อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 13 วันที่ 13 ต.ค. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 13 วันที่ 13 ต.ค. 57

แขไขทำหน้าเศร้าทันที “พี่ไตรจะย้ำว่าไม่แต่งกับแขใช่มั้ยคะ”
“ผมไม่อยากให้คุณแขมาเสียเวลากับผม มีคนดีๆ อีกมากที่คุณแขจะเลือก”
แขไขบีบน้ำตาหยด ณไตรยิ่งอึดอัด แขไขทำสะอื้น “พี่ไตรจะบอกว่า รักใครไม่ได้แล้วนอกจากเนื้อนาง”
“ครับ ผมรักเนื้อนาง”

“ค่ะ แขเข้าใจ แขได้ยินคำว่ารักของพี่ไตร.. ที่มีให้แต่เนื้อนาง” แขไขสะอื้น “ไม่เป็นไรค่ะ แขเข้าใจแล้ว แขควรจะหมดหวัง ไม่ว่าเนื้อนางจะอยู่ที่ไหน พี่ไตรก็จะรักจะมั่นคงกับเนื้อนางคนเดียว” แขไขทำปาดน้ำตา
ณไตรมองสงสาร เลื่อนมือไปกุมมือแขไขอย่างให้กำลังใจ “คุณแข .. ผมขอโทษนะครับ”


“อย่าเพิ่งไล่แขเลยนะคะ ขอแขอยู่ที่นี่อีกสักพัก ให้แขคิดหาเหตุผลว่าจะบอกแม่นาย บอกคุณแม่ว่ายังไง ที่แขจะไม่แต่งงานกับพี่ไตร.. ทั้งๆ ที่แขรักพี่ไตรเหลือเกิน” แขไขบีบน้ำตาหยดลงมาอีก
ณไตรพยักหน้า “ครับ คุณแข”
แขไขลุกขึ้น ณไตรลุกตาม แขไขมองแล้วเดินเข้าไปโอบกอดณไตร “แขยอมถอยแล้ว ยอมทุกอย่างเพื่อความสุขของพี่ไตร”
ณไตรโอบกอดแขไขไว้อย่างให้กำลังใจ
“แขขอให้พี่ไตรกับเนื้อนางสมหวัง ได้อยู่ด้วยกันนะคะ” แขไขมองณไตร ณไตรยิ้มขอบคุณ แขไขซบลงในอกณไตร ซ่อนแววตาร้ายกาจต่างจากคำพูดไม่ให้ณไตรได้เห็น
“ณไตร” ณไตรกับแขไขเลื่อนตัวออกจากกัน แต่แขนยังจับกันไว้ หันมามอง แม่นายยิ้มมองภาพความใกล้ชิดของทั้งคู่ด้วยความดีใจ ณไตรกับแขไขมองแม่นายยิ้มมีความสุข เดินเข้าหาทั้งคู่
“ข่าวดีของแม่ล่ะสิ..ตกลงวันแต่งกันได้แล้วใช่มั้ย”
ณไตรกำลังจะเอ่ยพูด แขไขเงยหน้าขึ้นมอง ณไตรเห็นแววตาเศร้าของแขไขก็ยังไม่กล้าพูดเรื่องที่ตกลงกันออกมาให้แม่นายรู้

เนื้อนางมองธรรพ์สายตาลำบากใจเรื่องที่กลับมาอยู่ปาง
“ฉันเห็นใจเธอจริงๆ เนื้อนาง พี่ไตรทำไม่ถูกเลยที่พาเธอมาเก็บไว้ที่นี่ ทั้งๆที่ ...”
“ทั้งๆที่อะไรหรือจ๊ะ”
“เธอก็รู้ว่าคุณแขเท่านั้นที่ถูกเลือกให้เป็นเจ้าสาวพี่ไตร”
เนื้อนางหน้าเศร้าลง ธรรพ์มองสังเกต “พ่อเลี้ยงแค่สงสารฉัน ... กับทุกคน ถึงพาเรากลับมาอยู่ที่ปาง .. พ่อเลี้ยงกับฉันไม่มีสัญญา ไม่มีอะไรที่ตกลงกัน ...เรื่องอนาคตเลย”
“หมายความว่าเธอจะยอมเป็น..เมีย..ที่อยู่แต่ในปางนี้ แล้วให้คุณแขเป็นเจ้าสาวของพี่ไตรที่ทุกคนยอมรับ” ธรรพ์จงใจพูดให้เนื้อนางเจ็บ ต่างจากท่าทางที่ทำเป็นเห็นใจมาก
เนื้อนางฟังแล้วถึงกับน้ำตาหยด แต่ก็รีบปาดทิ้ง ฝืนยิ้มให้ธรรพ์ “ฉันกับพ่อเลี้ยงไม่เกี่ยวข้องอะไรกันแล้ว”
“เธอหลอกฉันไม่ได้หรอกเนื้อนาง ฉันเห็นความรักของเธอกับพี่ไตรมาตั้งแต่ต้น ถึงเป็นพี่ชายแต่ฉันก็เห็นว่าพี่ไตรทำไม่ถูกที่ทำร้ายหัวใจผู้หญิงดีๆ อย่างเธอ พี่ไตรคงบอกเธอล่ะสิว่าเขาไม่ได้รักคุณแขไข”
เนื้อนางมองธรรพ์ที่แววตาเห็นใจมาก
“ฉันสงสารเธอจริงๆ ฉันอยากพาเธอไปเห็นความจริงด้วยตาตัวเอง แล้วก็ให้เธอตัดสินใจ ว่าควรจะทำยังไงกับเรื่องนี้”
“คุณธรรพ์จะให้เนื้อนางไป ...
“ไปบ้านหิมวัต ไปซะวันนี้ ตอนนี้เลย เนื้อนาง อย่าให้ชีวิตเธอถูกเหยียบย่ำอีก ฉันไม่อยากเห็นใครต้องเจ็บปวดกับความเจ้าชู้ของพี่ไตรอีกแล้ว... เชื่อฉันเถอะเนื้อนาง...ฉันสงสารเธอจริงๆ”
เนื้อนางมองธรรพ์แววตาสับสน ตรงข้ามธรรพ์มองเนื้อนางด้วยแววตาขอร้อง จริงใจมาก

ณไตรสีหน้าลำบากใจยืนอยู่ข้างแขไข ตรงข้ามกับแม่นายที่ยิ้มแย้มมีความสุขมาก
“แม่จะรีบโทรเลขบอกคุณหญิงมาลัย ให้ขึ้นมาตกลงกันเรื่องสินสอดทองหมั้น แล้วก็เตรียมงานแต่งซะเลย
“แม่ครับ ...คือ”
แม่นายไม่สนใจว่าณไตรจะพูดอะไร แตะมือลงบนมือณไตรกับแขไข แม่นายจับสองมือไว้ด้วยกัน “รู้มั้ยว่าวันนี้แม่มีความสุขที่สุด ที่จะเห็นลูกชายที่รักของแม่เป็นฝั่งเป็นฝากับผู้หญิงดีๆ ที่แม่เลือกให้”
ณไตรสีหน้าอึดอัดมาก ตรงข้ามกับแขไขที่ยืนนิ่ง แม่นายปล่อยมือตัวเองออก เนื้อนางก้าวเข้ามายืนมองระหว่างณไตรกับแขไขที่เกาะกุมมือกัน
ณไตรหันไปมองตกใจ “เนื้อนาง”
ทุกคนหันไป ณไตรดึงมือออกจากแขไข เนื้อนางมองน้ำตาคลอ
“เนื้อนาง ใครใช้ให้แกมาเหยียบบ้านฉัน”
ธรรพ์ก้าวเข้ามามองทุกคน “ผมพาเนื้อนางมาเองครับ”
“ไอ้ธรรพ์”
“เนื้อนางกลับมาอยู่ที่ปางแล้ว”
แม่นายหันขวับไปมองณไตร “แกใช่มั้ย ณไตร แกเอามันกลับมา”
“แม่นายครับ”
“ไม่ หยุด ... ฉันไม่ฟัง” แม่นายหันขวับไปทางเนื้อนาง
แขไขมองเชิดหน้า จ้องเนื้อนางด้วยความเกลียด แต่ก็พยายามเก็บไว้ในสีหน้า
“แกกลับมาทำไม แกจะมาทำลายชีวิตลูกชายฉันทำไมอีก หรือว่าแกจะอ้างว่าแกเป็นเมียณไตร”
“เนื้อนางไม่ได้มาทวงสิทธิ์ความเป็นเมีย เพราะรู้ว่าที่นี่ไม่มีใครยอมรับฐานะต่ำต้อยของเนื้อนาง แต่อยากมาให้เห็นกับตาว่าคำพูดที่ออกมาจากปากผู้ชายอย่างพ่อเลี้ยงณไตร มันไม่เคยมีความจริงใจ”
“ความจริงก็อย่างที่เธอเห็น ... เนื้อนาง” แขไขพูดเรียบ ไม่มีท่าทางอาละวาด เดินเข้ามาหยุดลงตรงหน้าเนื้อนาง “ต้องให้ฉันขอร้องเธอใช่มั้ย” ทุกคนมองเห็นแขไขที่คุกเข่าลงตรงหน้าเนื้อนาง
“นี่ใช่มั้ย เนื้อนางที่เธอต้องการ เธออยากเห็นฉันอ้อนวอนเธอ เพราะเธอเกลียดฉัน”
เนื้อนางตกใจ “คุณแขไข”
“พอใจหรือยัง หรือจะต้องให้ก้มลงกราบขอโทษทุกอย่างที่ฉันเคยทำไว้กับเธอ เธอถึงจะเลิกทำให้แม่นายเสียใจ” ทุกคนมองตกใจแขไขที่เปลี่ยนท่าทีกลายเป็นขอร้องเนื้อนาง ณไตรมองนึกไม่ถึง เนื้อนางยืนอึ้ง

หน้าเรือนเนื้อนาง คำฝายเดินไปเดินมา มองไม่สบายใจ
ประกายชะเง้อแล้วชะเง้ออีก “ตายแน่ๆ ฉันตายแน่ๆ พ่อเลี้ยงสั่งว่าให้เฝ้าเนื้อนาง”
ม่อนดอยวิ่งมา
“เจอเนื้อนางมั้ย”
“คนงานบอกว่าออกไปกับคุณธรรพ์”
“คุณธรรพ์ แล้วไปไหน ... คุณธรรพ์พาเนื้อนางไปไหน” คำฝายถามอย่างตกใจ

เนื้อนางมองแขไขตรงหน้า ธรรพ์เองก็มองแขไขอย่างนึกไม่ถึง
แขไขพนมมือ “ฉันเคยทำผิดอะไรไว้กับเธอ เธอให้อภัยฉันนะ เนื้อนาง อย่าจองเวร อย่าโกรธแค้นคนบ้านหิมวัตเลย ฉันยอมรับผิดไว้คนเดียวทุกอย่าง ปล่อยพี่ไตรไปเถอะนะ”
“คุณแขไข เนื้อนางไม่ได้มาแย่งคนรักของคุณ” เนื้อนางมองไปที่ณไตร
ณไตรจะเดินมาหาเนื้อนาง แม่นายดึงแขนณไตรไว้สุดแรง
แม่นายถาม “แล้วแกกลับมาที่ปางทำไม”
ณไตรอธิบายให้มารดาฟัง “ผมพาเนื้อนางมาเองครับ แม่นาย ผมผิดเอง เนื้อนางไม่เกี่ยว”
“แกรู้มั้ยว่าถ้าไม่มีแก ณไตรเค้าก็จะมีอนาคต มีเมีย มีชีวิตที่ดีไปตั้งนานแล้ว ไม่ต้องคอยมาจมปลัก คอยรับผิดชอบชีวิตผู้หญิงอย่างแก” แม่นายพูดอย่างเกลียดชัง
เนื้อนางน้ำตาร่วง ยืนไม่ติด ถอยไปด้านหลัง
แขไขลุกขึ้น ทำเป็นจับข้อมือเนื้อนาง “อย่าเพิ่งไปเลย เนื้อนาง พูดกันต่อหน้าทุกคนเลยว่าเธอจะเอายังไง”
เนื้อนางฟังแล้วส่ายหน้า ไม่อยากจะรับฟังอะไรอีก พยายามดึงมือออกจากมือแขไข
จันตากับวันดีได้ยินเสียงเอะอะ ก็พากันวิ่งออกมามอง
“ปล่อยฉัน ปล่อย.. เนื้อนางเห็นแล้ว เนื้อนางรู้แล้ว เนื้อนางจะไม่กลับมาที่นี่อีก ปล่อย”
“เธอจะเอายังไง เนื้อนาง เธอพูดต่อหน้าทุกคนสิว่าเธอจะแยกขาดจากพี่ไตร”
“เนื้อนางไม่ได้รักพ่อเลี้ยงณไตร ไม่ได้รัก... ไม่ได้อยากเป็นเมีย” เนื้อนางสะบัดมือแรง มือฟาดไปโดนหน้าแขไข แขไขเกิดวูบ หน้ามืด ล้มทรุดลง
“ว๊าย ... เนื้อนางตบคุณแขไข” จันตาร้องเสียงหลง
เนื้อนางตกใจ มองเห็นแขไขล้มลงไปตรงหน้า “ฉันไม่ได้ตบ”
“จันตา จับมันไว้” จันตาได้ยินแม่นายสั่งก็รีบเข้ามาจับตัวเนื้อนาง
ธรรพ์รีบเข้าไปประคองแขไข เนื้อนางสะบัดออกจากจันตา ณไตรพุ่งเข้ามาจับเนื้อนางไว้
“เนื้อนางไม่ได้ตบคุณแขไข”
“ทุกคนเห็นกับตา แกตบคุณแขจนสลบ” จันตาตวาด
แม่นายตรงเข้ามาตบเนื้อนางหน้าหัน “นังชาติชั่ว แกมันแพศยาเหมือนแม่ !!!”
เนื้อนางตะลึง ณไตรรีบดึงเอานางเข้ามาใกล้ กันไม่ให้แม่นายเข้าถึงตัวอีก
ธรรพ์ประคองแขไขที่สลบอยู่กับพื้น รีบสั่ง “ป้าวันดี ให้ใครไปตามหมอมาเร็ว ไปสิ ... ไป”
วันดีรีบวิ่งออกไป แม่นายจ้องเนื้อนางที่ยังตกใจ ณไตรดึงเนื้อนางไว้ ส่วนธรรพ์กำลังประคองแขไขที่สลบอยู่ด้วยสายตาเป็นห่วง

คำฝายนั่งไม่ติด ประกายเองก็หน้าตาไม่สบายใจ ม่อนดอยยืนอยู่ใกล้สองคน
แสงคำเดินกลับมาจากทำงาน มองเห็นสีหน้าทุกคนก็ถามขึ้น “มีอะไรกัน”
“เนื้อนางน่ะสิ ออกไปกับคุณธรรพ์ ไม่บอกไม่กล่าวใครไว้เลย”
“ไปตามกันมั้ยก่อนพ่อเลี้ยงจะมา” แสงคำขยับ
บุญลือเดินมามองก็ตรงเข้ามาถาม “มายืนทำอะไรกัน ทำไมไม่ทำงาน”
“เนื้อนางออกไปกับคุณธรรพ์ ไม่รู้หายไปไหน”
“แล้วยังไง ออกไปกับเจ้านาย ไม่เห็นมีอะไรต้องเป็นห่วง กลับไปทำงาน” ทุกคนยังไม่ขยับ บุญลือสั่งขึ้น พร้อมกับเท้าสะเอวให้เห็นปืนที่เหน็บอยู่ที่เข็มขัด “พ่อเลี้ยงณไตรสั่งให้ฉันดูแลพวกแก หน้าไหนก็ห้ามออกนอกปางทั้งนั้น ถ้าฉันไม่อนุญาต”
ทุกคนมองบุญลือที่สายตาดุเข้มมีปืน ก็ต้องหยุด

ณไตรดันเนื้อนางเข้ามาในห้อง เนื้อนางพยายามอธิบายกับณไตร “ฉันไม่ได้ตบคุณแขไข”
“ทำไมถึงไม่อยู่ที่ปาง”
“คุณปิดบังอะไรฉันไว้ ถึงไม่อยากให้ฉันเห็นว่าที่จริงคุณก็จะแต่งงานกับคุณแขไข”
“เนื้อนาง มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด ผมคุยกับแขไขแล้ว เราจะไม่แต่งงานกัน”
“พอแล้ว เลิกพูดว่าจะไม่แต่งงานกับคุณแขไข เหมือนฉันเป็นคนโง่ จะหลอกยังไงได้ คุณจะเก็บฉันไว้ที่ปางทั้งๆ ที่คุณจะมีเมียอีกคน ผู้ชายอย่างคุณต่างหากที่ไม่เคยรู้จักพอ”
“เนื้อนาง”
เนื้อนางสะอื้น ณไตรส่ายหน้า
“ฉันจะกลับไปที่ปาง”
ณไตรดึงไว้ “ยังกลับไม่ได้ เรายังพูดกันไม่รู้เรื่อง”
“ไม่ต้องมีอะไรพูดกันอีกแล้ว พ่อเลี้ยงณไตร ผู้หญิงที่คุณต้องดูแลคือคุณแขไขไม่ใช่ฉัน”
เนื้อนางจะไป ณไตรรั้งไว้สุดแรง กระชากเนื้อนางมาตรงหน้า “คุณไม่ต้องสั่ง ยังไงผมก็ต้องดูแลแขไขอย่างดีที่สุด” ณไตรประชด มองเนื้อนางด้วยความโมโห “แต่ผมก็ไม่เลวพอที่จะให้คุณกลับไปปางในสภาพแบบนี้คนเดียว อยู่ที่นี่ ผมจัดการเรื่องแขไขเสร็จแล้ว ผมจะพาคุณกลับไปเอง” ณไตรเหวี่ยงเนื้อนางลงบนเตียง แล้วออกไป เนื้อนางมองสะอื้น

แขไขนอนพักอยู่บนเก้าอี้ หมอเทพทัตตรวจเสร็จหันมามองแม่นาย ธรรพ์ที่ยืนมองกังวล จันตามองอยู่ด้านหลังสุดกับวันดี รอรับใช้
“คุณแขไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ย” ธรรพ์ถาม
หมอเทพทัตสีหน้าไม่ดี หันไปมอง แขไขลืมตาขึ้น ธรรพ์เข้ามาใกล้
แขไขถามขึ้น “พี่ไตรละคะ”
ธรรพ์หน้าตึง แม่นายบอกขึ้นเอง “คงจะไปด่าว่านังนั่นอยู่ ฉันจะเอาเรื่องมันให้ถึงที่สุดที่กล้ามาตบหนูแข”
“แขไม่เป็นอะไรมาก เนื้อนางอยู่ที่ไหน”
“อย่าเพิ่งถามถึงเนื้อนางเลย ห่วงตัวเองก่อนเถอะคุณแข” หมอทัตเทพทัดทาน
“มีอะไรหรือเปล่าพี่หมอ” ธรรพ์สงสัย
หมอเทพทัตท่าทางอึดอัดที่จะพูด
ณไตรเดินเข้ามามองแขไข สายตาเป็นห่วง “คุณแขเป็นอะไรมากหรือเปล่า ไอ้หมอ”
“ผมอยากให้คุณแขไขไปโรงพยาบาล ตรวจให้ละเอียดกว่านี้”
“คุณแขเป็นอะไร” ธรรพ์ซัก เทพทัตยังไม่พูด ธรรพ์พุ่งเข้าจับไหล่เทพทัตเขย่าถามด้วยความเป็นห่วงแขไข “บอกมาสิหมอ คุณแขเป็นอะไร”
“คุณแขอาจจะกำลังมีเด็ก”
“แขไขท้อง !!!” แม่นายอุทาน
ธรรพ์สีหน้าตกใจ มองแขไข แขไขหลบตาลงด้วยความหวาดหวั่นนึกไม่ถึง ณไตรมองแขไข จันตาปิดปากนึกไม่ถึง วันดียืนจ้องไปที่แขไข แล้วเลื่อนมามองธรรพ์ที่ตะลึง ตั้งตัวไม่ติด
แม่นายมองแขไขอย่างคาดคั้น สายตารังเกียจ “แขไข.. เธอท้อง..กับใคร”
แขไขมองตกใจท่าทีแม่นายที่เปลี่ยนไป มองไปเห็นธรรพ์ที่กำลังจะพูดขึ้น แขไขตัดสินใจหันไปทางณไตรทันที “พี่ไตร”
ทุกคนอึ้งหันไปมองณไตรเป็นตาเดียว ธรรพ์ส่ายหน้ามองแขไข สายตาห้ามว่าอย่า
“พี่ไตร ... อย่าทิ้งแข อย่าทิ้งลูกของเรา” ทุกคนช็อคมองณไตรที่นึกไม่ถึงเมื่อแขไขเอ่ยชื่อตัวเอง
ธรรพ์มองแขไข สายตาผิดหวัง แขไขไม่แม้แต่จะปรายตามองธรรพ์ ทั้งหมดอยู่ในสายตาวันดีที่แววตาชิงชังแขไขที่สุด ณไตรมองแขไขที่ทำสะอึกสะอื้นด้วยสายตาคาดไม่ถึง

เนื้อนางปาดน้ำตา มองไปรอบๆห้อง “บ้านหิมวัตไม่มีวันต้อนรับสะใภ้ชื่อเนื้อนาง”
เนื้อนางลุกขึ้น เปิดประตูเดินออกไป ไม่อยากอยู่ที่นีอีก

ณไตรยืนมองแขไขด้วยสายตาเครียด “ผมไม่เคยล่วงเกินแขไข”
แขไขแกล้งปล่อยโฮ จันตาเข้าไปกุมมือแขไข
“แล้วเด็กในท้องจะเกิดขึ้นมาได้ยังไง” แม่นายถาม
ธรรพ์มองแขไข ขยับจะยอมรับว่าตัวเองเป็นพ่อ แต่จันตาพูดขึ้น “คุณณไตรโกหก จันตาเห็น”
“เห็นอะไร พูดออกมา”
“วันดี.. แกก็เห็นเหมือนฉัน” ทุกคนมองไปทางวันดี วันดียังไม่ยอมพูด
ธรรพ์สีหน้ากระอักกระอ่วน “แกจะพูดอะไร จันตา เงียบไปเลย
“จันตาเงียบไม่ได้ จะเอาจันตาไปสาบานวัดไหนก็ได้ จันตาเห็นคุณแขวิ่งออกมาจากห้องนอนคุณณไตร วันดี .. บอกไปสิว่าแกก็เห็นเหมือนฉัน”
แขไขลอบยิ้มที่มีจันตากับวันดีกลายเป็นพยาน
“เราแค่คุยกัน ผมไม่เคยล่วงเกินแขไข” ณไตรหันไปทางแขไข “คุณแข ความจริงเป็นยังไงคุณต้องรู้อยู่แก่ใจ”

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 13 วันที่ 13 ต.ค. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ