อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 21/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 21/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

ทาคาโอะตวาดเสียงดัง จนจุนโกะผวา กลัวมาก นาบุกับลูกน้องมิซาว่าวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“ไฟไหม้ห้องเก็บของด้านหลังครับ”
“อะไรนะ” ทาคาโอะชะงัก

จุนโกะอาศัยจังหวะทาคาโอะเผลอ กัดแขนทาคาโอะอย่างแรง ทำให้ทาคาโอะร้องลั่น และปล่อยมือ จุนโกะรีบวิ่งหนีไป นาบุ ลูกน้องมิซาว่าวิ่งตามไปอย่างไม่รอช้า
“จับตัวนังจุนโกะมาให้ได้”
ทาคาโอะสั่งไล่หลังลูกน้อง ขณะตามไปอย่างเกรี้ยวกราด โมโหมาก


นาบุกับลูกน้องมิซาว่า วิ่งไล่ จุนโกะกำลังตกอยู่ในอันตราย จุนโกะวิ่งออกมาหยุดตรงกำแพงด้านหลังบ่อนที่เป็นทางตัน นาบุและลูกน้องมิซาว่าวิ่งตามมา จวนเจียนจะถึง จุนโกะหันมองรอบตัวหาทางออก ไม่มีหวัง นาบุกับลูกน้องมิซาว่าวิ่งมาถึง ล้อมจุนโกะไว้
“จะหนีไปไหน นังทรยศ”
“อย่าเข้ามานะ”
นาบุพุ่งเข้าหาจุนโกะอย่างไม่รอช้า ริว ไทชิ คัตสึ เซกิ ลูกน้องโอะนิซึกะ กรูกันออกมาจากที่ซ่อนพร้อมอาวุธดาบในมือ จู่โจมนาบุ และลูกน้องมิซาว่าทันที
“โอะนิซึกะ” นาบุหันไปเห็น
“คุณริว” จุนโกะดีใจ
ริวคว้าตัวจุนโกะมาหลบอยู่ด้านหลังตัวเอง ในขณะที่โอะนิซึกะกับมิซาว่าพุ่งเข้าปะทะกัน
“หลบข้างหลังฉันไว้”
จุนโกะยิ้มอย่างอบอุ่นใจ เมื่อมีริวคอยปกป้อง โอะนิซึกะกับมิซาว่า ต่างต่อสู้กันอย่างไม่มีฝ่ายใดยอมกัน

นาบุเงื้อดาบปราดเข้าหาจุนโกะ ริวคว้าจุนโกะหลบ แล้วเงื้อดาบตวัดตอบโต้ ฟาดฟันนาบุ ปกป้องจุนโกะ
ทาคาโอะเข้ามาเห็นเหตุการณ์ต่อสู้กันของทั้งสองฝ่าย และเห็นริวกำลังต่อสู้กับนาบุ จึงวาดดาบของตัวเองออกมา พุ่งเข้าไปหาริวด้วยความแค้น

“ไอ้ริว”
ริวหันไปเห็นทาคาโอะพุ่งเข้ามา จึงถีบนาบุจนหงายท้อง ก่อนเงื้อดาบรับดาบทาคาโอะได้อย่างทันท่วงที ทั้งสองดันกันไปมาสักพัก ริวจึงผลักดาบทาคาโอะออกจากตัว ทาคาโอะควงดาบพุ่งเข้าหาอีกครั้ง ริวตวัดดาบต่อสู้อย่างดุเดือด ไม่ยอมกัน

ไทชิ คัตสึ เซกิ ลูกน้องโอะนิซึกะ เงื้อดาบเข้าเล่นงานนาบุ และลูกน้องมิซาว่าอย่างไม่หยุดยั้ง ริวเสียท่า ถูกทาคาโอะฟาดฟันดาบเข้าใส่อย่างแรง จนเซเสียหลักไปทางหนึ่ง ริวยังไม่ทันตั้งตัว...ทาคาโอะจึงเงื้อดาบพุ่งเข้าจัดการอย่างไม่รอช้า จุนโกะเห็น ตกใจ
“คุณริว...ระวัง”
ทาคาโอะเงื้อดาบฟาดลงมาที่ริว จุนโกะปราดเข้าไปรับดาบแทนริว ถูกคมดาบของทาคาโอะ
เข้าเต็ม ๆ ริวตกใจ
“จุนโกะ”
ริวยกขาถีบทาคาโอะจนล้มกลิ้งไป แล้วรีบเข้าไปประคองร่างที่เต็มไปด้วยเลือดของจุนโกะขึ้นมา ไทชิเห็นดังนั้น จึงเป่าปากส่งสัญญาณ ลูกน้องของโอะนิซึกะที่รายล้อมบริเวณนั้นอยู่ ปรากฏตัวออกมา...กระชากปืนออกมายิงเข้าใส่ มิซาว่าเพื่อป้องกันริว เหล่ามิซาว่ากระเจิงหลบไปคนละทิศทาง
“รีบพาจุนโกะออกไป ก่อนที่คนของมิซาว่าจะแห่กันมาเยอะกว่านี้” ริวร้องสั่งทุกคน
คัตสึ เซกิ เข้าไปช่วยประคองร่างจุนโกะลุกขึ้น ทาคาโอะตะโกนสั่งลูกน้องอย่างเดือดดาล
“ฆ่าพวกมันให้หมด”
นาบุ ลูกน้องมิซาว่า กรูเข้าใส่พวกโอะนิซึกะตามคำสั่ง ริว ไทชิ ลูกน้องโอะนิซึกะคอยช่วยกันสกัด เล่นงานพวกมิซาว่า ขณะถอยร่น เหล่ามิซาว่าไม่สามารถขัดขวางได้ สุดท้าย...ริวและพวกโอะนิซึกะพากันหนีไปได้ ทาคาโอะกำดาบในมือแน่นจนสั่น แค้นมาก

ทางเดินลอดอุโมงค์...คัตสึ เซกิ ช่วยกันประคองร่างจุนโกะที่หน้าซีดเซียว เลือดยังไหลออกมาไม่หยุด ริวคอยเอาผ้ากดแผลไว้ ไทชิ ลูกน้องโอะนิซึกะคอยระวังหลัง เผื่อศัตรูตามมา จุนโกะพูดเสียงแผ่วเบามาก
“คุณริว...”
ริวแทรกตัวเข้าไปช่วยประคองจุนโกะ แทนคัตสึกับเซกิ
“อดทนหน่อยนะจุนโกะ ฉันจะรีบพาเธอไปหาหมอ”
“ฉันไปไม่ไหวแล้ว...”
จุนโกะยิ้มบาง ๆ บอกริว
“ฉันอยากคุยกับคุณเป็นครั้งสุดท้าย”
“มายูมิเป็นหมอที่เก่งมาก มายูมิจะต้องช่วยเธอได้”
“ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ...”
จุนโกะบีบมือริวเท่าที่พอจะมีแรง ราวกับต้องการให้ริวหยุดฟังเธอเป็นครั้งสุดท้าย ไทชิ คัตสึ เซกิมองร่างที่หายใจรวยรินของจุนโกะ หดหู่ไปด้วย สภาพจุนโกะไม่มีทางรอด จุนโกะหมดลมหายใจในอ้อมกอดของริว

ห้องทำงานทาคาโอะ บ่อนมิซาว่า...ทาคาโอะฟังนาบุรายงานด้วยสีหน้าบึ้งตึง
“เราดับไฟได้ทัน ห้องเก็บของเสียหายเล็กน้อยครับ”
ทาคาโอะเสียงเย็น มั่นใจ
“ฝีมือพวกโอะนิซึกะ พวกมันเบี่ยงเบนความสนใจเรา เพื่อให้จุนโกะขโมยเอกสารออกไป”
ทาคาโอะจ้องมองเอกสารบนโต๊ะ ด้วยความเกรี้ยวกราด
“เสียดายที่ฉันไม่ได้สับนังงูพิษเป็นชิ้น ๆ”
“บาดแผลขนาดนั้น จุนโกะไม่มีทางรอดแน่ โชคดีที่พวกโอะนิซึกะไม่ได้เอกสารไปด้วย”
ทาคาโอะเอามีดพกออกมา
“ต่อให้พวกมันได้เอกสารไป โอะนิซึกะก็ไม่มีวันทำอะไรฉันได้”
ทาคาโอะปักมีดลงไปกรีดเอกสารบนโต๊ะจนขาดเป็นชิ้น ๆด้วยแววตาแค้น อาฆาต

บ้านโอะนิซึกะยามค่ำคืน...มายูมิเฝ้ารอริวกลับมาด้วยความเป็นห่วง เริ่มหาวง่วงนอน แต่ยังฝืนตัวเองไม่ให้หลับ เสียงรถของริวดังเข้ามา มายูมิรีบร้อนลุกชะเง้อมองด้วยความดีใจ จนเผลอปัดแจกันดอกไม้ของจุนโกะที่ตั้งอยู่ข้าง ๆ ตกแตก มายูมิต่อว่าตัวเอง
“ซุ่มซ่ามจริง ๆ”
มายูมิก้มลงเก็บเศษแจกัน เอือมระอาตัวเอง ริวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
“ริว”
มายูมิวางเศษแจกัน โผเข้าไปกอดริวด้วยความเป็นห่วง
“ฉันดีใจที่คุณปลอดภัย” มายูมิมองหา “จุนโกะล่ะคะ”
ริวนิ่ง ยิ่งเศร้ามาก มายูมิเห็นสีหน้าริว เริ่มรู้สึกแปลก ๆ
“จุนโกะถูกจับไปเหรอคะ”
“จุนโกะตายแล้ว...” ริวเศร้ามาก “จุนโกะตายเพราะผม”

มายูมิอึ้ง ช็อก เมื่อรู้ว่าจุนโกะเสียชีวิตแล้ว ริวเศร้าและหดหู่มาก มายูมิกุมมือริวด้วยความสงสารและเห็นใจ พยายามตั้งสติที่จะปลอบเขา
ในห้องป้ายบรรพบุรุษ...ริวนั่งก้มหน้านิ่ง ตรงหน้าป้ายบรรพบุรุษ ใบหน้าเครียดและรู้สึกผิด

มายูมินั่งอยู่ข้าง ๆ คอยปลอบใจ
“ผู้หญิงคนเดียว โอะนิซึกะโซเรียวยังปกป้องไม่ได้ ผมจะดูแลสมาชิกโอะนิซึกะคนอื่นได้ยังไง”
“การตายของจุนโกะไม่ใช่ความผิดของคุณ”
“แต่จุนโกะตายเพราะผม”
“ทาคาโอะเป็นคนฆ่าจุนโกะ ไม่ใช่คุณ คุณต้องเลิกโทษตัวเอง คุณต้องเข้มแข็งและลุกขึ้นมาแก้แค้นให้จุนโกะ”
สีหน้ามายูมิจริงจัง ไม่อยากให้ริวจมอยู่กับความเศร้ารู้สึกผิด ท่าทางริวเริ่มอ่อนลง ขอร้องมายูมิ
“ขอผมอยู่คนเดียวสักพักได้มั้ย”
มายูมิมองริวด้วยความเข้าใจ แล้วลุกออกจากห้องไปเงียบ ๆ ริวเงยหน้ามองป้ายวิญญาณบรรพบุรุษอย่างเศร้า เสียใจ

มายูมิเก็บแจกันของจุนโกะที่แตกเป็นชิ้น ๆ มาใส่ห่อผ้าด้วยความเศร้า เธอนึกถึงเหตุการณ์ที่จุนโกะช่วยจัดดอกไม้
“คุณริวให้ชีวิตใหม่กับฉัน...ฉันยินดีมอบชีวิตให้คุณริวค่ะ”
มายูมิประคองผ้าห่อแจกันของจุนโกะขึ้นมามอง
“ขอบคุณมากนะจุนโกะ ขอบคุณที่สละชีวิตเพื่อริว”
มายูมิน้ำตร้องไห้อย่างเศร้าและซาบซึ้งในสิ่งที่จุนโกะทำเพื่อคนรักของเธอ

ริวกลับเข้ามาในห้องนอน เห็นมายูมิหลับไปแล้ว เขานั่งลงข้างๆลูบใบหน้าของเธอด้วยความรัก ทำให้มายูมิรู้สึกตัว ลืมตาขึ้น
“ขอโทษที่ทำให้คุณตื่น”
มายูมิลุกขึ้น กุมมือริวด้วยความเป็นห่วง
“ฉันรู้ว่าคุณเสียใจและรู้สึกผิดที่ปกป้องจุนโกะไม่ได้ แต่การจมอยู่กับความทุกข์ ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น”
“ผมเข้าใจแล้ว การเสียสละของจุนโกะจะไม่สูญเปล่า โอะนิซึกะจะยืดหยัดต่อสู้เพื่อความถูกต้อง คนเลวคนชั่วจะต้องหมดไปจากเมืองนี้”
“ฉันจะเป็นกำลังใจให้คุณค่ะ”
“ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างผมตลอดมา”
มายูมิจุมพิตที่แก้มริวแผ่วเบา แทนคำพูด ริวยิ้มชื่นหัวใจ โอบกอดมายูมิอย่างแนบแน่นอบอุ่นด้วยรัก

ระเบียงทางเดินริมสวนบ้านโอะนิซึกะเช้าวันใหม่...มายูมิเดินมองหาริว เป็นจังหวะเดียวกับที่อายะโกะ ฟุมิโกะ เดินสวนมา
“ป้ากำลังจะขึ้นไปตามคุณมายูมิมาทานมื้อเช้าพอดี” อายะโกะบอก
“ริวออกไปจัดการทำศพให้จุนโกะแล้วเหรอคะ ทำไมไม่ให้ฉันไปด้วย” มายูมิถามอย่างไม่พอใจนัก
“โซเรียวเห็นคุณมายูมิเครียด คงอยากให้พักผ่อนน่ะค่ะ”
ฟุมิโกะหน้าเศร้าเปรยออกมา

อ่านละคร รอยฝันตะวันเดือด ตอนทีี่ 21/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทประพันธ์: ณารา
ละคร รอยฝันตะวันเดือด บทโทรทัศน์ : คฑาหัสต์ บุษปะเกศ, จีรนุช ณ น่าน
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ดำเนินงานโดย : ยศสินี ณ นคร
ละคร รอยฝันตะวันเดือด กำกับการแสดงโดย : กฤษณ์ ศุกระมงคล
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ผลิต : เมกเกอร์วายกรุ๊ป
ละคร รอยฝันตะวันเดือด แนวละคร โรแมนติก/ดราม่า/แอกชั่น
ละคร รอยฝันตะวันเดือด ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15-22.45 น.
ที่มา ไทยรัฐ