อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20 วันที่ 3 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20 วันที่ 3 ก.ย. 57

เห็นดอกจำปีแห้ง ที่ทรายเก็บจากบ้านบุรีสอดอยู่ในหนังสือ ทรายมองดอกจำปีแล้วคิดถึงบุรี
“พรุ่งนี้เช้าเจอกันนะคะ ทรายจะตามไปบอก ...ว่าที่ทรายยอมมางานนี้ เพราะอะไร?”
ทรายเอาหนังสือ A Midsummer Night’s Dream ใส่กระเป๋าสะพาย แล้ววางจดหมายถึงลูกศร บนโต๊ะในห้องรับแขก แล้วเดินออกจากห้องไป

ทรายเดินออกจากบ้านแล้วมองไปทางทะเลคิดถึงฌานกับลูกศร
ฌานยืนมองทะเลด้วยสายตาเหม่อลอย ในหัวใจอดคิดถึงสิ่งที่ทรายทำไม่ได้
ชาวประมงเอาไฟฉายแรงสูงส่องลงน้ำ ให้เห็นปลาหมึกที่มาเล่นไฟ “คุณดูปลาหมึกเล่นไฟสิครับ”


ฌานตื่นจากภวังค์ความคิด ถอนใจตัดความคิดนั้นออกไป แล้วชะโงกมองดูในทะเลตามแสงไฟที่ ชาวประมงส่องไฟอย่างตื่นเต้น “ศรดูสิ ..ปลาหมึกมาเล่นไฟเต็มเลย”
ลูกศรอยากชะโงกหน้ามอง แต่ไม่กล้าเพราะกลัวน้ำ “เอ่อ ..พี่ฌานดูไปเถอะค่ะ ศรขอนั่งตรงนี้ดีกว่า”
ฌานหันมามองลูกศรแล้วเข้าใจว่าลูกศรกลัวน้ำ ฌานถามลูกศรอย่างเอ็นดู “ศรอยากดูไหม?”
ลูกศรยิ้มแหยๆ “อยากค่ะ ...แต่ศรกลัว.... พี่ฌานดูเถอะค่ะ ศรไม่ดูก็ได้”
ฌานมองลูกศรที่นั่งขด เหมือนเด็กที่พยายามไม่ทำตัวเป็นปัญหา ฌานอดรู้สึกสงสารลูกศรไม่ได้ เขารู้สึกอยากทำให้ความกลัวของลูกศรหายไปให้ได้ “ศรเชื่อใจพี่ไหม ?”
ลูกศรมองมือฌานงงๆ “คะ?”
ฌานยื่นมือไปตรงหน้าลูกศร “ถ้าเชื่อใจพี่ ...จับมือพี่ไว้ พี่ไม่มีวันปล่อยให้ศรตกน้ำเด็ดขาด”
ลูกศรมองฌานอย่างอึ้งๆ แล้วมองมือฌาน แล้วตัดสินใจวางมือตัวเองบนมือฌานอย่าง ไม่ลังเลเลย ฌานยิ้มให้ลูกศร ลูกศรค่อยๆเดินไปยืนริมขอบเรือ แล้วค่อยๆ ชะโงกหน้ามองไปลงที่น้ำทะเลที่ชาวประมงส่องไฟอยู่ ลูกศรยังไม่กล้ายืนขอบเรือมากนัก ฌานบีบมือลูกศร ให้ลูกศรรู้ว่าฌานยังจับมือลูกศรไว้ไม่ปล่อย
ลูกศรหันมามองฌาน แล้วตัดสินใจชะโงกออกจากริมขอบเรือไปอีก มือฌานจับมือลูกศรแน่นมือลูกศรกับมือฌานนั้นนิ้วค่อยๆ สอดประสานกัน ลูกศรยื่นหน้าไปเห็นปลาหมึกที่เล่นไฟ ลูกศรตื่นเต้น ดีใจ มีความสุขมาก ฌานมองรอยยิ้มของลูกอย่างมีความสุข
ลูกศรชะโงกตัวมากไปจนเรือโคลง ลูกศรตกใจ รีบถอยกลับเข้าเรือ ลูกศรหันหน้าไปเร็วชนกับ หน้าฌานพอดี จมูกลูกศรกับจมูกฌานชนกัน ลูกศรกับฌานชะงัก ลูกศรรีบถอยห่างจากฌาน แล้วเรือโคลง ลูกศรจะหงายหลังตกเรือ ฌานรีบรวบเอวลูกศรไว้เพราะกลัวลูกศรตกน้ำ ทำให้ลูกศรเข้ามากระแทกกับตัวฌาน หน้าลูกศรเข้าไปชิดหน้าฌานอย่างแรง จนริมฝีปากลูกศรกับฌานชนกัน
ลุกศรกับฌานยิ่งตกใจกว่าเดิม ลูกศรจะถอย แต่ฌานรั้งเอวลูกศรไว้ กลัวเรือโคลงกว่าเดิม “อยู่นิ่งๆก่อนศร ...”
ลูกศรชะงักกึกตามเสียงบอกของฌาน ลูกศรหน้าประชิดอยู่กับอกฌาน ลูกศรแทบกลั้นหายใจ ทำอะไรไม่ถูกด้วยความอาย ลูกศรหน้าชิดกับอกของฌานจนได้ยินเสียงหัวใจฌานเต้นเร็วมาก บ่งบอกว่าฌานตื่นเต้นลูกศรได้แต่ทำหน้าอึกอัก
ฌานรู้ว่าลูกศรอาย ตัวเองก็อาย ฌานไม่รู้จะทำยังไง ฌานพยายามพูดเล่น ผ่อนบรรยากาศ “อย่างน้อย ..พี่ก็ไม่ปล่อยให้ศรตกน้ำ...เนอะ ..”
ลูกศรที่ก้มอยู่กับอกฌานแอบยิ้ม ขำฌาน ฌานที่ก้มมองลูกศรที่แอบยิ้ม ฌานแอบยิ้มกับคำพูดตัวเอง

ทรายมองไปทางทะเลอย่างคิดถึงเรื่องลูกศรกับฌาน แล้วคิดถึงเรื่องราวที่เสาวนีย์ทำกับตัวเองไว้
ตอนทรายอายุ 8 ขวบ แล้วพ่อเลือกที่จะไปงานวันพ่อที่โรงเรียนลูกศร
เสาวนีย์ยิ้มเยาะ “ฉันจะสอนให้นะ!..พ่อเธอจะเลือกใครมันไม่เกี่ยวว่าใครมาก่อนหรือมาหลังหรอก แต่มันอยู่ที่ว่าใครมีค่ากว่ากัน! ถ้าเธอไม่เข้าใจที่ฉันพูด ก็ไปถามแม่เธอดูสิ ..แม่เธอน่าจะรู้ความหมายดี!”

ตอนที่ทรายกลับจากอเมริกาใหม่ๆ แต้วเดินไปหยิบจานขนมกินรองทองที่วางเตรียมไว้อยู่แล้ว มาวางบนโต๊ะ ทราย ศก ลูกศรมองจานขนม
“เอาของกินเล่นมาเสิร์ฟอะไรตอนนี้แต้ว! เอาข้าวมาเสิร์ฟสิ!”
แต้วจ๋อยแล้วเหลือบไปมองทางเสาวนีย์ เหมือนรอคำสั่งว่าจะทำยังไง ทรายเหลือบมองอาการแต้วกับเสาวนีย์ก็รู้ว่าเสาวนีย์เป็นคนสั่งแต้วให้เสิร์ฟแบบนี้
เสาวนีย์แกล้งพูดเสียงซื่อแต่จงใจพูดกระทบทราย “อ้าว ..ที่ผ่านมาเสาว์เห็นคุณชอบทานของกินเล่น”
“ของกินเล่นมันก็แค่รองท้อง แต่ถ้าทานให้อิ่ม ก็ต้องอาหารหลักสิ !”
เสาวนีย์ยิ้มแล้วจงใจพูดย้ำคำพูดศกให้ลูกศรฟังโดยจงใจกระทบทราย “จำไว้นะลูกศร ผู้ชายกินของกินเล่นแค่รองท้อง แต่ถ้าทานให้อิ่มเขาเลือกอาหารหลัก! แต่งงานไปจะได้เข้าใจพี่พัช”

ตอนที่เสาวนีย์ทนไม่ไหว รีบว่าก่อนทรายจะเดินไป “ผู้ชายไม่เอา ก็ยังจะตาม…. เหมือนแม่ไม่มีผิด !”
ทรายหยุดเดิน กึก! แล้วค่อยๆหันมาสบตากับเสาวนีย์ด้วยสายตาแข็งกร้าว “ไม่เหมือนหรอกค่ะ แม่น่ะเป็นนางเอก แต่ทรายเป็นนางร้าย แม่ยอมยกของของตัวเองให้คนอื่น แล้วก้มหน้าโดนประนามว่าของเล่น แต่ทรายไม่ยอม! ยังไงคุณอารีบพิสูจน์นะคะว่าพัชระอยากแต่งจริงๆ หรือประชด! เพราะถ้าประชด ..ทรายจะได้เอาของของทรายคืน แล้วจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นของเล่น!”

ทรายนึกถึงคำพูดตอนที่เสาวนีย์ขับรถเข้ามาชน
“เธอรู้จักฉันดีนี่ศรุตาว่าเพื่อให้ฉันได้ทุกอย่าง ฉันทำอะไรก็ได้! นี่แค่การสั่งสอนนะศรุตา มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่ฉันจะยืนเป็นที่หนึ่งอยู่ตรงนี้ จำเอาไว้! ..ฉันกับลูกจะไม่มีวันแพ้เธอ! ไปซะศรุตา! ไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้น ..คนอย่างฉันยอมติดคุกได้เพื่อ ความสุขของลูก! “

ทรายมองทางทะเลคิดถึงลูกศรกับฌานอย่างยิ้มเยาะ “ขอให้มีความสุขกับของเล่นที่ฉันให้เป็นของขวัญวันเกิดนะ …ฌาน” ทรายเดินถือกระเป๋าเดินทางออกไป

ทางด้านฌานกำลังกินปลาหมึกกับลูกศร
“น้ำจิ้มซีฟู๊ดสูตรบ้านพี่อร่อยไหม”
“อร่อยมากเลยค่ะ”
ฌานกินปลาหมึกแล้วชะโงกหน้าไปอ้วก ลูกศรเอาน้ำเปล่าให้ฌานดื่ม ฌานนั่งเกือบหมดแรง
ลูกศรแกล้งแซว “ไหนบอกว่าจะทานปลาหมึกอย่างน้อย 10 ตัวไงคะ นี่แค่ 2 ตัวก็อ้วกซะแล้ว”
ฌานเซ็ง “พี่ไม่ได้อ้วกเพราะอิ่มปลาหมึก แต่พี่เมาเรือต่างหาก”
ลูกศรหัวเราะ “ไม่น่าเชื่อนะคะ ว่าผู้ชายตัวโต๊ โตอย่างพี่ฌานจะเมาเรือ”
“ปกติก็ไม่เมาหรอก สงสัยพี่คงอดนอนไปหน่อย เสียท่าเด็กเลย”
“.รู้อย่างนี้ ศรพกยาแก้เมามาด้วยก็ดี”
“ไม่เป็นไรหรอกศร พี่นั่งพักเดี๋ยวก็หาย พี่แข็งแรง” ทันใดนั้นฌานหันไปอ้วกอีกรอบ
ลูกศรเผลอขำ หญิงสาวแกล้งหยอก “แข็งแรงจริงๆด้วย”
ฌานหันมามองค้อนลูกศรที่ล้อตัวเอง
“ศรมีวิธีแก้เมาเรือนะคะ พี่ฌานเงยหน้ามองขึ้นไปบนฟ้าสิคะ “
ฌานเงยหน้ามองตามที่ลูกศรบอก
“ดีขึ้นไหมคะ ?”
“ก็ ....ยังไม่ดีเท่าไร”
ลูกศรแกล้งทำเสียงตกใจ “อุ้ย ! ..นั่นดาวอะไรน่ะค่ะ สว่างกว่าดวงอื่นเชียว”
“ดาวเหนือ เป็นดาวที่ชาวประมงไว้ใช้ดูทิศทาง”
“เหรอคะ? ...แล้วกลุ่มดาวตรงนั้นใช่ดาวลูกไก่รึเปล่าคะ ?”
“ต้องลองนับก่อนนะ .. “ ฌานนับดาว “หนึ่ง ..สอง ..สาม ..สี่ ..ห้า..หก..เจ็ด ..อ่ะ ..ใช่ ดาวลูกไก่ นี่การเงยหน้ามันช่วย ให้หายเมาเรือจริงเหรอ?”
“ไม่ทราบค่ะ”
“อ้าว ... แล้วศรให้พี่เงยหน้าทำไม”
“ก็อย่างน้อย พี่ฌานเงยหน้ามองดาว ได้นับดวงดาว ได้เล่าให้ศรฟังว่าดาวไหนเป็นดาวอะไร ก็ทำให้พี่ฌานลืมว่าเมาเรือได้..ใช่ไหมคะ”
ฌานมองลูกศรอย่างขำๆ เอ็นดู รู้สึกหัวใจมันอิ่มกับความอบอุ่นบางอย่างอย่างบอกไม่ถูก “เจ้าเล่ห์นะเรา”
ลูกศรเห็นดาวตก “อุ้ย! นั่นดาวตก รีบหลับตาอธิษฐานกันค่ะ พี่ฌาน” ลูกศรรีบหลับตาแล้วอธิษฐานในใจ ฌานหันมามองลูกศรที่หลับตาอธิษฐานอย่างขำๆ เอ็นดูในความใสซื่อของลูกศร
ลูกศรลืมตาแล้วเห็นฌานมองตัวเองอยู่ ลูกศรเขินที่เผลอทำตัวเด็กๆ “ขอโทษค่ะ พี่ศรทำตัวเป็นเด็กๆ”
“ศรอธิษฐานอะไร?”
“ศรอธิษฐานว่า ....” ลูกศรมองฌาน “ไม่บอกหรอกค่ะ ..เขาไม่ให้บอก ไม่อย่างนั้นคำอธิษฐานจะไม่ศักดิ์สิทธิ์” ลูกศรยิ้มทะเล้น
ฌานหันมามองลูกศรยิ้มอย่างเอ็นดู มีความสุขในหัวใจแต่ต้องเก็บซ่อนไว้

ฌานถือกระบอกไฟฉาย ตะกร้าใบเล็กที่ใส่กระปุกน้ำจิ้ม และถังใบย่อมใส่ปลาหมึก ที่ตกได้เดินมาส่งลูกศร
“ขอบคุณพี่ฌานมากนะคะที่มาส่ง”
“ไม่เป็นไร ..แล้วพรุ่งนี้เจอกัน พรุ่งนี้พี่จะจัดเมนูปลาหมึกเด็ดๆ มาแข่งกินกัน รับรองไม่มีใครอ้วกอีก”
ลูกศรฟังแล้วขำ “ศรเข้าบ้านก่อนนะคะ” ลูกศรจะเดินเข้าบ้าน
“ศร ..ยังไงพรุ่งนี้ถ้าไม่มีโปรแกรมอะไร ฝากบอกทรายว่าพี่จะพาไปที่ที่หนึ่ง เป็นที่ที่พี่กับพ่อค้นพบกัน รับรองว่าศรกับทรายเห็นแล้วต้องชอบ”
“ได้ค่ะ ..ราตรีสวัสดิ์นะคะ”
“ฝันดีจ๊ะ”
ฌานเดินออกไป ลูกศรเดินเข้าบ้าน แล้วลูกศรชะงักหันไปมองฌานเห็นฌานเดินออกไป โดยไม่หันมามองตัวเองอีก ลูกศรจึงหันหลังจะเดินเข้าบ้าน
ฌานหันมามองลูกศร แต่เห็นลูกศรเดินเข้าบ้านโดยไม่หันมามองตัวเอง ฌานจึงหันหลังเดินต่อ ลูกศรชะงัก หันมามองฌานอีกที ลูกศรยืนมองฌานนิ่งไม่หันกลับเข้าบ้าน ฌานเดินหายไปกับความมืด
ลูกศรคิดถึงคำพูดของทราย “ไม่มีเรื่องพี่กับพัชระ.. มีแต่เรื่องศรกับพัชระ ถ้าพัชระคือผู้ชายที่ศรเลือกแล้ว เป็นผู้ชายที่ลูกศรอยู่ด้วยโดยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไร รู้แต่ว่าอยากอยู่ด้วยนานๆ เป็นผู้ชายคนแรก ที่คิดถึงเมื่อตื่นนอน และเป็นคนสุดท้ายที่อยากเห็นหน้าก่อนนอน และเป็นผู้ชายที่ เวลาศรมีความสุข ศรอยากเอาความสุขนั้นให้เขา แต่เวลาเขามีความทุกข์ ศรอยากแบกความ ทุกข์นั้นไว้คนเดียว”
ลูกศรมอง ฌาน แล้วมองที่แหวนหมั้นของตัวเองอย่างสับสน

ลูกศรเดินเข้ามาในบ้านพัก ลูกศรเปิดไฟอย่างเบามือ ไม่อยากทำเสียงดังเพราะคิดว่า ทรายยังนอนอยู่ ลูกศรเหลือบเห็นจดหมายที่วางอยู่บนโต๊ะ ลูกศรหยิบจดหมายมาเปิดอ่านถึงกับอึ้ง “พี่ทรายกลับไปแล้ว !”
นอร์แมนนั่งดื่มกาแฟอยู่ที่โรงแรมในสิงคโปร์อย่างสบายใจโดยมีอลันกับแอนนั่งอยู่ด้วย แอนมีสีหน้าเครียด
นอร์แมนคุยกับอลัน “ระหว่างที่ตอนนี้ไอ้ชาร์ลส์รอแม่มันอยู่ที่ภูเก็ต แกรีบไปเมืองไทย จัดการลงเสาเข็มขนาดตามแบบของแกให้ได้ภายในพรุ่งนี้ เดี๋ยวฉันจะบินตามไปดู”
อลันรีบรับคำอย่างเบิกบาน “ครับ คุณลุง” อลันลุกขึ้นแล้วเดินออกไปจากร้าน
“ฉันหลอกชาร์ลส์ให้คุณเรียบร้อยแล้ว ให้เช็คฉันไป Shopping ที่ปารีสได้รึยัง ?”
“ยัง”
แอนหงุดหงิด “ทำไมล่ะ?”
“พรุ่งนี้เธอต้องไปเมืองไทยกับฉัน”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20 วันที่ 3 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ