อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 23/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 23/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

“ที่ทราย ….” ทรายชะงักแล้วเปลี่ยนสรรพนาม “ที่ฉันมาที่นี่ เพราะหวังว่าคนที่รู้จักคุ้นเคยกันมานาน คนที่รู้เรื่องราวความเจ็บปวดในอดีตจะเข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น”
“คุณหมายถึง..เรื่องในอดีตทำให้การฆ่าคนบริสุทธิ์คนนึงของคุณ เป็นเรื่องไม่ผิดอย่างนั้นเหรอ ?”

ทรายมองบุรีอย่างเจ็บปวด “ฉันไม่ได้ฆ่าศร! มันเป็นอุบัติเหตุ!”
“แล้วสาเหตุที่ทำให้เกิดอุบัติเหตุมันคืออะไรล่ะทราย?”
ทรายอึ้งพูดไม่ออกเพราะรู้เต็มอกว่าสาเหตุเรื่องนี้เพราะตัวเอง “ฉันอยากขอความเห็นใจ”


“ที่นี่มีแต่ความถูกต้อง !”
“พี่บี…”
บุรีหันมามองทราย “ผมเข้าใจ ..ว่าคุณโดนอะไรมาบ้าง ..คุณโกรธ ..คุณอยากแก้แค้น แต่สิ่งที่คุณทำกับลูกศร มันไม่ใช่การแก้แค้น! แต่เป็นเพราะคุณต้องการเอาชนะ คุณทนไม่ได้ที่ลูกศรแย่งฌานไปครอบครองทั้งๆที่คุณ ..ไม่เคยรักฌานเลย”
ทรายชะงักเพราะสิ่งที่บุรีพูด มันถูก
“ทั้งหมดที่คุณทำ คุณแค่ต้องการเอาชนะน้องสาวที่คุณตั้งแง่ว่าเขาเกิดมาเพื่อแย่งทุกอย่างของคุณไป ทั้งที่ลูกศรไม่ได้ทำอะไรเลย แต่คุณไม่แคร์..คุณไม่แยแสข้อเท็จจริงนี้ คุณเอาแต่มุ่งหน้าฟาดฟัน แล้วสิ่งที่ผมยอมรับไม่ได้ ..คุณเอาผู้ชายที่รักและเทิดทูนคุณมาตลอดอย่างฌานมาเป็นเหยื่อ !”
“คุณจะพูดอะไรก็ตาม ฉันบอกได้อย่างเดียวว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ”
“จำเรื่องจิ๊กซอว์ที่ผมเตือนคุณได้ไหม? ชีวิตมันไม่เหมือนจิ๊กซอว์ จิ๊กซอว์…จะหยิบชิ้นไหนมา ต่อผิดต่อถูกโดยไม่ต้องคิดก็ได้ เพราะถึงต่อผิดก็มีโอกาสเลือกชิ้นใหม่มาต่อ แต่ชีวิต ..ทำอะไร ต้องคิดดีๆ ถ้าพลาดแล้วก็พลาดเลย ไม่มีโอกาสเปลี่ยนมาเริ่มต้นทำใหม่อีกครั้งได้”
ทรายมองบุรีอย่างเด็กร้องหาความเห็นใจ ที่พึ่ง คำปลอบโยน “แล้วถ้าน้องคนนี้ จะบอกว่าขอโทษ ทรายผิดไปแล้ว พี่บีจะให้อภัยและให้โอกาสน้องคนนี้กลับมายืนอยู่ข้างๆ พี่ได้ไหม?”
บุรีหันมามองทราย ทรายมองบุรีอย่างรอความหวัง “พี่เกือบจะให้โอกาสทรายกับพี่เริ่มต้นต่อจิ๊กซอว์ของเราอีกครั้ง”
ทรายได้ฟังถึงกับอึ้งด้วยความคาดไม่ถืง “อะไรนะคะ”
“แต่มันจบไปพร้อมกับสิ่งที่ทรายทำกับลูกศร”
ทรายรู้สึกเจ็บปวดที่ตัวเองทำลายโอกาสด้วยมือตัวเอง “…พี่บีคะ ..ทราย..”
“ดังนั้น ..ตอนนี้พี่บีไม่มีอะไรให้น้องทรายอีกแล้ว นอกจากคำแนะนำ”
“ขอเพียงพี่บีบอกมา ทรายจะทำตามทุกอย่าง ไม่มีข้อโต้แย้งแม้แต่คำเดียว” ทรายมองบุรีด้วยสายตาอ้อนวอน บุรีมองสบตาทราย

บุรีเดินเข้าบ้านมาหลังจากที่ได้พูดกับทรายจบแล้ว
แม่เห็นบุรีเดินเข้ามา จึงรีบเดินเข้าไปถามบุรี “หนูทรายล่ะลูก ?”
บุรีนิ่ง คิดถึงคำตอบที่บุรีตอบกับทราย

ทางด้านทรายเดินมาที่รถ ทรายนึกถึงคำตอบของบุรี

บุรีตัดสินใจตอบ “พี่บีอยากให้ทรายปรับเปลี่ยนแก้ไขตัวเอง ให้เป็นคนใหม่ที่เติบโต งดงาม…”
ทรายมองรอคำตอบว่า “บุรีจะให้อภัยไหม”
“เมื่อถึงวันนั้น …พี่มีคำว่าอภัยให้ทรายเสมอ “
ทรายยิ้มดีใจที่มีความหวัง
“แต่ตอนนี้พี่บีอยากให้น้องทรายไปเสีย ที่นี่..ไม่มีที่ที่เหมาะสม..ให้ทราย”
ทรายจะเปิดประตูรถแต่ไม่มีแรง ทรายร้องไห้โฮด้วยความเจ็บปวด หมดท่า ยอมรับความพ่ายแพ้
บุรียืนมองรูปจิ๊กซอว์ The Starry Night ที่แขวนบนฝาผนัง บุรีมองรูปภาพนั้นเจ็บปวดไม่ต่างไปจากทรายเลย

ในบ้านริมน้ำ ทรายนั่งร้องไห้ตรงหน้ารูปที่ทรายวาดเป็นรูป The starry Night ที่ทรายเคยวาดไว้ ดวงตาเดินเข้ามากอดทรายอย่างสงสารลูก
“แม่จ๋า ..ไม่มีใครต้องการทรายแล้ว …”
“ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเรามานานแล้ว ...กลับบ้านของเราเถอะลูก”
ทรายกอดดวงตาร้องไห้อย่างเจ็บปวด

วันรุ่งขึ้น ทรายเริ่มเก็บของในบ้านด้วยความซึมเศร้า จนกระทั่งเหลือบ้านว่างเปล่า เหมือนกับเริ่มต้นที่ทรายกลับมาเห็นครั้งแรก แลดูคล้ายกับว่าชีวิตทรายจบไปตั้งแต่ย้ายออกไปแล้ว แม้ทรายจะกลับมาสู้ต่อทวงคืน สุดท้ายสิ่งที่ได้คือความ “ความว่างเปล่า”

ที่หน้ามูลนิธิเด็ก ฌานใส่สูทมาพร้อมกับสั่งขนมมาเลี้ยงเด็กๆ อย่างที่ลูกศรเคยบอกว่าอยากจัดงานแต่งงานที่นี่ ฌานใส่สูทหล่อลงจากรถพร้อมกับถือโถใส่ต้นพลูทองที่ลูกศรให้ราวกับต้นพลูทองเป็นตัวแทนของลูกศร
“เราไปเลี้ยงขนมเด็กๆกันนะศร” ฌานยิ้มให้ต้นพลูทอง เป็นรอยยิ้มที่หมองแต่พยายามให้สดใส

ในสนามหญ้ามูลนิธิเด็กมีซุ้มขนมเล็กๆ มีขนมหลายอย่าง พนักงานร้านขนมกำลังแจกเด็กๆ
ฌานถือโถใส่ต้นพลูทองมองเด็กๆที่มีความสุขกับการกินขนม ฌานคิดถึงภาพตอนที่ลูกศร อยู่ในวงล้อมเด็กๆ คิดถึงรอยยิ้มของลูกศร เสียงหัวเราะของลูกศร
ฌานจับโถต้นพลูทองแน่นเหมือนพยายามหักห้ามกลั้นน้ำตาตัวเองเอาไว้ ฌานจะหมุนตัวเดินออกจากสนาม ในหัวใจทนเห็นภาพลูกศรเก่าๆ ไม่ไหว
ทันใดนั้นเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาฌาน “พี่ครับ ..”
ฌานหันมามองเด็ก “อะไรครับ ?”
เด็กยกมือไหว้ฌาน “ขอบคุณมากนะครับ”
“ไม่เป็นไรครับ ...พี่อยากทำให้.” ฌานมองต้นพลูทอง “น้องๆ มีความสุข”
“แล้วพี่ผู้หญิงไปไหนครับ ?”
ฌานชะงัก หัวใจเจ็บร้าว รอยยิ้มที่ยิ้มให้เด็กจางลง ฌานก้มมองต้นพลูทอง รู้ว่าถ้าลูกศรอยู่ต้องบอกให้ฌานเข้มแข็ง ฌานพยายามยิ้มให้เด็กก่อนที่จะเดินออกไป

หน้ามูลนิธิเด็ก ฌานเดินช้าๆ มือจับกระชับโถใส่ต้นพลูทองเหมือนเป็นกำลังใจให้ตัวเองเข้มแข็ง ฌานจะเปิดประตูรถ โดยใช้มือข้างนึงโอบโถต้นพลูทองไว้ในอ้อมแขน มืออีกข้างล้วงกุญแจ ทันใดนั้นโถต้นพลูร่วงจากอ้อมแขนฌานตกแตก เพล้ง !!!
ฌานอึ้งมองต้นพลูทองกองบนเศษโถแก้ว มันเหมือนฟางเส้นสุดท้ายของความอดกลั้น ฌานนั่งลงเอื้อมมือประคองเก็บต้นพลูทองพร้อมกับร้องไห้อย่างอดทนไม่ไหวแล้ว “ศร .............”
ฌานประคองต้นพลูทองมาที่อก นั่งพิงรถ กอดต้นพลูทองร้องไห้คิดถึงลูกศรแทบขาดใจ

ในห้องทำงานบุรี บุรียืนมองรูปจิ๊กซอว์ The Starry Night ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดกับสิ่งที่ทรายทำ บุรีเอื้อมมือทำท่าจะปลดรูป แล้วชะงักมือความผูกพันของบุรีที่มีกับทราย มันยังทำให้บุรียังตัดทรายไม่ขาด
บุรีก้มหน้าเอาหัวพิงกับรูปจิ๊กซอว์ด้วยความเจ็บปวด

บ้านริมน้ำของทราย ทรายเดินไปหยิบรูป The Starry night ที่ทรายเคยวาดไว้เพื่อจะเก็บใส่กล่อง ทรายมองรูปภาพอย่างเจ็บปวด แล้วกอดรูปภาพร้องไห้คิดถึงบุรี เสียใจที่ตัวเองทำทุกอย่างพัง ด้วยมือตัวเอง

ฌานนั่งฟังพระกำลังสวดศพลูกศรอยู่ในศาลาวัดด้วยอาการซึมเศร้า โดยมีบุรีนั่งอยู่ข้างๆ พัชระนั่งถัดจากบุรี เสาวนีย์นั่งอยู่ข้างศกด้วยท่าทางซึมเศร้า มีคุณหญิงเพกานั่งร้องไห้อยู่ข้างๆ
ทางด้านนอกศาลาทรายเดินเข้ามายืนที่หน้าศาลา ทรายมองไปทางรูปของลูกศรที่ตั้งหน้าโลงศพ ทรายมองบรรยากาศความโศกเศร้า ทรายมองฌาน มองบุรี มองพัชระ มองเสาวนีย์ ศก ที่มีแต่ความทุกข์เศร้าด้วยความรู้สึกเสียใจ
ทรายจะก้าวเท้าเข้าไปฟังพระสวด แล้วชะงัก ความละอายใจในสิ่งที่ทำทรายไม่กล้าเข้าไป ทรายตัดสินใจถอยหลังเดินออกไป โดยไม่มีใครเห็นทรายว่าทรายมา

ทรายเดินมาหาที่นั่งมุมนึงคนเดียวเพื่อหลบทุกคน แล้วพนมมือฟังพระที่สวดศพลูกศร อย่างเจ็บปวด โศกเศร้า แสนเดียวดาย

ในเช้าวันต่อมาบ้านริมน้ำว่างเปล่าไม่เหลืออะไรเหมือนกับครั้งแรกที่ทรายมา ทรายยืนอยู่หน้าประตูบ้านมองความว่างเปล่าภายในของบ้าน “สุดท้าย …สิ่งที่เหลือ ..คือความว่างเปล่า”
ดวงตาโอบไหล่ปลอบทราย “ไปกันเถอะลูก”
ทรายเอื้อมมือจับประตูบ้าน แล้วค่อยๆ ปิดประตูบ้าน เหมือนบอกว่าทุกอย่างจบลงแล้ว ทรายมองบ้านอีกครั้ง แล้วเดินลงบันไดมา ดวงตายืนรอทรายอยู่ด้านล่างอยู่แล้ว
ดวงตายื่นมือไปจับมือทรายเหมือนให้กำลังใจ “คนบ้านใหญ่เขาไปงานเผาลูกศรหมดแล้ว ..เราไปกันเถอะลูก”
“ขอทรายลาคุณย่าก่อนได้ไหมคะ ?”

ทรายนั่งลงตรงหน้าโกศใส่กระดูกของคุณหญิงศิริ ทรายมองโกศอย่างรู้สึกผิด “ถ้าทรายทำอย่างนี้ตั้งแต่วันแรกที่แม่ขอ …เรื่องเลวร้ายที่เป็นอยู่ก็คงไม่เกิดขึ้น ทรายรู้ว่าวันนี้มันสายไปแล้ว ..แต่ทรายก็อยากพูดคำนี้กับคุณย่า .. สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่เราทำไว้ต่อกันทรายขออโหสิกรรมค่ะ”
ทรายก้มลงกราบตรงหน้าโกศคุณหญิงศิริ ที่รูปคุณหญิงศิริที่ยิ้มแต่ดวงตาเศร้าแลดูเหมือนคุณหญิงศิริก็รู้สึกผิดต่อทรายเหมือนกัน

ทรายเดินออกมาจากบ้านใหญ่ ดวงตายืนรอทรายอยู่ “ไปกันเถอะลูก”
ทรายมองบ้านใหญ่อีกครั้ง รำลึกถึงสิ่งมากมายที่เกิดที่นี่ แล้วตัดใจจะเดินไปกับดวงตา
ป้าอุทิศเดินมาจากข้างบ้าน “คุณทรายคะ …”
ทรายกับดวงตาหันมามองป้าอุทิศ
“อ้าว ..ฉันนึกว่าพี่ทิศ ไปวัดกับคุณเสาว์ คุณศกแล้วเสียอีก”

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนทีี่ 23/4 วันที่ 6 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ