อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 4 วันที่ 2 ต.ค. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 4 วันที่ 2 ต.ค. 57

แขไขเลือดขึ้นหน้า เมื่อเห็นว่าที่คู่หมั้นหนุ่มผลุนผลันไปตามหาเนื้อนาง แล้วก็ต้องเดือดจัด เมื่อเห็นหนานไตรช่วยเนื้อนางจากการถูกพวกสร้อยฟ้ารุมแกล้ง แถมอุ้มร่างเกือบหมดสติ ศีรษะชุ่มด้วยเลือดเพราะกระแทกกับหิน กลับไปที่เรือนอย่างทะนุถนอม!

หมื่นหล้ากับพวกแสงคำผ่านมาเห็นเหตุการณ์พอดี และถลาเข้าหาช่างฟ้อนสาวด้วยความเป็นห่วง หนานไตรรีบอธิบายว่าเนื้อนางประสบอุบัติเหตุเพราะพยายามเก็บเสื้อผ้าจากน้ำที่ไหลเร็วและแรง จนลื่นหัวแตก หมื่นหล้าของขึ้น ถามเสียงเข้มว่าหลานสาวสุดที่รักต้องซักผ้าให้ใคร แขไขโวยวายกลบเกลื่อนใส่หนานไตร


“วางมันลงได้แล้ว แกล้งมารยา ทำเป็นตกน้ำล่ะสิ”

“คุณแขไข คุณใช้เนื้อนางทำงานที่ไม่สมควรทำ”

“ไม่สมควรตรงไหน กะอีแค่ซักผ้า ทำไมเนื้อนางจะซักผ้าให้แขไม่ได้ หรือว่าเนื้อนางมีอภิสิทธิ์กว่าคนอื่น แขมีสิทธิ์ใช้คนงานทุกคนในปางนี้ ไม่ว่าหน้าไหนทั้งนั้น ทุกคนคือข้ารับใช้แม่นายและคุณแขไข”

แขไขพูดไม่จบ หมื่นหล้าก็สวนให้หนานไตรปล่อยตัวหลานสาว ก่อนจะหันไปสั่งแสงคำให้พยุงตัวเนื้อนางแทน ควาญช้างหนุ่มรีบทำตาม ก่อนจะได้เหยียดยิ้มสะใจ เมื่อได้ยินหมื่นหล้าพูดกับแขไขและธรรพ์

“ข้ารับใช้ปางนี้มาตั้งแต่รุ่นพ่อเลี้ยงอินถา ไม่เคยจะมีใครมาด่าว่าควาญ หรือคนงานอย่างพวกเรา”

หนานไตรเห็นท่าไม่ดี พยายามจะขอโทษ แต่หมื่นหล้าโบกมือห้าม

“ไม่ต้อง...ข้าไม่ได้หมายถึงผู้จัดการอย่างเอ็ง เอ็งมันก็ลูกจ้างเขาเหมือนพวกข้า”

หนานไตรมองมาด้วยสายตาอึดอัด นึกโกรธแขไขที่ทำให้เรื่องแย่ลง ธรรพ์อยากช่วยพี่ชายพูด แต่หมื่นหล้าไม่สนใจฟังอะไรเสียแล้ว “จะหมายความยังไงก็ช่าง แต่ข้าจะบอกว่าคนอย่างหมื่นหล้า ถึงจน ไม่ได้เรียนหนังสือ แต่ข้าไม่เคยแบมือขอใครกิน ข้าสอนหลานข้าให้เอาแรง เอาสติปัญญาแลกเงิน ไม่ใช่ตัว!”

ooooooo

คำฝายเห็นสภาพเนื้อนางนอนซมก็โมโหมาก เจ็บใจตัวเองที่มัวเก็บสมุนไพรในป่า เพื่อนรุ่นน้องเลยต้องเจ็บแบบนี้ แสงคำยกมืออังหน้าผากช่างฟ้อนสาวแล้วพบว่ามีไข้ เลยอาสาไปซื้อยาฝรั่งในเมือง

ฝ่ายหนานไตรโกรธจัดจนเอ่ยปากสั่งให้เตรียมคนรถไปส่งแขไขที่บ้านในเมือง แต่หญิงสาวชาวบางกอกไม่ยอม โวยใส่อีกต่างหากให้ไล่หมื่นหล้ากับเนื้อนางออก โทษฐานกล้าแข็งขืนเจ้านายอย่างเธอ

หนานไตรโพล่งไปอย่างเหลืออด “ถ้าผมไล่หมื่นหล้าออก คุณมาคุมช้างลากไม้แทนได้ไหม ถ้าปางหิมวัตไม่มีควาญสั่งช้าง ใครจะจ่ายค่าปรับ ค่าเสียหายให้ลูกค้าทั้งหมดที่สั่งไม้ไว้กับเรา”

“พ่อแม่แขรวยค่ะ แขมีเงิน แขจ่ายเองได้”

หนานไตรจ้องว่าที่คู่หมั้นสาวเขม็ง ก่อนจะพูดเสียงเย็น “ถึงผมจะทำงานกลางป่ากลางดอย แต่ผมก็รู้มาก่อนหน้านี้ ว่าตั้งแต่กลับจากเรียนที่อังกฤษ ตระกูลของคุณก็ไม่ได้มีเงินทองมากมาย สมกับความเป็นผู้ดีเก่าเหมือนแต่ก่อน”

แขไขหน้าเสีย ไม่คิดว่าคู่หมั้นหนุ่มจะพูดขนาดนี้ หนานไตรไม่สน ระเบิดอารมณ์ใส่เสียงเข้ม

“ถ้าผมจะคิดความเสียหายในการกระทำไร้สติ หูเบาของคุณ ผมถามว่าคุณมีเงินเป็นล้านจ่ายให้ปางหรือเปล่า”

แม้จะไม่มีใครรู้สถานะแท้จริงของหนานไตร แต่เหล่าคนงานก็พอเดาได้ว่าแขไขคงจะถูกต่อว่าไม่น้อย ที่ดันปากเสียด่าและดูถูกหมื่นหล้าต่อหน้าพวกตน โดยเฉพาะคำฝาย โกรธแทนเพื่อนรุ่นน้องและควาญใหญ่ เดาว่าความสวยของเนื้อนาง ทำให้แขไขอิจฉาจนต้องหาเรื่องไม่หยุดตั้งแต่เห็นหน้าครั้งแรก ม่อนดอยโพล่งออกไป ว่าอาจจะหึงหนานไตร เพราะเห็นจ้องมาตาแทบถลนตอนผู้จัดการหนุ่มทำท่าเป็นห่วงช่างฟ้อนสาว

“แกพูดอะไรไอ้ม่อนดอย คุณแขไขน่ะหรือจะชอบหนานไตร”

“เรื่องคุณแขไขน่ะ ข้าเดา แต่เรื่องที่ข้าแน่ใจคือเรื่องหนานไตรไม่ได้คิดจะหลอกเนื้อนาง มันจริงใจกับเนื้อนาง”

“นี่แค่สนใจ เนื้อนางยังแทบถูกฉีกเป็นชิ้น ถ้ารักกัน ได้แต่งงานกัน เนื้อนางมันคงตายคามือพวกขี้อิจฉา”

คำฝายบ่นด้วยความสงสาร หมื่นหล้าแอบได้ยินทุกอย่างจากอีกมุมหนึ่ง และมีสีหน้าวิตกอย่างเห็นได้ชัด

“เนื้อนาง...ตาจะไม่ปล่อยให้ชีวิตเอ็งเหมือนแม่ ตายอมให้เอ็งถูกทิ้งไม่ได้”

หมื่นหล้าตัดสินใจแน่วแน่จะปกป้องหลานสาวคนเดียวสุดความสามารถ เมื่อหนานไตรมาเยี่ยมเนื้อนางในเย็นวันเดียวกัน ก็ประกาศกร้าวไม่ยอมให้เยี่ยม ยิ่งเนื้อนางเพ้อเพราะพิษไข้หาผู้จัดการหนุ่ม ยิ่งร้อนรน จึงคว้าขอสับช้างจ่อหน้า สั่งให้หนานไตรออกไปให้พ้นจากเรือน...อย่ามายุ่งกับหลานข้า!

เนื้อนางเห็นตาอาละวาดใส่ผู้จัดการหนุ่ม ก็พยายามพยุงตัวเองลุกขึ้นห้าม พร้อมกับบอกว่าตัวเองซุ่มซ่าม เลยตกลงไปในน้ำ ถ้าหนานไตรไม่ผ่านมาช่วยไว้ เธอคงตายแล้ว หมื่นหล้ายอมยกขอสับช้างออก แต่ไม่วายไล่ผู้จัดการหนุ่มออกจากเรือนเหมือนเดิม หนานไตรขอโทษเสียงอ่อนแล้วขอตัวกลับ ไม่อยากให้พ่ออุ๊ยแห่งปางหิมวัตโมโหไปมากกว่านี้ เนื้อนางมองตามเศร้าๆ ไม่เข้าใจว่าหนานไตรจะขอโทษตาทำไม

“คนของแม่นาย...มันพูดไม่ดีตอนเห็นหนานไตรอุ้มเจ้ากลับมา ตาเคยบอกแล้วว่าอย่าเข้าใกล้หนานไตร”

เนื้อนางหน้าเสีย รู้สึกผิด “ตาจ๋า...เนื้อนางผิดเอง เนื้อนางขอโทษนะจ๊ะตา เนื้อนางทำให้ตาไม่สบายใจ”

ooooooo

ดาวเด่นจะไปปางหิมวัตให้ได้ แต่เพราะไม่เคยเดินทางคนเดียว เลยหลงทางจนแทบถอดใจ โชคดีที่แสงคำปั่นจักรยานมาซื้อยาให้เนื้อนางผ่านมาเห็น เวทนาเลยให้ซ้อนไปที่ปางด้วย ส่วนศรีวัลลาชอบใจมาก สบายใจสุดที่ดาวเด่นออกจากบ้านไปแล้ว รีบสั่งการจันตากับวันดี
ให้จัดเตรียมบ้านให้พร้อมจัดงานแต่งงานของแขไขกับณไตร

ฟากหนานไตรไม่ละความพยายามจะเยี่ยมเนื้อนาง เลยแอบย้อนไปอีกครั้ง ครั้งนี้คำฝายเห็นว่าหมื่นหล้าไม่อยู่ ออกไปดูคนงานลากไม้ เลยยอมให้ผู้จัดการหนุ่มเข้ามาเยี่ยมเนื้อนางด้วยความเห็นใจ

“กินยาหรือยัง เลือดหยุดหรือยัง ผมจะพาไปหาหมอนะ”

“เลือดหยุดแล้ว ไม่ต้องช่วยหรอกหนานไตร แค่นี้เนื้อนางก็โดนหนัก โดนรุมทุกทิศทุกทางแล้ว”

เนื้อนางขอบคุณเขาที่ช่วยเธอ แต่ยังรักษาระยะห่างตามที่รับปากกับตาไว้ ป้องกันตัวและใจไม่ให้หวั่นไหวไปกับเขามากกว่านี้ แม้หนานไตรจะพยายามเปิดเผยความในใจแค่ไหน เธอก็ยืนกรานจะเป็นแค่เพื่อนและไม่ควรเจอกันอีกถ้าไม่จำเป็น หนานไตรหัวใจแทบสลาย แต่สุดท้ายก็ยอมตัดใจก่อนเอ่ย

“ผมขอโทษที่ทำให้คุณเดือดร้อน แต่อย่าห้ามผมเลยเนื้อนาง ผมจะถอย แต่ขอให้ผมได้เห็นรอยยิ้มคุณบ้าง”

หนานไตรจากไปนานแล้ว พร้อมคำสัญญาจะเอายาฝรั่งมาให้ เนื้อนางยิ้มบางๆ ยืนพิงประตูยกมือกุมหัวใจที่เต้นด้วยจังหวะแปลกๆ...เริ่มอ่อนไหวไปกับผู้จัดการหนุ่มเสียแล้ว

ดาวเด่นมาถึงปางหิมวัตพร้อมแสงคำอย่างปลอดภัย แต่ไม่ยอมบอกว่าตัวเองเป็นใครและมาหาใครที่นี่ เมื่อธรรพ์กับแขไขทราบเรื่อง ก็ยินดีมาก แต่ไม่วายเป็นห่วงเพราะกลัวดาวเด่นจะเป็นอะไรไปกลางทาง ส่วนแสงคำรีบถือขวดยาฝรั่งไปให้เนื้อนางถึงเรือน แล้วต้องหัวเสียอย่างหนัก เมื่อเห็นขวดยาของหนานไตรวางบนโต๊ะ อินได้ยินเรื่องราวจากลูกพี่คนสนิท ก็อดเคืองแทนไม่ได้...อีกหน่อยไอ้หนานไตรคงแย่งทุกอย่างจากแสงคำ ทั้งตำแหน่งและเนื้อนาง!

ฝ่ายหนานไตรไม่พูดอะไร เมื่อเห็นดาวเด่น แต่ไม่วายกำชับธรรพ์และแขไขให้ดูแลดีๆ อย่าทำตัวมีปัญหาถ้าไม่อยากถูกส่งกลับ ส่วนตัวเองผลุนผลันกลับไปที่เรือนม่อนดอย แล้วต้องผงะ เมื่อเจอกับแสงคำที่เมาแอ๋ระหว่างทาง

“นายเมามากแล้วแสงคำ กลับไปนอน จะได้มีสติ มีแรงทำงานพรุ่งนี้เช้า”

“ไม่ต้องมาสั่งกู มึงคิดว่ามึงเป็นใคร แค่ผู้จัดการ...ที่นี่มันไม่มีใครอยู่ได้หรอก ถ้ากูไม่ยอม”

ขาดคำก็พุ่งใส่ผู้จัดการหนุ่ม หนานไตรตั้งรับอยู่แล้ว หลบและเลี่ยงไปอีกทาง แสงคำไม่ยอมจะตามไปเอาเรื่อง แต่เพราะเมามากเลยไปไม่ถึงไหน ส้มปอยซึ่งแอบตามดูเขาห่างๆตลอด ตัดสินใจปรากฏตัวและพากลับเรือนพัก พร้อมกับพยุงเขาไปนอนด้วยความยากลำบากแต่ก็เต็มใจ ...ส้มปอยรักอ้ายที่สุด ชีวิตส้มปอยก็ให้อ้ายแสงคำได้

ooooooo

แม้สัญญาจะถอยห่างเพราะไม่อยากให้เนื้อนางลำบากใจ แต่หนานไตรก็อดไม่ได้ แอบเอาดอกไม้ช่อเล็กๆ ไปเสียบหน้าประตูเหมือนจะเป็นของเยี่ยม ช่างฟ้อนสาวเห็นเข้าก็ยิ้มหน้าบานไม่หุบ มั่นใจมากว่าเป็นของผู้จัดการหนุ่ม

หลังส่งตาไปทำงานในปาง เนื้อนางซึ่งอาการดีขึ้นมาก พร้อมกับคำฝายจึงไปทานข้าวเช้าในโรงครัว เจอกับพวกสร้อยฟ้าที่หาเรื่องไม่หยุด โดยเฉพาะเรื่องหนานไตร เนื้อนางข่มอารมณ์สุดความสามารถ ตอกกลับเสียงเข้ม

“ฉันไม่ใช่คนเจ็บไม่จำ ความอดทนของฉันมันก็มีวันหมด โดยเฉพาะกับคนที่มันทำให้ตาฉันเสียใจ”

ท่าทางนิ่งๆของเนื้อนางทำให้พวกสร้อยฟ้าขยาด ไม่กล้าต่อล้อต่อเถียงเพราะกลัวแพ้สู้ไม่ได้ ส้มปอยเดินมาจากอีกทาง เยาะเย้ยถากถางเนื้อนางใหญ่ พูดเป็นนัยว่าอาจต้องเสียอะไรบางอย่างในชีวิตไป แต่เนื้อนางก็ไม่ไหวหวั่น ก้มหน้าก้มตากินข้าวและชวนคำฝายออกไปเงียบๆ แต่แอบส่งสายตายิ้มๆกับหนานไตร ที่มองจากอีกมุมในโรงครัว...สุขใจมาก แม้ไม่ได้พูดอะไรแต่เหมือนจะส่งสารถึงกันได้

เช้าวันเดียวกันที่เรือนพักผู้จัดการ...ดาวเด่นร้องอยากไปเปลี่ยนบรรยากาศทานข้าวที่โรงครัว แต่แขไขไม่ยอม

“โรงอาหารคนงาน...อย่าเชียวนะน้องดาว ที่นั่นมันไม่เหมาะกับคนชั้นเรา”

“ปางไม้นี่ก็ไม่เหมาะกับพี่แขอยู่แล้ว ดาวยังงงว่าทำไมพี่แขถึงทนได้เพื่อผู้ชายคนเดียว”

“ความรักไงล่ะ ความรักที่พี่มีให้พี่ณไตร มันทำให้ทุกอย่างเป็นไปได้”

“ความรักหรือความหลง”

ขาดคำก็ผละไปโดยไม่รอให้ใครรั้งไว้ พร้อมกับบอกจะให้คนงานที่ปั่นจักรยานพามาที่นี่เป็นคนพาไปโรงครัว ธรรพ์สงสัยว่าใคร ดาวเด่นบอกไม่รู้ชื่อ แต่หน้าบึ้งแบบนั้นจำง่าย...เห็นแวบเดียวก็จำได้แล้ว

ดาวเด่นตามหาแสงคำเจอจนได้ ยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นว่าเขาคือควาญช้างประจำปาง แต่ต้องละสายตาจากเขาเสียก่อน เมื่อมีลูกช้างตัวน้อยมาเล่นด้วย หมื่นหล้ากับแสงคำมองหญิงสาวแปลกหน้าเล่นกับลูกช้างด้วยสายตาเอ็นดู แต่ก็อดระแวงไม่ได้ เพราะคิดว่าอาจเป็นคนของแม่นายใหญ่...หวังว่าคงจะไม่เหมือนคุณแขไขนั่นแล้วกัน!

เวลาเดียวกันที่ริมลำธารภายในปาง...พวกสร้อยฟ้าหอบเสื้อผ้ากองใหญ่ไปให้เนื้อนางซักเหมือนเดิม คำฝายเข้าขวางเลยถูกรุมแทบตาย เนื้อนางปรี่เข้าช่วยเลยโดนลูกหลงไปด้วย ม่อนดอยผ่านมาเห็นเลยพยายามห้ามเต็มที่ แต่ก็ไม่มีใครสนใจจะฟัง เนื้อนางเกือบจะเสียท่าอยู่แล้ว ถ้าหนานไตรจะไม่มาขวางเสียก่อน

รัญจวนโพล่งออกไปด้วยความโมโห “ฉันกำลังสั่งสอนเนื้อนาง มันขัดคำสั่งคุณแขไขที่สั่งให้มันซักผ้า”

“เนื้อนางไม่ต้องซักอะไรทั้งนั้น คุณธรรพ์สั่งให้พวกเธอรับใช้คุณแขไข พวกเธอต้องซักผ้าพวกนี้เอง”

“แต่คุณแขไขสั่งให้เนื้อนางซัก ผู้จัดการอย่างแกก็ขัดคำสั่งคนของแม่นายไม่ได้”

“คำสั่งไร้ความยุติธรรม ฉันไม่ทำตาม”

“จะไปช่วยเนื้อนางมันทำไมหนานไตร เกิดคุณแขไขโกรธ ไล่แกออกขึ้นมา”

“ผมไม่กลัวอะไรทั้งนั้น ไปบอกคุณแขไขด้วยว่าเนื้อนางจะไม่ซักผ้าให้อีกแล้ว!”

ooooooo

คำประกาศกร้าวของหนานไตรทำให้แขไขเดือดจัด ผลุนผลันออกจากโรงเรียนไปเอาเรื่องเนื้อนาง ธรรพ์มองตามด้วยสีหน้าเป็นกังวล กลัวว่าที่พี่สะใภ้จะก่อเรื่องให้พี่ชายโกรธอีก ผิดกับสร้อยฟ้า กำปุ้งและรัญจวน ขยิบตาให้กันอย่างสมใจ ที่ช่างฟ้อนสาวคนสวยประจำปางจะถูกแขไขเล่นงาน

ด้านคำฝายกับม่อนดอยเห็นเหตุการณ์คลี่คลาย เลยแกล้งขอตัวไปทำธุระในป่า ทิ้งหนานไตรกับเนื้อนางให้พูดคุยกันตามลำพัง ผู้จัดการหนุ่มมองมาด้วยสายตาหวานเชื่อมเหมือนเคย

“เนื้อนางชอบดอกไม้หรือเปล่า ถ้าชอบ...ผมจะหาไปให้ทุกวัน”

“ดอกที่หนานไตรเอามาให้เมื่อเช้า เราเรียกว่าเอื้อง”

“ผมนี่...ไม่รู้เรื่องอะไรเลย เนื้อนางสอนผมด้วยนะ”

เนื้อนางอมยิ้ม ก่อนจะนิ่วหน้าฟังเสียงร้องจากพุ่มไม้ แล้วอมยิ้มบอกผู้จัดการหนุ่มว่าเป็นเสียงลูกนก ช่างฟ้อนสาวรีบไปดู จึงได้พบลูกนกตัวน้อยพลัดตกจากรัง หนานไตรประคองลูกนกขึ้นมาวางบนมือเนื้อนาง มือของสองหนุ่มสาวสัมผัสกันแผ่วเบา สร้างความหวั่นไหวให้ไม่น้อย จนคนที่ผ่านมาเห็นอย่างแสงคำทนไม่ไหว พุ่งไปชกหน้าผู้จัดการหนุ่มทันที แขไขวิ่งมาถึงพอดี ปรี่ไปประคองว่าที่คู่หมั้น แล้วหันไปต่อว่าควาญช้างหนุ่มอย่างดุเดือด

เนื้อนางมองท่าทางแขไขด้วยความสงสัย ส่วนแสงคำโมโหจนเลือดขึ้นหน้า ตั้งท่าจะไปซัดผู้จัดการหนุ่มอีกรอบ แต่ธรรพ์มาขวางไว้เสียก่อน พร้อมกับคำฝายและม่อนดอยที่กลับมาทันและรีบยืนประกบเนื้อนาง แสงคำจะเอาเรื่องหนานไตรให้ถึงที่สุด เนื้อนางเห็นท่าไม่ดีโพล่งออกไปว่าผู้จัดการหนุ่มแค่จับลูกนกวางบนมือเธอเท่านั้น

เนื้อนางจะให้ขอโทษ แต่แสงคำไม่ยอม ช่างฟ้อนสาวเลยผละไปดื้อๆ แสงคำรีบวิ่งตาม หนานไตรจะไปด้วย แต่แขไขปรี่ไปรั้งไว้ ผู้จัดการหนุ่มเลยได้แต่มองตามเนื้อนางด้วยความเป็นห่วง

ฟากแสงคำคว้าแขนเนื้อนาง หวังจะขอโทษและพูดกันให้รู้เรื่อง แต่เนื้อนางสะบัดออก ไม่อยากพูดกับคนพาล แสงคำมองตามหลังช่างฟ้อนสาวที่เขาหลงใหลมานานเคืองๆ ตะโกนไล่หลังด้วยความน้อยใจ

“ให้อ้ายขอโทษเนื้อนาง ยังดีกว่าให้อ้ายขอโทษหนานไตร อ้ายทนไม่ได้ที่เนื้อนางสนใจมัน เนื้อนางอย่าบอกว่าไม่จริง สายตาเนื้อนาง ตั้งแต่มีไอ้หนานไตรเข้ามา เนื้อนางไม่เคยมองอ้ายอีกเลย”

“เนื้อนางยังมองอ้าย ยังรัก ยังนับถืออ้ายแสงคำเหมือนพี่ชายคนเดิม”

“แต่อ้ายไม่อยากเป็นพี่ชาย อ้ายอยากแต่งงาน อยากได้เนื้อนางเป็นเมีย”

ขาดคำก็โผกอดช่างฟ้อนสาวแน่น พร้อมสารภาพรักเสียงอ่อน เนื้อนางตกใจ พยายามขืนตัวออก แล้วต้องตาโต เมื่อหมื่นหล้าโผล่จากอีกมุม ประกาศกร้าวให้ควาญช้างหนุ่มมาสู่ขอเนื้อนางทำตามประเพณี แสงคำดีใจมาก ละล่ำละลักรับปากจะทำตามที่พ่ออุ๊ยต้องการทุกอย่าง เนื้อนางอ้าปากจะค้าน แต่หมื่นหล้าตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว

“เชื่อตาเถอะเนื้อนาง ตาทำทุกอย่างเพื่ออนาคตของเจ้า แต่งงานเป็นเมียแสงคำมันซะ”

เนื้อนางพูดไม่ออก ตัวชาวาบเมื่อหมื่นหล้าบอกแสงคำให้ยกขันหมากมาสู่ขอวันรุ่งขึ้น จะได้ไม่เสียเวลา ควาญช้างหนุ่มรีบผละไปจัดการ ทิ้งเนื้อนางให้ตะลึงตาค้าง ไม่อยากเชื่อว่าทุกอย่างจะเป็นเรื่องจริง

ooooooo

วีรกรรมหุนหันของแขไขทำให้หนานไตรโกรธมาก เมื่อกลับถึงเรือนพักผู้จัดการ ก็ไม่รอช้าสั่งให้ธรรพ์ไปตามคนขับรถมาพาว่าที่คู่หมั้นสาวกลับบ้านหิมวัต แขไขโวยวายไม่ยอมกลับ แถมพาลถึงเนื้อนางว่าเป็นตัวการทำให้เขาเข้าใจเธอผิด หนานไตรโต้กลับว่าช่างฟ้อนสาวไม่เกี่ยว แต่แขไขทำตัวเองต่างหาก

แขไขอาละวาดอย่างหนัก ดาวเด่นเห็นท่าไม่ดี ปรี่มาขวาง ยื้อยุดกับพี่สาวให้ทำตามที่หนานไตรบอก แต่แขไขคลั่งไปแล้ว สะบัดมือไปโดนหน้าน้องสาวจนเลือดกำเดาออก ดาวเด่นทำท่าจะเป็นลม แขไขปราดไปประคองทันที ร้องบอกทุกคนให้ช่วยเพราะดาวเด่นจะเป็นอันตรายถึงชีวิตถ้าเลือดออกไม่หยุด!

ขาดคำของแขไข ทุกคนบนเรือนก็วุ่นวายกันใหญ่ โดยเฉพาะหนานไตรกับธรรพ์ ประคองดาวเด่นให้นอนหมอนสูง บอกให้เงยหน้ายั้งไม่ให้เลือดออกไปมากกว่านี้ กว่าหนานไตรจะได้ลงจากเรือนพักผู้จัดการก็ปาไปหลายชั่วโมงหลังจากนั้น แล้วต้องหน้าเสียเมื่อม่อนดอยมาแจ้งข่าวร้าย ว่าแสงคำจะแต่งงานกับเนื้อนางในวันรุ่งขึ้น!

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 4 วันที่ 2 ต.ค. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ