อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 2 วันที่ 27 ก.ย. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 2 วันที่ 27 ก.ย. 57

ฝ่ายเนื้อนางกับหนานไตรเดินวนหาที่พักครู่ใหญ่ จึงเลือกได้ห้างส่องสัตว์บนต้นไม้ เนื้อนางปีนขึ้นไปด้วยความยากลำบากเพราะขายังเจ็บ แต่เพราะไม่อยากใกล้ชิดผู้จัดการหนุ่มมากจนเกินไปเลยกัดฟันทน หนานไตรเห็นทุกอย่างและตัดสินใจขยับตัวประคอง และค่อยๆช่วยพยุงเธอขึ้นบนห้างได้สำเร็จ โดยไม่มีท่าทีล่วงเกินแม้แต่นิดเดียว

ด้านพวกสร้อยฟ้า...ตั้งท่าจะฟ้องแม่นายใหญ่เรื่องเนื้อนางจริงๆอย่างที่คำฝายนึกกลัว เลยตัดสินใจวางแผนร่วมกับม่อนดอย แกล้งทำผีหลอกระหว่างทางที่พวกนั้นยกขันโตกไปให้แม่นายใหญ่บนเรือนผู้จัดการ พวกสร้อยฟ้าขวัญหนีดีฝ่อ เช่นเดียวกับพวกจันตาและบัวผุดที่ผ่านมาเห็นโดยบังเอิญ หนีป่าราบเป็นที่สะใจแก่คำฝายและม่อนดอยยิ่งนัก


เมื่อศรีวัลลาทราบเรื่องก็หัวเสียมาก นอกจากจะอดขันโตกแล้วยังต้องเสียเวลามาฟังเรื่องไร้สาระของบรรดาสาวใช้อีกด้วย ธรรพ์อาสาไปสำรวจหาผีให้ระหว่างที่จันตากับบัวผุดไปช่วยกันทำอาหารเย็นใหม่ ดาวเด่นมองมาเซ็งๆ อดรำคาญไม่ได้ที่มีแต่เรื่องไร้สาระตั้งแต่มาถึงที่นี่ ส่วนแขไขต้องข่มอารมณ์เดือดพล่าน หงุดหงิดทุกอย่างในปาง ตั้งแต่เรื่องความสะดวกสบายจนเรื่องครูสาวที่ยังหาตัวไม่เจอ!

ooooooo

สายฝนในป่ายังร่วงลงมาไม่ขาดสาย หนานไตรเห็นเนื้อนางหนาวสั่น เลยต้องปลอบให้คลายกังวล พร้อมกับสัญญาจะพากลับไปแคมป์ทันทีที่ฝนหยุด เนื้อนางพยักหน้าน้อยๆ แต่ไม่วายบ่นว่าป่านนี้ตาคงเป็นห่วงแย่

หนานไตรยิ้มบางๆแล้วแหย่ “นึกว่าคุณจะพูดว่าแสงคำเป็นห่วง”

“อ้ายแสงคำต้องเป็นห่วงเนื้อนางอยู่แล้ว”

“รู้หรือเปล่าเนื้อนาง อาจจะมีคนเป็นห่วงคุณมากกว่าแสงคำ”

สองหนุ่มสาวสบตากันเหมือนตกในภวังค์ชั่วขณะ และเป็นเนื้อนางที่ได้สติก่อน พร้อมกอดตัวเองด้วยความหนาวเหน็บ หนานไตรเป็นห่วง ตัดสินใจขยับไปใกล้และค่อยๆดึงเธอมากอด หวังใช้ไออุ่นจากร่างกายช่วยบรรเทาอาการหนาวสั่น เนื้อนางพยายามขืนตัวไว้ ความใกล้ชิดกับเขาไม่ได้ทำให้อุ่นแต่ยิ่งทำให้หนาวสั่นยิ่งกว่า หนานไตรยืนยันว่าไม่คิดล่วงเกิน แต่เนื้อนางยังใจแข็ง ขอร้องให้เขาปล่อยเธอจะดีกว่า หนานไตรยอมในที่สุดและเย้ายิ้มๆ

“ไม่ต้องหนีไปนั่งไกลๆอีกนะ ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก บนนี้มันนอนไม่ค่อยสบาย”

ระหว่างที่เนื้อนางและหนานไตรต้องติดแหง็กด้วยกันสองต่อสองในป่าลึก...แสงคำวิ่งวนตามหาให้วุ่น แทบคลั่งเมื่อดูเหมือนจะไร้วี่แววว่าช่างฟ้อนคนงามหายไปไหน เช่นเดียวกับทางด้านพวกศรีวัลลา ร้อนรนแทบนั่งไม่ติด เป็นห่วงณไตรที่ต้องติดฝนกลางป่า ไม่รู้จะหาทางกลับได้เมื่อไหร่

ศรีวัลลากำชับให้ธรรพ์ส่งคนออกตามหา หากพรุ่งนี้ลูกชายคนโตยังไม่กลับ แขไขเป็นกังวลไม่ต่างกัน อยากปรับทุกข์กับธรรพ์ แต่ต้องตกใจตื่นก่อนเพราะเครื่องปั่นไฟดับกลางดึก ธรรพ์ปลอบไม่ให้กลัวเพราะเป็นเรื่องปกติของที่นี่ คำฝายกับม่อนดอยลอบสังเกตการณ์ห่างๆจากด้านนอก อมยิ้มให้กันเมื่อได้ยินเสียงแม่นายโวยที่ไฟดับ

“คนเมือง...จะมาทนลำบากกลางป่ากลางดอยได้กี่วัน เดี๋ยวก็เปิดแน่บ หนีกลับบ้านแทบไม่ทัน!”

ค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยความยากลำบากสำหรับทุกคน...แสงคำกับหมื่นหล้าร้อนใจมาก เพราะยังหาตัวเนื้อนางไม่พบ ที่สำคัญเธอหายไปกับหนานไตร ส่วนแขไขนอนไม่หลับเพราะเป็นห่วงว่าที่คู่หมั้นหนุ่ม ธรรพ์ต้องปลอบไม่ให้คิดมากและกล่อมให้เธอไปนอน ทั้งที่แอบเสียใจเพราะเธอไม่เคยแลมาทางเขาเลย ฟากหนานไตรกับเนื้อนาง หนุ่มสาวตัวต้นเหตุที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงกลับนอนซบไหล่กันบนห้างส่องสัตว์อย่างมีความสุข

เช้าวันต่อมา...เนื้อนางรู้สึกตัวตื่นด้วยความเขินปนประหม่า เมื่อค้นพบว่าตัวเองใช้บ่าหนาของผู้จัดการหนุ่มนอนหลับสบายทั้งคืน หนานไตรยิ้มเอ็นดู แกล้งบอกว่าไม่กล้าขยับตัวมากเพราะกลัวเธอตื่น เนื้อนางอึ้งไปอึดใจ แล้วเอ่ยขอบคุณเสียงเบา ผู้จัดการหนุ่มเย้าว่าไม่อยากได้คำขอบคุณ แต่อยากได้อย่างอื่นมากกว่า

“ผมขอเป็นรอยยิ้มได้ไหม ยิ้มสวยๆตอนเช้า เห็นแล้วสดชื่น มีกำลังใจทั้งวัน”

ขณะที่หนานไตรกับเนื้อนางสบตากันด้วยความสนิทชิดเชื้อมากกว่าเคย...ทางด้านปางหิมวัตก็ร้อนเป็นไฟ เมื่อพวกสร้อยฟ้าแล่นไปฟ้องแม่นายใหญ่แต่เช้า เรื่องคำฝายปลอมเป็นครูและเนื้อนางต่างหากที่เป็นตัวจริง!

คำฝายถูกตบจนเลือดกบปาก แต่ไม่ยอมให้ใครมาว่าร้ายหรือซักไซ้เรื่องเนื้อนาง พวกสร้อยฟ้าร่วมมือกับพวกจันตาเป็นการชั่วคราว ลงไม้ลงมือกับคำฝายจนน่วม ม่อนดอยสงสารอยากให้บอกความจริงแก่แม่นายใหญ่ แต่คำฝายใจเด็ดไม่ปริปาก ธรรพ์ทนไม่ไหวเข้าห้าม แขไขหันขวับ ไม่เข้าใจว่าจะห้ามทำไม

ธรรพ์มองทุกคนด้วยสายตานิ่งสงบแล้วตอบเสียงเรียบ “พี่ต้องห้ามครับคุณแข ยังไงพวกเขาก็ทำงานให้เรา มีอะไรก็พูดจากันดีๆ อย่าให้ใครมาว่าเราป่าเถื่อน ทำร้ายคนงาน บ้านเมืองมีกฎหมายนะครับ”

ooooooo

เนื้อนางกลับถึงแคมป์ช่วงสายวันเดียวกัน

แสงคำตั้งท่าจะเอาเรื่องหนานไตรเต็มที่ที่พาตัวช่างฟ้อนสาวหายไปทั้งคืน แต่เนื้อนางโพล่งขึ้นก่อนว่าพลัดตกเขาเมื่อวานนี้ แถมมีฝนตกหนัก ข้อเท้าก็แพลง เลยต้องติดแหง็กบนห้างส่องสัตว์กับหนานไตร ออกมาไม่ได้เพราะกลัวเป็นอันตรายไปกว่านี้

แสงคำทำหน้าไม่อยากเชื่อ มองไปทางผู้จัดการคู่ปรับอย่างไม่ไว้ใจ แต่หนานไตรก็ตัดบทเสียก่อน

“หมื่นหล้ากับเนื้อนางรออยู่ที่นี่ก่อน ผมจะกลับไปเอารถมารับ เนื้อนางจะได้ไม่ต้องเดิน”

“ไม่ต้องลำบากหรอกหนานไตร เราดูแลกันได้ ฉันดูแลเนื้อนางมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว”

ขาดคำก็ยิ้มเยาะ ย่อตัวให้เนื้อนางขึ้นหลังแบกกลับไปที่ปางเหมือนที่เคยทำตลอด หนานไตรตาลุกวาวด้วยความหึงหวง เจ็บแค้นยิ่งนักที่เข้าใกล้ตัวเนื้อนางไม่ได้อย่างแสงคำสักที

ขณะที่สงครามชิงนางระหว่างแสงคำและหนานไตรกำลังจะเริ่ม ฟากแขไขและศรีวัลลาก็เดือดปุดไม่แพ้กัน เมื่อได้ยินธรรพ์บอกให้ใจเย็นๆ และขอร้องให้หยุดลงโทษคนงานโดยไม่ไต่สวน

“ไม่ใช่คนงานพวกนี้หรือครับ ที่ทำให้ปางหิมวัตยิ่งใหญ่ได้ เรามาที่นี่เพราะอยากรู้เรื่องผู้หญิงคนเดียว อย่าทำให้ทุกอย่างบานปลาย ถ้าพี่ณไตรกลับมารู้เรื่องนี้เข้า คิดหรือครับว่าพี่ณไตรจะยอมกลับไปที่บ้านอีก”

“ท่าทางแกจะรักที่นี่เหมือนพี่ชายแกอีกคนแล้วนะธรรพ์”

“ผมยังไม่รักที่นี่หรอกครับ แต่ผมเห็นว่าทำไมพี่ณไตรชอบที่นี่ พี่ต้องการพิสูจน์ตัวเอง ถึงไปล่าเสือกับคนงาน”

“ฉันว่ามันกำลังหลงผู้หญิงที่ชื่อเนื้อนางนั่นต่างหาก ฉันอยากเห็นหน้าเนื้อนาง”

“ถ้าแม่นายอยากเห็นเนื้อนาง แล้วก็ไม่ต้องเสียพี่ณไตรไป แม่นายเชื่อผมสักครั้งนะครับ”

คำสัญญาของธรรพ์ทำให้ทุกคนยอมสงบลง ลูกชายคนเล็กของบ้านหิมวัตรีบไปดักระหว่างทางเดินในปางทันที เมื่อทราบจากคนงานว่าคณะของผู้จัดการหนุ่มกลับมาแล้ว และนั่นก็ทำให้เขาได้เห็นเนื้อนาง ครูสาวที่กลายมาเป็นต้นเหตุของความขัดแย้งตั้งแต่บ่ายเมื่อวานจนถึงเวลานี้!

หนานไตรหรือณไตรตกใจมากเมื่อเห็นหน้าน้องชายคนเดียว แต่ยังตั้งสติทัน แกล้งย้อนถาม ทำเหมือนรู้จักอีกฝ่ายในฐานะลูกชายแม่นายศรีวัลลา เจ้าของปางหิมวัต ธรรพ์อึ้งไม่แพ้กัน แต่เมื่อเห็นสายตาแกมบังคับของพี่ชายเลยต้องยอมเลยตามเลย เขาปรายตาไปทางเนื้อนาง เพ่งพินิจแล้วถึงบางอ้อในความสวยที่คงจะทำให้พี่ชายเขาหลงจนถอนตัวไม่ขึ้น หนานไตรเห็นท่าไม่ดีเลยพยายามแก้สถานการณ์

“เชิญคุณธรรพ์ที่เรือนพักดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะเล่าเรื่องล่าเสือให้ฟัง”

ธรรพ์ยอมทำตามคำสั่งเป็นนัยๆของพี่ชาย แต่ไม่วายส่งยิ้มให้เนื้อนางเล็กน้อย ก่อนจะผละไปกับหนานไตร ทิ้งแสงคำให้คาดคั้นม่อนดอยเสียงเข้มว่านี่มันเรื่องอะไรกันแน่ ทำไมลูกชายแม่นายใหญ่ถึงจ้องเนื้อนางตาไม่กะพริบแบบนั้น ที่สำคัญคณะของแม่นายใหญ่จะมาที่นี่ทำไม ร้อยวันพันปีไม่เห็นจะเคยโผล่หน้ามาดูงาน!

“ก็จะมาเล่านี่แหละ รู้เปล่าตอนไปล่าเสือกันน่ะ ในปางนี่ก็มีเสือตัวเมียอาละวาด มันจะฆ่ากันตายแล้ว”

หนึ่งในเสือตัวเมียที่เกือบถูกซ้อมจนน่วมอย่างคำฝายก็กำลังโต้ตอบพวกสร้อยฟ้าที่เล่นหมาหมู่ ลากเธอไปซักไซ้ในโรงครัว เดือดจัดเมื่อถูกเยาะเย้ยถากถางว่าเนื้อนางคงถูกเฉดหัวจากปางเร็วๆนี้

“เนื้อนางไม่ได้ทำผิดอะไร หน้าไหนจะมาไล่ ข้ามศพอีคำฝายไปก่อน”

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 2 วันที่ 27 ก.ย. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ