อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 17 ต.ค. 57

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 17 ต.ค. 57

เหมือนไอ้แดงนี่แหล่ะ ถึงเวลาที่ทั้งแกและฉันต้องจัดการกับหมาปากรั่วพวกนี้!"
"จัดการยังไง เขาเป็นนักข่าวจะให้ต่อยเขาสลบเหมือนที่พี่ทำหรือ"
"ฉันเลิกต่อยมันแล้วฉันกำลังยืนให้มันด่า ฟังให้มันชิน พอมันชินแล้วมันก็กลายเป็นของไม่มีค่า"
"โหยากมากนะ พี่หนูไม่ได้บ้าเลือดอย่างพี่ หนูทำไม่ได้หรอก"

"เฮ้ยคุยอะไรกันวะ ไปให้พ้นหน้าบ้านกู อีตุ๊ดอีตุ๊ด ออกไปนะ"
"ถ้าแกไม่บ้าเลือดมีวิธีง่ายกว่านั้น"
"วิธีอะไรพี่"


"คิดถึงเป้าหมาย แกกำลังจะไปไหน"
"ขึ้นไปบนเขาดูวิวกับพี่"
"มันสำคัญไหม"
มาลีพยักหน้า
"เราจะกลับบ้านแล้วหนูจะได้ขึ้นไปดูวิวกับคนที่หนูรักที่สุด"
โรสจับหัวมาลี อ่อนโยน
"การประกวดเป้าหมายต่างๆในชีวิตของเราสำคัญทั้งหมด ระหว่างทางเดินไปสู่จุดหมาย ยิ่งใกล้หมามันยิ่งเห่าและมันจะยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้นตามขนาดเป้าหมายของแก"
มาลี อึ้ง
"พี่โรส"
"เป้าหมายยิ่งใหญ่หมามันยิ่งมีเยอะ แล้วถ้าแกมัวแต่หยุดทุกครั้งที่หมาเห่าแกจะเสียเวลาแค่ไหน"
มาลีซาบซึ้ง
"มึงจะไปไหมไม่ไปกูเอาน้ำสาดนะ"
"เอ้า ของฝากโว้ยแดง"
โรสปาห่อหนังสือพิมพ์ เข้ามาในบ้านแดง แดงรีบออกมาดู
"ซี่โครงไก่"
"กูทำซุปทำแกงเลียงให้พ่อแม่กูกินเลยเอามาฝาก ไป...หนูมาลี" โรสพูดพลางหัวเราะสะใจสุดๆ
"มึงว่ากูเป็นหมาหรือไอ้เรือง มึง อีตุ๊ดอีกระเทย อีแต๋ว จะไปไหน กลับมาก่อนมาให้กูด่าเลยนะมึง"
โรสหัวเราะร่วน เดินไป แถมโบกมือให้ชาวบ้านข้างบ้านราวกับนางงาม
"เฮ้ฮาวอาร์ยู หนีฮ่าว"
โรสเริ่มส่งจูบไม่พอ ทักทายภาษาพม่า เขมรอีกต่างหาก
"มิงกะละบา ซัวซไดย"

โรสเดินนำมาลี ที่ยังอายๆ จากไป
ณ จุดชมวิวบนเขา มาลีดีขึ้น แต่ยังไม่หายซะทีเดียว

"เฮ้อ อากาศดีจริงๆ" โรสบอก
"พี่ชอบเป็นนางโชว์ไหมคะ"
โรสอึ้งไปนิด เป็นครั้งแรกที่หนูมาลีถาม
"ก็ไม่เชิงที่จริงฉันทำงานเป็นผู้จัดการวง ต้องดูโชว์ทุกวัน จนเล่นได้ทุกตัว"
"เพราะพี่คนนั้นตายพี่เลยต้องทำคณะแทน"
โรสพยักหน้า
"เจ๊แคที่มันยุตอนนั้น เจ๊แคที่ขึ้นโชว์แล้ว พี่อลิซตายไม่มีใครเหมาะ หาเด็กใหม่ๆซิงๆไม่ได้ เจ๊แคที่วางแผนปั้นฉันแทน"
"ฝืนใจไหมคะต้องแต่งตัวแบบนั้น"
"หน้าที่น่ะถ้าไม่ทำก็อดตายกันหมด แต่เวลาร้องเพลงมันมีความสุขมากนะ ทำๆไปเลยสนุก"
มาลี ชี้ไป
"พี่ชอบร้องเพลงตรงนั้นไงทำไมหนูลืมไปนะ"

ณ จุดชมวิวเดียวกัน ในอดีต เรืองยศนั่งสอนหนูมาลี ร้องเพลง
" หนูมาลีมีลูกแมวเหมียว ลูกแมวเหมียวๆ"
เด็กหัวเราะ ร้องคลอไปด้วย
"จำไว้นะ พ่อตั้งชื่อหนูตามเพลง เมื่อไหร่ที่หนูมีความทุกข์ร้องเพลงนะลูก"
มาลีพยักหน้ารับ

"จริงสินะ หนูไม่ได้อยากเป็นนักร้องตามพี่ซีโร่ แต่หนูร้องเพลงเพราะพี่ต่างหาก"
"ฉันก็เกือบลืมไปเหมือนกัน"
มาลีเข้าไปกอดโรส
"หนูรักพี่นะ ไม่ว่าใครจะว่ายังไง ให้รู้นะว่าหนูรักพี่"
"รู้แล้วรู้แล้ว"
โรสกอดตอบ
แม้พ่อจะบอกว่าไม่เป็นไร แต่สายตาของมาลีก็มีแววกังวล เพราะยังไม่สามารถเรียกพ่อได้อย่างเต็มปากอย่างที่ใจปรารถนาได้

วันเดียวกันที่ห้องอัดเสียง ระหว่างรอเจ้าหน้าที่ทำงาน ทองทาดูมือถือ รายการบันเทิงเดียวกับที่มาลีดู เขากลุ้มเป็นห่วงว่าหนูมาลีจะสะเทือนใจ จนนำไปสู่ความพ่ายแพ้ในการประกวดร้องเพลง
เจ้าหน้าที่เดินเข้ามา ทองทาถาม
"ตั๋วเครื่องบินที่ให้ซื้อเรียบร้อยไหมครับ"
"คุณเมืองแมนไม่ยอมให้คุณไปไหน นี่ค่ะตารางงานใหม่ของคุณ แน่นเอี๊ยดทุกวันเลยพรุ่งนี้คุณต้องเข้าห้องอัดอีก ต้องทำเพลงให้เสร็จภายในเดือนนี้"
ทองทารับเอกสารมาดูแล้วโกรธมาก เดินออกไปทันที

เมืองแมนนั่งทำงาน ทองทาเคาะห้องแล้วเปิดเข้ามา
"พ่อไม่เคยยุ่งกับงานในรายละเอียดแบบนี้ ผมถึงยอมเป็นนักร้องในสังกัดของพ่อ ถ้ารู้ว่าพ่อจะเข้ามายุ่งผมคงไม่ทำ !"
"เดือนหน้าอัลบั้มเต็มของแกต้องออก เราต้องรีบตีเหล็กตอนร้อนก่อนที่คนจะลืมแก"
"โอเคงั้นผมลาออก"
ทองทาเดินหนี
"ฉันเป็นหนี้!กำลังจะโดนฟ้องล้มละลาย"
ทองทาชะงัก หันมา
"อะไรนะ"
"สถานีโทรทัศน์นี้เลี้ยงดูแม่แก เลี้ยงดูแกพนักงานอีกหลายร้อยจะต้องถูกไล่ออก ถ้าเราสร้างศิลปินคนใหม่ มาหาเงินเข้าสถานีไม่ได้"
"ไม่เห็นมีใครบอกผมเรื่องนี้"
"คุณโยไม่รู้ ไม่มีใครรู้"
ทองทาช็อก จับต้นชนปลายไม่ถูก
"นี่เรื่องจริงหรือนี่"
"ตามใจแกจะเชื่อหรือไม่เชื่อ ....ทองทาฉันยอมรับนะ ฉันเป็นพ่อ ใครไม่เป็นฉันกับแกหรือแม้แต่เบลฉันก็ไม่ได้เลี้ยง แต่ฉันก็รักแกเหมือนกับพ่อคนอื่น"
"พ่อเป็นนักธุรกิจเป็นคนเจ้าชู้พ่อใช้คำพูดเพื่อหลอกทุกคน คำว่าซื่อสัตย์เป็นสิ่งที่คนเจ้าชู้ ไม่รู้จัก"
"เอาเถอะฉันบังคับแกไม่ได้ ฉันไม่มีสิทธิ์แกไปคิดเอาเองเถอะ ถ้าไม่อยากทำก็ไม่ต้องทำตามใจ"

เมืองแมนนั่งลงก้มหน้าเครียด จนทองทาหวั่นไหว
ช้องนางนั่งทำกิจกรรม ถักไหมพรม ปะปนกับคนไข้และพยาบาลอื่น ทองทาเดินมานั่งข้างๆ คิด เครียด

"เมืองแมน กลับมาแล้วหรือคะ"
ทองทาจับมือแม่ คุยกับแม่ ทั้งที่แม่คงไม่รู้เรื่อง
"ผมไม่เคยคิดจะกลับไปเป็นศิลปินอีก ทำไงดีครับแม่ ผมควรจะทำต่อเพื่อเขาหรือเปล่า"
"เมืองแมนคุณไปไหนมา คุณทิ้งฉันอีกแล้ว"
"พ่อบอกรักผมด้วย ผมตัวชาไปหมดเลย เขาไม่เคยบอกรักผม"
ช้องนางฟังทุกอย่างตีความเป็นเรื่องราวของตนเอง
"คุณรักฉันกับลูกบ้างไหม ทองทาเป็นลูกคนแรกของคุณฉันจำได้ คุณไม่เคยทิ้งงานเพื่อฉัน แต่คุณทิ้งงานได้เพื่อทองทา คุณมาเฝ้าฉันตอนคลอดคุณจำได้ไหม ทันทีที่เห็นหน้าลูกคุณร้องไห้…คนอย่างคุณร้องไห้"
ช้องนางอุ้มตุ๊กตาทารก ขึ้นมากอด ชี้ให้ดู ทองทาแปลกใจ เพิ่งรู้
"พ่อร้องไห้ตอนผมเกิดหรือครับแม่"
ช้องนางส่งตุ๊กตาให้ทองทาอุ้ม
"จดจำความรักเอาไว้บ้างเมืองแมน คุณจะได้ไม่กลายเป็นคนใจร้ายเกินไป อย่าลืมความรู้สึกนั้นสิเมืองแมน"
ทองทามองตุ๊กตาในมือ เครียดไป คงตัดใจจากพ่อไม่ได้อีกแล้วสิเนี่ย

ในบ้านเมืองแมน บริเวณโถง บุษบาบัณ ยาหยี นีน่า นั่งตรวจหนังสือพิมพ์บันเทิง และข่าวต่างๆจากมือถือ
"ข่าวหนูมาลีกำลังแพร่กระจายไป ขึ้นเวทีคราวหน้ามันต้องร้องเพลงไม่ออก"
ยาหยีชี้มือถือแล้วบอก
"คะแนนวันนี้เริ่มมาสูสีกับน้อยหน้าแล้วค่ะ กำลังชิงบ๊วยกันอยู่"
"ชะล่าใจไม่ได้ อย่าลืม เรื่องน้อยหน่า ไปถึงไหนแล้วนะ"

นีน่า ยาหยียิ้มร้าย
ภายในสตูดิโอซ้อมร้องเพลง วันเดียวกัน น้อยหน่าวอร์มอัพ เตรียมซ้อมร้องเพลงกับครู

คนขับรถของคุณอาหอบขนมพะรุงพะรังเข้ามา คนนี้มาเป็นประจำ ครูและสต๊าฟ จึงคุ้นหน้า
"มีขนมมาฝากพวกเราอีกแล้ว แฟนน้อยหน่าแน่เลย" ครูว่า
"คุณอาน้อยหน่าเองค่ะ ท่านฝากคนรถเอามาให้ทุกคนที่ดูแลน้อยหน่าเป็นอย่างดี ทานกันเลยค่ะ น้อยหน่าขอตัวแป๊บนะคะ" น้อยหน่าถามคนรถ "คุณอามาใช่ไหม"
"ครับ"
น้อยหน่ากระดี๊กระด๊าออกไป

น้อยหน่าลงมามองเจอรถตู้ที่มีม่านจอดอยู่ ดูลึกลับ น้อยหน่ารีบเปิดเข้าไป นีน่า ยาหยีถือกล้องโผล่ออกมาจากต้นไม้แถวนั้น วิ่งวนดูหามุมจนเจอรถด้านที่ม่านในรถเปิดไว้ครึ่งหนึ่ง นีน่ายกกล้องขึ้นถ่ายรูป
น้อยหน่าถูกชายกลางคนในรถตู้กอดและหอมแก้ม เย้าแหย่กันแบบคู่รัก นีน่าถ่ายภาพนิ่งได้หลายเฟรม
ยาหยีถาม "ได้ไหม"
"เรียบร้อย"
ทั้ง 2 คนหัวเราะพร้อมกัน
"ฮิ ฮิ คุณอา"
สองสาวหายไปจากแถวนั้น

ทั้งหมดเพิ่งเดินทางมาถึง วางกระเป๋าลงที่บ้านแคที่
"พวกเธอมาอยู่กับเจ๊ก็ดีแล้ว เห็นบ้านแล้วมันคิดถึงเอ้อ..."
แคที่เศร้า คิดถึงเทพ
"มีครูพละแล้วจะไปคิดถึงไอ้คนชั่วนั่นอีกทำไม" โรสถาม
"ก็พวกแก ดันรีบกลับ กวาดลานวัดกันสองสามที ยังไม่ได้ไตรเซปไบเซปกันเลย เอาเหอะ ตามสบายนะ ฉันจะไปทำวัด"

อ่านละคร มาลีเริงระบำ ตอนทีี่ 13/4 วันที่ 17 ต.ค. 57

ละคร มาลีเริงระบำบทประพันธ์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำ บทโทรทัศน์โดย นันทวรรณ รุ่งวงศ์พาณิชย์
ละคร มาลีเริงระบำกำกับการแสดงโดย สำรวย รักชาติ
ละคร มาลีเริงระบำผลิตโดย บริษัท ฮูแอนด์ฮู จำกัด
ละคร มาลีเริงระบำ ออกอากาศทุกวันพุธ และวันพฤหัสบดี เวลา 20.15 น.
ที่มา ไทยรัฐ