อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 14/4 วันที่ 15 ต.ค. 57

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 14/4 วันที่ 15 ต.ค. 57

ธรรพ์ยังจับมือเนื้อนางอยู่ จ้องหน้าเนื้อนาง “เธอนี่ดีนะ ไม่รังเกียจตาหนูทั้งๆที่รู้ว่าเป็นลูกพี่ณไตรกับแขไข”
“ไม่ว่าคุณหนูจะเป็นลูกใคร...เนื้อนางก็รักคุณหนูที่สุด รักที่ไม่มีข้อแม้ รักเท่ากับที่พ่อแม่คนหนึ่งจะรักลูกได้ คุณธรรพ์ก็คิดแบบเนื้อนางใช่มั้ยจ๊ะ” เนื้อนางจ้องตาธรรพ์

ธรรพ์เริ่มเอะใจสายตาที่เนื้อนางมอง ณไตรก้าวเข้ามามองเห็นธรรพ์จับมือเนื้อนางก็นิ่วหน้า ธรรพ์ เนื้อนางหันไปเห็นณไตร เนื้อนางรีบดึงมือออกจากธรรพ์ ก้าวออกห่าง ณไตรเดินมาใกล้
“ดูสิครับ เนื้อนางรักตาหนูมาก ถึงขนาดนั่งเย็บเสื้อให้”


ณไตรมองไปที่เสื้อ แล้วหันกลับมามองเนื้อนาง“งานที่ปางเรียบร้อย ไม่มีอะไร ฉันเลยรีบกลับบ้าน ตาหนูเป็นยังไงบ้าง”
“พอมีเนื้อนางเป็นแม่นม ก็เลี้ยงง่าย ไม่งอแงเลยครับ” ธรรพ์หันไปยิ้มกับเนื้อนาง “ต้องขอบคุณเนื้อนาง ที่ยอมเสียสละความสุข ดูแลตาหนู” ธรรพ์ยิ้มกับเนื้อนางแล้วหันหลังเดินออกไป
เนื้อนางสีหน้าอึดอัด เดินไปเก็บเสื้อ ณไตรมองเนื้อนางอย่างสังเกต

สีหน้าเนื้อนางยังกังวลเพราะเรื่องธรรพ์ นึกภาพที่เห็นธรรพ์จูบแขไข เนื้อนางหันมา
ณไตรเดินเข้ามาโอบกอดเนื้อนางไว้ “พักนี้คุณดูใจลอยเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ แขไขทำอะไรคุณหรือเปล่า เนื้อนาง”
“คุณแขไขเธอมีเพื่อนที่นี่บ้างมั้ยจ๊ะนอกจากคุณธรรพ์”
“เท่าที่ผมเห็นก็ไม่มี ที่นี่ไม่หรูหราฟูฟ่าเหมือนสังคมพระนคร แขไขมาทนอยู่กลางป่ากลางเขาได้นานขนาดนี้ ผมก็คิดว่าเค้าเก่งนะ”
“ถ้าไม่มีลูก คุณแขเธอจะไปจากที่นี่มั้ยจ๊ะ”
“ผมยืนยันกับเค้าไปแล้ว ตลอดชีวิตนี้ผมจะมีเมียคนเดียวคือคุณ” ณไตรมองเนื้อนางแล้วจูบที่หน้าผาก “เนื้อนาง ผมต้องลงไปพระนคร เรื่องที่หลวงไม่ให้ต่อสัมปทานไม้ ผมอาจจะต้องไปหลายวัน คุณอยากกลับไปอยู่ที่ปางมั้ย”
“แล้วคุณหนูละจ๊ะ คุณหนูจะกินนมที่ไหน”
ณไตรถอนใจ กอดเนื้อนางไว้แน่น “ถ้าตาหนูเป็นลูกของเราก็ดีสินะ คุณคงมีความสุขมากกว่านี้ที่ได้กอดลูกของเรา”
“ไม่ว่าคุณหนูจะเป็นลูกใคร เนื้อนางก็รักคุณหนู รักสุดหัวใจ”
ณไตรรู้สึกเหมือนมีคนจ้อง หันไปมองไม่เห็นใคร ก็เดินประคองเนื้อนางเข้าไปในห้องนอน วันดีหลบมอง ณไตรกับเนื้อนางอยู่ในมุมซ่อนเร้น

ในมุมลับตาคน บุญลือหลบเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ตรงเข้ามายืนใกล้ วันดีที่ยืนรออยู่แล้ว สายตาวันดีมีแผนการร้าย บุญลือมองพี่สาวพร้อมรอรับคำสั่ง สีหน้าแววตาวันดีเหี้ยมพร้อมจะทำลายทุกคน

ณไตรในชุดเดินทาง ยืนอยู่กับเนื้อนาง คำฝายกำลังดูให้คนงานมาหยิบกระเป๋าเดินทางไปใส่ที่รถ
“ผมไม่อยากทิ้งคุณไว้ที่นี่เลย เนื้อนาง อยากพาคุณไปด้วย ไปเที่ยวพระนครกัน”
“ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ให้คุณหนูโตกว่านี้อีกหน่อย เนื้อนางค่อยไปก็ได้”
ธรรพ์เดินมา ณไตรพอเห็นธรรพ์ก็โอบเนื้อนางไว้ใกล้ตัว “ไปหลายวันเลยหรือครับ พี่”
“น่าจะหลายวัน นายก็รู้ ติดต่อกับหลวง ไม่เสร็จง่ายๆ”
“เดินทางปลอดภัยครับ พี่”
ณไตรมองเนื้อนาง แล้วมองธรรพ์อีกที “ถ้าตาหนูไม่งอแง แล้วก็กินนมแขไขได้ ฉันอยากให้นายสั่งคนงานพาเนื้อนางกับคำฝายไปส่งที่ปาง พวกเค้าคิดถึงบ้าน”
“ได้ครับ”
คำฝายยิ้มกว้างดีใจ “รีบไปรีบมานะพ่อเลี้ยง เนื้อนางคิดถึง”
เนื้อนางมองค้อนคำฝาย ณไตรมองเนื้อนาง กอดเนื้อนางไว้แนบอก รู้สึกไม่อยากห่างไปไหน
เนื้อนางมองณไตร “ไปเถอะ ออกสายกว่านี้ เดี๋ยวจะมืดค่ำกลางทาง เนื้อนางเป็นห่วงนะจ๊ะ”
ณไตรจำต้องยอมปล่อยเนื้อนาง แต่สายตาอาลัยอาวรณ์ ณไตรเดินไปทางที่รถจอด ธรรพ์เดินกลับเข้าบ้าน เนื้อนางมองส่ง คำฝายโบกมือ

แม่นายกำลังอุ้มทารกเดินเล่น มีจันตาคอยเดินใกล้
แขไขเดินเร็วๆ เข้ามาอย่างขุ่นเคือง “พี่ณไตรไปพระนคร ทำไมไม่บอกแข”
“ไม่ทันแล้วเจ้า ป่านนี้ไปไกลแล้ว” จันตาตอบ
“ก็คงอยากให้เธออยู่เลี้ยงลูกน่ะสิ” แม่นายส่งหลานให้ จันตารีบรับไปอุ้ม
“ก็ตาหนูมีแม่นมอยู่แล้ว”
“ถึงมีแม่นม เธอก็ต้องทำทุกอย่างให้ลูกกินนมจากเธอให้ได้ แค่ที่ฉันยอมให้เลือดนังเนื้อนางมันมาอยู่ในตัวหลานฉัน ฉันก็รังเกียจเต็มที่แล้ว” แม่นายจะเดินออกไป
แขไขทนไม่ไหว พูดขึ้นทันที “แม่นายก็ห่วงแต่หลาน”
แม่นายหันมามองแขไขด้วยสายตาดุ “ใช่เพราะถ้าฉันไม่ห่วงหลาน ฉันคงให้เธอออกจากบ้านนี้ไปนานแล้ว”
“แม่นายเคยสัญญาว่าจะให้แขได้แต่งงานกับพี่ไตร ลูกชายคนเดียวทำไมแม่นายบังคับไม่ได้”
“เธอไม่ต้องมาสอนว่าฉันควรทำยังไง แค่ต้องมีสะใภ้ท้องก่อนแต่งอย่างเธอ ฉันก็หวานอมขมกลืนจนจะไม่อยากมองหน้าใคร”
แขไขหน้าเสีย จันตามองตกใจที่แขไขกล้าเถียงแม่นายจนโดนแม่นายโกรธ
“จะเรียกร้องอะไรก็ให้มองดูความผิดของตัวเองก่อน ชื่อเสียงเธอมันไม่สวยงามสูงส่งเหมือนก่อนแล้ว สงบปากสงบคำซะบ้าง ตั้งหน้าตั้งตาดูแลหลานฉันให้ดี” แม่นายเดินออกไป
แขไขตวัดสายตามองจันตา จันตากอดทารกน้อยไว้ กลัวแขไขจะอาละวาด สายตาแขไขทั้งโกรธ ทั้งแค้นทุกอย่างที่ไม่เป็นไปตามที่หวัง

ธรรพ์ยืนมองไปไกล วันดีถือถาดมีแก้วชามาเสิร์ฟให้ “ป้าเห็นคุณธรรพ์เหนื่อยๆ เลี้ยงคุณหนู เลยเอาชามาให้เจ้า”
“ไม่เหนื่อยเลย ผมมีความสุข” ธรรพ์ยิ้ม รับแก้วชามาจิบ
วันดียืนมองจ้องทุกอิริยาบถของธรรพ์ที่จิบชา ธรรพ์รู้รสชาแล้วหันมาพูดกับวันดี “วันนี้ชารสชาติแปลกๆนะ”
“ชาสมุนไพรเจ้า” ธรรพ์หันกลับไปมองวิว แล้วจิบชาต่อ วันดีจับจ้องธรรพ์ที่ดื่มชาด้วยสายตาพอใจ

คำฝายกำลังกวาดระเบียงไม้ริมสวน
วันดีเดินมา “คำฝาย”
“จ๋า ป้า”
วันดีส่งกระดาษให้ “ไปซื้อของใช้คุณหนูให้หน่อย”
คำฝายรับกระดาษมามองรายการยาวเหยียด แล้วพยายามอ่าน “หลายอย่างเลย ไปนานหน่อยนะป้า”
“ไปเถอะ รีบไปรีบมาล่ะ” คำฝายเดินออกไป
วันดีเปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นแววตากร้าว

บุญลือส่งห่อของในกระดาษสีน้ำตาลให้ม่อนดอย แสงคำ “เอกสารสำคัญ พ่อเลี้ยงสั่งให้เอาไปส่งที่ไปรษณีย์ แกเอาไปส่ง”
“แต่นี่มันบ่ายแล้วนะ กว่าจะถึงในเวียงมันจะค่ำ ไปรษณีย์เค้าจะปิดหรือเปล่า”
“แกมีหน้าที่เอาไปส่ง ฉันไม่สนใจว่าแกจะทำยังไง หรือแกจะทำหรือไม่ทำ ฉันจะได้รายงานพ่อเลี้ยง”
ม่อนดอยดึงห่อของออกจากมือ มองบุญลืออย่างไม่ถูกชะตา
“ส่วนแก เอารายงานนี่ไปส่งให้ป่าไม้จังหวัด แล้วรอรับบัญชีกล้าไม้ล็อตใหม่มาด้วย”
แสงคำรับซองรายงาน จ้องหน้าบุญลือ “ตกลงผู้จัดการมีหน้าที่ทำอะไรมั่งวะ”
“เป็นนายแกไง” บุญลือจ้องทั้งสองคนอย่างไม่กลัวสายตา

ม่อนดอยกับแสงคำปั่นจักรยานกันมา “แกกับข้าผลัดกันปั่น จะได้ถึงไวไว”
แสงคำปั่นแต่รถเซ เสียหลัก ไถลเกือบชนต้นไม้ ม่อนดอยกระเด้งพุ่งออกจากรถ แสงคำลากรถหยุด แล้วออกมายืนมองกับม่อนดอย “ยางมันแบนนี่หว่า แบนได้ยังไงวะ ข้าก็เพิ่งเปลี่ยน”
“กลับปาง ไปเปลี่ยนยางก่อนดีกว่า”
“กลับไป ไอ้บุญลือมันจะได้แยกเขี้ยวใส่ ลงไปอีกหน่อย มีร้านปะยาง”
แสงคำจูงจักรยาน ม่อนดอยก้าวยาวๆ กอดห่อของไว้ในอก “ไป รีบไป”
ม่อนดอย แสงคำก้าวยาวๆไปอย่างเร่งรีบ

เนื้อนางกำลังจะเดินไปทางห้องแขไข
วันดีทำเป็นเดินตบอก หน้าตาตื่นกลัวเข้ามา “ตายแล้ว คุณพระคุณเจ้า”
“มีอะไรหรือจ้ะ ป้า”
“น่ากลัวเหลือเกินเจ้า เมื่อกี้บุญลือให้คนมาบอกว่ามีควาญถูกช้างเหยียบ”
“ควาญ.. ควาญคนไหน”
“ป้าจำไม่ได้... ชื่อ ... แสง...แสงอะไรนะ”
“แสงคำหรือเปล่า”
“ใช่ๆ ชื่อแสงคำ อาการหนัก เป็นตายเท่ากัน”
เนื้อนางตกใจ “อ้ายแสงคำ ป้า..ฉันต้องไปที่ปาง”
“ไม่มีรถอยู่เลยนะเจ้า ออกไปซื้อของ กว่าจะกลับก็ค่ำ”
“แต่ฉันต้องไปให้ได้”
“มีแต่รถชาวบ้าน ต้องเหมาไป”
“ป้าเรียกให้ฉันหน่อย เรียกเดี๋ยวนี้เลย กี่บาทฉันก็ให้ บอกเค้าให้รีบพาฉันไปที่ปาง” เนื้อนางยืนไม่ติด
วันดีทำเป็นรีบหันหลังเดินออกไป ผุดรอยยิ้มเหี้ยม

ประกายตาโตมองเงินสิบบาทที่บุญลือส่งให้ “ให้ฉันจริงๆเหรอ”
บุญลือทำส่งเงินให้ประกาย แตะมือประกายแล้วลากออกช้าๆอย่างจงใจ “เผื่อประกายอยากจะออกไปเที่ยว เห็นเค้าว่าวันนี้ที่วัดในอำเภอมีหนังขายยา”
“มีหนังมาฉายเหรอ”
“มีรำวงด้วย”
ประกายยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เก็บเงินเข้าในอกเสื้อ “งั้นวันนี้ฉันขอกลับดึกๆเลยนะ จะไปดูหนัง ดูรำวง”
ประกายหันหลัง ชะม้ายตาให้บุญลือแล้วรีบเดินออกไป บุญลือยิ้มมองตามด้วยสายตาร้าย

บนรถบรรทุกเก่าๆ เนื้อนางนั่งมากับคนขับชาวบ้านที่เป็นลุงแก่ๆ เนื้อนางร้อนใจหันไปบอกกับลุง “รีบหน่อยได้มั้ยจ๊ะ ลุง” ลุงพยักหน้า พยายามเร่งเครื่อง แต่รถก็ไปได้ไม่เร็ว สีหน้าเนื้อนางร้อนใจมาก
ณไตรกำลังขับรถอยู่ ใจคิดไปถึงภาพที่เห็น...ธรรพ์จับมือเนื้อนาง ณไตรสะบัดหัวไล่ความคิดฟุ้งซ่าน
ณไตรนึกย้อนที่เนื้อนางเคยฟ้อนแง้นให้เจ้าแสนพรหมดู ณไตรสีหน้าไม่สบายใจ ตัดสินใจ หักเลี้ยวรถทันที แต่ไม่พ้น รถลื่นไถลเสียหลักเกือบตกไหล่ทาง ณไตรเบรคแรง รถหยุดกึก หัวณไตรกระแทกกระจกอย่างแรง
ณไตรตั้งสติ มองหวาดเสียวที่รถเกือบตกลงข้างทาง

ทางเดินในปางมืด มีเพียงแสงจันทร์ เนื้อนางเดินเร็วมาถึงหน้าเรือนของตน แขไขก้าวออกมาขวางหน้า
“คุณแขไข”
“แกกล้าดียังไง ถึงมาขู่ฉัน” แขไขไม่รอฟังคำตอบ ตบเข้าหน้าเนื้อนางกระเด็น
“ฉันไปขู่อะไรคุณ”
“แกส่งจดหมายนัดฉันมาที่นี่”
เนื้อนางตกใจ “ฉันไม่รู้เรื่อง จดหมายอะไร”
แขไขย้อนคิดถึงเหตุการณ์ก่อนจะมาที่ปาง

วันดีเอากระดาษแผ่นเล็กๆมายื่นให้แขไข “คุณเนื้อนางฝากมาให้เจ้า” วันดีทำเป็นถอยออกไป
แขไขเปิดอ่าน “ฉันรู้ว่าใครเป็นพ่อคุณหนู” แขไขใจหายวาบ “ถ้าอยากให้ฉันปิดปาก ไปเจอที่ปาง” แขไขฉีกกระดาษทิ้งด้วยความโกรธ
“แกกล้าขู่ฉันเหรอ นังเนื้อนาง” แขไขปาเศษกระดาษปลิวหายไปในอากาศ แล้วเดินเร็วออกไปทันที
วันดีที่หลบมองอยู่ ยิ้มสมใจกับแผนร้าย

เนื้อนางมองจ้องแขไข พยายามอธิบายให้แขไขฟัง “ฉันมาหาอ้ายแสงคำ อ้ายแสงคำถูกช้างเหยียบ”
แขไขตกใจ “แกไม่ได้นัดฉันเพราะรู้ว่าใครเป็นพ่อตาหนู”
“ฉันไม่ได้นัดคุณเพราะเรื่องนั้น ยังไง ฉันก็สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่พูด”
“แสดงว่าแกรู้”
“คุณแขไข คุณให้พ่อเลี้ยงณไตรเป็นพ่อของเด็กได้ยังไง คุณธรรพ์ต่างหากที่เป็นพ่อของคุณหนู คุณธรรพ์คือสามีของคุณ”

อ่านละคร เพลิงฉิมพลี ตอนทีี่ 14/4 วันที่ 15 ต.ค. 57

ละครเพลิงฉิมพลี บทประพันธ์โดย : อุมาริการ์
ละครเพลิงฉิมพลี บทโทรทัศน์โดย : พัญสร
ละครเพลิงฉิมพลี กำกับการแสดงโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี ผลิตโดย : บริษัท เป่าจินจง จำกัด
ละครเพลิงฉิมพลี ควบคุมการผลิตโดย : นพพล โกมารชุน
ละครเพลิงฉิมพลี เตรียมออกอากาศให้ชมกันเร็ว ๆ นี้ ทางไทยทีวีสีช่อง 3
ที่มา ไทยรัฐ