อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 22/4 วันที่ 5 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 22/4 วันที่ 5 ก.ย. 57

ฌานออกจากคอนโดวิ่งมาที่ถนนหน้าคอนโด มองหาลุกศรอย่างร้อนใจ ฌานไม่เห็นลูกศร ฌานตัดสินใจวิ่งเข้าไปในคอนโด “ขอโทษนะครับ คุณเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เมื่อคืนก่อนมารอผมไหม “
พนักงานทำหน้านึกแป๊บนึง แล้วติดได้ “อ๋อ ..เห็นวิ่งออกไปทางท่าน้ำค่ะ”

ฌานรีบวิ่งออกไปทางท่าน้ำ ฌานรีบวิ่งตามลูกศรมามองเห็นลูกศรขับเรือไปแล้ว ฌานรีบตะโกนเรียกลุกศรไว้ “ศร ! ..ศร ! “
ฌานรีบวิ่งไปขึ้นเรืออีกลำของตัวเอง แล้วรีบสตาร์ทเรือ รีบขับเรือตามลูกศรไป
ทางด้านป้าอุทิศถือแจกันที่เพิ่งเช็ดและใส่ดอกไม้ใหม่จะเอาไปไว้ในห้องลุกศรหล่นแตก เพล้ง ! “อุ้ย !” ป้าอุทิศหายใจ ความรู้สึกใจหวิวเหมือนใจหาย


บุรีเดินเข้ามา “คุณป้าเป็นอะไรไหมครับ ?”
“ไม่เป็นไรค่ะ แค่รู้สึกใจสั่นแปลกๆ คุณมาหาคุณทรายเหรอคะ?”
“ทรายอยู่ไหมครับ?”

ลูกศรขับเรือพร้อมกับร้องไห้อย่างเจ็บปวด สายตาลูกศรแทบไม่ได้มองไปข้างหน้า มือลูกศรจับพวงมาลัยตามหน้าที่ แต่ไม่ได้บังคับอะไร เพราะในสมองของลูกศรมีแต่ภาพและคำพูดของทรายและฌานวนเวียนอยู่เต็มไปหมด

ลูกศรนึกถึงที่ทรายพูดบนเรือระหว่างขับมาคอนโดฌาน
“ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นคงสงสัยว่าทำไมผู้ชายอยากแต่งงานกับเราเร็วจัง ถ้าผู้ชายจนอยากแต่งกับผู้หญิงรวย ก็คงคิดว่าอยากได้สมบัติ ส่วนผู้ชายหน้าตาดีกับผู้หญิงจืดๆ ธรรมดาๆ ก็คงคิดว่าโดนของ …”
ทรายแกล้งหัวเราะเป็นเรื่องขำ แล้วพูดต่อแฝงน้ำเสียงทีเล่นทีจริง “แล้วยิ่งผู้ชายอย่างฌาน ถ้าบรรดาสาวๆเขามารู้ คงหนีไม่พ้นต้องแซวว่าฌานประชดชีวิต!“

ลูกศรขับเรือพร้อมกับร้องไห้อย่างเจ็บปวด
ฌานขับเรือตามลูกศรด้วยสีหน้าเครียด พร้อมกับพยายามตะโกนเรียกลูกศร “ศร! หยุดเรือเดี๋ยวนี้! ..ศร !!!”
ลูกศร คิดถึงภาพที่เคยอยู่กับฌาน และฌานคิดถึงแต่ทราย
ตอนที่ฌานอุ้มทรายเข้ามาในห้อง โดยมีบุรี ลูกศรเดินตามเข้ามา ฌานวางทรายที่โซฟาแล้วก้มลงนั่งที่พื้นแบบชันเข่า แล้วค่อยๆ ประคองเท้าทรายขึ้นมาดู บุรีและลูกศรมองฌานที่ดูเป็นห่วงทรายอย่างรู้สึกหวั่นๆในหัวใจ
“ยังเจ็บอยู่ไหมทราย ?”
“เท้าน่ะไม่เท่าไร เจ็บก้นมากกว่า!” ทรายมองค้อนบุรี
“ผมบอกแล้วไงว่ามือผมลื่น”
ฌานขำทรายกับบุรีที่เถียงกัน “เอาน่า ..เดี๋ยวผมเอายามานวดให้นะ “

ลูกศรคิดถึงตอนที่ฌานนอนหลับเพราะไข้ที่โซฟา ลูกศรนั่งอยู่ข้างๆ
ฌานเพ้อเรียกทราย “ทราย ...”
ลูกศรมองฌานนึกว่าฌานตื่นแล้ว แต่เห็นฌานยังหลับ
“ทราย ...”
ลูกศรมองฌานที่เพ้อถึงทราย ด้วยความเจ็บ ดูออกว่าฌานคงรักทรายมาก

ลูกศรนึกถึงตอนที่ฌานคุยมือถือกับลิซ่า “นี่ลิซ่า ไม่ว่าคุณจะพูดยังไง ..ผมไว้ใจทราย”
ลูกศรฟังฌานพูด แล้วก้มหน้าเก็บความรู้สึกเจ็บที่รู้ว่าฌานมีใจให้ทราย

ลูกศรนึกถึงตอนที่ตัวเองเดินถือแก้วน้ำส้มมาให้ฌาน
“งั้นพี่ฌานดื่มน้ำส้มหน่อยนะคะ ศรคั้นไว้เมื่อกี้นี้เอง”
ฌานมองน้ำส้ม ฌานไม่อยากรับน้ำใจลูกศรได้ ฌานคิดว่าตัวเองต้องตัดไฟตั้งแต่ต้นลม “พี่ไม่ชอบดื่มน้ำส้ม ศรกลับบ้านไปเถอะ พี่อยู่รอทรายได้”
ฌานเดินผ่านลูกศรที่ถือน้ำส้ม แล้วกดมือถือโทรหาทราย เข้าห้องนอนไป
ลูกศรมองฌานเดินผ่านตัวเองไป ก้มมองน้ำส้มเหวอ รู้สึกเจ็บในหัวใจ ลูกศรรู้สึกได้ว่าโดนฌานไล่ ฌานอยากให้ทรายอยู่ที่นี่ “.นั่นสินะ คนที่พี่ฌานต้องการ คือพี่ทราย”

ลูกศรนึกถึงตอนที่ฌานเหม่อมองไปทางแม่น้ำ
“บางที ..พี่ก็รู้สึกว่าทำไมชีวิตพี่ ...หวังอะไร ..ไม่เคยได้อย่างหวังง่ายๆ ไม่ว่าเรื่องงาน..หรือเรื่อง ..ส่วนตัว”
ลูกศรมองฌานอย่างเข้าใจว่าฌานหมายถึงเรื่องทราย
ฌานมองไปทางสะพานอย่างยิ้มๆ ปลงๆ “บางที ..พี่อาจจะหวังสูงเกินก็ได้มั้ง ..ก็เลยต้องเจอบททดสอบเยอะหน่อย หรือคิดอีกที ..โชคชะตาส่ง Sign มาบอกให้เราเจียมตัว ว่าผงธุลีอย่างเราควรเอื้อมได้แค่ไหน”
ลูกศรมองฌาน ว่าฌานกำลังพูดถึงทรายรึเปล่า ลูกศรคิดถึงคำพูดของทราย

ลูกศรคิดถึงตอนที่ฌานค่อยๆ ก้มบรรจงจูบที่หน้าผากลูกศร พร้อมกับพูดว่า…“แต่งงานกับพี่นะศร”
“พี่ฌาน !”
“พี่รู้ว่าเรื่องของเราสองคนมันรวดเร็ว ..ถ้าเป็นคนอื่น ..คงต้องการเวลาดูใจ แต่สำหรับพี่ ..เมื่อเจอคนที่ใช่ พี่ก็ไม่รู้จะเสียเวลาไปเพื่ออะไร”
ลูกศรรู้สึกดีใจ มีความสุข ตื้นตันจนกลั้นน้ำตาไม่อยู่

ลูกศรนึกถึงตอนที่เดินเข้ามาตรงประตู ทรายเห็นลูกศรยืนที่ประตู ทรายโถมตัวให้ฌานล้มลงที่โซฟา แล้วจูบปากฌาน ลูกศรเห็นภาพแล้วยืนอึ้ง
ฌานดันตัวทรายออกพร้อมกับพูดว่าทราย “ทราย ..คุณอย่าทำแบบนี้นะ !”
“คุณนั่นแหละอย่าทำแบบนี้! ถ้าคุณโกรธที่ฉันทิ้งคุณวันนั้น คุณก็ควรจะลงที่ฉัน ไม่ใช่ดึงน้องสาวฉันมาเป็นเครื่องมือแก้แค้น”
ฌานอึ้ง มองทรายว่าทรายพูดบ้าอะไร “ทราย ..คุณ ..”

ทรายรีบพูดแทรก “คุณรู้ว่าน้องสาวฉันรักคุณ มันเลยง่ายที่คุณจะใช้เขามายั่วให้ฉันหึง เหมือนกับที่คุณเคยใช้ผู้หญิงคนอื่นยั่วฉัน! คุณใจร้ายมากนะ ฌานถ้าน้องสาวฉันรู้..ว่าคุณต้องการแต่งงานกับเขาเพื่อประชดฉัน เขาจะเสียใจ”ขนาดไหน”

ลูกศรขับเรือพร้อมกับร้องไห้อย่างเจ็บปวด หัวใจแทบแตกสลายเมื่อรู้ว่า ความรักที่ได้ จากฌาน ..มันเป็นแค่คำหลอกลวง !!! “ทำไมพี่ฌานต้องหลอกศรด้วย”
ฌานพยายามขับเรือเร่งความเร็วให้ทันเรือลูกศร ฌานเห็นเรือใหญ่ขนสินค้าหรือ เรือโดยสาร ฌานเห็นคลื่นจากเรือที่ขับสวนไป
ฌานห่วงลูกศร มองไปทางเรือลูกศรพร้อมกับตะโกน “ศร!!! ระวัง!!!!”
ลูกศรร้องไห้ จมอยู่กับความคิดตัวเอง หูดับไม่ได้ฟังเสียงใครทั้งนั้นแม้แต่ฌาน ทันใดนั้นเห็นเรือของลูกศรโคลงอย่างแรง จนลูกศรเสียหลักจะล้ม แต่ลูกศรจับพวงมาลัยไว้ มือของลูกศรที่จับพวงมาลัยหมุนตามแรงลูกศรเซจะล้ม หัวเรือของลูกศรเลี้ยวตามทางที่พวงมาลัยหมุน ซึ่งเบื้องหน้าที่เรือพุ่งไปคือ “ตอหม้อสะพาน”!!!
ฌานมองเรือลูกศรพุ่งจะชนตอหม้อสะพาน “ศร !!!!!!!!!!!.”
ลูกศรมองไปทางตอหม้อสะพานที่เรือกำลังพุ่งไปชนด้วยสีหน้าตกใจ ลูกศรค่อยหลับตานึกภาพอดีตระหว่างลูกศรกับฌานครั้งสุดท้าย

ตอนนั้น ลูกศรแอบมองฌาน ลูกศรนั่งที่มุมนึง ลูกศรไม่รู้จะทำอะไร หยิบนิยายมาเปิดเหมือนอ่าน แล้วแอบเหลือบมองฌาน ลูกศรท่องกลอนจากในหนังสือที่ลูกศรอ่าน
“ความรัก ..ไม่มีสิ่งอันใด ..นอกจากตัวเองและก็ไม่รับเอาสิ่งใด นอกจากตัวเอง ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมให้ถูกครอบครอง เพราะความรักนั้นเพียงแล้วสำหรับตอบความรัก”
ลูกศรยิ้มทั้งน้ำตา “รักก็คือรัก แม้ว่าจะหลอกลวง ..แค่ได้รู้จักรักก็พอแล้ว ....ศรรักพี่ฌานนะคะ”
ฌานมองเรือลูกศรที่ชนตอหม้อสะพาน ฌานร้องเรียกลูกศรด้วยน้ำเสียงแทบขาดใจ “ศร !!!!!!!!!!!!!!!!!!”

ทรายเดินหน้าเครียดออกจากลิฟท์พร้อมกับคิดว่าตัวเองทำเกินไปรึเปล่า
ทรายเดินพึมพำ บอกตัวเองไม่ให้คิดมาก ทั้งๆ ที่ในใจทรายรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำ “โทษฉันไม่ได้นะฌาน สองแม่ลูกนั่นแย่งทุกอย่างไปจากฉันก่อน .ฉันทำแค่นั้น ....เด็กนั่นไม่เป็นอะไรหรอก”
ทรายเดินผ่านเคาน์เตอร์ เห็นพนักงานต้อนรับสองคนกำลังคุยกันด้วยท่าทางตกใจ
“เมื่อกี้ฉันเห็นข่าวในทีวี !”
“ข่าวอะไร ?”
“เรือของคุณฌาน!!!!!”
ทรายหันขวับไปมองพนักงานต้อนรับ 2 คนด้วยความสนใจทันที

ทางด้านบุรียืนรอทรายอยู่หน้าบ้านริมน้ำ ป้าอุทิศถือถาดใส่แก้วน้ำกับจานผลไม้มาให้บุรีด้วยสีหน้าครุ่นคิดว่าทรายหายไปตอนไหน
“น้ำกับผลไม้ค่ะ”
บุรีรีบรับน้ำจาป้าอุทิศ “ขอบคุณครับ”
“ไม่รู้คุณทรายหายไปตอนไหน” ป้าอุทิศคิดอย่างกังวล กลัวว่าทรายจะไปกับลูกศรหรือเปล่า “หวังว่าคุณทรายคงไม่ได้ไป....”
บุรีมองหน้าป้าอุทิศอย่างสงสัย “ไปไหนครับ ?”
ป้าอุทิศมองหน้าบุรีด้วยแววกังวล
ทันใดนั้นแต้ววิ่งหน้าตาแตกตื่น ตกใจเข้ามาหาป้าอุทิศ หน้าตาเหมือนจะร้องไห้ “ป้า! ป้า! ป้า!“
ป้าอุทิศกับบุรีเห็นอาการของแต้วแล้วตกใจ “แกเป็นอะไร ?”
“เมื่อกี้ตำรวจโทรมาบอกคุณผู้หญิงว่า..........”
ป้าอุทิศกับบุรีมองแต้วอย่างลุ้นรอฟังว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น !!

ทางฝ่ายพัชระเพิ่งตื่นสร่างเมาจากเมื่อคืนมองคุณแพรด้วยความตกใจ “จริงเหรอครับคุณแม่ !!!!.

เจ้าหน้าที่กู้ภัยชุดประดาน้ำ 4-5 คนในชุดดำน้ำกำลังดำผุดดำว่ายในแม่น้ำค้นหาร่างลูกศร ฌานจะพุ่งลงน้ำเพื่อตามหาลูกศรเอง แต่โดนตำรวจ2-3 คนจับตัวไว้
ตำรวจปลอบฌาน “ใจเย็นๆคุณ”
ฌานโวยวาย “จะให้ผมใจเย็นยังไง คนรักผมหายไปทั้งคนนะ!” ฌานจะพุ่งลงน้ำค้นหาลูกศรเอง “ปล่อยผม! ผมจะหาศร!“

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 22/4 วันที่ 5 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ