อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/4 วันที่ 3 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/4 วันที่ 3 ก.ย. 57

ลูกศรมองฌานยิ้มให้กำลังใจ “ค่ะ ..ศรสัญญา ..ศรจะอยู่ข้างๆพี่ฌาน จะไม่หายไปไหน” ลูกศรพยายามพูดให้ฌานขำ “ถ้าพี่ฌานไม่ไล่ศรก่อน”
“ไม่ไล่หรอก พี่อยากให้ศรอยู่เป็นพยานของพี่กับทราย “

“พยาน ? พยานอะไรเหรอคะ ?” ลูกศรพูดด้วยความงงๆ
ฌานยิ้มแล้วมองหาทราย “...ทรายล่ะ ?”
ลูกศรอึกอัก “เอ่อ...”
“นี่พี่พยายามโทรหา แต่ติดต่อไม่ได้”
ลิซ่าเดินเข้ามา “จะติดต่อได้ยังไงล่ะ ก็ในเมื่อทรายไม่ได้อยู่เมืองไทย”


ฌานกับลูกศรหันไปมองลิซ่า ลิซ่าเดินอย่างวางท่าผู้ชนะเข้ามาหาฌาน แล้วยื่นมือถือให้ฌานดูรูปทรายที่ยืนคุยมือถือที่ สนามบินสิงคโปร์ที่อลันถ่ายรูปส่งมาให้ลิซ่า ฌานมองรูปอย่างไม่อยากเชื่อ
“จำได้ไหม ..ว่าที่ที่ผู้หญิงที่คุณอวดว่ารักคุณ! ซื่อสัตย์กับคุณ..เขายืนคุยโทรศัพท์อยู่ที่ไหน ?! ..ถ้าคุณช็อคจนจำไม่ได้ ฉันจะบอกให้..อยู่ที่สิงคโปร์ไง!”
ฌานยืนนิ่งพูดไม่ออก ลูกศรเองก็อึ้ง งง ไม่อยากเชื่อว่าทรายจะไปอยู่สิงคโปร์
“และเผื่อคุณจะลืม ..ฉันก็จะย้ำความทรงจำให้ก็ได้ว่า..นอกจากแฟนคุณอยู่ที่นั่น ..ยังมีเพื่อนรักคุณอยู่ที่นั่นด้วย”
ลูกศรยืนฟังลิซ่าอย่างอึ้ง งงว่าเรื่องเป็นยังไงกันแน่
“หยุดเอาความคิดสกปรกๆของคุณ มาใส่หัวผมได้แล้ว ! ทรายไม่ใช่คุณ ! เขาไม่มีวันทำตัวอย่างคุณ!”
ลิซ่าโกรธที่ฌานยังปกป้องทราย “ถ้าคุณไม่เชื่อ...!” ลิซ่าหยิบกระดาษออกมาจากกระเป๋า “นี่คือชื่อโรงแรมที่เพื่อนรักกับแฟนคุณอยู่ด้วยกัน!” ลิซ่าปากระดาษที่เขียนชื่อโรงแรมใส่ฌาน “ตาสว่างได้แล้วชาร์ลส์! ฉันบอกคุณแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้ดีไปกว่าฉัน! มันไม่ได้รักคุณ! มันพยายามยัดเยียดน้องสาวให้เพื่อถีบหัวคุณทิ้ง !”
ลูกศรอึ้งหันมองฌานว่าฌานจะเชื่อสิ่งที่ลิซ่าพูดไหม ฌานทนไม่ไหว ลากแขนลิซ่าเดินออกไปทางชายหาด ลูกศรรีบตามไป

ฌานลากแขนลิซ่าเหวี่ยงออกไป จนลิซ่าล้มลงกับพื้น “ไปให้พ้น! ก่อนที่ผมจะฆ่าคุณ!”
ลูกศรวิ่งตามมาจะห้ามฌาน ลิซ่าโดนฌานเหวี่ยงล้มจนเจ็บ ทำให้โกรธ พาลไปหมด ลุกขึ้นพร้อมตะโกนพูดท้าทายฌาน “เอาสิ! ฆ่าฉันเลยชาร์ลส์! ..ฉันจะบอกให้นะ ว่าในโลกนี้มันไม่มีความรักจริงหรอกชาร์ลส์ มันมีแต่หวังผลประโยชน์ด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าผู้หญิงคนนั้นหรือแม้แต่แม่คุณ!”
ฌานชะงัก แล้วหันมามองลิซ่าขวับ “หมายความว่ายังไง!” ฌานเดินเข้าไปจับไหล่ลิซ่าแน่น “แม่ผมเกี่ยวอะไรด้วย!”
“แม่คุณ ..หลอกให้คุณมารอที่นี่เพื่อช่วยพ่อเลี้ยงคุณไง!”
ฌานอึ้ง คาดไม่ถึง ลูกศรได้ฟังก็อึ้งเหมือนกัน
“ถ้าคุณไม่เชื่อฉันเรื่องนี้อีก ..พรุ่งนี้ก็กลับไปบ้านพ่อเลี้ยงคุณสิ ..แล้วคุณจะได้เห็นแม่คุณเตรียมไปปารีส เพื่อใช้เงินค่าจ้างหลอกลูกชายตัวเอง..ไป Shopping!”
ฌานอึ้ง ช็อคจนแทบยืนไม่อยู่
“เห็นไหมฌาน ..ถ้าแค่คุณเห็นฉันในสายตาบ้าง เชื่อคำพูดฉันสักหน่อย..ฉันก็จะช่วยคุณทุกอย่าง แล้วคุณจะไม่มีวันเจ็บแบบนี้”
ฌานทนรับฟังอะไรอีกไม่ไหว ฌานเดินออกไปทันที
ลูกศรจะตามฌาน “พี่ฌานคะ!”
ลิซ่ารีบเข้าไปคว้าแขนห้ามลูกศรไม่ให้ตามฌาน “หยุดเดี๋ยวนี้นะ !”
ลูกศรโกรธที่ลิซ่าทำร้ายจิตใจฌานขนาดนี้ ลูกศรหันขวับจ้องลิซ่าด้วยสายตาโกรธ ลูกศรสะบัดแขนออกจากมือของลิซ่าอย่างแรง ลิซ่ามองลูกศรอย่างตกใจ ไม่คาดคิดว่าลูกศรจะกล้าทำแบบนี้
ลูกศรพูดฉะฉานใส่ลิซ่า “คุณนั่นแหละหยุด! นี่เหรอคะ ..สิ่งที่คุณทำกับคนที่คุณรัก! ..ไม่ได้เขา ก็ทำร้ายเขา!..คนมันคนเห็นแก่ตัว!”
“นังนี่ !” ลิซ่าง้างมือจะตบลูกศร ลูกศรจับมือของลิซ่าที่จะตบตัวเองไว้ได้ ลิซ่าอึ้ง
“คนอย่างคุณ ..รักใครไม่เป็นหรอก นอกจากตัวคุณเอง คุณอย่าหวังเลยว่าจะเจอใครที่รักคุณจริง!” ลูกศรปล่อยมือลิซ่า แล้วเดินตามฌานไป
ลิซ่าอึ้งที่โดนลูกศรด่า พอลิซ่าได้สติ ลิซ่าโวยวายด่าลูกศร “อ๊าย! นังเด็กพ่อแม่ไม่สั่งสอน แกมีสิทธิ์อะไรมาด่าฉันอย่างนี้ !!! นังบ้า!”

ลูกศรวิ่งตามหาฌาน พร้อมตะโกนเรียกหาฌานอย่างเป็นห่วง “พี่ฌาน! พี่ฌานคะ!”
ลูกศรมองหาฌานอย่างเป็นห่วง มองรอบๆ อย่างคิดๆ ว่าฌานหายไปไหน ลูกศรคิดบางอย่างได้ ลูกศรรีบวิ่งออกไป

ริมถนนลูกศรลงจากรถรับจ้างมองไปทางที่ชมวิวที่ฌานกับพ่อค้นพบ ลูกศรเชื่อว่าฌานคงอยู่ที่นี่ ลูกศรรีบเดินไปที่จุดชมวิวนั้นทันที
ลูกศรเดินเข้ามามองไปทางจุดชมวิวด้วยสายตาร้อนใจเป็นห่วงฌาน ลูกศรมองเห็นฌานนั่งเงยหน้ามองดาวอยู่ที่จุดชมวิว ลูกศรเห็นฌานแล้วดีใจที่ฌานอยู่ที่นี่จริงๆ
ลูกศรค่อยเดินเข้าไปยืนข้างๆ ฌาน “พี่ฌาน ....”
ฌานพูดเสียงกลั้นสะอื้น พยายามเข้มแข็ง พูดทั้งๆ ยังเงยหน้ามองดาว “พี่พยายามนับดาวแล้วศร เผื่อมันจะเหมือนตอนพี่เมาเรือไง ที่ศรให้พี่นับดาว แล้วมันจะทำให้ลืมความเจ็บได้”
ลูกศรฟังฌานแล้วกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ร้องไห้ไปกับความเจ็บปวดของฌานที่ลูกศรรับรู้ได้ ลูกศรเดินเข้าไปกอดฌาน
ฌานชะงักมองลูกศรที่กอดตัวเองพร้อมกับร้องไห้ “ศร.....”
ลูกศรยังกอดฌานอยู่ “ถ้าลืมไม่ได้ ขอแค่อย่าเอาความโกรธ ความเกลียด มาทำร้ายตัวเองมากขึ้น เราห้ามคนอื่นทำร้ายเราไม่ได้ แต่เราห้ามตัวเองได้ ..ใช้ความเข้าใจและให้อภัยเขา ศรเชื่อว่าการให้อภัย จะชนะความโกรธ ความเกลียดทุกอย่างได้”
ฌานมองลูกศร อย่างทึ่งกับความคิดแสนดีของลูกศร ถ้าเป็นทราย คงให้เขาฟาดฟันคืน
“ศรรู้ว่ามันทำยาก ..แต่ศรเชื่อว่าพี่ฌานทำได้ ศรจะอยู่เป็นกำลังใจ..จำได้ไหมคะว่าศรสัญญากับพี่ฌานแล้ว ..ว่าศรจะอยู่ข้างๆ พี่ฌาน จะไม่หายไปไหน ..ถ้าพี่ฌานไม่ไล่ศรก่อน”
ฌานซึ้งใจกับความรู้สึกดีที่ลูกศรมีให้ จนเผลอโอบกอดลูกศรไว้ เหมือนหลักยึดเหนี่ยวจิตใจ
ลูกศรกอดฌานแน่น แล้วค่อยๆขยับตัวออกมา เพื่อหยิบกล่องของขวัญในกระเป๋าตัวเอง มายื่นให้ฌาน “เมื่อคืนที่เราเห็นดาวตก ..แล้วศรอธิษฐาน ..พี่ฌานถามว่าศรอธิษฐานอะไร” ลูกศรมองสบตากับฌาน “ศรไม่ได้อธิษฐานให้ตัวเองหรอกค่ะ ศรอธิษฐานให้พี่ฌาน“
ฌานมองลูกศรอึ้งๆ “ศร ...”
ลูกศรมองฌาน คิดถึงสิ่งที่ฌานกำลังเผชิญ ลูกศรรู้สึกสงสารฌานจับหัวใจ จนน้ำตาไหลอีก “ศรขอให้พี่ฌานเจอคนที่รักพี่ฌานและทำให้พี่ฌานมีความสุขเสียที”
ฌานมองลูกศรอยากซาบซึ้งในความหวังดีและหัวใจที่บริสุทธิ์ ฌานค่อยๆยกมือขึ้นประคอง ใบหน้าลูกศร แล้วใช้นิ้วโป้งเกลี่ยเช็ดน้ำตาให้ลูกศร ลูกศรสบตามองฌาน ฌานสบตามองลูกศร
ความอบอุ่น ความรักที่ลูกศรสื่อออกมาให้ฌานรับรู้ ทำให้ฌานไม่สามารถห้ามความต้องการของหัวใจที่ฌานแอบซ่อนไว้ได้อีก ฌานค่อยๆ โน้นหน้าจูบลูกศร ลูกศรรับสัมผัสริมฝีปากอบอุ่นของฌานอย่างเต็มใจ

ในเช้าวันใหม่ศกนั่งที่โต๊ะอาหาร ป้าอุทิศกับแต้วช่วยกันจัดแจงอาหารเช้าให้ศก เสาวนีย์เดินโทรศัพท์หาพัชระอย่างหงุดหงิดลงบันไดมาเพราะรอสายเท่าไรแต่พัชระก็ไม่ยอมรับ
“ทำไมพัชระไม่ยอมรับสายนะ!“ เสาวนีย์กดโทรอีกแล้วรอสายอย่างหงุดหงิด
ศกมองเสาวนีย์อย่างรำคาญๆ ป้าอุทิศกับแต้วมองเสาวนีย์นิ่งๆ
เสาวนีย์กดวางสายอย่างหงุดหงิด “...โทรไปไม่รับสาย จะมีโทรศัพท์ไว้ทำไม” เสาวนีย์พาล “ลูกศรอีกคน! เก็บมือถือประสาอะไร ถึงทำหายได้!”
“แล้วคุณจะโทรไปทำไม เดี๋ยววันนี้ลูกศรกับพัชระก็กลับมาแล้ว”
“ก็ฉันห่วงลูก”
ศกพูดอย่างเยาะหยัน “หึ ! ห่วงเหรอ ? ..ถ้าคุณห่วง คุณคงไม่เอาลูกใส่มือผู้ชายไปอย่างนั้นหรอก”
เสาวนีย์หันขวับมองศกอย่างไม่พอใจ “คุณศก! คุณอย่ามาพูดกับฉันอย่างนี้นะที่ฉันทำทุกอย่าง ..ก็เพื่อความสุขของลูก”
ศกเหน็บแนม “ถ้าทำเพื่อความสุขของลูกจริงๆ ..มันก็ดี เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้นทีหลัง เราจะได้ไม่รู้สึกผิด ..ว่าชีวิตลูกพังเพราะเรา” ศกพูดจบ ลุกขึ้นเดินออกไปทันที
เสาวนีย์มองศกอย่างไม่พอใจ แล้วหันไปทางป้าอุทิศ “อุทิศ ! ..เจ้านายเก่าโทรมาหารึเปล่า ว่าเขาถึงอเมริกาแล้วรึยัง ?”
“เปล่าค่ะ ..คุณทรายก็คงเหมือนคุณดวงตา ..ไปแล้ว ก็ไปเลย”
“ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นแล้วกัน !” เสาวนีย์นั่งเก้าอี้แล้วหยิบช้อน ส้อมมากินอาหารเช้าอย่างหงุดหงิด ป้าอุทิศมองเสาวนีย์อย่างเอือมในใจ
ป้าอุทิศกับแต้วถือถาดใส่จานอาหารเช้ามาจากในบ้านใหญ่มาล้างในครัว
“หนูไม่เข้าใจจริงๆนะป้า คุณทรายก็เขียนจดหมายอยู่ทนโท่ว่าไปแล้ว คุณผู้หญิงยังจะระแวงอะไรอีก”
ป้าอุทิศวางจานอาหารเช้าใส่อ่างล้าง “คราบบนจาน ..ใช้แค่น้ำเปล่าล้างก็ออก แต่เรื่องบาปกรรม ..ทำอะไรไว้ต่อให้ใช้น้ำมนต์กี่สิบวัดล้าง ก็ล้างไม่ออก ..ยังไงต้องชดใช้กันไป”
ป้าอุทิศมองไปทางในบ้านริมน้ำ “ขออย่างเดียว ..กรรมใครกรรมมัน อย่าไปลงผิดคนก็พอ”

ลูกศรนอนหลับที่เก้าอี้ตัวยาวหน้าระเบียงบ้านของฌาน ลูกศรขยับตัวพลิก แล้วค่อยๆ ลืมตาตื่น ลูกศรนิ่งคิดถึงความทรงจำเมื่อคืน
ฌานกับลูกศรนอนบนเก้าอี้ยาวคนละตัวหน้าบ้านพักฌาน ต่างคนต่างมองดูดาว ลูกศรหันมามองฌาน ฌานหันมามองลูกศร ลูกศรอาย ไม่กล้าสบตาฌาน ยังเขินที่ฌานจูบตัวเอง ลูกศรรีบหันไปมองดาวต่อ
ลูกศรนั่งมองเก้าอี้ตัวยาวที่ฌานนอนดูดาวกับตัวเองเมื่อคืน ลูกศรมองผ้าห่มที่ห่มตัวเอง แล้วคิดถึงภาพเมื่อคืน

ลูกศรดูดาวจนเผลอหลับ ฌานถือผ้าห่มออกมาจากในบ้านมาคลี่ห่มให้ลูกศร ฌานมองหน้าลูกศรที่หลับ แล้วยิ้มเอ็นดูกับใบหน้าเหมือนเด็กน้อยไร้เดียงสา
ฌานค่อยๆ ก้มหน้าลงจูบที่ หน้าผากลูกศร “Good night”
ฌานนอนลงที่เก้าอี้ตัวยาวอีกตัว ลูกศรที่หลับอยู่ ลืมตาขึ้นมายิ้มมีความสุข

ลูกศรยกมือสัมผัสหน้าผากตัวเองตรงที่ฌานจูบ ลูกศรยิ้มอย่างมีความสุข แล้วมองหาว่าฌานอยู่ไหนลูกศรลุกขึ้นมองหาฌาน แต่ไม่เจอ ลูกศรเดินตามหาฌาน

ลูกศรเดินหาฌานที่ริมชายหาด “พี่ฌานหายไปไหนนะ ?”
ทันใดนั้นลูกศรเห็นบางอย่าง ลูกศรเห็นฌานนอนหลับอยู่ในเปลยวนที่ผูกกับต้นไม้ริมชายหาด ลูกศรค่อยๆ เดินเข้าไปยืนใกล้ฌาน ฌานยังหลับตาอยู่ ลูกศรยืนมองฌานที่นอนหลับอย่างมีความสุข
ลูกศรค่อยๆ เอื้อมมือจะไปเขี่ยผมของฌานที่โดนลมพัดมาปรกหน้าผาก ทันใดนั้นฌานคว้าข้อมือลูกศร แล้วดึงลูกศรให้ล้มลงไปนอนในเปลยวนเคียงข้างกับตัวเอง โดยที่ฌานยังหลับตาหลับอยู่
“พี่ฌานแกล้งหลับเหรอคะ?”
“ชู่ววววววววว... อย่าเสียงดัง พี่ยังไม่อยากตื่นตอนนี้”
“คนนอนหลับที่ไหน จะดึงคนลงมาได้อย่างนี้”
ฌานกอดลูกศรแน่น แล้วก้มลงมาจูบที่หน้าผากลูกศร โดยฌานยังหลับตาอยู่ “ใครบอก ...พี่ยังหลับอยู่ เห็นไหมว่าพี่กำลังฝันดี ฝันว่าพี่ได้นอนเคียงข้างนางฟ้าตัวน้อยของพี่”
ลูกศรยิ้มเขินจะลุกจากเปลยวนแก้เขิน “ศรไปเตรียมอาหารเช้าให้นะคะ”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 20/4 วันที่ 3 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ