อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 2 วันที่ 26 ก.ย. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 2 วันที่ 26 ก.ย. 57

“ปากมีเอาไว้กินไม่ได้มีเอาไว้ถาม บอกแล้วให้กลับบ้านไปก็ไม่เชื่อ ตอนเด็กๆก็น่ารักดี โตขึ้นมาทำไมมันดื้ออย่างนี้นะ โซนข้างหลังอย่าไปอีกนะ” โรสอธิบายไม่ถูกเลยตัดบทเดินไป

สมศรีกับบุญมาได้คำตอบโดยปริยาย...ตกดึกหนูมาลีช่วยการะเกดเก็บจานชาม จึงถามถึงซูซี่เป็นใคร การะเกดบอกว่าเธอเป็นมาม่าซัง หนูมาลีทึ่งเพราะดูว่าซูซี่แก่กว่าตนไม่กี่ปีไม่น่าทำอาชีพนี้ การะเกดจึงชี้ให้ดู ซูซี่กำลังส่งแขกขึ้นรถ มีเกรทและมี่ประคองกอดแขก เล่าว่า
“พี่โรสตกลงกับพี่ซูซี่ไว้ว่าห้อง 9 ข้างหลัง จะรับเฉพาะแขกที่มาหาเพื่อนนั่งดริ๊งก์ แขกผู้ชายที่มาเป็นกลุ่มนั่นแหละ พอพวกนี้มา พี่แก้วจะเรียกพี่ซูซี่มารับไป ...คาราโอเกะแถวนี้เขาทำแบบนี้กัน ถ้าเราไม่ทำก็อยู่ไม่ได้ แต่ก็ห้องนั้นห้องเดียว ห้องอื่นก็แขกปกติ”


หนูมาลีน้ำตาคลอเมื่อรู้ว่าพ่อหาเงินเลี้ยงตนด้วยวิธีนี้ การะเกดย้ำอย่าไปห้องนั้นอีก ชงโคอาสาเป็นคนส่งอาหารให้ห้องนั้น คนพวกนั้นไม่สนใจรสชาติอาหาร หนูมาลีไม่ค่อยชอบใจ

ooooooo

เช้าวันใหม่ ทองทามาเยี่ยมแม่ช้องนางของเขาที่โรงพยาบาลโรคจิต แม่เห็นหน้าเขาก็อาละวาดคิดว่าเป็นเมืองแมน เธอขับไล่ขว้างปาข้าวของใส่ ทองทาเสียใจ เข้าปรึกษาหมอ หมออธิบายว่าความทรงจำของเธอหยุดนิ่งอยู่แต่เรื่องนี้ คงต้องเปลี่ยนยาลดการอาละวาด
“ทำไมแม่ไม่จำผม ไปจำเขาเอาไว้ทำไม”

“คราวที่แล้วเขาก็จำคุณได้นี่นา” หมอปลอบใจ

“ครั้งเดียวในรอบ 5 ปี ที่เหลือจำผมเป็นพ่อหมดเลย ทำไมแม่ต้องรักเขาขนาดนี้ แม่จำผมไม่ได้” ทองทาน้ำตาปริ่มเจ็บปวดใจ

คืนนั้น โยทะกามาปลอบใจทองทาที่บ้าน เธอเองก็เศร้าใจ “คุณช้องนางภรรยาคนแรกเป็นโรคจิต คุณบุษบาบัณแม่ของเบลล่ากินยาตาย ทั้งหมดเพราะความเจ้าชู้ของพ่อคุณ กับผู้หญิงโง่ๆเชื่อคนง่ายอย่างฉัน”

“ที่น่าแปลกก็คือ เจ้าตัวคนทำเหมือนไม่รู้สึกรู้สา ตายหนึ่ง เป็นบ้าหนึ่ง รู้สึกผิดหนึ่งคือพี่ กำลังสับสนอีกหนึ่งคือผม” โยทะการีบถามสับสนอะไร เขาถอนใจ “ผมบอกหมอว่าช่วงนี้ผมมีอาการแบบ ตั้งข้อสงสัยว่าคนเราเกิดมาเพื่ออะไร บางทีมันเหงาจนบอกไม่ถูก เหมือนชีวิตไม่มีใครเลย หมอรีบชวนผมบำบัด หมอเขาว่าโรคซึมเศร้าของแม่ถ่ายทอดให้คนในครอบครัวได้”

“โธ่คุณทองทา อายุยังน้อย ชีวิตคุณขาวสะอาดกว่าคนอื่นอีกมากมาย ถ้ารู้ชีวิตของฉัน คุณจะหนาว”

“แล้วเมื่อไหร่พี่โยจะเล่าให้ผมฟังล่ะ บางทีพี่ดูเศร้ากว่าผมอีก ไม่แชร์กับใครเลยทนได้ยังไง”

โยทะกามองไปนอกหน้าต่าง เปรยเมืองนี้เป็นเมืองใหญ่ มีแสงสีความเจริญ พออยู่ไปสักพักก็จะรู้ความเหงาความเศร้ามีอยู่ทุกตารางเมตรเลยก็ว่าได้ โยทะกาฮัมเพลงที่ตรงกับชีวิตตน...เจ็บเหลือเกิน ปวดเหลือเกิน กับเรื่องราวที่พลาดไป ทำให้เธอผิดหวังวุ่นวาย จากเธอและทำให้เธอเสียใจ ทั้งที่ใจก็ยังรักเธอ...ภาพในอดีต วันที่ตนคลอดลูกสาว หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู พยาบาลช่วยถ่ายรูปไว้ให้ จากนั้นตนก็อุ้มลูกกลับมาให้แม่ ถูกพ่อเลี้ยงตบตีด่าว่าสารพัดจนทนไม่ไหวต้องหนีไป ทิ้งลูกไว้กับแม่ ตนมีเพียงภาพถ่ายกับลูกเพียงภาพเดียวที่ทำให้ระลึกถึงลูกเสมอ

ทองทาเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตาให้ โยทะกาจับผ้าไว้ กล่าวกับทองทา เราจะมัวเศร้าทำไม ชีวิตมีด้านสวยงามอีกเยอะ ทองทาเห็นด้วยแต่ถ้าแบกไม่ไหวก็เล่าให้ตนฟังได้ โยทะกาเปลี่ยนเรื่องมาถามทำไมเขาถึงไม่หาแฟนสักคน เคยนึกชอบใครไหม เขาสวน “พี่ไง...”
“หลงนางงามที่ดูทางทีวีน่ะ มันเรื่องฝันเฟื่องตอนวัยรุ่น”

“ทำเป็นเล่น เป็นครั้งแรกที่ผมรู้ตัวว่าผมไม่ใช่เกย์ เจอพี่กี่ทีก็เหมือนเดิม ใจมันเต้นๆ หน้าร้อนๆ”

“เธอเหมือนผู้ชายก็ตรงนี้ พูดโกหก เธอต้องชอบคนอื่นบ้างสิ ใจเต้นครั้งสุดท้ายน่ะมีไหม”

ทองทาฉุกคิดถึงหน้าหนูมาลี เปรยออกมาว่าเธอมีอะไรคล้ายๆพี่ แล้วก็นึกขึ้นได้ ทำไมไม่โทร.มาบ้าง โยทะกาติงเราเป็นผู้ชายต้องเป็นฝ่ายโทร.หา ทองทา ทำหน้าเซ็งๆเพราะไม่กล้าแต่ก็เป็นห่วงเธอ โยทะกา ส่ายหน้าขำๆ

ขณะนั้นหนูมาลีกำลังยืนมองเกรทและมี่ถูกแขกกอดหอมก็สบถ “ทุเรศ กิจการสกปรก”

เสียงโรสสวนขึ้นมา “สกปรกก็ไม่ต้องอยู่ ใครเขาเอาโซ่ล่ามไว้ล่ะ” ว่าแล้วโรสก็หยิบเงินปึกหนึ่งออกมาจากโต๊ะแคชเชียร์วางให้ บอกหนูมาลีว่าตนให้ทั้งหมดนี่ แค่เก็บกระเป๋ากลับบ้าน จะดักดานอยู่ที่นี่ทำไม ทั้งคนทั้งสถานที่ มันเป็นของมันแบบนี้ ไม่พอใจไม่ต้องอยู่

หนูมาลีมองอย่างชอกช้ำใจ อายที่พ่อด่าเสียงดัง จึงเอาคืนบ้างด้วยการชักชวนเพื่อนในร้านไปสมัครประกวดสี่แยกนักฝัน ชิงเงินรางวัลหนึ่งล้าน ไซโคให้ทั้งเกรท มี่ ปลา การะเกดและชงโคสนใจ แล้วเอารูปซีโร่ที่ชนะประกวดปีที่แล้วตอนนี้ดังเป็นพลุแตกให้ทุกคนดู...โรสได้ยินแขวะ “โอ๊ย...จริงย่ะ จริงที่สุด ดักดานเหี่ยวแห้ง ตายอยู่คาราโอเกะ มันทุเรศ พูดอีกก็ถูกอีก”

หนูมาลีบอกทุกคนว่าพรุ่งนี้ตนจะไปสมัคร ใครอยากไปด้วย ทุกคนสบตากันแต่ก็เกรงใจโรส แต่พอหนูมาลีคะยั้นคะยอก็ยกมือไปด้วยหมด โรสเคือง ประชด

“อิ่มจริงโว้ย ฝันนี่มันอร่อยเนอะ ไม่ต้องเคี้ยวไม่ต้องกลืน ฟินถึงสมอง พี่บุญมาพี่สมศรี พรุ่งนี้ข้าวไม่ต้องทำให้พวกมันกินนะ พวกมันกินฝันคืนนี้ อิ่มถึงชาติหน้า”

หนูมาลีจ้องตาโรสไม่ลดละ แสดงจุดยืนของตัวเองอย่างมุ่งมั่น

ooooooo

รุ่งเช้า หนูมาลีนำทีมคนในร้านอีกเจ็ดคนมาสมัครที่สถานีเอ็มเอ็มแชนแนล เด็กวัยรุ่นแต่งตัวเต็มที่มากันมากมาย จนพวกหนูมาลีดูบ้านนอกไปเลย ยิ่งพอรู้ว่ามีค่าสมัครคนละพัน ทุกคนก็จะถอย หนูมาลีไม่ยอมแพ้ ออกค่าสมัครให้ทุกคนเป็นเงินทั้งหมด 8 พันบาท

ชงโคถามเอาเงินมาจากไหนมากมาย หนูมาลีตอบอ้อมแอ้มว่า “เงิน เอ้อ ผู้มีพระคุณน่ะ ไม่ใกล้ไม่ไกลนี่แหละ ไว้พวกเธอใครดังก็เอามาจ่ายคืนดีไหม”...ทุกคนพยักหน้า

ระหว่างที่ทุกคนเขียนใบสมัคร เสียงประกาศว่าซุปเปอร์สตาร์ซีโร่มาให้กำลังใจน้องๆทุกคน หนูมาลีชะงัก หันไปกรี๊ดซีโร่ร่วมกับแฟนคลับ...ซีโร่ขึ้นร้องเพลงและกล่าวให้กำลังใจ

ผู้สมัครทุกคนมีหมายเลขติดที่หน้าอก เจ้าหน้าที่ประกาศให้ทุกกลุ่มมาถ่ายรูปหน้าแบ็กดร็อป ชงโค การะเกดตื่นเต้นจะได้ออกทีวี...ช่างกล้อง นักข่าวถ่ายภาพแต่ละคน พลันมีรถปิกอัพพานางงามจากสกลนคร

มาร่วมสมัคร นักข่าวเฮไปถ่ายรูป ทิ้งกลุ่มหนูมาลีไปหมด ทำให้พวกเธอชักหวั่นใจจะสู้คู่แข่งได้หรือ หนูมาลีไม่ย่อท้อบอกเพื่อนจะต้องทำให้เด่นให้คนสนใจ ต้องโพสท่าสวยๆ ว่าแล้วก็เริ่มทำท่าที่คิดว่าสวยและเซ็กซี่กัน

ทองทาเดินเข้ามา เห็นหนูมาลีโพสท่าก็ยิ้มๆ ดีใจที่เธอมาจริงๆ...บนห้องคอนโทรล โยทะกา บรม แซนดี้และเจ้าหน้าที่นั่งมองเพื่อดูคนที่หน่วยก้านดี เห็นหนูมาลีส่งเสียงเจื้อยแจ้ว เด็ดดอกไม้มาทัดหูก่อนจะถ่ายภาพ โยทะกาเห็นแล้วสะท้อนใจ นึกถึงตัวเองสมัยก่อนก็ชอบทำ
เสียงเจ้าหน้าที่บอกทุกคน “ถ่ายรูปเสร็จเข้าไปร้องเพลงในสตูดิโอนะคะ รอบต่อไปจะแสดงความสามารถด้านอื่นอีก เราจะบันทึกวีดิโอให้กรรมการดู เชิญข้างในเลยค่ะ”

มิกซ์กับแมกซ์ซึ่งมาดูแลเด็กนักเรียนที่มาลงสมัคร เห็นทองทาก็ทักพร้อมกัน “ผัวขา...มาทำอะไรเนี่ย ไหนบอกเกลียดรายการนี้ไง เฮ้ย! นั่นมันหนูมาลี...อ๋อ...”

“เฮ้ยอะไร...ไม่มีอะไร ฉันมาเชียร์ลูกศิษย์โรงเรียนแกไง”

มิกซ์บอกว่าเชื่อ...แต่แย็บถาม คุยกันอยู่กับหนูมาลีหรือ ทองทาปฏิเสธเสียงหลง ทั้งมิกซ์และแมกซ์พูดพร้อมกันว่าทองทา ป๊อด...ทำเอาทองทาหน้าม้าน

ด้านที่ร้านคาราโอเกะ ต่างนั่งหงอยเพราะเด็กในร้านหายไปหมด ซูซี่บ่นว่าหนูมาลีร้ายนักมาเอาเด็กตนไปด้วย สมศรีก็บ่นไม่มีคนช่วยทำอาหารแบบนี้จะเสร็จทันเปิดร้านได้อย่างไร โรสโกรธสั่งเอาป้ายปิดร้านหนึ่งวันไปติด

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 2 วันที่ 26 ก.ย. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ