อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 12 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 12 ต.ค. 57

"ศิลปินที่จะมาแสดงวันนี้ พี่โรสติดต่อมาเซอร์ไพร์สแขก"
"วันนี้มีเลดี้ชาร์ล็อตอยู่แล้ว จะเอามาเพิ่มอีกทำไม"
"เขาว่าเจ๋งกว่า เซ็กซี่กว่านะ"
"นังโรสอยู่ไหน ต้องคุยให้รู้เรื่อง"
ซูซี่เดินออกไป ทิ้งแขกให้ปลาจัดการ ปลายิ้มขำ เดี๋ยวก็รู้

โรสเพิ่งออกมา ซูซี่เดินมาหา
"เชิญใครมา หน้าที่หาการแสดง เป็นหน้าที่ฉันนะ"
โรสดูนิ่งกว่าปรกติ
"แกพาการะเกดไปเซ่นไอ้วานิชใช่ไหม"
"ฉันช่วยมันเรื่องแม่ต่างหาก ส่งเงินให้ถึงโรงพยาบาล เงินที่แกหาให้มันไม่ได้ไงล่ะ"


"เออ ก็จริง"
วันนี้โรสดูไม่มีฤทธิ์เดช ซูซี่เยาะเย้ย ถากถางต่อ น้ำเสียงเน้น เหยียดหยัน
"มันจริงอยู่แล้ว แกเองก็เถอะ กินยาวันหนึ่งตั้งเยอะ เป็นหวัดบ่อยไม่ใช่หรือ วันไหน ป่วยใกล้ตายขึ้นมา หนูมาลีไง มาทำงานกับคุณวานิชได้นะ ฉันจะช่วยพูดให้เอง"
โรสนิ่ง เป็นประโยคที่โรสเจ็บจี๊ดที่สุด
ซูซี่เดินเข้าไปถามใกล้ๆ วอนถูกตบ
"ว่าไง จะให้หนูมาลีมาเป็นเลดี้ชาร์ล็อตเมื่อไหร่"
โรสนิ่ง ลุ้นว่าจะตบไหม แล้วก็ผิดหวัง...โรสนิ่ง
"ฉันขอตัวไปจัดการอะไรหน่อย"
ตรงข้ามจากที่คาด โรสเก็บความแค้นไว้ เดี๋ยวได้ล้างแค้นแล้ว โรสเดินหนีไป

"แปลก....วันนี้เป็นอะไรของมัน ไม่ด่าสักคำ"
บรรยากาศในร้านยามดึก ลูกค้าชายเมา สนุกสนาน โลมเลียหญิงอยู่ตามมุมต่างๆในร้าน คึกคัก ดนตรีตื๊ดๆ ร้อนแรง ไฟวิบวาม ทุกคนกำลังสนุกได้ที่

เกรซขึ้นมาประกาศบนเวที
"และแล้วก็ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย ขอเชิญพบกับเลดี้ชาร์ล็อต นัมเบอร์ 22 หนูเชอร์เบ็ตค่า"
ชงโคออกมาร้องเพลงแดนซ์เซ็กซี่ประจำตัว เหมือนที่เคยร้อง
"มาค่ะ มาสนุกกัน"
สาวๆทั้งหลายขึ้นโต๊ะเต้นกันใหญ่ หนุ่มเฮโลเข้าไปหา สนุกกันยิ่งกว่าเดิมได้สองนาที จากนั้นไฟในร้านดับวูบ เพลงก็ดับ ทุกคนงง !
โรสในชุดสูทวิบวับ เป็นชุดคณะรำวงแบบบ้านนอก เดินเข้าไป เอาก้นชนเกรซ แย่งไมค์มาได้
"ฮัลโหล เทสต์ หนึ่ง สองสาม ในฐานะ ที่ผมเป็นเจ้าของร้านเซอร์ไพร์ส แห่งนี้ วันนี้เป็นวันฤกษ์งามยามดี วันช็อคกาหรี่แพ้พ่าย ขอนุญาตเปลี่ยนคอนเซปต์ร้าน จากซ่องชั้นสูง เป็นร้านรำวงย้อนยุค ..... ขอเชิญพบกับการแสดงสาวๆนางรำของเรา คณะดอกไม้วัยดึกค่ะ"
ดนตรีสว่างขึ้น เพลงลูกทุ่งสนุกสนานดังกระหึ่มขึ้น มาลี บอย บุญมาในชุดสูทวิบวามรำวงนำ สมศรีและหญิงชรากลุ่มใหญ่เข้ามา
ทุกคนในร้านตกตะลึงพึงเพริศ
ซูซี่ถาม
"เฮ้ย นี่อะไรวะนังโรส นี่อะไรของแก"
"ก็ประกาศเปลี่ยนแนวร้านไง ของแกมีผู้หญิงของข้าก็มีผู้หญิง เอ้าขอเสียงหน่อย"
สาววัยดึกรุ่นย่ายาย
"สวัสดีค่ะ พี่ๆ ฮิ้ว..."
ทุกคนในร้านตกใจกับกริยาเปรี้ยว เซ็กซี่ของเหล่าหญิงชรา นางรำวัยดึก
"เป็นไงครับ นางรำของเราสวยไหม บอกเลยนะครับ สาวๆชุดใหม่ ชุดนี้ เด็ดดวงกว่าชุดเก่าหลายเท่า เอาแค่ประสบการณ์ก็มากกว่าชุดเก่าหลายขุม"
สมศรี นำสาวแก่รำวงไปโลมเลียเสี่ยๆทั้งหลาย แขกผู้ชายตกตะลึงหนีไม่ค่อยทัน
"เชิญฮ่ะ มารำวงกันไหมคะ เพลงละยี่สิบ ช่วงนี้ลดราคา ห้าบาทก็เอา
แล้วค่ะ"
เสี่ย 1 บอก
"โหย อย่ามาๆ จะอ้วก" เสี่ยวิ่งหนี แต่โดนกอดจนได้ "อ๊ายออกไป"
บุญมาบอก
"เอ้า น้องๆ ทักทายเสี่ยทางนี้หน่อย"
อีกด้านหนึ่ง สาวชราทั้งหลาย วี้ดวิ้ว เบียดมี่ตกลงไปจากเก้าอี้ แล้วไปนั่งโลมเลียลูกค้าชายแทน จนชายเหล่านั้นทำอะไรไม่ถูกต้องยกมือไหว้
เสี่ย 2 ยิ้มแห้ง
"หวัดดีครับยาย"
มี่บอก
"อ๊าย นี่อย่ามายุ่งกับลูกค้าฉันออกไป แก่จะโลงลงอยู่แล้ว ไปวัดโน่นไป๊"
"โถ อีพวกสวยจากนรก ฉันจะบอกให้นะ อีกหน่อยแกก็หย่อนยานเหี่ยวย่น ไม่ต่างจากย่ายายพวกนี้หรอกโว้ย" สมศรีบอก
"ไม่ๆ แกพูดผิดแล้ว ย่ายายพวกนี้ ยังดีกว่านะ แต่อย่างพวกแกนะ ถึงเวลาจริงๆ รับรองทั้งห้อยทั้งย้อย ดูไม่จืด ฮิๆๆ" บุญมาบอก
ย่ายายร้องฮิ้วๆๆสะใจ
"ได้แก่...ยังดีนะ ขอเตือนในฐานะพี่ ถ้าติดโรคตายก่อนจะแก่ ถามหน่อยเถอะมันคุ้มไหม หา ชงโค" บอยว่า
ชงโคสะดุ้งโดนไปด้วย ย่ายายร้องฮิ้วอีก
"ฉันจงใจเอาย่ายายพวกนี้มาสอนพวกแกเลยนะ นังชงโค นังมี่ นังเกรซ ตอนนี้พวกแกสวย รวย แต่อีกไม่กี่ปี วันที่ความสวย ความสาวไม่อยู่กับแก แกจะมีสภาพเป็นยังไงแกรู้ไหม ถ้าไม่รู้ฉันจะบอกให้ แกจะติดเหล้า ติดหรู หาเงินไม่เป็น และจะถูกทอดทิ้งให้คนเขาดูถูกไปจนตาย" โรสบอก

"แล้วเมื่อไหร่ที่ตาย ยุ่งกับผัวชาวบ้านเขาแบบนี้ กะทะทองแดง คือคำตอบสุดท้าย" มาลีบอก
ย่ายายร้องฮิ้วอีก มี่ เกรซ ชักหน้าซีดยิ้มไม่ออก

"อีโรส มึงบ้าไปแล้ว คณะรำวงย้อนยุคอะไรของมึง มึงจะเปลี่ยนคอนเซปต์ร้านแบบนี้ มึงไม่เอาใช่ไหมเงินน่ะ" ซูซี่ว่า
"ฟังให้ดีนะ ทุกคนฟัง ... กูไม่ได้เปลี่ยนคอนเซปต์ แต่กูจะปิดร้านตั้งแต่วันนี้ ! สัญญาที่ทำกับพวกมึง กูยกเลิก ต่อไปนี้ ร้านนี้จะไม่มีผู้หญิงนั่งดริงค์ ไม่มีพวกหื่นกามอย่างไอ้เสี่ยหน้าหมูพวกนี้อีกต่อไป"
แขกมองหน้ากัน โวยวาย
เสี่ย 1 บอก
"อ้าว จะปิดร้าน ทำไมไม่บอก เสียเวลาว่ะ"
เสี่ยชุดแรกลุกออกไป ย่ายายตามแซว ลูกค้าผู้ชายอีกหลายคนลุกตาม
"จะไปไหนคะพี่ ไม่พกพวกหนูไปด้วยหรือคะ แบบพิสดารหรือเบสิก หนูได้หมดนะพี่" เสี่ย 2 บอก "โฮ้ย สยอง คืนนี้นอนฝันร้ายแน่ ไปโว้ย"
"โอ๊ะ อย่าเพิ่งค่ะ อย่าเพิ่งค่ะเสี่ย"
เสี่ย 1 บอก "ไม่เอาแล้ว หมดอารมณ์แล้ว ปล่อย"
" ไปเลย ชิ่วๆ ฉันเบื่อไอ้พวกหิวโซอย่างพวกแกเต็มที่แล้ว ไป๊" มาลีบอก
การะเกดในชุดนอน ป่วย เดินออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นที่ร้าน
"มึงทำแบบนี้ ทำอย่างกับมึงรวยตาย ไอ้ร้านคาราโอเกะแบบเก่า ก็ขาดทุน จนจะล้มละลายอยู่แล้ว ยังทำเรื่องมาก"
โรสมองไปทางการะเกด
"เรื่องของกู ทั้งหมดนี่ เป็นความผิดของพี่เอง เพราะพี่ชักนำคนอย่างซูซี่เข้ามา เกดถึงมีสภาพแบบนี้ พี่ขอโทษนะการะเกด"
การะเกดอึ้ง ซาบซึ้ง โรสเดินไปหาซูซี่
"ซูซี่ ที่มึงพูดว่าสักวัน กูต้องเสียหนูมาลีให้วานิช กูจะบอกมึงชัดๆตรงนี้ เลยว่าไม่มีวัน ! ตราบใดที่กูยังมีชีวิตอยู่ หนูมาลีต้องเจอแต่สิ่งที่ดีงาม สิ่งใดที่เป็นความสกปรกหน้าที่ของกู คือเอามันออกไป และสิ่งสกปรกสิ่งแรก ก็คือมึง และผู้หญิงของมึง เพราะฉะนั้น ออกไปจากร้านกูได้แล้ว"
มาลีมองพ่อซาบซึ้ง บอย บุญมา เอากระเป๋า และข้าวของของสาวๆในห้องแต่งตัว มาโยนกองไว้ เพื่อให้ซูซี่และพรรคพวกเอากลับไป
"นี่เบาๆ หน่อยสิ กระเป๋าแบรนด์เนมทั้งนั้นนะ" เกรซบอก
"เฮอะ กระเป๋าราคาแพง แล้วตัวคนถือล่ะ ราคาเท่าไหร่ .... เมื่อก่อน ผู้หญิงขายตัวเพราะความจน เพราะอยากช่วยพ่อแม่ แต่ผู้หญิงเดี๋ยวนี้ ขายตัวเพื่อกระเป๋า เพื่อมือถือ น่าอนาถ ออกไปเลย ออกไปให้หมด" บุญมาว่า
สาวๆ เริ่มโกรธ เดินไปเอากระเป๋า
"ออกไปเลยโว้ย ชิ่วๆ"
ซูซี่ตามมาเอากระเป๋าด้วย
"มึงมันบ้า มีแต่คนบ้า ถึงทิ้งเงิน ทิ้งอนาคต กูจะคอยดู มึงต้องล้มละลาย หรือไม่ก็ติดคุก เพราะหนี้สินของมึง ถุย ....ร้านห่วยๆ กูก็ไม่อยากอยู่หรอกโว้ย"
ซูซี่เดินนำเกรซและมี่ออกไป
ชงโคเดินมาเอากระเป๋าคนสุดท้าย หันไปมองการะเกด ก่อนจะเดินตามกันออกไป
"พี่โรส ฉันรักพี่ รักพี่ที่สุดเลย" พ่อลูกกอดกัน
"ชงโคมันบอกเพราะแกมีฉันแกถึงเป็นคนดี .... สำหรับฉัน เพราะฉันมีแก ฉันถึงเป็นคนดีเหมือนกัน"

ทุกคนในร้านดูผ่อนคลาย สบายใจ ยิ้มให้กันดีใจที่ได้ทำสิ่งที่ถูกต้อง
ในเวลาต่อมา ทั้งหมดนั่งลงคุยกันกับการะเกด

"เกดทำพี่ลำบากอีกแล้ว พี่ปิดร้านแบบนี้แล้วเราจะทำยังไงต่อไป"
"นี่อย่าร้องนะ หยุดเลย หลายวันมานี่ พวกฉันจะบ้าเพราะเสียงร้องไห้แก... หยุดเลย"
"ขอบคุณนะคะพี่ ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง"
เกดยกมือไหว้ ซาบซึ้ง
"ตอนแรกก็คิดหนัก แต่พอได้เลิกจริงๆ พี่โล่งใจนะ รู้สึกว่าทำถูกแล้ว"
"ทำแบบเก่าก็ขาดทุน ทำแบบใหม่มีเงินแต่ไม่มีความสุข เฮ้อ เลิกก็เลิกวะ" บุญมาบอก
"สัญญาเช่ายังเหลืออีกตั้งสามปี ถึงพี่เลิก พี่ก็ต้องจ่ายค่าเช่า แล้วเราจะเอาไงต่อ" บอยถาม
"ก็หาคนอื่นมาเช่าต่อสิ"
"มันหาง่ายๆที่ไหนล่ะครับ แล้วพี่บุญมาพี่สมศรี เด็กของเราจะไปทำอะไรต่อ มิต้องลอยแพกันหมดหรือ"
โรสอึ้ง บอยสีหน้ากลุ้ม
"เอางี้ เราก็หยุดร้านสักแป๊บ หยุดพักกันสักสองอาทิตย์ ตอนนี้คิดอะไรไม่ออก ก็หยุดไว้ก่อนโว้ย เดี๋ยวค่อยว่ากัน" สมศรีว่า
ทุกคนพยักหน้าว่าเอาก็เอา

ซีโร่เดินเข้ามา บุษบาบัณ นีน่า ยาหยีรออยู่
"มาแล้ว" นีน่าบอก
ยาหยีบอก
"หล่อจริงๆ .... กินอะไรมาหรือยังจ๊ะ"
ทั้ง 2 คนประจบ หมายจะจีบซีโร่กันทั้งสองคน
"รีบถ่ายเถอะครับ"
บุษบาบัณค้อนที่ซีโร่ทำหน้าจำใจ
"เล่นละครว่าเป็นแฟนกับคนอย่างฉัน ทำหน้าให้มันเต็มใจหน่อยสิ ฉันต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายอึดอัด กับคนระดับอย่างเธอ"
"ถ้าหมายถึงคุณสวย รวย จนน่าเป็นแฟนนี่ จริงเลยครับ แต่ไอ้ที่ผมอึดอัดแบบนี้เพราะปาก เพราะนิสัยคุณนี่ล่ะ"
"หนอย"
นีน่าบอก
"เอ้อ หยุดๆ อย่ามัวแต่ทะเลาะกันเลย เดี๋ยวไม่อินนะคะ กอดๆกันหน่อยค่ะ"
สองคนทำท่ากอดกัน เตรียมถ่ายรูป
ยาหยีบอก
"เอ มันเหมือนถ่ายแบบนะ ไม่เหมือนเป็นแฟนกัน"
"ดูจงใจเกินไป ผมว่าถ่ายกว้างๆ ให้เห็นว่าผมมาบ้านคุณ มาเล่นหมา
คุณ" ซีโร่อุ้มหมาขึ้นมา "อย่าฉี่อีกนะ ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก... พอถ่ายเสร็จ ให้คุณเบลเขียนข้อความที่ดูมีนัยแปลกๆ ลงไอจี ลงเฟสบุ๊ก เดี๋ยวนักข่าวบันเทิงเขาก็เอาไปทำข่าวต่อเอง"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 10/4 วันที่ 12 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ