อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 12 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 12 ต.ค. 57

"กำลังจะบอก ก็เกิดเรื่องเบลขึ้นก่อน"
โรสโมโหขึ้นมา โวยลั่น
"โอ๊ย ไอ้ปอดแหก ไอ้เต่าถุย ไอ้มดแดงแฝงพวงมะม่วง ไอ้มอสข้างกระถาง ไอ้...ไอ้ โรคจิตเอาแต่ฟิน!"
ทองทาตกใจ กลืนอาหารแทบไม่ทัน

"โห พี่ด่าผมเป็นชุดเลย"
บอยนั่งขำคิกๆ
"เออ ก็แกมันขี้ขลาด ชักช้า แกต้องหัดสู้บ้าง ความโกรธ ความฮึด น่ะ แกไม่มีหรือ สิ่งที่หนูมาลีชอบในตัวซีโร่คือ ความเป็นนักร้อง เป็นศิลปิน แล้วแกไม่มีหรือไง หา"


"คุณทองทามีมากกว่าซีโร่อีก"
"ถูก ! คิดถึงผลงานตัวเอง ดูตัวเองสิ เก่ง เท่ พอที่จะเป็นแรงบันดาลใจของหนูมาลีไหม เก่งโคตรเก่ง แล้วจะแอบอยู่หลังถุงขี้"
บอยสะกิดเบาๆ
"ถุงปุ๋ยครับ"
"เออ ถุงปุ๋ย ! ถามจริง แกจะแอบฟิน แอบรัก หนูมาลี ไม่บอกมันไปถึงไหน เอ๊ะ แล้วนี่กูทำอะไรอยู่ กูจะมาหาผัวให้ลูกกูทำไมวะเนี่ย"
บอยขำอีก
ทองทางอน
"โห พอได้ที ด่าผมไม่ติดเบรกเลยนะ"
"ไม่รู้แระ เรื่องของแก ถ้าแกไม่ลุกขึ้นจัดการกับตัวเอง ฉันก็ไม่ยุ่ง ไม่มีพ่อคนไหน มานั่งหาผัวให้ลูกสาวตัวเองหรอก ยิ่งพวกผัวปอดแหก คนอย่างฉันไม่ต้องการ แกไม่สู้ ไม่เอาลูกสาวฉันก็ดีแล้ว ให้มันโสดขึ้นคานไปตลอดชีวิต ยิ่งดีเลย"

ทองทาค่อยยิ้มออกกับอาการปรี๊ดของโรส ที่เข้าข้างตนอย่างเห็นได้ชัด
คืนเดียวกัน การะเกดนั่งเหม่ออยู่บนเตียงในสภาพที่แย่มาก มาลี นั่งเฝ้า อธิเดินมาที่หน้าห้องซึ่งเปิดประตูอยู่ มาลีเดินมาบอกอธิ

"ไม่กินไม่นอน บางทีก็เหม่อ บางทีก็ร้องไห้"
อธิพยักหน้า
"พี่ขอคุยกับเขาหน่อย"
มาลีพยักหน้าเดินออกไป อธิเข้าไปนั่งข้างการะเกด
"ผู้หญิงที่เต้นอยู่ข้างนอก นอนกับผู้ชายทุกวัน เขาไม่รู้สึกผิดด้วยซ้ำ"
"เกดอยากอยู่คนเดียว"
"ที่เกดเจ็บเพราะความเป็นผู้หญิงที่ดี ผู้หญิงรักนวลสงวนตัว ผู้หญิงที่มีศักดิ์ศรี"
โรสเดินมาแอบดูที่หน้าห้อง
"เกดโง่เอง ถูกเขาหลอก เกดเดินไปหามันด้วยตัวเอง จะโทษใครได้"
"ทองทาบอกให้เกดรักตัวเอง แล้วตอนนี้เกดรักตัวเองไหม ไอ้คนชั่วพวกนั้นมันอยู่ข้างนอก มันเจ็บปวดที่ไหน แล้วทำไมเกดต้องทำร้ายตัวเองอย่างนี้ เข้มแข็งหน่อย ลุกขึ้นให้ได้นะเกด"
เสียงผู้ชายหื่นดังตะโกนออกมา
"ถอดเลย ถอดเลย ถอดเลย"
เสียงนี้กระทบใจการะเกด การะเกดเอามือปิดหู เครียดขึ้นมาทันที โรสรีบเดินเข้ามา ปิดประตู และเดินไปปิดหน้าต่าง
"พี่ปิดประตูหน้าต่างให้เอง"
อธิ เอามือถือเกดมาและหูฟังมากด
"เอ้านี่เพลงที่เธอชอบ ฟังนี่ ฟังนี่"
การะเกดค่อยนิ่งลง นั่งฟังเพลง พร้อมเหม่อออกไป หน้ายังเศร้า อธิกับโรสมองหน้ากัน การะเกดอาการหนักทีเดียว

ดึกแล้ว คาราโอเกะคนน้อยลงแล้ว ทุกคนออกมาคุยกันที่มุมหนึ่ง โรสกำลังคิดเรื่องบางอย่าง
"การะเกด มันเป็นหนักทีเดียว"
สมศรีบอก
"เฮ้อ สำหรับผู้หญิงบางคน เหมือนตกนรกทั้งเป็น"
"ทุกข์ของคนดี คนรักศักดิ์ศรีตัวเอง" บุญมาบอก
"เหมือนที่พี่โรสบอกไม่มีผิด เราไม่ใช่ขยะ แต่อยู่ใกล้ๆ ขยะ สักวันก็ต้องเหม็นไปตามมัน คนแรกชงโค ต่อมาก็การะเกด"
หนูมาลีมองโรส โรสตีความไปอีกอย่างโวยเบาๆ
"จะมาด่าอะไรฉันอีก จะหาว่าทุกอย่าง มันเริ่มที่ห้องเก้า เริ่มที่ฉันยอมอีซูซี่ เพราะฉันลากมันเข้ามาในชีวิต จะด่าว่าเกดเป็นอย่างนี้เพราะฉันอีกใช่ไหมล่ะ"
" โฮ้ย โวยไปเรื่อย ไม่ได้ว่าอะไรสักคำ .....ไปโทรหาย่าดีกว่า ไกลๆ เพลงเห่ยๆ พวกนี้ ฟังทุกวันหูเสื่อม"
"เกดไม่ยอมกินอะไรมาสองวันแล้ว พามันไปหาหมอไหมพี่โรส"
โรสมองไป
ภายในร้านห่างไป ยังมีเพลงคลอ มีหนุ่มกับสาวคลอเคลียกันตามมุมต่างๆ มีสาวโป๊เต้นยั่วยวน โรสรู้สึกเจ็บปวดกับภาพเหล่านี้
"ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันมีทางที่ดีกว่านั้น"
"ทางที่ดี ?...พี่จะทำอะไรหรือ"
โรสตัดสินใจเด็ดขาด
"ฝันของฉัน ไม่ใช่แบบนี้ ฉันทำงานหนักเพื่อคนพวกนี้หรือ ไม่ใช่เลย ...ไม่ใช่"
บุญมามองตาม
"แกหมายถึงอะไรวะ โรส"
"คนแรกชงโค คนต่อไปการะเกด จะถึงหนูมาลีเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ พอกันที...พรุ่งนี้ตื่นมาประชุม สิบโมง ทุกคนนะ"
โรสเดินไปทำงาน บุญมา สมศรี บอยมองหน้ากัน ประชุมอะไร ไม่มีใครรู้
"ตกลงประชุมอะไร มันพูดเรื่องอะไร" สมศรีว่า

บอยส่ายหน้า ตนก็ไม่รู้เหมือนกัน
บ้านบนเขา คืนวันเดียวกัน

"วันนี้เป็นไงบ้างล่ะแก ซ้อมร้องเพลงหรือเปล่า"
ปู่เชื้อนั่งถักแหอยู่ข้างๆ
"ไม่ได้ซ้อมมาหลายวันแล้ว ที่ร้านมีเรื่อง หนูมีเรื่องจะสารภาพ ทองของย่า หนูใช้ไปแล้ว"
"เฮ้อ กูนึกแล้ว ... เอาไปทำอะไรล่ะ พ่อแกรู้หรือเปล่า"
"รู้จ้ะ"
"มันทองของเขาให้ย่า ไม่ใช่ของย่าหรอก ย่าจะเอาไปทำไม ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ถ้าเขารับรู้แล้ว ก็ดีแล้ว"
โรสเดินเข้ามา
ปู่ถามย่าหงส์
"ไอ้เรือง ไอ้เรืองมันเป็นไงบ้าง สงกรานต์ พรุ่งนี้มันจะกลับบ้านไหม"
"นี่ไอ้เรืองอยู่ตรงนั้นไหม ปู่แกจะคุยด้วย"
มาลียื่นโทรศัพท์ให้ บอกโรส
"เหมือนเดิม ปู่น่ะ เขาบอกพรุ่งนี้สงกรานต์"
"แม่ ....ฉันเอง บอกพ่อนะ ฉันสบายดี"
"พูดกับมันเองเหอะ ยังไม่ทันลอยกระทง มันจะสงกรานต์อีกแล้ว"
"ไอ้เรือง พรุ่งนี้กลับยังไง เดี๋ยวพ่อย่างปลาเผาให้นะ"
"ยังไม่สงกรานต์เลยพ่อ"
"เอ้าเหรอ แล้วจะกลับเมื่อไหร่ พ่อคิดถึง"
"จ้า กลับแน่จ้า"
"เออๆ แค่นี้นะ เปลืองเงิน เอ้ากดไงวะ อีแก่"
"วันนี้พอแค่นี้นะ อย่าลืมโทร.มาอีกล่ะ อยากรู้ว่านังหนูมันจะชนะไหม"
"จ้ะแม่ แค่นี้นะ"
"อ้อ เดี๋ยวๆ เรือง ... พ่อกับแม่แก่มากแล้วนะลูก สิบกว่าปีแล้ว แม่ไม่รู้ทำไมเอ็งไม่กลับบ้าน แต่ไม่ว่าเอ็งจะเป็นอะไร ทำผิดอะไรมา พ่อกับแม่รับได้นะ ขอแค่ได้เห็นหน้าแกก่อนตาย เราสองคนก็ตายตาหลับแล้ว คิดให้ดีนะ"
ย่าตัดสายไป โรสอึ้ง กดสายออก คิดหนัก

คืนเดียวกัน วานิชนั่งดูทีวีอยู่ที่โถงบ้าน เป็นการเต้นของพวกเลดี้ชาร์ล็อตอยู่
ซูซี่ เดินเข้ามากับชงโค หิ้วถุงของมา
"ไปทำงานต่างจังหวัดหลายวันคิดถึงที่สุดเลย" ซูซี่หอมแก้มวานิช พลางชี้ถุง "นี่ของฝากค่ะ"
วานิชหน้าบึ้ง
"ไอ้พวกนั้นเอาตำรวจมาจับฉัน"
"พูดถึงใครคะ"
"พวกที่ร้านแกน่ะสิ เอาเงินสามแสนฉันไป ขอเอาคืนนิดๆหน่อยๆมันเอาตำรวจมาจับฉัน"
"เอาคืนที่ว่านี่..." ชงโคถาม
"นังการะเกดไง ฉันขอนอนกับมัน มันทำสะดิ้งเป็นเรื่องใหญ่"
ชงโคตกใจ เป็นห่วง
"เกด"
" ไปบอกมันนะ ถ้านังการะเกดมันแจ้งตำรวจจับฉัน ฉันจะเผาร้านมัน"
วานิชหน้าเครียด โวยวาย ยังโกรธอยู่ ชงโคกังวล เป็นห่วง สงสาร เพราะเธอเป็นคนโกหกการะเกดไว้
"อาทิตย์หน้าจะเอาเงินเจ๊แคที่ไปจ่ายที่โรงพยาบาล พี่โรสจะช่วย จ่ายหนี้คืนให้เจ๊เขา ชงโค เธอว่าฉันเซ็นสัญญาดีไหม แค่ถ่ายแบบร้องเพลงเต้นแบบเธอ มันก็พอไหวนะ แต่ว่า ....คือฉันไม่ชอบเลยเรื่องไปกับผู้ชายน่ะ ฉันคงยอมตายดีกว่าทำแบบนั้น เธอต้องทำไหม"
ชงโคโกหกไปว่า
"ไม่นี่ ... ถ้าเธอถามฉัน ฉันว่าเธอเซ็นไปเถอะ คนอย่างเราๆ ไม่มีโอกาสเลือกมากนักหรอก"
ชงโคหันหน้าหนี รู้สึกผิดเป็นอย่างมาก เสียงความคิดบอก "ฉันขอโทษ"

วันใหม่ เมืองแมนดูคอมพิวเตอร์อยู่ในห้องทำงานของสถานี โทรศัพท์จากเลขาดังขึ้น
"ครับ... ใครนะจะเข้ามาหา... โอเคๆ"
เมืองแมนวางสาย งง
ประตูเปิดออก คนที่ทำให้เมืองแมนแปลกใจ คือทองทา
เมืองแมนถึงกับลุกขึ้นยืน ทองทาสีหน้ามั่นใจ บอกจุดประสงค์ของตน
"ผมอยากเข้ามาทำงานที่สถานีนี้"
"แกมาหาฉันก็แปลกอยู่แล้ว คำขอของแกยิ่งแปลกใหญ่ เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเปลี่ยนใจ"
"แต่ต้องเป็นตำแหน่งที่ผมเลือกนะ"
เมืองแมนงงต่อ

ทองทายิ้ม รู้สึกสดใสขึ้น เขาเลือกแล้วว่าจะจัดการเรื่องหนูมาลีด้วยวิธีใด จึงดูมีความสุข มีความมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม
เวลาหัวค่ำคืนเดียวกัน ซูซี่กับชงโคเพิ่งมาถึง เดินเข้ามา มองไป แขกยังไม่มา คนทำงานก็ไม่มี

"วันนี้ทำไมร้านเงียบๆ"
"ไม่รู้มัน โรสมันยกร้านให้ฉันแล้วมั้ง" ซูซี่ว่า
ลูกค้าชายกลุ่มหนึ่งกลุ่มแรกเดินเข้ามา ซูซี่รีบต้อนรับ
"อ๊าย....เสี่ย วันนี้มาแต่หัววันเลยนะคะ"
"หิวข้าว เมียทำไม่อร่อย อุ๊ยหนูชงโคใช่ไหมเนี่ย อาหารตาแท้ๆ แค่เห็นก็อิ่มตา เมื่อไหร่จะได้อิ่มท้องบ้างน้า"
เสี่ยมือไวจะจับมือ ชงโค ต้อนรับแกนๆ
"เข้าไปนั่งข้างในก่อนนะคะ" ชงโคพยายามแกะมือเสี่ยที่เปะปะไปมา "หนูขอไปแต่งตัวก่อน"
เสี่ยยอมเข้าไป
ปลาเดินออกมา สีหน้ากวนๆ
"วันนี้ไม่มีอาหาร ลุงบุญมา ป้าสมศรีไปรับจ๊อบ"
"รับจ๊อบอะไรวะ"
ปลายักไหล่กวนๆ
"ช่างมัน... มีถั่ว มีไส้กรอกอะไร แกก็เอามาแล้วกัน วันนี้ เลดี้ชาร์ล็อตมาเปิดการแสดง คนเขาไม่สนใจกินอาหารของไอ้แก่พวกนั้นหรอก...โฮ้ยมากันอีกแล้ว สวัสดีค่ะพี่"
ซูซี่โบกมือตะโกนทักทาย
ลูกค้าชายอีกกลุ่มกำลังเดินเข้ามา แต่ยังมาไม่ถึง
"นังปลา เดี๋ยวแกพาแขกไปห้องห้าข้างเวทีด้วย"
"ห้องห้าวันนี้มีคนมาใช้แต่งตัว" ปลาบอก
"ใครวะ"
"ศิลปินที่จะมาแสดงวันนี้ พี่โรสติดต่อมาเซอร์ไพร์สแขก"
"วันนี้มีเลดี้ชาร์ล็อตอยู่แล้ว จะเอามาเพิ่มอีกทำไม"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/3 วันที่ 12 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ