมาก

โถงในคลับมิซาว่า... ทาคาโอะกับนาบุเดินคุยกันเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เจ้าของที่ดินที่โอะนิซึกะเคยเจรจาขอซื้อ ตกลงยอมขายที่ดินทั้งหมดให้เราแล้วครับ” นาบุรายงาน
“ดีมาก รีบไปจัดการเอกสารสัญญาซื้อขายให้เรียบร้อยด้วย”
“ครับนาย”
นาบุก้มศีรษะรับคำแล้วรีบเลี่ยงไป ทาคาโอะเดินมาหยุดที่รูปริกิกับซาโตชิที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางโถง
“รู้สึกยังไงบ้าง ที่เห็นลูกนอกคอกของมิซาว่ากำลังเหยียบย่ำโอะนิซึกะให้จมใต้ฝ่าเท้า สิ่งที่พ่อใฝ่ฝันมาตลอดชีวิตคือการเป็นใหญ่เหนือโอะนิซึกะ แต่พ่อไม่เคยทำได้สำเร็จเลยสักครั้ง แต่วันนี้ ลูกที่พ่อไม่เคยรักทำสำเร็จแล้ว”

ในอดีต...ริกินั่งอ่านเอกสารอยู่ด้วยสีหน้าเคร่งเครียดมาก ทาคาโอะถือสมุดพกเดินเข้ามาหาอย่างสงบเสงี่ยมเจียมตัว ริกิเงยหน้าขึ้นมาเจอทาคาโอะ ถามเสียงขรึม
“มีอะไรเหรอทาคาโอะ”
“ผมเอาผลการเรียนมาให้พ่อดูครับ”
ทาคาโอะกำลังจะยื่นสมุดพกให้ แต่ถูกริกิตัดบทเสียงดัง
“ฉันยังไม่ว่าง”
ริกิก้มหน้าอ่านเอกสารต่ออย่างไม่สนใจ ทาคาโอะหันหลังเดินออกจากห้องจ๋อย ๆ ซาโตชิถือสมุดพกวิ่งสวนทาคาโอะเข้าไปหาริกิด้วยความดีใจ
“พ่อครับผมสอบผ่าน”
“เก่งมาก ซาโตชิลูกพ่อ”
ริกิละมือจากงานมากอดซาโตชิด้วยความภาคภูมิใจ ทาคาโอะยืนมองริกิกอดซาโตชิ เศร้าที่ตนเองไม่มีตัวตนในสายตาผู้เป็นพ่อเลย

หลายวันต่อมา ซาโตชิกับไอโกะวิ่งไปกอดริกิที่เพิ่งกลับบ้านด้วยความดีใจ
“พ่อกลับมาแล้ว”
“เป็นเด็กดีกันรึเปล่า พ่อซื้อของเล่นมาให้ซาโตชิกับไอโกะด้วยนะ” ริกิยิ้มแย้ม
“เย้...พ่อใจดีที่สุดเลยค่ะ” ไอโกะกอดพ่อแน่น
ริกิเอาของขวัญสองกล่องจากลูกน้องมายื่นให้ซาโตชิกับไอโกะคนละกล่อง ทั้งคู่รีบเปิดกล่องของขวัญของตัวเอง ไอโกะได้ตุ๊กตาโบราณน่ารัก ซาโตชิได้ดาบไม้สั้น
“ดาบตันโตะ” ซาโตชิตื่นเต้น
“วันนี้เป็นดาบไม้ แต่เมื่อไหร่ที่ซาโตชิโตขึ้น ลูกจะได้ครอบครองดาบซามูไรของบรรพบุรุษทั้งหมด ในฐานะมิซาว่าโซเรียว”

ซาโตชิมองดาบไม้ในมือด้วยความดีใจ ทาคาโอะแอบมองซาโตชิอยู่มุมหนึ่ง อยากได้ดาบไม้อย่างซาโตชิบ้าง
ทาคาโอะแอบเอาดาบไม้ของซาโตชิมาเล่นต่อสู้คนเดียวในสวน ซาโตชิเดินตามมาเจอ จึงปรี่เข้ามาแย่งคืน

“เอาของฉันคืนมา ไอ้ลูกเมียน้อยขี้ขโมย”
“ไม่”
ทาคาโอะไม่ยอมคืนให้ เด็กทั้งสองจึงยื้อแย่งดาบไม้อย่างไม่ยอมกัน ริกิมาเห็นพอดี
“มีเรื่องอะไรกัน”
ซาโตชิกระชากดาบไม้คืนมาได้ ผลักทาคาโอะล้มลง รีบวิ่งไปฟ้องริกิ
“ทาคาโอะขโมยดาบไม้ผม ต่อยผมก่อน”
ทาคาโอะพยายามอธิบาย
“ไม่จริง ผมไม่ได้ทำอะไรซาโตชิ”
เพี๊ยะ... ริกิตบหน้าทาคาโอะด้วยความโกรธและโมโหมาก
“ต่อไปนี้แกอย่าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นในบ้านนี้อีก ไอ้เด็กเหลือขอ”
ริกิจูงมือซาโตชิกลับเข้าบ้าน ทาคาโอะน้ำตาไหลพราก ด้วยความเก็บกดและน้อยเนื้อต่ำใจที่พ่อไม่รัก

ทาคาโอะจ้องรูปริกิกับซาโตชิเขม็ง แผลใจในอดีต ยังคงเจ็บปวดเสมอเมื่อคิดถึง
“พ่อไม่เคยรัก ไม่เคยสนใจผม แต่วันนี้ ลูกนอกสายตาอย่างผม ทำได้เหนือกว่าซาโตชิลูกรักของพ่อทุกอย่าง”
ทาคาโอะหัวเราะในลำคอ ยิ้มเย้ยรูปริกิอย่างสาแก่ใจมาก

สำนักงานตำรวจ...ฮิโระเดินเลียบๆ เคียง ๆ อยู่บริเวณโต๊ะทำงานของลูกน้องคนหนึ่งที่กำลังรีบเอาแฟ้มเอกสารบนโต๊ะเก็บเข้าตู้เอกสาร ฮิโระไล่สายตาหาแฟ้มที่ตัวเองต้องการ แล้วรีบดึงมาเปิดอ่าน โดยที่ตำรวจไม่ทันตั้งตัว หันมาเห็น ตกใจ
“รองฮิโระ ทำอะไรครับ”
“เอกสารนี้ระบุว่าจับตัวคนของมิซาว่าที่เป็นผู้ต้องสงสัยคดีลอบทำร้ายโอะนิซึกะได้แล้ว แต่ทำไมไม่ส่งฟ้อง”
ตำรวจอึกอักตอบไม่ได้
“หรือว่าตั้งใจยื้อให้ผู้ต้องสงสัยรอดคดี”
“ไม่ใช่หน้าที่ที่รองฮิโระต้องรู้”
มาซารุเข้ามา แย่งแฟ้มเอกสารไปจากมือฮิโระ ตำรวจรีบทำความเคารพมาซารุแต่ฮิโระยืนประจันหน้ามาซารุอย่างไม่เกรงกลัว
“อยากเปลี่ยนที่ทำงานไปอยู่ไกลกว่านี้งั้นเหรอ”
“คนซื่อสัตย์ต่อหน้าที่ และรักษาคำปฏิญาณอันมีเกียรติ ทำงานเพื่อประชาชนที่ไหนก็ได้”
“ใจซื่อ มือสะอาด สมกับเป็นมือขวาของท่านโอะซะมุ ไม่กลัวจะมีชะตากรรมเหมือนเจ้านายเหรอครับ” เคนที่เดินตามมาพูดเย้ย
“จะช้าหรือเร็วทุกคนก็ต้องตาย ขึ้นอยู่กับว่าจะตายอย่างมีเกียรติ หรือตายอย่างไร้ศักดิ์ศรี”
มาซารุจ้องฮิโระอย่างฝากไว้ก่อน แล้วเดินจากไปเคนรีบตามไป ฮิโระถอนใจเครียด

เคนถามมาซารุอย่างเจ็บใจแทน
“จะให้ผมจัดการไอ้ฮิโระมั้ยครับ”
“รอให้งานของเราคืบหน้ามากกว่านี้ก่อน อีกไม่นานไอ้ฮิโระได้ตามไปรับใช้เจ้านายเก่าของมันแน่” มาซารุบอกเสียงเหี้ยม

ฮิโระมาเยี่ยมโคจิที่บ้านโอะนิซึกะ มองโคจิที่นอนรักษาตัวอยู่อย่างรู้สึกผิด
“ถ้าวันนั้นผมไม่รีบกลับ ก็คงช่วยคุณได้”
โคจิพยายามพูด
“อย่าโทษตัวเอง”
“ไม่นึกเลยว่าผู้กองยูจิจะเดินตามเส้นทางชั่วเหมือนพ่อ”
ริวนิ่ง ปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้น
“ทาคาโอะมีมาซารุคอยหนุนหลัง มาซารุเป็นน้องเมียลับ ๆ ของยามาโมโต้ ไอ้ยามาโมโต้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดแน่”

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 19/2 วันที่ 4 ก.ย. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ละคร รอยฝันตะวันเดือด เริ่มออกอากาศตอนแรกวันพฤหัสบดี 21 สิงหาคม 2557 นี้
ละครเรื่อง รอยฝันตะวันเดือด เป็นเรื่องต่อจากละครเรื่อง รอยรักหักเหลี่ยมตะวัน
ที่มา ไทยรัฐ