อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 3 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 3 ก.ย. 57

แอนหงุดหงิด “ทำไมล่ะ?”
“พรุ่งนี้เธอต้องไปเมืองไทยกับฉัน”
“ให้ฉันไปทำไม?! ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไม่กลับไปเหยียบที่นั่นอีก แค่งานเลี้ยงเปิดคอนโดของชาร์ลส์คราวนั้น ก็เกินพอแล้ว คุณรีบๆให้เช็คฉันมาดีกว่า ...”

“เธอจะได้เช็ค... ก็ต่อเมื่อเธอไปเมืองไทยกับฉันก่อน ฉันอยากให้เราไปยืนดูอลันทุบบ้านหลังนั้นพร้อมหน้าพร้อมตากัน!” นอร์แมนยิ้มสะใจกับแผนการของตัวเอง แอนมองนอร์แมนอย่างระอา



ทางด้านบุรีซึ่งมาประชุมที่สิงคโปร์ กำลังเดินกับกลุ่มผู้มาประชุมพร้อมกับคุยมือถือกับดวงตาไปด้วย
“ครับคุณน้า ...ตอนนี้ผมอยู่สิงคโปร์ครับ .คุณน้าอยากรู้ว่าผมพักที่ไหนเหรอครับ?”
บุรีและกลุ่มที่มาร่วมประชุมเดินไปทางลิฟท์ อลันเดินมาอีกทางสวนกับบุรี แต่บุรีมัวแต่คุยมือถือ จึงไม่เห็นอลัน
อลันมองบุรีแล้วพึมพำกับตัวเองอย่างสงสัย “ไอ้บุรีนี่หว่า ..มันมาทำไมวะ ?”

ทรายลากกระเป๋าเดินทางยืนหน้าสนามบินสิงคโปร์ พร้อมคุยมือถือกับดวงตา “ขอบคุณนะคะแม่ที่ช่วยถามที่พักพี่บีให้ทราย ..ทรายบอกแล้วไงคะว่าตอนนี้ทรายจะปล่อยทุกอย่างให้เป็นไปตามกรรม ..ส่วนทรายก็จะเริ่มต้นใหม่กับผู้ชายที่ทรายรอมาทั้งชีวิต”
อลันเดินผ่านทางด้านหลังทราย โดยที่ทรายไม่เห็น อลันได้ยินทรายคุยมือถือ อลันยิ้มเยาะ อลันหันไปถ่ายรูปทราย แล้วยิ้มเจ้าเล่ห์
ลิซ่ายืนคุยมือถือกับอลันด้วยสีหน้าตื่นเต้น ดีใจ “ฉันได้รูปแล้ว ...ฉันรีบโชว์แน่! ..แค่นี้นะ” ลิซ่ากดวางสาวทันที “คราวนี้คุณจะได้ตาสว่างสักทีนะฌาน ..ว่านังนั่น ..มันไม่ได้รักคุณ!”
ลิซ่าเดินออกไปเพื่อจะไปหาฌาน

ลิซ่าเคาะประตูห้องพักฌาน แต่ไม่มีใครเปิดประตู ลิซ่าพยายามชะโงกหน้ามองที่ หน้าต่าง แล้วมองไปรอบๆ บ้านที่เงียบสนิท
“ไปบ้านนังนั่นแน่ๆ” ลิซ่ารีบเดินไปหาฌานที่บ้านพักของทราย

ทางด้านฌานเดินมาเคาะประตูห้องทราย ลูกศรเปิดประตูออกมา ลูกศรเห็นฌานแล้วยิ้ม
“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่ฌาน ..” ลูกศรมองท้องฟ้าที่สว่างจ้า แล้วยิ้มแหยๆ “ เอ่อ ..ไม่น่าอรุณสวัสดิ์แล้วสินะคะ เกือบเที่ยงแล้ว ..ถ้าคุณแม่รู้ว่าศรนอนตื่นเอาป่านนี้ โดนดุแน่”
ฌานยิ้มเอ็นดูลูกศร “ก็เมื่อคืนเรากลับเกือบตีสาม” ชายหนุ่มเอามือลูบผมลูกศรอย่างเอ็นดู “เป็นเด็กก็นอนเยอะๆ น่ะถูกแล้ว”
ลูกศรยิ้มแหยๆที่ฌานพูดว่าตัวเองเป็นเด็ก
“พี่มารับทรายกับศรไปดูที่ที่พี่บอกศรไว้เมื่อคืนน่ะ”
ลูกศรจำได้ “อ๋อ ..ที่ที่พี่ฌานกับคุณพ่อที่ฌานไปค้นพบน่ะเหรอคะ?”
“ใช่ ...ตกลงทรายกับศรไม่มีโปรแกรมไปไหนกันใช่ไหม?”
ลูกศรชะงักหน้าเสียลงนิดนึง “ศรไม่มีหรอกค่ะ แต่พี่ทราย ...” ลูกศรอึกอักลังเลว่าจะบอกฌานว่าทรายกลับไปก่อนแล้วดีไหม ลูกศรไม่อยากให้ฌานเสียใจ จึงยอมโกหก “พี่ทรายออกไปเที่ยวรอบเกาะ เย็นๆ ถึงจะกลับน่ะค่ะ”
“อ้าว ...ไม่เห็นเขาบอกเลย เขาไปคนเดียวเหรอ ...น่าจะชวนศรไปด้วย”
ลูกศรอึกอักหาข้ออ้าง “บางทีพี่ทรายคงชวน ..แต่ศรคงนอนไม่รู้เรื่องน่ะค่ะ”
“งั้นศรไปกับพี่ไหม ไม่แน่..อาจจะเจอทรายกลางทาง “
“ไปค่ะ”
ฌานเดินนำลูกศรไปที่รถ พอดีกับลิซ่าเดินเข้ามาคนละทางกับที่ฌานกับลูกศรเดินไป
ลิซ่ามองหาฌาน แต่ไม่มีใครอยู่ ลิซ่าหงุดหงิดว่าฌานไปไหน “เอาเถอะ! จะรู้ช้าหรือเร็ว คุณก็หนีความจริงไม่ได้หรอกชาร์ลส์ !”
ทางด้านบุรีนั่งคุยกับกลุ่มที่มาร่วมประชุมด้วย ทรายแอบเข้าร้านมาเดินไปนั่งที่มุมนึงไม่ให้บุรีเห็น แต่ไม่ห่างจากบุรีมาก บุรีหันมาทางทรายแต่ทรายรีบก้มหน้าหลบ โดยรีบคว้าหนังสือพิมพ์ที่อยู่บนโต๊ะมาเปิดปิดหน้าตัวเอง แล้วแอบมองบุรี
“นี่คุณบุรี ..วันก่อนผมเห็นคุณไปดูหนังกับสาวสวยคนดังนะ” คุณสุเมธแอบแซว
บุรีฟังแล้วงง “ใครเหรอครับ ?”
“ก็คุณศรุตา ดาลตันไงครับ ..”
“อ๋อ ...เขาเป็นแฟนของเพื่อนผมน่ะครับ”
“ใช่คุณฌานรึเปล่า ..เสียดายนะครับ คุณฌานน่าจะได้ผู้หญิงที่ดีกว่านี้” บุรีชะงัก เหลือบมองสุเมธที่พูดถึงทรายมีแววไม่ดี ทรายนิ่งฟังสุเมธพูดถึงตัวเองอย่างข่มอารมณ์
“ทำไมคุณพูดอย่างนั้นล่ะครับ”
“นี่ผมไม่ได้พูดอะไรเสียหายนะครับ ผมพูดตามที่ผมรู้มาก็เท่านั้น..คือเมื่อสามเดือนก่อน ..ผมไปคุยงานกับสตีฟ..เพื่อนผมที่อเมริกา วันนั้นสตีฟเห็นคุณศรุตา ..เขารีบเอาดอกไม้ไปให้ แต่คุณศรุตากลับทิ้งดอกไม้เขา”
“แล้วคุณได้ถามเพื่อนคุณรึเปล่า ว่ามีปัญหาอะไรกัน ผมว่า..คงไม่มีคนปกติที่ไหน จะทิ้งดอกไม้ที่คนอื่นให้โดยไม่มีสาเหตุ”
“จะอะไรซะอีกล่ะคุณ ก็เพราะคุณศรุตาได้คู่ควงใหม่ ก็เลยทิ้งเพื่อนผมที่โน้น ..ใครก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ปกติ เขาชอบยุ่งกับผู้ชายที่มีคนรักหรือเมียแล้ว เลือกเอาแต่ผู้ชายเด่นๆ หรูๆ คนกระจอกๆ อย่าได้เผยอ”
ทรายที่ได้ยินที่สุเมธพูด ทรายหน้าเครียดที่บุรีรับรู้เรื่องราวด้านลบของตัวเอง
บุรีนิ่งฟัง แต่ในใจนั้นไม่พอใจของสันดานผู้ชายด้วยกันพอไม่ได้ผู้หญิงสมใจก็เอามาด่าลับหลัง “นี่คือคำพูดของผู้ชายคนนั้นเหรอ?”
“ใช่ ..ตอนแรกผมก็ไม่เชื่อ เลยลองเข้าไปคุย พอคุณศรุตาเห็นว่าผมเป็นคนไทยธรรมดาๆ เขาก็ไม่มองผมเลย . ทำเป็นหยิ่งก็แค่สวย หว่านเสน่ห์ไปทั่ว ถ้าไม่ได้พ่อเลี้ยงรวยมหาศาล ก็คงไม่ชูคอเหยียบคนอื่นอย่างนี้หรอก”
ทรายเกือบจะลุกเอาเรื่องสุเมธ แต่บุรีลุกขึ้นอย่างแรง จนโต๊ะเคลื่อนทำให้กาแฟของสุเมธหกใส่เสื้อสุเมธทรายแอบมองบุรีที่ทำกับสุเมธอย่างอึ้งๆ
สุเมธโวยวาย “เฮ้ย! เห็นไหมว่าเสื้อผมเปื้อนหมดแล้ว”
“ต่อให้เสื้อสะอาด แต่จิตใจคุณสกปรก มันก็ไม่ต่างกันหรอก”
“คุณบุรี! ที่ผมเล่าเพราะหวังดีนะ”
“ขอบคุณที่คุณหวังดีเล่าให้ฟัง งั้นผมก็ขอหวังดีบอกคุณว่า..ต่อให้ผู้หญิงที่คุณพูดลับหลังจะไม่ใช่แม่ พี่น้อง ลูกสาว หรือคนรักของนาย แต่เขาก็อาจเป็นแม่ พี่น้อง ลูกสาวหรือคู่รักของใครบางคนอยู่เหมือนกัน..เป็นผู้ชาย อย่าเอาผู้หญิงมาพูดลับหลัง ไม่ว่าจะมีสาเหตุที่ควรจะพูดหรือเปล่า เพราะมันดูไม่เป็นสุภาพบุรุษเลย”
บุรีพูดจบ เดินออกไปทันที นในร้านต่างมองสุเมธ สุเมธหน้าเจื่อนที่โดนบุรีพูดตอกกลับ ทรายมองบุรีด้วยสายตาทึ่ง อึ้ง ทรายไม่คิดว่าบุรีจะปกป้องเกียรติให้ทรายขนาดนี้

บุรีเดินอย่างหงุดหงิดออกมายืนหน้าโรงแรม สูดลมหายใจเพื่อสงบอารมณ์ ทรายเดินมายืนข้างหลังบุรี มองบุรีด้วยสายตายิ้ม ชื่นใจแสนอิ่มใจที่บุรีปกป้องตัวเอง
“ขอบคุณนะคะที่ปกป้องเกียรติให้ฉัน”
บุรีหันหลังมามองทรายอย่างตกใจว่าทรายมาได้ยังไง “ทราย!! ....คุณมาที่นี่ได้ยังไง? แล้วมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ...ทำไมคุณไม่อยู่กับฌาน?”
“ถามยาวเป็นสายเคเบิลอย่างนี้ สงสัยต้องใช้เวลาตอบนาน ..งั้นเราไปทานข้าวกันไหมคะ?”
“แต่ว่า....”
“ถ้าคุณไม่กิน ฉันก็ไม่สามารถตอบคำถามใดๆ ของคุณได้” ทรายแกล้งเอามือกุมท้อง ทำหน้าอ้อน “ฉันหิว ..พอหิวแล้วก็ไม่มีแรง ..พอไม่มีแรง..ก็อ้าปากพูดไม่ได้ ..สมองเบลอ” หญิงสาวทำสายตาล่องลอย มองรอบๆ ตัว “นี่ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย?”
บุรีมองทรายอย่างเครียดและเซ็ง เป็นห่วงฌานว่าทรายไม่อยู่ด้วยฌานจะเป็นยังไง

ทางด้านฌานเดินนำลูกศรมาที่จุดชมวิวมุมสูงที่เห็นบรรยากาศท้องทะเลและชุมชน-บ้าน-ร้านค้าริมหาด
ฌานเดินมายืนมองวิวแล้วหันมายิ้มให้ลูกศรเหมือนเด็กกำลังอวดของเล่นเจ๋งๆ “ศรมาดูสิ ...สวยอย่างที่พี่คุยไว้ไหม ?”
ลูกศรเดินตามฌานมามองวิวอย่างตื่นตาตื่นใจ “สวยจังเลยค่ะพี่ฌาน ..เสียดายจังที่พี่ทรายไม่ยะ.” ลูกศรจะพูดว่า”ไม่อยู่” แต่ยั้งปากไว้ทัน “เอ่อ..ไม่เห็น แล้วพี่ฌานเจอที่นี่ได้ยังไงคะ ?”
ฌานมองวิว เล่าอดีตด้วยสีหน้ามีความสุข “ตอนนั้นพี่กับพ่อขี่จักรยานเล่นกัน ...แล้วบังเอิญหยุดพักตรงนี้ ถึงได้เจอที่นี่ ...พ่อกับพี่จะพาแม่มาดู แต่แม่ไม่มา แม่บอกดูวิวตรงไหนก็เหมือนกัน ..แต่พ่อไม่ยอมแพ้ พ่อวางแผนว่าถ้าถึงวันเกิดพี่ จะจัดงานตรงนี้ ..จะได้พาแม่มาดูวิวตรงนี้จนได้”
“แล้วคุณแม่พี่ฌานได้ขึ้นมาดูไหมคะ ?”
ณานแววตาเศร้าลง “แต่พ่อไม่ทันได้พาแม่มา พ่อเสียไปก่อน”
ลูกศรชะงักรู้สึกผิดกับคำถามแล้วมองฌานที่ยืนมองวิวนิ่งๆ ลูกศรคิดให้ฌานมีความสุข “งั้นคืนนี้พี่ฌานก็มาฉลองวันเกิดกับคุณแม่และพี่ทรายตรงนี้สิคะ”
ฌานยิ้มกับแผนงานวันเกิดอย่างมีความสุข “พี่ก็คิดไว้อย่างนั้น ..”
ฌานมองนาฬิกา “แม่พี่ใกล้จะมาแล้ว เดี๋ยวพี่แวะส่งศรที่บ้านก่อนแล้วกัน ค่อยไปรับแม่ที่สนามบิน”
“พี่ฌานส่งศรที่ตลาดก็ได้ค่ะ ศรอยากซื้อของน่ะค่ะ”
“ศรจะซื้ออะไรล่ะ พี่จะได้แวะส่งถูก”
ลูกศรยิ้มไม่ยอมบอกฌาน

ลูกศรเดินมองหาของขวัญให้ฌาน ลูกศรเดินมองของพร้อมพูดพึมพำ “จะซื้ออะไรเป็นของขวัญให้พี่ฌานดีน้า?”
ลูกศรเดินมองของตามร้านขายของที่เดินผ่าน ลูกศรสะดุดตากับร้านขายผ้าพันคอ ลูกศรเดินเข้า ไปเลือกดูผ้าพันคอ ลูกศรหยิบผ้าพันคอที่ลูกศรคิดว่าเหมาะกับฌานมา 2 ผืนเพื่อเลือก “พี่ฌานไปเมืองนอกบ่อย ..ให้ผ้าพันคอคงได้ใช้”
ลูกศรมองผ้าพันคอ 2 ผืนที่ตัวเองหยิบมาอย่างลังเล “สีไหนดีนะ” ลูกศรเลือกไม่ถูก คิดถึงทราย “ถ้าพี่ทรายอยู่ก็คงดี แล้วจะบอกพี่ฌานเรื่องที่ทรายยังไงดี ?”
ลูกศรคิดๆ อย่างเครียดๆ

อาหารวางเต็มโต๊ะ ทรายทำท่าจะตักอาหาร บุรีนั่งมองทราย
“มองอะไร ..ทานสิ ..นี่ไง..ปลาทอด คุณชอบไม่ใช่เหรอ"
“คุณตอบผมได้รึยังว่าคุณมาที่นี่ทำไม ?”
“ก็บอกแล้วไงให้กินก่อน แล้วค่อยตอบ”
บุรีดุเสียงเข้ม “ทราย !”
ทรายไม่มีท่าทีกลัวบุรี ทรายวางช้อนแล้วใช้มือแกะปลาทอด “มา! ฉันแกะปลาทอดให้”
บุรีรีบห้ามทราบ “ไม่ต้อง เดี๋ยวผมทำเอง”
ทรายเอามือแกะเนื้อปลาให้บุรีเหมือนที่แม่เคยทำให้บุรี ทรายยกมือโชว์บุรี “แต่มือฉันเปื้อนปลาแล้วอ่ะ” ทรายยักไหล่ “งั้นคงต้องแกะปลาให้คุณจนเสร็จแล้วล่ะ”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/2 วันที่ 3 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ