อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนอวสาน(3) วันที่ 7 ก.ย. 57

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนอวสาน(3) วันที่ 7 ก.ย. 57

“เรื่องงานก็….”
“กี้ไม่ได้ถามถึงเรื่องงาน กี้ถามถึงของฝาก”
“ยัยชะนีลมนี่ไม่มีมารยาทเลย คุณฌานมาเหนื่อยๆ ดันมาถามเรื่องของฝาก” ติ่งหันไปพูดกับฌาน “หนุ่มมะกันน่ากินไหมฮะ”

“โว้วววว พอกันเลย” พัชระหันไปพูดกับฌาน “ตกลงลูกค้าที่โน่นซื้อแบบเราไหมครับ?”
ฌานถอนใจหน้าเครียด “เสียใจจริงๆ..”
กี้ จ้อย ติ่ง พัชระ ชีวิน ป๊อกมองฌานหน้าเสีย บุรีมองฌานนิ่งอย่างรู้ทัน
จ้อยใจเสีย “เขาไม่เลือกแบบเราเหรอพี่ฌาน?”


ฌานมองทุกคนที่หน้าเสียอย่างขำๆ “..ฉันเสียใจจริงๆ ที่ต้องเสียเงินเลี้ยงฉลองตั้งแต่เปิดบริษัทใหม่วันแรก ..เขาซื้อแบบเรา !!”
กี้ ป๊อก ชีวิน ติ่ง จ้อยกระโดดดีใจ “เย้ !!!!!!”
ป๊อกกระโดดไปโดนกล่องที่ใส่นิตยสารทรายตกพื้น จนนิตยสารที่ทรายขึ้นปกตกไปทางบุรี ฌาน
ทุกคนชะงัก เห็นฌานกับบุรีก้มหน้ามองนิตยสารที่ทรายขึ้นปก ป๊อกมองหน้าบุรีกับฌานอย่างเหวอๆ จ้อย กี้ ติ่ง ชีวินรุมดีดหูป๊อก แล้วชี้ให้ป๊อกเก็บนิตยสาร ป๊อกรีบเก็บนิตยสารมาใส่กล่อง
กี้สั่ง “รีบเอาไปทิ้งสิ !”
ป๊อกแบกกล่องวิ่งออกไป บุรีทำเป็นหันไปมองทางอื่น แล้วแอบเหลียวไปมองทางที่ป๊อกแบกกล่องที่มีนิตยสารทรายไปทิ้ง ฌานแอบมองดูบุรี

ที่กองขยะที่มีกล่องที่ใส่เอกสารเก่าๆ วางกองๆ กันเพื่อรอให้รถขยะมาเก็บ บุรีเดินเข้ามายืนข้างกองขยะเอกสารยืนมองนิตยสารที่ทรายขึ้นหน้าปกในกองขยะ
บุรีจะเอื้อมไปเก็บนิตยสารแต่ลังเลอยู่ในใจ สุดท้ายบุรีเดินออกไปโดยไม่หยิบนิตยสาร ฌานยืนมองดูบุรีอยู่ด้านหลังบุรี

ที่ร้านคาราโอเกะพัชระ จ้อย ป๊อก ติ่ง ชีวินแย่งกันร้องเพลง แย่งกันเลือกเพลงที่จะร้องอยู่หน้าห้อง ส่วนบุรีนั่งที่โต๊ะกับฌาน บุรีมองทุกคนสนุกกันยิ้มๆ
ฌานมองบุรีแล้วตัดสินใจพูดบางอย่าง “อาทิตย์หน้า ..ทางอเมริกาอยากให้ไปพรีเซนต์อีก ..แกไปนะ”
“อ้าว ..ทำไมแกไม่ไปล่ะ?”
“มันตรงกับครบรอบ 1 ปีที่ลูกศรเสีย”
“อ๋อ ..โอเค ฉันเองก็ได้”
ฌานมองบุรีอย่างคิดบางอย่าง แล้วพูดกับบุรีต่อ “ถึงไม่ติดงานลูกศร ฉันก็อยากให้แกไป อยากให้ไปดูว่า ..ที่อเมริกามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะ”
บุรีมองฌานอย่างวิเคราะห์ว่าฌานกำลังสื่ออะไร

มุมนึงใน Palace of the Fine Arts (San Francisco) ทรายนั่งวาดรูปวิวอยู่เงียบๆ
หนุ่มชาวต่างชาติคนหนึ่งเดินเข้ามาทราย “Hello.. “ เขามองรูปที่ทรายวาด “Nice picture…”
ทรายแกล้งทำหน้าไม่เข้าใจ เขียนข้อความใส่กระดาษให้ชายหนุ่มอ่าน “I’m sorry I did not hear you say I'm deaf.” ทรายทำมือเหมือนคนเป็นใบ้ พยายามส่งภาษามือถามว่าเขาต้องการอะไร
ชายหนุ่มยิ้มแหยๆ ให้ทราย “Nothing ..Nothing ..see you” ชายหนุ่มเดินออกไป
ทรายถอนใจเหนื่อยหน่าย ไม่มีวี่แววของทรายที่เคยสนุกกับการโปรยเสน่ห์อีกเลย
ดวงตายืนมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดกับทรายอยู่ห่างออกไป ดวงตาเดินเข้ามายืนข้างหลังทราย ทรายรู้สึกว่ามีคนมายืนข้างหลังตัวเอง ทรายหันมามอง
ทรายยิ้มให้ดวงตา “อ้าว ..แม่ …..” ทรายกอดดวงตาอย่างคิดถึง “มาได้ยังไงคะ? …เมื่อวานทรายเพิ่งโทรคุยกับแดดดี้ ..เห็นบอกว่าจะแอบหนีลูกสาวไปฮันนีมูนรอบ 100 ที่ฮาวายไงคะ”
“ใครว่าไปฮันนีมูน แดดดี้ชวนเพื่อนไปด้วย ทรายก็รู้ว่าเพื่อนๆ ของแดดดี้ขี้โม้จะแย่ แม่เลยไม่อยากไป”
ทรายมองดวงตาอย่างรู้ทัน “แม่ต่างหากที่ขี้โม้”
“อ้าว ..ทำไมมาว่าแม่”
“เพราะทรายรู้ว่าที่แม่ไม่ไป ไม่ใช่เพราะเพื่อนแดดดี้แต่เป็นเพราะทราย”
ดวงตาชะงักนิดนึง แล้วมองทรายที่หยิบกระเป๋ามาเก็บของ เห็นรูปสติ๊กเกอร์ที่ลูกศรถ่ายกับทราย ซึ่งทรายเอามาใส่กรอบ แล้วทำเป็นพวงกุญแจคล้องติดกับกระเป๋าสะพายไว้ เหมือนให้รู้ว่าทรายไม่เคยลืมลูกศรเลย
“เพราะแม่รู้ว่าพรุ่งนี้เป็นวันอะไร แม่ถึงเลือกมาอยู่กับทราย”

ในศาลาวัด ศก ฌาน บุรี พัชระ กำลังกรวดน้ำให้ลูกศรโดยมีพระนั่งสวดอยู่ โดยเสาวนีย์ นุ่งขาว-ห่มขาวนั่งกรวดน้ำอยู่ถัดไป
เสาวนีย์ ศก ฌาน บุรี พัชระเดินมาด้วยกัน
“คุณสบายดีใช่ไหม?” ศกถาม
เสาวนีย์ยิ้มด้วยท่าทางที่สงบขึ้น “ดี ..การอยู่ที่นี่ ทำให้ฉันเรียนรู้และปล่อยวางอะไรในชีวิตได้เยอะ”
บุรีมองเสาวนีย์ที่เปลี่ยนไปเงียบๆ
ศกเปรยขึ้น “เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ ..ผมยังรู้สึกว่าเมื่อวานลูกศรยังนั่งอ้อนให้พาไปซื้อหนังสืออยู่เลย”

ทางด้านทรายกับดวงตายืนมองมองวิว golden gate bridge
ทรายมองวิวด้วยสายตาหมองเศร้า “แต่สำหรับทราย..เวลามันผ่านไปช้าเหลือเกินค่ะแม่ นี่ใช่ไหมคะแม่ ..ที่เขาบอกว่าเวลาของความทุกข์ มันไม่เคยผ่านไปเร็ว เพราะมันต้องการอยู่ทรมานเราไปอย่างช้าๆ ..ให้เราเหมือนตกนรกทั้งเป็น”
ทรายเหม่อมองแสงอาทิตย์ที่ส่อง golden gate bridge เหมือนแสงไฟที่เผาตัวเอง

บุรีแอบยืนมองทรายกับดวงตาอยู่ บุรีนึกถึงวันที่คุยกับฌานในห้องคาราโอเกะ
ฌานคุยกับบุรี “ถึงไม่ติดงานลูกศร ฉันก็อยากให้แกไป อยากให้ไปดูว่า ..ที่อเมริกามีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเยอะ”
บุรีมองฌานอย่างวิเคราะห์ว่าฌานกำลังสื่ออะไร “แกเห็นอย่างนั้นเหรอ?”
ฌานมองบุรีง้อๆ “แกไปบ่อยกว่าฉัน ..แกน่าจะรู้ดีว่าอะไรเปลี่ยนไปจริงรึเปล่า”

บุรีแอบยืนมองทรายกับดวงตา แล้วคิดถึงคำพูดของแม่
“แล้วมันจะมีวันที่บีอภัยได้ไหม ..”
“วันใดก็ตาม..ที่เวลาช่วยเยียวยารักษาบาดแผลในใจทุกคน วันใดก็ตาม..ที่ความเปลี่ยนแปลงช่วยลบความเจ็บปวดไปจากความทรงจำ วันใดก็ตาม..ที่ทรายได้เรียนรู้ว่าความแค้น ไม่จำเป็นต้องแก้แค้น แค่ปล่อยให้เป็นไปตามกระบวนการผลกรรม..เปลี่ยนจากทรายสีเพลิงเป็นเม็ดทรายที่ส่องประกายงดงาม ..วันนั้นแหละครับ ..ผมอาจเป็นฝ่ายไปหาเขาเอง …”
บุรีมองทรายอย่างคิดๆ ว่ามันถึงวันนั้นรึยัง?

ในวันต่อมามุมนึงใน Palace of the Fine Arts (San Francisco) ทรายนั่งวาดรูปวิวอยู่ลำพังเงียบๆ มีกลุ่มนักท่องเที่ยวต่างชาติ 4-5 คนผ่านทรายผสมกับกลุ่มนักท่องเที่ยวไทย 2 คน
ทันใดนั้นได้ยินเสียงนักท่องเที่ยวไทยตะโกนเรียกชื่อเพื่อน “พี่บุรี ! …”
ทรายชะงักรีบหันไปมองจนกล่องดินสอและกล่องสีหล่นพื้นกระจาย เห็นดินสอกลิ้งไปไกล ทรายรีบก้มเก็บของที่ใกล้ตัวก่อน แล้วหันไปมองตามเสียง เห็นนักท่องเที่ยวไทย 2 คนเดินไปดูที่อื่นต่อ
ทรายรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นระส่ำเมื่อได้ยินชื่อ “บุรี” ทรายก้มหน้าเก็บของเหมือนก้มซ่อนอารมณ์ ที่หวั่นไหว บ่งบอกว่าไม่ว่าเวลานานเท่าไร ทรายไม่เคยลืมผู้ชายรักแรกและรักเดียวได้เลย
ทรายจะขยับไปเอื้อมเก็บดินสอที่กลิ้งไปไกล แต่เห็นว่าดินสอหรือสีนั้นมาวางอยู่ใกล้ๆ ทรายแล้ว ทรายคิดว่าคงมีเด็กเก็บมาให้
ดวงตาเดินเข้ามาหาทราย “Hello …”
ทรายเห็นดวงตาแล้วยิ้มดีใจ “แม่ …”
“วาดรูปเสร็จรึยังลูก?”
“ยังเลยค่ะแม่ อีกนิดเดียว “
“งั้นแม่แวะไป shopping ก่อน แล้วเดี๋ยวอีก 1 ชั่วโมง เราเจอกันที่ร้านอาหารร้านเดิม”
“ค่ะแม่ “
ดวงตาจูบแก้มทราย แล้วเดินออกไป ทรายมองตามดวงตาที่เดินออกไป แล้วหันไปมองทางกลุ่มคนไทย ทรายถอนใจคิดอยู่ว่าบุรีไม่มีทางมา ที่นี่แน่ๆ

ทรายกับดวงตานั่งดื่มกาแฟที่โต๊ะริมถนนบรรยากาศสวยๆ ทรายกำลังถือกล้องเล็งโฟกัสเพื่อถ่ายรูปผู้คนที่กำลังเดินข้ามถนนตรงข้ามกับร้านอาหารที่นั่งอยู่
ดวงตามองทรายที่ดูเปลี่ยนไป “ตกลงนอกจากภาพที่ทรายวาดแล้ว ทรายจะเอารูปถ่ายไปทำโปสการ์ดด้วยเหรอลูก”
“ค่ะ ..ลูกศรเคยบอกว่าถ้ามีโอกาส อยากมาเที่ยวที่นี่ ตอนนี้น้องไม่มีโอกาส ทรายเลยอยากถ่ายรูปและวาดภาพที่ทุกที่ไปทำโปสการ์ดขายเอาเงินให้โรงพยาบาลเด็ก“
“ทรายเอาเงินจากหุ้นของแดดดี้ไปให้ก็ได้นี่ลูก”
“ไม่ล่ะค่ะ ทรายอยากทำด้วยมือของทรายเอง ..แล้วเอารายได้ทั้งหมดมอบให้เป็นชื่อของลูกศร”

ทรายกับดวงตานั่งที่เก้าอี้ใน PARK บรรยากาศสวยๆ ทรายนั่งมองพวงกุญแจที่เป็นรูปสติ๊กเกอร์ที่ลูกศรถ่ายกับทรายมาใส่กรอบทำเป็นพวงกุญแจคล้องกับกระเป๋าสะพาย
“ศรเขารักเด็กค่ะ”ทรายนึกถึงภาพลูกศรที่อยู่กับเด็กๆ ตอนที่ลูกศรไปมูลนิธิเด็ก
ดวงตาเอื้อมไปจับมือ ให้กำลังใจทราย “ทรายจ๋า ….”
“ถ้าตอนนั้น …ทรายเปิดใจเห็นความดีของน้องอย่างที่พี่บีบอก..ทรายคงไม่ทำกับน้องแบบนั้น” ทรายเหม่อมองด้วยสายตาเจ็บปวด
ดวงตามองทรายอย่างเป็นห่วง ดวงตาหยิบถุงใส่กล่องของขวัญมายื่นให้ทราย
ทรายมองถุงใส่ของที่ดวงตายื่นให้งงๆ “อะไรเหรอคะแม่”
“HAPPY BIRTH DAY ย้อนหลังจ้ะ MY SWEET HEART“
ทรายรับถุงมา แล้วหยิบกล่องของขวัญออกมาอย่างยิ้มตื่นเต้น “ทรายเปิดดูเลยได้ไหมคะ ?”
“ได้สิลูก”
ทรายแกะกระดาษห่อกล่อง แล้วเห็นว่าเป็นกล่องใส่จิ๊กซอว์รูป The Starry Night ทรายเห็น แล้วชะงัก

อ่านละคร ทรายสีเพลิง ตอนอวสาน(3) วันที่ 7 ก.ย. 57

ละครทรายสีเพลิง บทประพันธ์โดย : ปิยะพร ศักดิ์เกษม
ละครทรายสีเพลิง บทโทรทัศน์โดย : ศัลยา สุขะนิวัตติ์
ละครทรายสีเพลิง กำกับการแสดงโดย : ยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์
ละครทรายสีเพลิง ผลิตโดย : ค่าย เมกเกอร์ วาย
ละครทรายสีเพลิง ควบคุมการผลิตโดย : ยศสินี ณ นคร
ละครทรายสีเพลิง ออกอากาศทุกวันจันทร์ และอังคาร เวลา 20.15 น. ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ละครทรายสีเพลิง เริ่มออกอากาศตอนแรกในวันอังคารที่ 19 สิงหาคม 2557 นี้
ที่มา ไทยรัฐ